Supreme Court allows OTE's appeal against labor court judgment regarding unpaid wages and costs.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed OTE's appeal against a labor court judgment, ordering the nine defendants to repay specific sums totaling over 27,000 euros. The court found that the defendants had received payments from the first instance judgment and thus must return the amounts actually paid rather than the requested excess. Consequently, the case was remitted for further proceedings to determine the exact restitution figures.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576 §2 and 242 §2 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may treat absent defendants as present if the appeal petition was served in time, and it orders restitution of amounts actually received rather than the excess claimed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 747 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 747/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
0 Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" (ΟΤΕ), που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευγενία Σούμπαση.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ψ1, 2)Ψ2, 3)Ψ3, 4)Ψ4, 5)Ψ5, 6)Ψ6, 7)Ψ7, 8)Ψ8 και 9)Ψ9, όλων κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου και εκδόθηκε η 1178/2001 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-11-2007 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 24-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της υπ' αριθ. 1178/2001 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου.
Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες εκθέσεις επιδόσεως ...και ...των δικαστικών επιμελητριών του Πρωτοδικείου Ηρακλείου Κρήτης ..., αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφό της από 6-11-2007 αιτήσεως αναιρέσεως μετά της υπ' αυτήν πράξεως ορισμού δικασίμου για την δικάσιμο της 9-12-2008 κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτησή της για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσίβλητους. Επομένως, εφόσον οι τελευταίοι δεν παραστάθηκαν στην παραπάνω δικάσιμο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου δια ή μετά νομίμως διορισμένου δικηγόρου (94,96,97 Κ.Πολ.Δ.) ούτε κατατέθηκε δήλωση του άρθρου 242 §2 Κ.Πολ.Δ., πρέπει η υπόθεση να συζητηθεί σαν να ήταν παρόντες και οι απολειπόμενοι πιο πάνω αναιρεσίβλητοι (άρθρο 576 §2 Κ.Πολ.Δ.).
Με την 130558/12-6-1989 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως, Εθνικής Άμυνας, Εσωτερικών, Οικονομικών, Εργασίας και Υγείας-Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 471/16-6-1989) με τον τίτλο "Υγιεινή και Ασφάλεια των εργαζομένων στα Μηχανογραφικά Κέντρα του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α." και ενόψει της ανάγκης "λήψης πρόσθετων μέτρων για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας και του εργασιακού χώρου γενικότερα των εργαζομένων στα Μηχανογραφικά Κέντρα του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ.
και των ΟΤΑ", όπως αναφέρεται στο προοίμιο της ως άνω ΚΥΑ, ορίσθηκε ότι "Χορηγείται στους εργαζομένους μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής μία ημέρα αδείας μετ' αποδοχών ανά δίμηνο πέραν της κανονικής, ύστερα από αίτηση του εργαζομένου. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να ασκηθεί εντός του συγκεκριμένου διμήνου, άλλως χάνεται...".
Στην συνέχεια, μεταξύ της αναιρεσείουσας ΟΤΕ ΑΕ και της ΟΜΕ-ΟΤΕ ορίσθηκε: α) Με την από 7-3-1990 Ειδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και με τον όρο 27 αυτής ότι "Χορηγείται στους εργαζομένους μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής μία ημέρα αδείας μετ' αποδοχών ανά δίμηνο πέραν της κανονικής, ύστερα από αίτηση του εργαζομένου", β) με την από 10-5-1996 Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και με τον όρο 28 ότι "Η ειδική άδεια που χορηγείται στο προσωπικό που εργάζεται μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής, σύμφωνα με τον όρο 27 της από 7-3-1990 ε.σ.σ.ε, στα Μ/Κ των Δ/νσεων και Καταλόγων επεκτείνεται από 1-9-1996 και στο προσωπικό που εργάζεται συνεχώς και κατά πλήρες ωράριο στα Υπεραστικά Κέντρα και Υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου (151, 161, 131, 132) ...
και .... Το ίδιο ισχύει και για το προσωπικό που εργάζεται με τις ίδιες προϋποθέσεις στα βλαβοληπτικά Κέντρα, σύμφωνα με τους όρους και περιορισμούς που θα καθορίσει η διοίκηση με σχετική εγκύκλιο" και γ) με την από 10-6-1999 Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με την από 11-6-1999 Ε.Σ.Σ.Ε.) και με τον όρο 1 ότι "Η προβλεπομένη άδεια με αποδοχές που χορηγήθηκε με τον όρο 28 της από 10-9-1996 ΕΣΣΕ στο προσωπικό που εργάζεται μπροστά σε οθόνες απεικόνισης επεκτείνεται από 1-7-1999 και στο προσωπικό που εργάζεται συνεχώς και κατά πλήρες ωράριο στα Κέντρα Εξυπηρέτησης του Πολίτη (1502, 155 και 1580) του Συγκροτήματος Τηλεγραφικών Ανταποκρίσεων και Ναυτιλιακών Επικοινωνιών".
Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών και αναφορικά με τις ως άνω ΕΣΣΕ, οι κανονιστικοί όροι των οποίων αποτελούν κατά νομοθετική εξουσιοδότηση από τα άρθρα 22 παρ. 2, 23 παρ. 1 του Συντάγματος και 7 παρ. 1 ν. 1876/1990 κανόνες ουσιαστικού δικαίου, συνάγεται ειδικότερα ως προς τον προαναφερθέντα όρο 27 της από 7-3-1990 ΕΣΣΕ κατά λογική-συσταλτική ερμηνεία των διατάξεων του περιορίζουσα την έννοια στο έλασσον που πραγματικά σκοπήθηκε, ύστερα και από αναδρομή στα προκαλέσαντα την θέσπισή τους αίτια και στην καταγωγή τους από τις αντίστοιχες διατάξεις της ως άνω ΚΥΑ 130558/12-6-1989 (όχι, βέβαια, με την έννοια της εφαρμογής της στην προκειμένη περίπτωση), ότι την ειδική αυτή άδεια δικαιούνται οι εργαζόμενοι στα Μηχανογραφικά Κέντρα των Διευθύνσεων Μηχανογράφησης και Καταλόγων του ΟΤΕ μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής και όχι γενικά οι εργαζόμενοι μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής, ενώ και με τις ως άνω μεταγενέστερες διαδοχικές Ε.Σ.Σ.Ε.
από 10-5-1996, ερμηνευτική της πρώτης (από 7-3-1990), με τον όρο 28 και από 10-6-1999 με τον όρο 1 η επίμαχη παροχή επεκτάθηκε ειδικά μόνο στις αναφερόμενες εκεί κατηγορίες εργαζομένων της αναιρεσείουσας. Εάν την ως άνω ειδική άδεια που χορηγήθηκε με τον όρο 27 της από 7-3-1990 Ε.Σ.Σ.Ε. δικαιούνταν όλοι ανεξαιρέτως οι μισθωτοί της αναιρεσείουσας, που εργάζονται μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής, ουδείς λόγος θα υπήρχε να επεκταθεί ρητά η παροχή αυτή με τον όρο 28 της από 10-5-1996 Ε.Σ.Σ.Ε.
και 1 της από 10-6-1999 Ε.Σ.Σ.Ε. στις αναφερόμενες σ' αυτές ειδικά και περιοριστικά κατηγορίες εργαζομένων της αναιρεσείουσας. Η ερμηνεία αυτή των όρων 27 της από 7-3-1990 Ε.Σ.Σ.Ε. και 28 της από 10-5-1996 Ε.Σ.Σ.Ε. και η περιεχόμενη στον τελευταίο ρύθμιση για την επέκταση της ειδικής αδείας μίας ημέρας ανά δίμηνο στους περιοριστικά αναφερόμενους εκεί εργαζομένους της αναιρεσείουσας δεν αντίκεινται στις διατάξεις των διαταγμάτων που εκδόθηκαν σε συμμόρφωση και εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την κοινοτική και δη τις αναφερόμενες στην συνέχεια Οδηγίες του Συμβουλίου της ΕΟΚ και ήδη Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως οι διατάξεις αυτές του εσωτερικού δικαίου ερμηνεύονται σύμφωνα με τον σκοπό των Οδηγιών και τις αρχές του κοινοτικού δικαίου (Ολ.
ΑΠ 31/2009).
Στην προκείμενη περίπτωση, το Δικαστήριο της ουσίας δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα εξής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, προσλήφθηκαν από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρία με την επωνυμία "Ο.Τ.Ε ΑΕ" τα έτη 1978, 1988, 1988, 1977, 1985, 1994, 1985, 1976 και 1976 αντίστοιχα με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.
Υπάγονται στο προσωπικό του τεχνικού και διοικητικού κλάδου και εργάσθηκαν μπροστά στις οθόνες των νέων συνδέσεων Ο.Τ.Ε. ..., καθ' όλο το ωράριο της ημερήσιας απασχόλησής τους. Εν τω μεταξύ, με τον όρο 27 της από 7-3-1990 Ε.Σ.Σ.Ε. για τη "ρύθμιση διαφόρων θεμάτων προσωπικού του Ο.Τ.Ε.", που καταρτίστηκε μεταξύ ΟΤΕ και ΟΜΕ, χορηγήθηκε στους εργαζόμενους μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής μία ημέρα άδειας μετ' αποδοχών ανά δίμηνο πέραν της κανονικής ύστερα από αίτηση του εργαζόμενου".
Σύμφωνα με τη 43/332/30-4-1990 ειδική εγκύκλιο του Τομ. Γεν. Θεμάτων της αναιρεσείουσας, την άδεια αυτή δικαιούνται οι μισθωτοί που εργάζονται μπροστά σε οθόνες στις οποίες απεικονίζοναι οπτικά τα δεδομένα (DATA) κάθε καταγραφής, που πρέπει να τύχει περαιτέρω επεξεργασίας με τη μεσολάβηση την υπόψη μισθωτών, εφόσον η απασχόλησή τους είναι συνεχής και καλύπτει καθημερινά το μισό τουλάχιστον του ημερήσιου ωραρίου τους.
Μετά από αυτά η αναιρεσείουσα χορήγησε την παραπάνω άδεια μόνο στο προσωπικό του μηχανογραφικού της κέντρου, ενώ στη συνέχεια επέκτεινε τη χορήγηση της ως άνω άδειας στους εργαζόμενους στα υπεραστικά κέντρα, βλαβοληπτικά κέντρα και κέντρα εξυπηρέτησης του πολίτη, σύμφωνα με τον όρο 28 της από 10-5-1996 Ε.Σ.Σ.Ε.
Δέχτηκε επίσης ότι η ανωτέρω άδεια πρέπει να χορηγηθεί και στους αναιρεσίβλητους, αφού προσφέρουν την ως άνω εργασία και δη: μπροστά στις οθόνες. Ακολούθως δε δέχτηκε την αγωγή, ως κατ' ουσίαν βάσιμη και επιδίκασε σ' αυτούς τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Με την κρίση του αυτή το Δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις προδιαληφθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των ως άνω Ε.Σ.Σ.Ε.
Και τούτο διότι, ενώ δέχτηκε ότι τοι αναιρεσίβλητοι εργάζονται μπροστά σε οθόνες οπτικής καταγραφής των νέων συνδέσεων ΟΤΕ ..., χωρίς περαιτέρω να δεχθεί και ότι απασχολούνται σε μηχανογραφικά, υπεραστικά, βλαβοληπτικά κέντρα και σε κέντρα εξυπηρέτησης πολιτών και του Συγκροτήματος τηλεγραφικών ανταποκρίσεων και ναυτιλιακών, μη δικαιούμενοι άρα κατά τα προαναφερθέντα την ως άνω παροχή, έκρινε ότι υπάγονται και αυτοί στις ρυθμίσεις των ανωτέρω Ε.Σ.Σ.Ε.
και δικαιούνται την ανωτέρω παροχή, δηλ. άδεια μίας ημέρας ανά δίμηνο πέραν της κανονικής. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος, πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την πληττόμενη απόφαση, προς περαιτέρω εκδίκαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο δικαστή (άρθρο 580 §3 Κ.Πολ.Δ.).
Οι αναιρεσίβλητοι, θα καταδικασθούν σε πληρωμή των εξόδων της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).
Κατά την διάταξη του άρθρου 579 §2 Κ.Πολ.Δ., εάν αποδεικνύεται προαποδεικτικά εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, ο Άρειος Πάγος, αν υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης, διατάσσει με την αναιρετική απόφαση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση.
Με την αίτηση επαναφοράς ζητείται η απόδοση των καταβληθέντων από τον αναιρεσείοντα προς τους αναιρεσίβλητους χρηματικών ποσών, δηλ. του καταβληθέντος κεφαλαίου, των τόκων αυτού και των επιδικασθέντων δικαστικών εξόδων, όχι όμως και των επί των πρώτων αναλογούντων και παρακρατηθέντων από τον αναιρεσείοντα φόρων και λοιπών κρατήσεων, τα ποσά των οποίων δεν εισέπραξαν οι αναιρεσίβλητοι (Ολ.
ΑΠ 31/2009). Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τις προτάσεις της ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου που κατέθεσε την 8-12-2008, δηλ. πριν από την συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αυτής, υπέβαλε παραδεκτό αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση σε περίπτωση αναίρεσης της προσβαλλόμενης απόφασης, ζητώντας να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι σε επιστροφή των ποσών που κατέβαλε σ' αυτούς σε εκούσια εκτέλεση της ως άνω απόφασης με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αναιρετικής απόφασης, και συγκεκριμένα του ποσού των 1) 5.720,54 Ευρώ που κατέβαλε στον πρώτο, 2) 4.114,47 Ευρώ που κατέβαλε στην δεύτερη, 3) 3.630,12 Ευρώ που κατέβαλε στην Τρίτη, 4) 5.168,35 Ευρώ που κατέβαλε στον τέταρτο, 5) 3.779,71 Ευρώ που κατέβαλε στην πέμπτη, 6) 3.855,05 που κατέβαλε στην έκτη, 7) 946,12 που κατέβαλε στην εβδόμη, 8) 5.143,17 Ευρώ που κατέβαλε στον όγδοο και 9) 5.784,24 Ευρώ που κατέβαλε στον ένατο.
Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση με αριθμ. 324, 326, 337, 338, 302, 340, 322, 315 και 316 εξοφλητικές αποδείξεις, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα σε εκούσια εκτέλεση της αναιρούμενης απόφασης κατέβαλε 1) στον πρώτο ενάγοντα αναιρεσίβλητο α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 3.257,54 Ευρώ και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 2.463,00 Ευρώ και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο ΤΑΠ ασθενείας κ.λ.π.
το ποσό των 3.275,42 Ευρώ, το οποίο και εισέπραξε αυτός, 2) στον δεύτερο ενάγοντα και αναιρεσίβλητο α) επιδικασθέν κεφάλαιο 2.366,65 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 1.747,82 € και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 2.335,74 €, το οποίο και εισέπραξε αυτός, 3) στην τρίτη ενάγουσα και αναιρεσίβλητη α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 2.142,77 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 1.487,35 € και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ κλπ το ποσό των 2.074,27 €, το οποίο και εισέπραξε αυτή, 4) στον τέταρτο ενάγοντα και αναιρεσίβλητο α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 3.020,39 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 2.147,96 € και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κτλ, το ποσό των 2.958,54 €, το οποίο και εισέπραξε αυτός, 5) στην πέμπτη ενάγουσα και αναιρεσίβλητη α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 2.180,16 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 1.599,55 € και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 2.170,89 €, το οποίο και εισέπραξε αυτή, 6) στην έκτη ενάγουσα και αναιρεσίβλητη α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 2.215,66 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 1.639,05 € και τελικά μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 2.203,81 €, το οποίο και εισέπραξε αυτή, 7) στην εβδόμη ενάγουσα και αναιρεσίβλητη α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 750,84 € και β) για νόμιμους τόκους επ' αυτού 195,28 € και μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 541,00 €, το οποίο και εισέπραξε αυτή, 8) στον όγδοο ενάγοντα και αναιρεσίβλητο α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 3.028,18 € και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 2.115,07 € και μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 3.961,30 €, το οποίο και εισέπραξε αυτός και 9) στον ένατο ενάγοντα και αναιρεσίβλητο, α) για επιδικασθέν κεφάλαιο 3.288,32 €, και β) για νομίμους τόκους επ' αυτού 2.495,92 € και μετ' αφαίρεση κρατήσεων για χαρτόσημο, ΤΑΠ ασθενείας κλπ το ποσό των 3.996,95 € το οποίο και εισέπραξε αυτός.
Τα πράγματι δε καταβληθέντα ως άνω ποσά πρέπει να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι να επιστρέψουν και όχι τα ζητούμενα υπέρτερα (στα οποία περιλαμβάνονται και τα ήδη παρακρατηθέντα από την αναιρεσείουσα και άρα μη καταβληθέντα απ' αυτήν) κατά παραδοχή του αιτήματος επαναφοράς ως εν μέρει βασίμου κατ' ουσίαν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 1178/2001 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή.
Δέχεται εν μέρει το αίτημα της αναιρεσείουσας περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
Υποχρεώνει: 1) Τον πρώτο αναιρεσίβλητο Ψ1 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των τριών χιλιάδων διακοσίων εβδομήντα πέντε Ευρώ και σαράντα δύο λεπτών (3.275,42),2) την δεύτερη αναιρεσίβλητη Ψ2 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων τριάντα πέντε Ευρώ και εβδομήντα τεσσάρων λεπτών (2.335,74),3) την τρίτη αναιρεσίβλητη Ψ3 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των δύο χιλιάδων εβδομήντα τεσσάρων χιλιάδων Ευρώ και είκοσι επτά λεπτών (2.074,27),4) τον τέταρτο αναιρεσίβλητο Χ4 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των δύο χιλιάδων εννιακοσίων πενήντα οκτώ Ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών (2.958,54),5) την πέμπτη αναιρεσίβλητηΨ5 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των δύο χιλιάδων εκατόν εβδομήντα Ευρώ και ογδόντα εννέα λεπτών (2.170,89),6) την έκτη αναιρεσίβλητη Ψ6 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των δύο χιλιάδων διακοσίων τριών Ευρώ και ογδόντα ενός λεπτών (2.203,81),7) την εβδόμη αναιρεσίβλητη Ψ7 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των πεντακοσίων σαράντα ενός Ευρώ και έξι λεπτών (541,06),8) τον όγδοο αναιρεσίβλητο Ψ8 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των τριών χιλιάδων εννιακοσίων εξήντα ενός Ευρώ και τριάντα λεπτών (3.961,30) και 9) τον ένατο αναιρεσίβλητο Ψ9 να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των τριών χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα έξι Ευρώ και ενενήντα πέντε λεπτών (3.996,95), όλα δε τα ποσά αυτά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αναιρετικής απόφασης.
Και
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία προσδιορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ