Supreme Court refers appeal to Full Bench regarding validity of pledge on construction contract claim for property shares.

Απόφαση 744 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 744/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεράσιμο Φουρλάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Πέππα, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "... ΑΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, με την ιδιότητά της ως ειδικής εκκαθαρίστριας της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και με τον διακριτικό τίτλο "... Α.Ε." που εδρεύει στην ..., 2) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτκό τίτλο "... ΑΕ", που εδρεύει στην ..., τεθείσας υπό εκκαθάριση, που εκπροσωπείται νόμιμα από την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "... ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "... ΑΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Καμπά και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ EFG ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ") και τον διακριτικό τίτλο "..." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αθανάσιο Τσιμπληνίδη και Ευανθία Κατσίγιαννη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/10/2012 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14574/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1577/2015 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 19/10/2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας ανέγνωσε την από 6/9/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί ο πρώτος και ο τέταρτος λόγοι της αιτήσεως και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1247 και 1248 ΑΚ ενέχυρο μπορεί να συσταθεί και σε δικαίωμα, εφόσον αυτό είναι μεταβιβάσιμο, αν δε αντικείμενο του ενεχύρου είναι απαίτηση, απαιτείται , επιπλέον, ο ενεχυραστής να γνωστοποιήσει στον οφειλέτη την ενεχύραση, κατά δε το άρθρο 1254 ΑΚ, όταν λήξει το ασφαλιζόμενο χρέος, αν η ενεχυρασμένη απαίτηση δεν είναι χρηματική, ο ενεχυρούχος δανειστής την εισπράττει μόνος και επέρχονται οι συνέπειες της ενεχύρασης πράγματος του ενεχυραστή.

Αν η ενεχυρασμένη απαίτηση είναι χρηματική, έχει δικαίωμα επίσης ο δανειστής να την εισπράξει αλλά μόνο κατά το ποσόν που απαιτείται για την ικανοποίησή του. Αντί για τέτοια είσπραξη έχει δικαίωμα να απαιτήσει να του εκχωρηθεί η απαίτηση αντί καταβολής. Δεν δικαιούται σε άλλη διάθεση της ενεχυρασμένης απαίτησης.

Από τα ανωτέρω προκύπτει, ότι υπό τον Αστικό Κώδικα, επί μη χρηματικών απαιτήσεων (αλλά μετατρέψιμων σε χρήμα) ενεχυράζονται μόνον εκείνες που αφορούν κινητά, διότι το ενέχυρο επιτρέπεται μόνον επί κινητών, ενώ τυχόν ενεχύραση απαίτησης που αφορά ακίνητο, θα κατέληγε με την είσπραξή της σε δημιουργία ενεχύρου πάνω σε ακίνητο, αποτέλεσμα ασυμβίβαστο με τη ρύθμιση του Αστικού Κώδικα.

Εξ ετέρου, στο από 17.07/13.08.1923 νομοθετικό διάταγμα, μεταξύ άλλων, ορίζονται τα ακόλουθα: (άρθρο 35) "Αι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου εφαρμόζονται, οσάκις η εταιρεία (πιστώτρια) λαμβάνει ενέχυρον κινητόν πράγμα ή απαίτησιν α) λόγω δανείου, είτε απλού, είτε επ’ ανοικτώ λογαριασμώ, β) λόγω εξασφαλίσεως προγενεστέρας απαιτήσεως αυτής". (άρθρο 36) "1.

Πρός σύστασιν του ενεχύρου απαιτείται σύμβασις ενεχυριάσεως και παράδοσις του ενεχυριαζομένου πράγματος. 2. Η σύμβασις ενεχυριάσεως καταρτίζεται, είτε δια συμβολαιογραφικού, είτε δι’ ιδιωτικού εις απλούν εγγράφου". (άρθρο 39) "1. Εάν αντικείμενον της ενεχυριάσεως είναι απαίτησις ονομαστική του οφειλέτου κατά τρίτου, η ενεχυρίασις συνεπάγεται εκχώρησιν της απαιτήσεως υπό του οφειλέτου προς την πιστώτριαν. 2.

Αντίγραφον της συμβάσεως ενεχυριάσεως επιδίδεται τω τρίτω. 3. Από της επιδόσεως θεωρείται η πιστώτρια, ως νεμομένη την απαίτησιν". (άρθρο 40 παρ. 1) "Εάν το δάνειον κατέστη, απαιτητόν οπωσδήποτε, δικαιούται η πιστώτρια να προβεί εις αναγκαστικήν εκτέλεσιν, αρχομένην δι’ επιδόσεως επιταγής προς πληρωμήν". (άρθρο 41 παρ. 1) "Εάν αντικείμενον της ενεχυριάσεως είναι ανώνυμα χρεώγραφα εκ των αναγραφομένων εν τω δελτίω του Χρηματιστηρίου Αθηνών, εκποιούνται ταύτα χρηματιστηριακώς". (άρθρο 42) "1.

Περί παντός άλλου πράγματος γίνεται την πρώτην Κυριακήν μετά πάροδον οκτώ ημερών από της επιταγής αναγκαστικός πλειστηριασμός ενώπιον συμβολαιογράφου, οριζομένου εν τη επιταγή υπό της επισπευδούσης, άνευ κατασχέσεως...3. Επί του τοιούτου πλειστηριασμού κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι διατάξεις περί πλειστηριασμού κινητών". (άρθρο 44) "Εάν αντικείμενον της ενεχυριάσεως είναι απαίτησις, η πιστώτρια δικαιούται, ίνα εισπράξει την απαίτησιν, ως εκδοχεύς, το δε μετά την εξόφλησιν υπόλοιπον αποδίδει τω οφειλέτη". (άρθρο 45) "1.

Εκ του τιμήματος ή του πλειστηριάσματος λαμβάνει η πιστώτρια τα οφειλόμενα αυτή άμα τη καταβολή ή επί συμψηφισμώ. 2. Το υπόλοιπον αποδίδεται τω οφειλέτη ή, εάν εγένετο αναγγελίαι πιστωτών, γίνεται κατάταξις ενώπιον συμβολαιογράφου". (47 παρ. 1) "Αι διατάξεις των προηγουμένων άρθρων του παρόντος κεφαλαίου εφαρμόζονται επί δανείου (πιστώσεως) επ’ ανοικτώ λογαριασμώ".

Με τις ανωτέρω διατάξεις του από 17.07/13.08.1923 νομοθετικού διατάγματος που διατηρήθηκε σε ισχύ, με το άρθρο 41 ΕισΝΑΚ και, ακολούθως, με το άρθρο 52 παρ. 3 ΕισΝΚΠολΔ, με τις οποίες καθιερώνεται είδος καταπιστευτικής και δη εξασφαλιστικής εκχωρήσεως, εισήχθη, ως προς την ενεχυρίαση ονομαστικών απαιτήσεων προς εξασφάλιση απαιτήσεων ανωνύμων εταιριών από δάνειο, απλό ή με ανοικτό λογαριασμό, ή προγενέστερων απαιτήσεών τους, εξαιρετικό δίκαιο και ως εκ τούτου οι γενικές διατάξεις των άρθρων 1247-1256 ΑΚ εφαρμόζονται μόνον συμπληρωματικώς για θέματα μη ρυθμιζόμενα από τις ειδικές διατάξεις του εν λόγω νομοθετικού διατάγματος.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ’ αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, είτε εφαρμόσθηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν (ΟλΑΠ 4/2005, 7/2006).

Έτσι, με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς.

Στην ένδικη περίπτωση το Εφετείο, κρίνοντας τη νομιμότητα του πρώτου λόγου της ένδικης ανακοπής της αναιρεσίβλητης κατά των αναιρεσειουσών δέχτηκε τα ακόλουθα: "Με τον πρώτο λόγο της έφεσης η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα παραπονείται ότι εσφαλμένα ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας το νόμο το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε, ως μη νόμιμο, τον πρώτο λόγο της ανακοπής με τον οποίο επεδίωκε την ακύρωση της αναγκαστικής εκτέλεσης κατά το μέρος που αφορούσε την ενεχυρασθείσα απαίτηση του εργολαβικού ανταλλάγματος κατά το ΝΔ 17.7/13-8-1923.

Ειδικότερα, με τον πρώτο λόγο της ανακοπής ισχυρίσθηκε ότι με τη δεύτερη καθής ανώνυμη εταιρία "... ΑΕ", η οποία τέθηκε σε ειδική εκκαθάριση σύμφωνα με το άρθρο 46α του ν. 1892/1990 και διορίσθηκε ειδική εκκαθαρίστρια η πρώτη καθής με την υπ’ αριθμό 1307/2011 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, συνήψε την αναφερόμενη στην ανακοπή σύμβαση πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις αυξητικές συμβάσεις, με βάση τις οποίες χορήγησε σε αυτήν πίστωση μέχρι του ποσού των 20.000.000 ευρώ.

Ότι προς εξασφάλιση της απαίτησής της κατήρτισε με την οφειλέτρια, δεύτερη καθής, την από 19.11.2004 σύμβαση ενεχύρασης απαίτησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ/τος 17.7/13.8.1923, με βάση την οποία η τελευταία εκχώρησε το 1/3 της απαίτησης που διατηρούσε επί της εργολαβικής αμοιβής που δικαιούνταν με το υπ’ αριθμό .../14.4.2000 προσύμφωνο πώλησης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικού συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Τριαντάφυλλης Μπολιώτη-Καπερώνη, με το οποίο το τρίτο καθού επιστημονικό και κοινωφελές ΝΠΙΔ με την επωνυμία "Η εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία" ανέθεσε με το σύστημα της αντιπαροχής στις αναφερόμενες στην ανακοπή εργολήπτριες εταιρίες, μεταξύ των οποίων ήταν και η δεύτερη καθής, να προβούν από κοινού σε ανέγερση οικοδομών σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του, που βρίσκεται στην … Αττικής, έναντι αμοιβής συνισταμένης στην υποχρέωση μεταβίβασης στις εργολήπτριες εταιρίες ποσοστού 580/000 εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου και τις αντιστοιχούσες προκαθορισμένες οριζόντιες ιδιοκτησίες, το αντίγραφο δε της σύμβασης ενεχύρασης κοινοποιήθηκε στο τρίτο καθού ΝΠΙΔ (οικοπεδούχος), στον Υπουργό των Οικονομικών και στις εργολήπτριες εταιρείες.

Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση πίστωσης δεν εξελίχθηκε ομαλά και παρουσίασε χρεωστικό υπόλοιπο, με αποτέλεσμα να καταγγείλει αυτήν, και με αίτησή της εκδόθηκαν οι υπ’ αριθμό 34412-3/2005 διαταγές πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Ότι η πρώτη καθής, με την ιδιότητα της ειδικής εκκαθαρίστριας, επιχείρησε την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της δεύτερης καθής με δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό, ο οποίος απέβη άκαρπος και, στη συνέχεια, άρχισε να εκποιεί τμηματικά το ενεργητικό της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης σε αυτό και της απαίτησης που αφορά το εργολαβικό αντάλλαγμα, στα πλαίσια δε της διαδικασίας της εκτέλεσης επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση με την από 16.5.2012 κατασχετήρια δήλωση στην περιουσία της υπό εκκαθάριση εταιρίας και με την υπ’ αριθμό .../2012 περίληψη κατασχετήριας δήλωσης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ιωάννας Μπιλίση-Χρουσαλά ορίστηκε ημερομηνία πλειστηρισμού η 17.10.2012.

Με βάση το ιστορικό αυτό η ανακόπτουσα, ισχυριζόμενη, ότι είναι αποκλειστική δικαιούχος της ενεχυρασμένης απαίτησης, ζήτησε την ακύρωση της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται από την πρώτη καθής ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... ΑΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ" σε βάρος της δεύτερης με την ιδιότητά της ως ειδικής εκκαθαρίστριας αναφορικά με την κατάσχεση του εργολαβικού ανταλλάγματος.

Ο προαναφερόμενος λόγος της ανακοπής είναι νόμιμος, διότι,...η ενεχύραση του εργολαβικού ανταλλάγματος με το από 19-11-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό, αποτελεί περίπτωση εξασφαλιστικής (καταπιστευτικής εκχώρησης), με έννομη συνέπεια να μην εφαρμόζονται οι κοινές περί ενεχύρου διατάξεις (ΑΚ 1248), αλλά οι ειδικές διατάξεις του ως άνω νομοθετικού διατάγματος από τις οποίες προκύπτει ότι εξομοιώνεται η ενεχύραση απαιτήσεως προς εξασφαλιστική εκχώρηση, η είσπραξη δε εκ μέρους της ανακόπτουσας και ήδη εκκαλούσας της ενεχυρασθείσας απαίτησης γίνεται με ρευστοποίησή της μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης και δεν τίθεται ζήτημα έμμεσης σύστασης ενεχύρου σε ακίνητο.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο απέρριψε, ως μη νόμιμο, τον προαναφερόμενο λόγο της ανακοπής, με την αιτιολογία ότι η προαναφερόμενη σύμβαση ενεχύρου είναι άκυρη, διότι πρόκειται για απαίτηση με αντικείμενο τη μεταβίβαση ποσοστών εξ αδιαιρέτου ακινήτου και η είσπραξή της θα οδηγούσε σε σύσταση ενεχύρου επί ακινήτων, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις του νόμου".

Με την ανωτέρω αιτιολογία το Εφετείο, κατά παραδοχή της εφέσεως της ήδη αναιρεσίβλητης, αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που, κρίνοντας αντιθέτως είχε απορρίψει, ως μη νόμιμο, τον σχετικό με τα παραπάνω πρώτο λόγο της ανακοπής, δέχτηκε αυτόν, ως νόμιμο και ουσιαστικά βάσιμο και δικάζοντας επί της ανακοπής ακύρωσε την προσβαλλόμενη αναγκαστική εκτέλεση, κατά το μέρος που αφορά την εκχωρηθείσα στην ανακόπτουσα (αναιρεσίβλητη) λόγω ενεχύρου απαίτηση επί του εργολαβικού ανταλλάγματος.

Ήδη, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, οι αναιρεσείουσες αποδίδουν στην αναιρεσιβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενες, ότι το Εφετείο, με τις πιο πάνω παραδοχές του, εσφαλμένα εφάρμοσε τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου από τα άρθρα 35, 39, 40 παρ. 1, 42 παρ. 1 και 3, 44, 45 και 47 του ν.δ/τος 17.7/13.8.1923, ως και του άρθρου 455 ΑΚ.

Τίθεται, έτσι, με τον αναιρετικό αυτό λόγο το εξαιρετικής σημασίας ζήτημα: αν υπό την ισχύ των ρυθμίσεων των ανωτέρω διατάξεων του ν.δ/τος 17.7/13.8.1923 και στο μέτρο που συμπληρώνονται από τις γενικές διατάξεις των άρθρων 1247-1256 ΑΚ, μπορεί να αποτελέσει, εγκύρως, αντικείμενο ενεχυρίασης, η απαίτηση του εργολάβου, από προσύμφωνο, κατά του οικοπεδούχου, προς μεταβίβαση σ’ αυτόν των συμφωνηθέντων εξ αδιαιρέτου ποσοστών συγκυριότητας σε ακίνητο, ως εργολαβικό αντάλλαγμα, με τη θεμελιωτική της παραδοχής αυτής αιτιολογία, ότι η είσπραξη της εξομοιούμενης με εξασφαλιστική εκχώρηση ενεχυριασμένης αυτής απαίτησης γίνεται, αποκλειστικά, με ρευστοποίησή της μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης, ώστε δεν τίθεται ζήτημα έμμεσης σύστασης ενεχύρου σε ακίνητο ή αν, αντιθέτως, αντικείμενο τέτοιας ενεχυρίασης δεν μπορεί να αποτελέσει η αφορώσα ακίνητο παραπάνω απαίτηση, καθόσον η είσπραξή της θα οδηγούσε, εκ των πραγμάτων, ανεπιτρέπτως, σε σύσταση ενεχύρου επί ακινήτου.

Τούτο δε δεν παραλλάσσει, ακόμη και με την παραδοχή, ότι η είσπραξη από τον εκδοχέα της ενεχυριασθείσας απαίτησης, με τους όρους του ανωτέρω ν.δ/τος, μπορεί να λάβει χώρα μόνο με ρευστοποίησή της, με αναγκαστική εκτέλεση, κατά το άρθρο 42 αυτού, διότι στην περίπτωση αυτή, το πλειστηρίασμα προέρχεται από τη ρευστοποίηση του μη χρηματικού ενεχυριάσματος, που αφορά ακίνητο, με αποτέλεσμα το ενέχυρο επί της μη χρηματικής ονομαστικής απαίτησης να λειτουργεί, ως ενέχυρο επί ακινήτου, σε περίπτωση δε αναγγελίας περισσότερων δανειστών, μη επάρκειας του πλειστηριάσματος και κατάταξης ενώπιον συμ/φου (άρθρα 42 παρ. 1, 3 και 45 ως άνω ν.δ.) η ενεχυρούχος πιστώτρια θα ικανοποιηθεί προνομιακώς, ως έχουσα δικαίωμα ενεχύρου, αλλά από πλειστηρίασμα προερχόμενο από ρευστοποίηση μη χρηματικής απαίτησης που αφορά ακίνητο.

Κατόπιν τούτων, κρίνεται αναγκαίο, κατά την ομόφωνη απόφαση του δικάζοντος Τμήματος, να παραπεμφθεί ο λόγος αυτός της ένδικης αίτησης στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 563 παρ. 2β ΚΠολΔ και 23 παρ. 2 εδ. γ’ ν. 1356/1988 "Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 Ν. 2331/1995 και να αναβληθεί η συζήτηση, ως προς τους λοιπούς λόγους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, τον από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πρώτο λόγο της από 19/10/2015 αίτησης αναίρεσης των εταιρειών ... ΑΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ και ... ΑΕ, όπως αυτός στο σκεπτικό προσδιορίστηκε, για αναίρεση της 1577/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και αναβάλλει τη συζήτηση, ως προς τους λοιπούς λόγους.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Μαϊου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ