Appeal hearing declared inadmissible due to late service of summons to absent party.

Απόφαση 742 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 742/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ..., 5. ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Μανωλά με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και 6. .... Οι 1ος, 2ος, 3ος, 4ος και 6ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..., 2. ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 3. ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Πάλλα ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρος αυτής και τον Αναστάσιο Γκούσκο. Ο ανωτέρω δικηγόρος (Αναστάσιος Γκούσκος) δήλωσε ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος (....) απεβίωσε στις 18-1-2001 και κληρονομήθηκε από τα τέκνα του: 1. ..., 2. ..., 3. ... και 4. ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-10-1979 αγωγή της ..., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 159/1980 μη οριστική, 220/1982 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 149/1984, 277/1985 μη οριστικών, 116/1988 οριστική του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 22-8-1990 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκαν οι 583/2002, 1610/2005 αποφάσεις του Αρείου Πάγου οι οποίες κήρυξαν τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η τρίτη αναιρεσίβλητη με την από 20-12-2005 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 17-2-1992 έκθεση του αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη, Νικολάου Βάρδα, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί κατά ένα μέρος η προσβαλλομένη απόφαση, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της, καθόσον δηλαδή απευθύνεται κατά των πρώτου και δεύτερης των αναιρεσιβλήτων. Οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 575 Κ.Πολ.Δ., με αίτηση του εισαγγελέα, του εισηγητή ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο μπορεί να αναβάλει τη συζήτηση της υπόθεσης μία μόνο φορά σε μεταγενέστερη δικάσιμο, που ορίζεται αμέσως με επισημείωση στο πινάκιο, εφαρμόζονται δε και εδώ τα εδάφια β' και γ' της §4 του άρθρου 226.

Από αυτή, ορίζουν, το μεν εδάφιο β' ότι αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε, το δε εδάφιο γ' ότι κλήση των διαδίκων για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 568§4 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος επισπεύδει τη συζήτηση η κλήση επιδίδεται με επιμέλεια εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση στους αντιδίκους τουλάχιστον ενενήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν κάποιος από τους διαδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη.

Τέλος, το άρθρο 576 Κ.Πολ.Δ. ορίζει στην §1 ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρίτο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, στην §2 ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και τέλος στην §3 ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων προκύπτει, ότι αν η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο, είναι δε απών, κατά τη νέα μετά την αναβολή δικάσιμο, κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απών διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε κλητευθεί σ' αυτή νόμιμα και εμπρόθεσμα, μόνο δε αν συντρέχει η μία ή η άλλη από τις προϋποθέσεις αυτές, είναι περιττή νέα κλήτευση του απόντος, κατά τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο, διαδίκου.

Αν δεν αποδεικνύεται η συνδρομή της μιας ή της άλλης από τις προϋποθέσεις αυτές και ο απών διάδικος δεν έχει κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα στη μετ' αναβολή δικάσιμο, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση όχι μόνο γι' αυτόν, αλλά για όλους τους διαδίκους (ΑΠ 1569/2005).

Εν προκειμένω, από τα έγγραφα της δικογραφίας και τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου αποδεικνύονται τα εξής: Μετά από αλλεπάλληλες αναβολές, ματαιώσεις και την έκδοση των 583/2002 και 1610/2005 αποφάσεων του δικαστηρίου τούτου, με τις οποίες κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης από 22-8-1990 αιτήσεως αναιρέσεως της 116/1988 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου, η συζήτηση αυτής (αιτήσεως αναιρέσεως) προσδιορίστηκε με επίσπευση της τρίτης αναιρεσίβλητης, κατόπιν της από 19-4-2007 κλήσεώς της, για τη δικάσιμο της 2-4-2008, οπότε αναβλήθηκε διαδοχικά για 14-1-2009 και 18-11-2009.

Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, οπότε η κρινόμενη υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε, μεταξύ των άλλων, η δεύτερη αναιρεσίβλητη ..., ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 Κ.Πολ.Δ. Η εν λόγω διάδικος δεν κλητεύθηκε καθόλου όπως παραστεί κατά τις προηγούμενες δικασίμους της 2-4-2008 και 14-1-2009, ενώ από την ...έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ...

και τα υπ' αριθ. ... και ... φύλλα των ημερησίων εφημερίδων "..." και "...", αντίστοιχα, που επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της κρινόμενη αιτήσεως αναιρέσεως τρίτη αναιρεσίβλητη ..., προκύπτει ότι η προαναφερθείσα απολιπόμενη δεύτερη αναιρεσίβλητη κλητεύθηκε ως αγνώστου διαμονής όπως παραστεί κατά την αναφερόμενη δικάσιμο της 18-11-2009 όχι εμπρόθεσμα, ήτοι τουλάχιστον ενενήντα ημέρες πριν από αυτήν, αλλά μόνο εξήντα εννέα ημέρες πριν από αυτήν, με τη σημείωση ότι η άνω προθεσμία των 90 ημερών άρχισε στις 10-9-2009, ήτοι την επομένη που αυτή ολοκληρώθηκε με τη δημοσίευση της σχετικής περίληψης στις πιο πάνω εφημερίδες (άρθρα 135 παρ. 1, 136 παρ. 1 και 144 Κ.Πολ.Δ.).

Συνεπώς, εφόσον η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε εμπρόθεσμα στην ως άνω αναιρεσίβλητη, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους της από 22-8-1990 αιτήσεως των ... κ.λ.π. για αναίρεση της 116/1988 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ