Supreme Court dismisses appeal regarding airport transfer employees' support allowance calculation excluding prior service.

Απόφαση 741 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 741/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ....(αναφέρονται 5 ονόματα). Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών. Εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-12-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2644/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 421/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-5-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 25-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Mε το άρθρο 2 του ν. 2338/1995, με τον οποίο κυρώθηκε η σύμβαση για την ανάπτυξη του νέου διεθνούς αεροδρομίου Αθήνας στα Σπάτα και την ίδρυση της εταιρίας "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε.", ορίσθηκε ότι από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της συμβάσεως αναπτύξεως του αεροδρομίου, που κυρώνεται με τον παρόντα νόμο, λύεται και τίθεται σε εκκαθάριση η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." (Α.Α.

ΑΕ), που ιδρύθηκε με το Ν. 811/1978 παρ. 1 και ότι το προσωπικό της εταιρίας αυτής μεταφέρεται με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως και Μεταφορών και Επικοινωνιών στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.) με την ίδια σχέση εργασίας, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα, σε προσωποπαγείς θέσεις ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας, που συνιστώνται με την πράξη της μεταφοράς και καταργούνται με την με οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του προσωπικού, που μεταφέρθηκε.

Η διαδικασία της μεταφοράς και οι ειδικότητες, με τις οποίες θα γίνει η μεταφορά, καθώς και κάθε συναφής λεπτομέρεια ρυθμίζεται με κοινές αποφάσεις των ιδίων υπουργών (παρ. 2). Κατ' εξουσιοδότηση της ως άνω διατάξεως εκδόθηκε η υπ' αριθμ. Δ9/Β/20344/5640/23-5-1996 (ΦΕΚ Β΄ 3911/27-5-1996) κοινή απόφαση των ανωτέρω Υπουργών, σύμφωνα με την οποία το προσωπικό της Α.Ε. "Αερολιμήν Αθηνών" μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με την αυτή σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά και ειδικά επιδόματα σε προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας.

Οι θέσεις αυτές, που συνιστώνται αυτοδικαίως με την απόφαση της μεταφοράς και καταργούνται με την καθ' οιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του μεταφερθέντος προσωπικού, αντιστοιχούν στις κατηγορίες και τις ειδικότητες, που προβλέπονται στον Οργανισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με βάση τα προσόντα των Υπαλλήλων, όπως αυτά προκύπτουν από τα προσωπικά τους μητρώα, τα οποία θα περιέλθουν στην Υ.Π.Α. (Διεύθυνση Δ9), μαζί με τις σχετικές βεβαιώσεις αποδοχών.

Σε περίπτωση, κατά την οποία στον Οργανισμό της Υ.Π.Α. δεν προβλέπεται ειδικότητα αντίστοιχη με τα τυπικά τους προσόντα, η μεταφορά γίνεται σε παρεμφερή ειδικότητα. Ο χρόνος υπηρεσίας των μεταφερομένων υπαλλήλων λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία (παρ. 3β΄).

Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει κατ' αρχήν, ότι στην περίπτωση μεταφοράς του προσωπικού της εταιρίας "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." στην Υ.Π.Α. εχώρησε εκ του νόμου μεταβολή του προσώπου του εργοδότη του μεταφερόμενου προσωπικού και η αυτόματη και υποχρεωτική μεταβίβαση σε αυτόν από 30-6-1996 (ημερομηνία μεταφοράς) στο σύνολό τους αμεταβλήτων των εργασιακών σχέσεων των μεταφερομένων υπαλλήλων, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά το χρόνο της μεταφοράς τους (30-6-1996).

Η εν λόγω μεταβίβαση αφορά όλους τους όρους εργασίας, τα δικαιώματα που είχαν αποκτήσει οι μεταφερόμενοι ανεξαρτήτως προελεύσεώς τους (νόμος ΕΣΣΕ, Δ.Α., Κανονισμός) και το καθεστώς επιδομάτων και μισθού, όπως το τελευταίο (μισθολογικό καθεστώς) είχε διαμορφωθεί στην "Αερολιμήν Αθηνών Α.Ε." στις 30-6-1996 στα πλαίσια του Κανονισμού Μισθολογίου του προσωπικού αυτής, που εγκρίθηκε με την, κατά εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 2 του νόμου 811/1978 "περί συστάσεως εταιρίας υπό την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." εκδοθείσα υπ' αριθμ.

ΔΕΜ/Γ/34/27-1-1981 απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών (ΦΕΚ 76, Β΄). Ο Κανονισμός αυτός προέβλεπε μεταξύ άλλων, α) τη διάκριση του προσωπικού κατά κλάδους σύμφωνα με το επίπεδο εκπαίδευσης (άρθρο 2), β) τα 17 μισθολογικά κλιμάκια βάσει των οποίων αμειβόταν το προσωπικό (άρθρο 3) και γ) τη διαδικασία ένταξης και εξέλιξής του (άρθρα 4 και 5).

Ειδικότερα, προέβλεπε: 1) ότι όλο το προσωπικό του Α.Α. κατατάσσεται σε αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο, ανάλογα με τον κλάδο στον οποίο υπάγεται βάσει της πράξης πρόσληψής του, αμειβόμενο με το αντίστοιχο χρηματικό ποσό (άρθρο 4 παρ. 1), 2) ότι για την κατάταξη στο οικείο μ.κ. λαμβάνεται υπόψη η πραγματική υπηρεσία καθενός σε συνδυασμό με αντίστοιχη αποδεδειγμένη εμπειρία, 3) ότι η υπηρεσία που απαιτείται για κάθε μ.κ.

είναι 3ετής (άρθρο 4 παρ. 2 εδ. α΄), 4) ότι τα όρια των βασικών μισθών θα αναπροσαρμόζονται σύμφωνα με τις χορηγούμενες ετησίως γενικές αυξήσεις, κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. του Α.Α. (άρθρ. 3 παρ. 3 εδ. τελ.) και 5) τα παρεχόμενα στο προσωπικό επιδόματα (χρονοεπίδομα γάμου, τέκνων, ξένων γλωσσών, θέσεως κλπ.). Με την 11134/745/16-4-1985 (ΦΕΚ 202, Β΄) απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών τροποποιήθηκαν οι ρυθμίσεις του ως άνω Κανονισμού Προσωπικού της ΑΑ-ΑΕ ύστερα από την από 4-3-1985 απόφαση του Δ.Σ.

της ΑΑ που αφορούσαν: α) τα όρια των βασικών μισθών σε αντιστοιχία με τα οικεία μ.κ. (άρθρο 3 παρ. 3 Κανονισμού), β) τον υπολογισμό και την απόδειξη της πραγματικής υπηρεσίας (άρθρο 4 παρ. 3 και 4) και γ) τον προσδιορισμό και την κλιμάκωση του χρονοεπιδόματος (άρθρο5 παρ. 1 α). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 2, 3 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 παρ. 1, 7 παρ. 1, 17 παρ. 1, 22 παρ. 1, 24, 31 α, η και 33 του ν. 2470/21-3-1997 (ΦΕΚ 40, Α) "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις", προκύπτει: 1) ότι στις διατάξεις του νόμου αυτού υπάγονται οι μόνιμοι και δόκιμοι πολιτικοί υπάλληλοι:

α) του Δημοσίου, β) της Γραμματείας των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών...κλπ. και γ) των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως (ΟΤΑ) και λοιπών ν.π.δ.δ. (άρθρο 1 παρ. 1), 2 ότι το ανωτέρω προσωπικό εξελίσσεται ανεξάρτητα από το βαθμό που κάθε φορά έχει, σε μισθολογικά κλιμάκια (μ.κ.) και ότι σε κάθε μισθολογικό κλιμάκιο αντιστοιχεί ο ίδιος βασικός μισθός, οι υπάλληλοι δε που έχουν το ίδιο μ.κ.

δικαιούνται το βασικό μισθό που αντιστοιχεί σ' αυτό, ανεξάρτητα από τον κλάδο στον οποίο ανήκει η θέση τους (άρθρο 2), 3) ότι τα μισθολογικά κλιμάκια των υπαλλήλων όλων των κατηγοριών (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ, ΥΕ) ορίζονται σε 36 και οι υπάλληλοι της κάθε κατηγορίας εξελίσσονται σε 18 μ.κ. (της ΥΕ με εισαγωγικό το 36ο μ.κ. και καταληκτικό το 19ο , της ΔΕ με εισαγωγικό το 29ο και καταληκτικό το 12ο της ΤΕ με εισαγωγικό το 21ο και καταληκτικό το 4ο και της ΠΕ με εισαγωγικό το 18ο και καταληκτικό το 1ο μ.κ. - άρθρο 3 παρ. 1), 4) ότι ο διοριζόμενος εισέρχεται στην υπηρεσία με το εισαγωγικό μ.κ.

του κλάδου στον οποίο ανήκει η θέση που διορίζεται (άρθρο 4 παρ. 1), 5) ότι για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων όλων των κλάδων, από κατώτερο σε ανώτερο μ.κ., απαιτείται ένα έτος από το εισαγωγικό κλιμάκιο στο αμέσως ανώτερο και για την απονομή όλων των επομένων μ.κ. υπηρεσία δύο ετών σε κάθε μ.κ. (άρθρο 5 παρ. 1), 6) ότι οι τακτικές αποδοχές του κάθε μ.κ.

αποτελούνται από το βασικό μισθό και τα τακτικά επιδόματα και ότι ο μηνιαίος βασικός μισθός του μ.κ. 36 ορίζεται σε 110.000 δραχμές από 1-1-1997...κλπ (άρθρο 7 παρ. 1), 7) ότι ως υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μ.κ. του άρθρου 3....κλπ. λαμβάνεται υπόψη: α) η υπηρεσία που προσφέρεται στο Δημόσιο, σε ΝΠΔΔ και ΟΤΑ με σχέση εξαρτημένης εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου, β)....γ)....

κλπ (άρθρο 17 παρ. 1), 8) ότι η κατάταξη των υπηρετούντων υπαλλήλων στα μ.κ. του άρθρου 3, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκουν, γίνεται με βάση το συνολικό χρόνο υπηρεσίας τους, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 17... κλπ. (άρθρο 22 παρ. 1), 9) ότι με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, οι διατάξεις του νόμου αυτού μπορεί να επεκτείνονται, εν όλω ή εν μέρει, και σε προσωπικό του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ που δεν υπάγεται στις διατάξεις του νόμου τούτου, πλην όμως έχει βαθμολογική ή μισθολογική αντιστοιχία με μόνιμους υπαλλήλους Δημοσίου, ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ....κλπ (άρθρ. 24) και 10) ότι από 1-1-1997 καταργείται ο ν. 1505/1984 και κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις του νόμου αυτού ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν (άρθρα 31 α, η και 33).

Περαιτέρω, με την υπ' αριθμ. 20264-39/3480/0022/1997 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εθνικής Άμυνας, Εξωτερικών, Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Γεωργίας, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας και Πρόνοιας, Δικαιοσύνης, Πολιτισμού, Εμπορικής Ναυτιλίας, Δημόσιας Τάξης, Μακεδονίας - Θράκης, Αιγαίου, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης "Επέκταση των διατάξεων του ν. 2470/1997 στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που απασχολείται στο Δημόσιο Ν.Π.Δ.Δ.

και ΟΤΑ" (ΦΕΚ 462/6-6-1997, τ. β΄), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του ν. 2470/1997 "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις", οι διατάξεις των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27 παρ. 2, 28, 29, 31 και 33 του Ν. 2470/1997 (ΦΕΚ 40/21-3-1997, τ. Α΄) επεκτείνονται και έχουν ανάλογη εφαρμογή στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου που υπηρετεί στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ (παρ. 1).

Η κατάταξη στα μισθολογικά κλιμάκια του ν. 2470/1997 θα γίνει με βάση τα τυπικά προσόντα που απαιτούνται κατά την αρχική πρόσληψη των υπαλλήλων αυτών ή εκείνα που απαιτήθηκαν για τυχόν ένταξή τους σε άλλη ειδικότητα και όχι με άλλα αυξημένα προσόντα που απέκτησαν κατά την περίοδο της εργασίας τους (παρ. 2).

Οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σε τομείς εκτός του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ (δηλαδή οι υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα) δεν αναγνωρίζονται για τη μισθολογική εξέλιξη (μ.κ. και χρονοεπίδομα) των παραπάνω υπαλλήλων (παρ. 3). Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας, καθώς και η ωριαία αμοιβή για υπερωριακή εργασία, θα υπολογίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 18 αντίστοιχα (παρ. 4).

Από τις διατάξεις της ανωτέρω αποφάσεως, που κατά την παρ. 5 αυτής ισχύει από 1-1-1997, σε συνδυασμό και προς τις διατάξεις του ν. 2470/1997, στις οποίες η εν λόγω απόφαση παραπέμπει, ιδία δε τις διατάξεις των άρθρων 2 (μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων), 3 (μισθολογικά κλιμάκια), 4 (μισθολογικά κλιμάκια εισόδου στην υπηρεσία), 5 (χρόνος μισθολογικής εξέλιξης), 6 (τρόπος μισθολογικής εξέλιξης), 7 (τακτικές αποδοχές μ.κ.), 8 (τακτικά επιδόματα), 9 (επίδομα εορτών και αδείας), 10 (διατηρούμενα επιδόματα πέραν των ανωτέρω επιδομάτων και παροχών, όλα τα λοιπά επιδόματα, αμοιβές και αποζημιώσεις που καταβάλλονται στους υπαλλήλους που εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος, κατά την έναρξη ισχύος με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή, περιλαμβανομένων και εκείνων που χορηγήθηκαν με μορφή κινήτρου παραγωγικότητας ή αποδοτικότητας, καθώς και παροχές για κίνητρο προσέλκυσης και παραμονής καταργούνται, εφόσον δεν προβλέπεται ρητά ή χορήγησή τους από τις διατάξεις του παρόντος), 17 (υπηρεσία για μισθολογική εξέλιξη), 18 (υπερωριακή εργασία), 29 (διασφάλιση αποδοχών - σε περίπτωση που από τις ρυθμίσεις των διατάξεων του νόμου αυτού (2470/1997) προκύπτουν συνολικές μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από αυτές που έπαιρναν οι δικαιούχοι τους κατά την έναρξη της ισχύος του - η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών) και 31 περίπτ.

ή (από την έναρξη της ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη γενικής ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που αντίκειται στις διατάξεις του νόμου αυτού ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν) προκύπτει: 1) ότι από 1-1-1997, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 24 του ν. 2470/1997, η μισθολογική εξέλιξη των συνδεομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, ΟΤΑ, κλπ.

διέπεται από το μισθολογικό καθεστώς του ν. 2470/1997, από το εν λόγω δε καθεστώς διέπεται και η μισθολογική εξέλιξη του προσωπικού που μεταφέρθηκε από την πρώην εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" στην ΥΠΑ με τη διάταξη του άρθρου 2 του ν. 2338/1995 από του ως άνω χρόνου σύμφωνα με την πιο πάνω κοινή Υπουργική απόφαση, που εκδόθηκε εντός της νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως του άρθρου 24 του ν. 2470/1997 λόγω αντιστοιχίας πιο πάνω μισθολογίων.

Ότι αν από 1-1-1997 οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές, που προκύπτουν από τις ρυθμίσεις του παραπάνω νόμου, είναι μικρότερες από εκείνες που έπαιρνε ο δικαιούχος στις 31-12-1996, η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών και 3) Ότι από 1-1-1999 καταργείται κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη, αντικειμένη στις διατάξεις του Ν. 2470/1997 ή κατά το μέρος που ρυθμίζει θέματα που διέπονται από αυτόν (ΑΠ 807/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες με την ένδικη αγωγή τους, ισχυριζόμενοι ότι υπηρετούν ως υπάλληλοι με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με τις αναφερόμενες ειδικότητες στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), στην οποία μεταφέρθηκαν από 30.6.1996, βάσει του άρθρου 2 του ν. 2338/1995 και της κατ' εξουσιοδότηση αυτού εκδοθείσας ως άνω κοινής Υπουργικής απόφασης, από την εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ", στην οποία είχαν προσληφθεί και υπηρετούσαν, ζήτησαν να υποχρεωθεί το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο να τους καταβάλει από 1.7.1996-31.8.1999 τις διαφορές των αποδοχών τους, κατ' εφαρμογή του μισθολογίου τους που ίσχυε στην εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ" και με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των ΕΓΣΣΕ.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δεχόμενο ως προς το από 1-1-1997 έως 31-8-1999 χρονικό διάστημα (για το από 1-7-1996 έως 31-12-1996 χρονικό διάστημα η αγωγή είχε απορριφθεί ως παραγεγραμμένη με την πρωτόδικη απόφαση, χωρίς περιστατικά ως αποδειχθέντα, κατά παραδοχή εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη με την αιτιολογία ότι για τον καθορισμό των αποδοχών των αναιρεσειόντων κατά το από 1-1-1997 έως 31-8-1999 χρονικό διάστημα έχει εφαρμογή ο ν. 2470/1997, στον οποίο και εντάχθηκαν, ο οποίος και διατηρεί τις τυχόν υπέρτερες προηγούμενες αποδοχές αυτών ως προσωπική διαφορά και όχι το μισθολόγιο που είχε διαμορφωθεί στην εταιρία "Αερολιμήν Αθηνών ΑΕ", στο πλαίσιο του Κανονισμού Μισθολογίου, αναπροσαρμοζόμενο με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των ΕΓΣΣΕ.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 2338/1995. Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για παραβίαση της άνω διατάξεως, με την οποία διατηρήθηκε το μισθολογικό καθεστώς που ίσχυσε στην εταιρία "Αερολιμήν ΑΕ", το οποίο δεσμεύει την ΥΠΑ, κατά το μέρος που με αυτό ρυθμίζεται το ύψος των αποδοχών, ώστε αυτές να μη μειωθούν, ενώ μπορεί να θεμελιωθούν και μελλοντικές αξιώσεις για αύξηση των αποδοχών με βάση ισχύουσες ή μελλοντικές ΣΣΕ και η οποία (διάταξη) ως ειδική υπερισχύει της κατ' εξουσιοδότηση εκδοθείσας 2026439/3480/0022/30-5-1997 ΚΥΑ (επέκταση του ν. 2470/1997 στο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικό του Δημοσίου), αλλά και της διατάξεως του άρθρου 20 παρ. 5 του ν. 2515/1997, η οποία δεν την κατήργησε ρητά, είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2366/1995, στους υπαλλήλους του μονίμου και με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου προσωπικού της Υ.Π.Α. χορηγείται από 1-1-1996 ειδικό επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων ποσού τριάντα χιλιάδων (30.000) δραχμών εδ. α΄). Το ποσό αυτό καταβάλλεται στους υπαλλήλους μετά παρέλευση έτους από το διορισμό τους, προσαυξάνεται δε κατά ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%) ανά έτος υπηρεσίας και μέχρι είκοσι τρία (23) συνολικά έτη (εδ.

γ΄). Το εν λόγω επίδομα για το ως άνω προσωπικό αυξήθηκε κατά 65% (άρθρο 30 παρ. 3 ν.2434/1996) αναδρομικώς από 1-1-1996 (άρθρο 13 παρ. 2 ν. 2465/1997), ενώ η αναδρομικότητα για το προσωπικό που μεταφέρθηκε βάσει των διατάξεων του δεύτερου άρθρου του ν. 2338/1995 ισχύει από 1-7-1996, ημερομηνία μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α. Από τις τελευταίες διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του εδαφίου β΄ της παρ. 3 της ως άνω κοινής Υπουργικής αποφάσεως (Δ 9/Β/23-5-1996), σύμφωνα με την οποία ο χρόνος υπηρεσίας των μεταφερομένων υπαλλήλων λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία, προκύπτει ότι για τον υπολογισμό του πιο πάνω επιδόματος στους υπαλλήλους αυτούς λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικός χρόνος υπηρεσίας τους και όχι και η τυχόν αναγνωρισθείσα κατά τον Κανονισμό Μισθολογίου προσωπικού της Α.Α.-Α.Ε. (άρθρο 4 παρ. 3) προϋπηρεσία τους σε άλλον, εκτός αυτής, εργοδότη, διότι η υπηρεσία αυτή, κατά την ρητή διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 4 του ίδιου Κανονισμού, προσμετρήθηκε μόνο για την κατάταξή τους στο οριζόμενο στο άρθρο 1 του Κανονισμού μισθολογικό κλιμάκιο, ενώ το επίδικο επίδομα δεν συναρτάται με μισθολογική κατάταξη σε κλιμάκιο των δικαιουμένων υπαλλήλων, αλλά χορηγείται κατά καθορισμένο και πάγιο ποσόν, ανεξαρτήτως του μισθολογικού κλιμακίου τους.

Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το ότι το ποσό αυτό καταβάλλεται στους υπαλλήλους μετά παρέλευση έτους από του διορισμού τους στην Υ.Π.Α., ήτοι μετά παρέλευση ενός έτους πραγματικής υπηρεσίας από το διορισμό στην Υ.Π.Α. Κατ' αυτόν τον τρόπο οι μεταφερθέντες υπάλληλοι δεν τίθενται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των υπαλλήλων της Υ.Π.Α., αφού για τον υπολογισμό του ενδίκου επιδόματος λαμβάνεται υπόψη μόνον ο πραγματικός χρόνος υπηρεσίας και όχι και ο χρόνος εργασίας σε άλλον εργοδότη, τόσο για τους μεταφερθέντες υπαλλήλους, όσο και για τους υπαλλήλους της Υ.Π.Α. ( ΑΠ 808/2003).

Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή και κατά το μέρος που με αυτή ζητούνται διαφορές για το ανωτέρω επίδομα, στηριζόμενες μόνο στο μη υπολογισμό της προϋπηρεσίας των αναιρεσειόντων σε άλλο εργοδότη, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

Μετά απ' αυτά πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί, χωρίς να απιδικασθούν δικαστικά έξοδα υπέρ του νικούντος Ελληνικού Δημοσίου, λόγω μη υποβολής υπ' αυτού σχετικού αιτήματος (άρθρο 106 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 23-5-2005 αίτηση των ........ κ.λ.π. περί αναιρέσεως της 421/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 3 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ