Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored prior appeal and admitted unproven facts.

Απόφαση 742 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 742/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ρένα Ασημα-κοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : X1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ψωμά.

Του αναιρεσιβλήτου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χρυσούλα Τζοβάρα.

Η ένδικη διαφορά έχει εισαχθεί με την από 30-10-1987 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κερκύρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 116/1989, 194/1998, 195/1998 μη οριστικές και 98/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία (οριστική) εκδόθηκε κατόπιν συνεκδίκασης της ως άνω αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου με την από 25-10-1994 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κερκύρας. Στη συνέχεια κατόπιν εφέσεως εκδόθηκε η 67/2003 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας. Επί της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε η από 13-5-2003 αίτηση αναίρεσης και οι από 26-8-2004 πρόσθετοι λόγοι.

Εκδόθηκε η 169/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Το Εφετείο εξέδωσε την υπ. αριθ. 247/2006 την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-10-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 11-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως (και) αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, αφού αναφέρει στην κρινόμενη αίτησή του, ότι με απόφαση του Αρείου Πάγου (υπ' αριθμ. 169/2005) είχε αναιρεθεί προγενέστερη απόφαση του Εφετείου Κερκύρας (υπ'αριθμ. 67/2003) επί της ενδίκου υποθέσεως και είχε παραπεμφθεί αυτή για επανεκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, προσθέτει (στον δεύτερο λόγο αναιρέσεως) ότι το τελευταίο:

αφενός μεν "απέρριψε την έφεσή του", αφετέρου δε ότι: "η προσβαλλόμενη απόφαση, παραλείψασα να ερευνήσει, ως ώφειλεν (ΚΠολΔ 579 παρ. 1), την ασκηθείσα υπ' εμού έφεση κατά της υπ' αριθμ. 98/2001 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η οποία συγκροτεί την έννοια των "πραγμάτων" του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, τυγχάνει αναιρετέα και κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ".

Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψιν την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 98/2001 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας και την απέρριψε, καθώς και τους λόγους της, ως αβάσιμους. Επομένως, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, τα δε αντιθέτως προβαλλόμενα με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Στην προκειμένη περίπτωση ο πρώτος λόγος αναιρέσεως έχει ως εξής: "Έδει να ερευνηθεί η έφεσή μου...Όθεν κρίνασα η προσβαλλόμενη απόφαση ότι "δεν προκύπτει αμφιβολία ως προς την έκταση της αναίρεσης και οι συνέπειες αυτής δεν εκτείνονται στα κεφάλαια που δεν προσβλήθηκαν με την αναίρεση" παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, εις επίμετρον δε παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, εντεύθεν δε τυγχάνει αναιρετέα, κατά το άρθρο 559 αρ. 8 και 10 ΚΠολΔ".

Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και την επισκόπηση των οικείων διαδικαστικών εγγράφων, η κρίση του Εφετείου ότι "δεν έχουν προσβληθεί όλα τα κεφάλαια της αναιρεθείσης αποφάσεως και ειδικότερα δεν προσβάλλονται τα κεφάλαια απορρίψεως της κυρίας βάσεως περί καταδίκης σε δήλωση βουλήσεως και της επικουρικής βάσεως της καταβολής του ποσού λόγω αφηρημένης αναγνωρίσεως χρέους, της αγωγής του X1 και δεν προκύπτει αμφιβολία ως προς την έκταση της αναίρεσης και οι συνέπειες αυτής δεν εκτείνονται στα κεφάλαια που δεν προσβλήθηκαν με την αναίρεση", εξήχθη με βάση το προηγούμενο αναιρετήριο και την απόφαση 67/2003 του Αρείου Πάγου.

Με την κρίση του δε αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε το άρθρο 579 ΚΠολΔ ούτε δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Κατά συνέπεια, το ουσιαστικό δικαστήριο δεν υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ο δε σχετικός (πρώτος) αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος. Ενόψει αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.10.2006 αίτηση του X1 για αναίρεση της 247/2006 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ