Supreme Court overturns lower court for insufficient reasoning regarding a football player's post-injury contract termination damages.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece partially allowed the appeal against a final judgment regarding a football player's contract termination. The plaintiff argued the lower court failed to provide sufficient reasoning on his ability to continue working after a specific injury. The court found the lower court's explanation regarding the player's capacity to fulfill professional duties during the relevant period was inadequate and contradictory to the facts.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19) and 559(8) of the Code of Civil Procedure; An appeal is admissible when the lower court's reasoning is insufficient or contradictory regarding facts that have a decisive impact on the case outcome, as established when the court fails to explain how a party could fulfill professional obligations post-injury.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 744 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 744/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Δ. Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαναγιώτου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ. Ε. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη Γερμανία και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα από την εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δημαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18 Ιουλίου 2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2507/2002 μη οριστική, 2258/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1672/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18 Οκτωβρίου 2004 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 1ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Βούλγαρης, ανέγνωσε την από 4 Αυγούστου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενηυπ'αριθμ….80/28-11-05 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Π. Α. με επιμέλεια της αναιρεσείοντος επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον πρώτο αναιρεσίβλητο Χ. Ε., ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για την συζήτηση αυτής κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Εφόσον συνεπώς ο αναιρεσίβλητος αυτός δεν παραστάθηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, πρέπει κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτού.
ΙΙ. Επειδή, κατά τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει, καθόλου αιτιoλογίες ή έχει αιτιoλoγίες αvτιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε κατά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων τα εξής: Ότι στις 13-1-2001 ο ενάγων οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...8 ΙΧΕ αυτοκίνητό του στην οδό Έ. (….) με κατεύθυνση από τη λεωφόρο Δ. προς τη λεωφόρο Φ. και ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία με αριθμό κυκλοφορίας ...30 ΙΧΕ αυτοκίνητό του, πίσω ακριβώς από το προαναφερόμενο αυτοκίνητο του ενάγoντος, ενεπλάκησαν την ώρα 12:30 περίπου σε μικροσύγκρουση των οχημάτων τους στο ύψος του αριθμού 5 της πιο πάνω οδού, κατά την οποία σύγκρουση ο εναγόμενος οδηγός, κινούμενος απρόσεκτα και μη τηρώντας την απαιτούμενη απόσταση από το προπορευόμενο όχημα του ενάγοντος, προσέκρουσε με το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου του στο πίσω τμήμα του αυτοκινήτου του ενάγοντος.
Ότι αμέσως μετά την σύγκρουση ο ενάγων ακινητοποίησε το αυτοκίνητό του, εξήλθε αυτού για να διαπιστώσει αν προκλήθηκαν σε βάρος του υλικές ζημιές και πλησίασε τον εναγόμενο οδηγό για να ζητήσει τα στοιχεία του. Ότι ο εναγόμενος, αιφνιδίως, ανέπτυξε ταχύτητα και προσπάθησε να απομακρυνθεί από τον τόπο της πιο πάνω σύγκρουσης, και στην προσπάθειά του αυτή κινήθηκε αδέξια και απερίσκεπτα, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και παρέσυρε τον ευρισκόμενο σε αυτό ενάγοντα, τον οποίον τραυμάτισε.
Ότι στη συνέχεια, και καθώς ήταν σε κίνηση, παρέσυρε και την ανοιχτή αριστερή θύρα του αυτοκινήτου του ενάγοντος, την οποία κατέστρεψε. Ότι εξαιτίας του προπεριγραφόμενου τροχαίου συμβάντος, οφειλόμενου αποκλειστικώς στην υπαιτιότητα του εναγόμενου οδηγού, ο ενάγων έπαθε "ισχυρά θλάση και οίδημα επί του δεξιού γόνατος, ισχυρά θλάση επί της δεξιάς γαστροκνημίας και θλάση αυχένος" για την οποία έφερε ορθοπεδικό περιλαίμιο.
Ότι για την αγορά των αναγκαίων προς θεραπεία του φαρμάκων και για τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις δαπάνησε το ποσό των 498,81 Ευρώ. Ότι για την αποκατάσταση της υγείας του ήταν αναγκαίες 20 φυσικοθεραπείες για "γόνατο - γαστροκνημιι-ΑΜΣΣ", συνoλικής δαπάνης 528,24 ευρώ. 'Ότι εξ αιτίας της κατάστασής του, που πάντως δεν έφθανε έως την ακινητοποίησή του και ειδικότερα έως την αδρανοποίησή του ως ποδοσφαιριστή, ήταν αναγκαίο να πραγματοποιήσει 20 διαδρομές με ταξί στο χρονικό διάστημα από 15-1-2001 έως 16-2-2001 για επισκέψεις από την οικία του (στο …) στο φυσικοθεραπευτή του, Δ.
Ε., στα … προς 19 Ευρώ η διαδρομή, συνολικής δαπάνης 380 ευρώ. Ότι από τη σύγκρουση των δυο οχημάτων το αυτοκίνητο του ενάγοντοs έπαθε υλικές ζημιές στο μπροστινό αριστερό τμήμα του (θύρα, φλας, φτερό, κολώνα) και στον πίσω προφυλακτήρα, για τις οποίες δαπάνησε συνολικά τα ποσά των: α) 1.009,07 ευρώ για την αγορά ανταλλακτικών και β) 782,62 ευρώ για εργασίες φανοποιϊας και βαφή.
Μειώθηκε επιπλέον η αγοραστική αξία του αυτοκινήτου του ενάγοντος κατά 293,47 ευρώ. Ακόμη επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση στον ενάγοντα για την ως άνω αδικοπραξία το ποσόν των 1.000 ευρώ. Ότι ο ενάγων την επόμενη ημέρα του ατυχήματος, δηλαδή στις 14-1-2001, έλαβε μέρος ως ποδοσφαιριστής σε επίσημο αγώνα της ομάδας του Β' κατηγορίας "...", αγωνισθείς για εξήντα (60) ολόκληρα λεπτά της ώρας και εγκατέλειψε τον αγώνα "λόγω έντονων ενοχλημάτων...".
Ότι το γεγονός της μετά το τροχαίο συμβάν συμμετοχής του σε ποδοσφαιρικό αγώνα για μία ολόκληρη ώρα, που αναφέρεται και επιβεβαιώνεται στη με αριθμό …47/2002 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης του χειρουργού ορθοπεδικού Ν. Π., είναι δηλωτικό του ότι ο τραυματισμός του δεν ήταν τόσο σοβαρός, ώστε να αποτρέπει την αγωνιστική του δραστηριότητα ως ποδοσφαιριστή και τη συμμετοχή του σε επίσημους αγώνες της ομάδας του.
Ότι ο ίδιος άλλωστε στο αγωγικό του αίτημα για επιδίκαση δαπάνης από τη χρήση ταξί, ζητεί να του επιδικαστεί ποσό 5.500 δραχμών, που φέρεται ότι δαπάνησε για την με ταξί μετάβαση του από την οικία του "στο γήπεδο της ποδοσφαιρικής ομάδας ..." την 17-1-2001, δηλαδή τέσσερις (4) ημέρες μετά το ατύχημα, χωρίς να επισημαίνεται άλλος σκοπός μετάβασής του εκεί από εκείνον του ποδοσφαιριστή.
Ότι κατά συνέπεια, η δράση του ως ποδοσφαιριστή δεν διακόπηκε εξαιτίας του πιο πάνω τροχαίου συμβάντος και πάντως η όποια αποχή του από ποδοσφαιρικούς αγώνες ή ακύρωση συμβολαίου του με την ποδοσφαιρική ομάδα "... ΠΑΕ" δεν συνδέεται αιτιωδώς με τον επίδικο τραυματισμό. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε εν μέρει την έφεση των αναιρεσιβλήτων, απέρριψε την έφεση του ενάγοντος, και μετά από εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου δέχθηκε εν μέρει την αγωγή για ποσόν 4.492,21 ευρώ, απέρριψε δε την αγωγή κατά τα λοιπά κεφάλαια αυτής (διαφυγόντα κέρδη, ήτoι για ζημιά την οποία, φέρεται ότι υπέστη ο ενάγων, διότι συνεπεία του τραυματισμού του δεν ηδυνήθη να ανταποκριθεί σε ανειλημμένες υποχρεώσεις.
Και ειδικώτερα το Εφετείο : Α) δέχθηκε την αγωγή και επιδίκασε αποζημίωση στον ενάγοντα το ποσόν των 4.492,21 ευρώ, ήτοι : 1) 498,81 ευρώ για αγορά φαρμάκων και δαπάνες ιατρικών εξετάσεων 2) 528,24 ευρώ για 20 φυσιοθεραπείες 3) 380 ευρώ για δαπάνες χρησιμοποιήσεως αγοραίου αυτοκινήτου 4) 2.085,16 ευρώ για φθορές στο αυτοκίνητό του και 4) 1.000,00 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εκ του ως άνω τροχαίου και Β) απέρριψε την αγωγή κατά τα λοιπά αυτής κεφάλαια, ήτοι : 1) καθό μέρος ο ενάγων ζητούσε να του επιδικασθεί το ποσό των 5.546,58 ευρώ για μισθούς δύο μηνών και έκτακτες παροχές 763,02 ευρώ, αντιστοίχως, λόγω αποχής του από τα γήπεδα και μη συμμετοχής του σε τρεις νικηφόρους αγώνες της ομάδας του (...) και 2) για 9.000.00 δραχμές λόγω του ότι ο επίδικος τραυματισμός του, είχε ως αποτέλεσμα την ματαίωση του από 3/1/01 συμβολαίου το οποίο είχε συνάψει με την ποδοσφαιρική ομάδα ...
ΠΑΕ και την συμμετοχή του σε μικρότερη ποδοσφαιρική ομάδα, δηλαδή την ΠΑΕ ... γενονός που είχε επιφέρει σ' αυτόν μείωση των κερδών του κατά το εν λόγω ποσό, διότι, όπως ελέχθη, δέχθηκε ως προς το τελευταίο τούτο κονδύλιο της αγωγής ότι η ακύρωση του φερομένου ως συναφθέντος μεταξύ του ενάγοντος και της ως άνω ποδοσφαιρικής ομάδος ...
ΠΑΕ δεν συνδέεται αιτιωδώς με τον επίδικο τραυματισμό του. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο καθό μέρος απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος ως προς το κεφάλαιο αυτής υπό στοιχείο Β1 (ήτοι τους μισθούς δύο μηνών και έκτακτες παροχές λόγω μη συμμετοχής του ενάγοντος στους αγώνες της ομάδας του) υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.
διότι παραβίασε εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων 914, 297 και 298 Α.Κ., διαλαβόν στην προσβαλλομένη απόφασή του ασαφείς και μη πλήρεις αιτιολογίες ως προς το ζήτημα της δυνατότητος του αναιρεσείοντος να μετέρχεται και μετά τον τραυματισμό του (και δη κατά το μνησθέν χρονικό διάστημα 13-1-2001 έως 13-3-2001) αποτελεσματικώς την επαγγελματική δραστηριότητα του ποδοσφαιριστού, όπως έπραττε προ του τροχαίου ατυχήματος.
Συγκεκριμένα το Εφετείο : α) δεν εξηγεί πως ήταν δυνατό ο αναιρεσείων να ανταποκρίνεται πλήρως, όπως και προ του τραυματισμού του, στις υποχρεώσεις του ποδοσφαιριστού, αφού κατά τις παραδοχές της αποφάσεώς του (προσβαλλομένης) αυτός δεν άντεξε την 14-1-01 να αγωνισθεί μέχρι πέρατος του αγώνα της ομάδας ..., αλλά εγκατέλειψε τον αγώνα αυτόν προ της λήξεως, δηλαδή στο 60ο λεπτό, λόγω εντόνων ενοχλημάτων εκ του μνησθέντος τραυματισμού του.
β) Επίσης δεν εξηγεί εάν στον αγώνα της 17-1-01 ο αναιρεσείων έλαβε μέρος και με ποια ειδικώτερα ιδιότητα στο γήπεδο της ποδοσφαιρικής του ομάδας ... και γ) Δεν διευκρινίζει ακόμη πως ο αναιρεσείων ήταν ικανός να ανταποκρίνεται στα ως άνω καθήκοντά του ως ποδοσφαιριστού, αφού κατά τον αυτόν χρόνον λόγω της ισχυρής θλάσης και του οιδήματος του δεξιού γόνατός του (του κατ' εξοχή αναγκαίου οργάνου για το επάγγελμα του ποδοσφαιριστού) υποβαλλόταν σε φυσιοθεραπείες προς αποκατάσταση της βλάβης αυτής (και επιδικάζει μάλιστα και αποζημίωση στον αναιρεσείοντα για τη χρήση αγοραίου αυτοκινήτου από την οικία του στο φυσιοθεραπευτή του).
Εν όψει τούτων κατά παραδοχή ως βασίμου του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 παρ. 19 Κ.Πολ.Δ. πρέπει η προσβαλλομένη απόφαση να αναιρεθεί κατά το ως άνω μέρος αυτής (διαφυγόντα κέρδη δύο μηνών, μισθοί και έκτακτες παροχές για το χρονικό διάστημα 13-1-01 έως 13-3-01). Κατά τα λοιπά κονδύλια της αγωγής μεταξύ των οποίων και εκείνο για τη ζημία, την οποία φέρεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων για την ακύρωση του συμβολαίου με την ποδοσφαιρική ομάδα "...
ΠΑΕ" το Εφετείο περιέλαβε στην απόφασή του πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες δεχθέν ως ήδη εξετέθη ότι η ακύρωση του ειρημένου συμβολαίου δεν σχετίζεται αιτιωδώς προς τον τραυματισμό του ενάγοντος, γι' αυτό και ο ως άνω λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς το μέρος τούτο της προσβαλλομένης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Απορριπτέος επίσης είναι και ο λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 παρ. 8 Κ.Πολ.Δ. διότι το Εφετείο όπως προκύπτει από την απόφαση έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό για την αποζημίωση την οποία ζητούσε ο αναιρεσείων λόγω ακυρώσεως του ως άνω συμβολαίου και τον απέρριψε κατ' ουσία.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1672/04 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος αυτής.
-Παραπέμπει κατά τούτο την υπόθεση προς περαιτέρω έρευναν στο ίδιο Εφετείο που θα συντεθεί από άλλους δικαστές.
Και
-Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποίαν ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ