Appeal dismissed as inadmissible due to failure to pay the mandatory appeal security deposit required by law.

Απόφαση 744 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 744/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην ... Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Γ. Β. του Ι., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Γερασιμούλα Σιμωνετάτου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Γ. Α. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Γκούβα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-6-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1548/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 917/2015 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-8-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης, ανέγνωσε την από 28-3-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 12 του ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α 51/12.3.2012) και σύμφωνα με το άρθρο 113 του ιδίου νόμου ισχύει από 2.4.2012 και στην οποία μετά το εδάφιο α` προστέθηκε εδάφιο β` με το άρθρο 93 παρ. 1 του ν. 4139/2013 (ΦΕΚ Α 74/20.3.2013): "Εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού διακοσίων (200), τριακοσίων (300) και τετρακοσίων (400) ευρώ αντίστοιχα, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας...

Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο. Σε περίπτωση ολικής ή μερικής νίκης του καταθέσαντος, το δικαστήριο με την απόφασή του διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο σε αυτόν, αλλιώς διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο. Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 663, 677 και 681Β".

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 917/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, και με την οποία έγινε δεκτή η έφεση των ήδη αναιρεσιβλήτων εξαφανίσθηκε η υπ` αριθμ. 1548/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ακολούθως, κατά μερική παραδοχή της αγωγής των ήδη αναιρεσιβλήτων, υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες να καταβάλουν στην πρώτη ενάγουσα (πρώτη αναιρεσίβλητη) αστική μη κερδοσκοπική εταιρία με την επωνυμία "..." ως αποζημίωση, το ποσό των 66.200 ευρώ, νομιμοτόκως, και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωσή τους (εναγομένων) να καταβάλουν στην μεν πρώτη ενάγουσα το ποσό των 2.000 ευρώ, στον δε δεύτερο ενάγοντα Γ.

Α. (δεύτερο αναιρεσίβλητο) το ποσό των 1.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας της αδικοπραξίας που τέλεσαν οι εναγόμενοι εις βάρος τους. Όμως, όπως προκύπτει από την από 07-09-2015 έκθεση της αρμόδιας γραμματέως του Εφετείου Αθηνών Σ. Κ., η οποία επισυνάπτεται στο επικυρωμένο αντίγραφο της από 20-08-2015 αιτήσεως αναιρέσεως που υπάρχει στη δικογραφία, το δικόγραφο αυτής κατατέθηκε χωρίς το οικείο παράβολο των τριακοσίων (300) ευρώ, για το οποίο γίνεται ειδική μνεία περί τούτου στην ως άνω έκθεση.

Επομένως, εφόσον η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε χωρίς την κατάθεση του εν λόγω παραβόλου και δεν συντρέχει περίπτωση από τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις του άρθρου 495 παρ. 4 εδ. τελευτ., λείπει μία από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της, η οποία λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη, και για το λόγο αυτό είναι απαράδεκτη.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες ως ηττώμενοι (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Αυγούστου 2015 αίτηση των 1. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και 2. Γ. Β. για αναίρεση της υπ' αριθ. 917/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Δεκεμβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ