Legislator Case Law & Legislation
746/2015 AI generated

Supreme Court allows appeal against labor court ruling on armed security guard's special allowance classification.

Case Number 746/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the Second Instance Court's decision regarding a security guard's special allowance. The plaintiff argued the allowance constituted regular wages, while the lower court ruled it was a variable benefit dependent on duty performance. The court found the lower court misinterpreted the collective agreement, which explicitly stated the allowance is not a fixed wage and is subject to deduction during absence.

Legislator headnote

AI generated

Articles 648, 653, 666, 679 of the Civil Code; Article 5 of the Enterprise Collective Agreement of 25 May 1994: The special allowance for armed security personnel is not considered regular wages and is subject to deduction in case of absence.

Keywords

AI generated
armed security guard special allowance classification regular wages definition collective agreement interpretation variable benefit deduction labor dispute appeal wage calculation basis

Cited Legislation

AI generated
Articles 648, 653, 666, 679 of the Civil Code
Article 5 of the Enterprise Collective Agreement of 25 May 1994
Article 560, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 580, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183 and 191, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 746 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 746/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Δήμητρα Κοκοτίνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 24η Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος ΑΕ" (ΟΤΕ), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Μαρούσι και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Ευγενίας Σούμπαση, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Β. Μ. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Δήμητρας Κουφογιάννη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 829/2007 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 5169/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-11-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 12-3-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648, 653, 666, 679 ΑΚ, της κυρωθείσας με το ν. 3248/1955 υπ' αριθ. 95/1949 Διεθνούς Συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου" και των άρθρων 3 παρ.1 και 3 του α.ν. 539/1945, 3 παρ.16 του ν. 4504/1966, 2 της κυρωθείσας με το ν. 133/1975 από 26-2-1975 ΕΓΣΣΕ, 1 παρ.1 του ν. 435/1976, 1 παρ.2 του ν. 1082/1980 και των κατά καιρούς εκδοθεισών υπουργικών αποφάσεων "περί χορηγήσεως δώρων για τις εορτές του Πάσχα και των Χριστουγέννων", συνάγεται ότι ως "συνήθεις αποδοχές", ταυτιζόμενες εννοιολογικά με τις "τακτικές αποδοχές", με βάση τις οποίες υπολογίζονται οι αποδοχές και το επίδομα αδείας, καθώς και τα επιδόματα εορτών Πάσχα και Χριστουγέννων και εξευρίσκεται το ωρομίσθιο και η προσαύξηση για την παρεχόμενη υπερωριακή εργασία, νοούνται ο συμβατικός ή νόμιμος μισθός ή το ημερομίσθιο, καθώς και οποιαδήποτε άλλη πρόσθετη εργοδοτική παροχή, σε χρήμα ή σε είδος, που καταβάλλεται κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας, με την προϋπόθεση ότι η παροχή αυτή δίδεται σταθερά και μόνιμα ως αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας (ΟλΑΠ 5/2011).

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 της από 25-5-1994 Επιχειρησιακής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας (στο εξής: ΕΣΣΕ), που καταρτίσθηκε μεταξύ του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (στο εξής: ΟΤΕ ΑΕ) και της συνδικαλιστικής οργάνωσης ΟΜΕ - ΟΤΕ, "Χορηγείται από 1-9-1994 δραχμικό επίδομα 15.000 δραχμών στο ειδικό προσωπικό ασφαλείας που οπλοφορεί.

Το ποσό αυτό δεν αποτελεί τακτικές αποδοχές και θα περικόπτεται κατά τον χρόνο απουσίας". Από την κανονιστικής ισχύος, ρητή και σαφή, αυτή διάταξη της ως άνω ΕΣΣΕ, σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα, συνάγεται ότι το από 1-9-1994 καταβαλλόμενο ειδικό επίδομα στο προσωπικό ασφαλείας της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρίας (ΟΤΕ ΑΕ), το οποίο κατά την παροχή της εργασίας του οπλοφορεί και επειδή οπλοφορεί, δεν συγκαταλέγεται στις τακτικές αποδοχές του εν λόγω προσωπικού, βάσει των οποίων υπολογίζονται τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, οι αποδοχές αδείας και το επίδομα αδείας, που δικαιούται το προσωπικό αυτό.

Ο προφανής λόγος για τον αποκλεισμό του επιδόματος οπλοφορίας από τις τακτικές αποδοχές είναι ότι αυτό δεν καταβάλλεται, ήτοι περικόπτεται, σε περίπτωση κατά την οποία δεν παρέχεται εργασία λόγω απουσίας, γενικώς, ήτοι σε περίπτωση όχι μόνο αδικαιολόγητης απουσίας, οπότε, κατά κανόνα, δεν οφείλεται μισθός, αλλά και δικαιολογημένης, όπως συμβαίνει όταν στον εργαζόμενο χορηγείται κανονική ή αναρρωτική ή κάποια άλλη άδεια (ΑΠ 952/2014).

2.Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο μετά την έκδοση της 829/2007 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 5169/2012 απόφασή του, δέχθηκε, εκτός άλλων, τα εξής ουσιώδη: Ότι, την 30-1-1989, ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία (ΟΤΕ ΑΕ), με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας και στη συνέχεια μονιμοποιήθηκε στην κατηγορία του προσωπικού μισθολογικής διαβάθμισης, με την ειδικότητα "Ειδικό Προσωπικό Ασφαλείας".

Ότι κατά τις ώρες της εργασίας του είχε την υποχρέωση να οπλοφορεί και για το λόγο αυτό λάμβανε το ειδικό επίδομα του προσωπικού ασφαλείας που οπλοφορεί. Ότι ο ενάγων, κατά το ένδικο χρονικό διάστημα από 1-1-2000 έως 31-12-2004, εργάσθηκε στην εναγομένη τακτικά και μόνιμα, προσφέροντας υπηρεσία προσωπικού ασφαλείας.

Ότι για να ανταποκριθεί στα υπηρεσιακά του καθήκοντα, κατά την εκτέλεση της εργασίας του, οπλοφορούσε υποχρεωτικά. Ότι για το λόγο αυτό η εναγομένη του κατέβαλλε, κατά τρόπο πάγιο και σταθερό, το προβλεπόμενο από το άρθρο 5 της από 25-5-1994 ΕΣΣΕ ειδικό επίδομα (βλ. παραπάνω, αρ.1). Ότι το επίδομα αυτό, αν και αποτελούσε κυμαινόμενη αμοιβή, εξαρτώμενη από το χρόνο εργασίας ή απουσίας του ενάγοντος, οπότε περικοπτόταν αναλόγως, κατά τα λοιπά καταβαλλόταν ως πρόσθετη παροχή σε χρήμα, κάθε μήνα, σταθερώς και μονίμως και αποτελούσε συμβατικό αντάλλαγμα της εργασίας, που παρείχε ο ενάγων με οπλοφορία.

Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι το ειδικό αυτό επίδομα εμπίπτει στην έννοια των τακτικών αποδοχών και η περί του αντιθέτου πρόβλεψη στην από 25-5-1994 ΕΣΣΕ, αληθώς, υποδηλώνει ότι "το καταβαλλόμενο ειδικό επίδομα προσωπικού ασφαλείας που οπλοφορεί δεν συνιστά ορισμένη πάγια εκ των προτέρων μηνιαία αμοιβή, η οποία θα καταβάλλεται ανεξαρτήτως του αν προσφέρθηκε ή όχι η εργασία αυτή, αλλά ότι θα καταβάλλεται ολόκληρη μόνον αν πράγματι προσφέρθηκε η συγκεκριμένη εργασία" (με παραπομπή στην ΕφΑθ 896/2010, που ήδη έχει αναιρεθεί με την ΑΠ 952/2014).

Κατόπιν, το δικαστήριο της ουσίας συναρίθμησε στις λοιπές, τακτικές αποδοχές του ενάγοντος, βάσει των οποίων υπολογίζονται τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, οι αποδοχές αδείας και το επίδομα αδείας, τις καταβολές, που είχαν γίνει σ' αυτόν κατά το ένδικο χρονικό διάστημα για το ειδικό επίδομα προσωπικού ασφαλείας, που οπλοφορεί και επιδίκασε για την αιτία αυτή διαφορές συνολικού ύψους 1.222,98 ευρώ νομιμοτόκως.

Με την κρίση αυτή, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία την προαναφερθείσα, κανονιστικής ισχύος, διάταξη του άρθρου 5 της από 25-5-1994 ΕΣΣΕ μεταξύ της αναιρεσείουσας και της συνδικαλιστικής οργάνωσης ΟΜΕ - ΟΤΕ, με την οποία, όπως προελέχθη, ρητώς ορίσθηκε ότι το [τότε] δραχμικό επίδομα (χρηματικό ποσό), που χορηγείται στο ειδικό προσωπικό ασφαλείας που οπλοφορεί, δεν αποτελεί τακτικές αποδοχές και ότι θα περικόπτεται κατά τον χρόνο απουσίας (ΑΠ 525/2015).

Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η παραβίαση αυτή και προσάπτεται στην προσβαλλόμενη η απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

3.Επειδή, σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, εν όψει του ότι, όπως είναι γνωστό από παράλληλη διαδικαστική ενέργεια, αναβιώνει η εκκρεμοδικία και ως προς άλλο κεφάλαιο της εφέσεως της αναιρεσείουσας (εναγομένης) και της αντεφέσεως του αναιρεσίβλητου (ενάγοντος), πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω, συνολική εκδίκαση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι εφικτή (ΚΠολΔ 580 παρ.3). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 5169/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ως προς το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση ως προς αναιρεθέν μέρος στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή.- Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο να πληρώσει στην αναιρεσείουσα δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 25η Μαΐου 2015. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ