Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding joint fault finding between drivers.

Απόφαση 739 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 739/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Κ. του Θ., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένοντος στην ιδιωτική κλινική-κέντρο αποκατάστασης με την επωνυμία "Ειδική νοσηλευτική μονάδα Θράκης αποθεραπείας και αποκατάστασης Κωνσταντίνος Στασινόπουλος- με τον διακριτικό τίτλο "Αγ. Γεώργιος" που εδρεύει στον Ροδίτη Κομοτηνής, νομίμως εκπροσωπούμενο από τον δικαστικό του συμπαραστάτη Π. Κ. του Θ., κατοίκου ... και 2. Ε. Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ορέστη Γεωργιάδη, και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Φ. του Ι., κατοίκου ..., 2. Ι. Φ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι ανωτέρω δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 3. νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία " ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία-Πλατή και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις21910/2004, 23618/2004, 2663/2004 κυρίων αγωγών και 21910/2004 προσεπίκλησης- παρεμπίπτουσας αγωγής των ανωτέρω διαδίκων και άλλων προσώπων που δεν είναι διάδικοι σε αυτήν την υπόθεση, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης το οποίο με την 7162/2004 απόφασή του παρέπεμψε τις αγωγές για συνεκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 24,801/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1327/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-6-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 11-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του 3ου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ* αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 226§4 εδάφ. β' και γ' τα ου ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη σύμφωνα με το άρθρο 575 εδάφ. β ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και συνεπώς δεν χρειάζεται νέα κλήτευσή τους.

Προϋπόθεση της εγκυρότητας της κλήτευσης, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής της στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία, αναβλήθηκε η συζήτηση.

Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 9417 και 9418/14-1-2011 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή, του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 18-3-2011, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης, για την ανωτέρω στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη, μη απαιτουμένης ως εκ τούτου νέας κλήσης (άρθρα 226 αριθμ. 4 σε συνδ. με 573 παρ. 1 ΚΠολΔ) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων στους πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων (Γ. Φ. και Ι. Φ.). Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 εδ β' και 914 Α.Κ. προκύπτει, ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια η σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Εξάλλου, οι αναιρετικοί λόγοι των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δημιουργούνται, ο μεν πρώτος, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε, κανόνα του ουσιαστικού δικαίου ή τα διδάγματα της κοινής πείρας και εφόσον - αυτά αφορούν στην εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών, όχι όμως και στην εκτίμηση των αποδείξεων προς εξακρίβωση της αλήθειας των πραγματικών γεγονότων, ο δε δεύτερος, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα του ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως και όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συναχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Έτσι, επί αδικοπρακτικής ευθύνης προς αποζημίωση ελέγχεται με τον αναιρετικό αυτόν λόγο η αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη υπαιτιότητας και αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του ζημιογόνου αποτελέσματος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, σχετικά με τις συνθήκες που έλαβε χώρα το επίδικο τροχαίο ατύχημα:

Την 13.7.2002 και περί ώρα 00.30 ο Γ. Κ., οδηγώντας το υπ' αρ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της Ε. Κ., το οποίο ετύγχανε ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων στην ασφαλιστική εταιρία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΑΕΖ", κινούνταν στην Ε.Ο. Θεσσαλονίκης-Πολυγύρου με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη, είχε δε πρόθεση να κινηθεί αριστερά στη διασταύρωση της άνω οδού με αυτή που οδηγεί προς Σουρωτή.

Επιβαίνοντες στο όχημα αυτό ήταν, εκτός από τον παραπάνω οδηγό, η σύζυγος του Ρ. Κ., το ανήλικο τέκνο τους Θ. Κ. και οι γονείς αυτού [οδηγού] Θ. και Α. Κ.. Η ανωτέρω οδός είναι διπλής κατευθύνσεως, με ένα ρεύμα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και με συνολικό πλάτος της οδού 7,5 μ, ενώ το ανώτατο όριο ταχύτητας ανέρχεται σε 90 χιλ/τρα την ώρα, είναι δε ευθεία σε μήκος 300 μ και δεν υπήρχε τεχνητός φωτισμός.

Κατά τον προαναφερόμενο χρόνο η κατάσταση της οδού ήταν ξηρά και η κυκλοφορία των οχημάτων αραιή, όπως προκύπτει την συνταχθείσα από αστυνομικούς του Α.Τ Θέρμης έκθεση αυτοψίας. Κατά τον ίδιο χρόνο, στην ίδια οδό κινούνταν ομόρροπα και πίσω από το παραπάνω αυτοκίνητο το υπ' αρ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του I.

Φ., οδηγούμενο από τον Γ. Φ. και το οποίο ετύγχανε ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία "ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΑΕΓΑ", στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της οποίας ήδη υπεισήλθε στο Επικουρικό Κεφάλαιο, μετά την οριστική ανάκληση της άδειας λειτουργίας της. Στο 23° χιλ/τρο η άνω οδός διασταυρώνεται, για τους κινούμενους οδηγούς προς Θεσσαλονίκη αριστερά σε σχέση με την πορεία τους, με την οδό που οδηγεί στο χωριό Σουρωτή, όπου είχε πρόθεση, όπως προελέχθη, να εισέλθει ο οδηγός Γ.

Κ.. Πλην όμως αυτός, οδηγώντας χωρίς διαρκώς τεταμένη προσοχή και ενώ ευρίσκετο στο άκρο δεξιό του ρεύματος πορείας της Ε.Ο. Θεσσαλονίκης - Πολυγύρου, διαπίστωσε καθυστερημένα ότι είχε ήδη εισέλθει στην προαναφερόμενη διασταύρωση, είχε δε φθάσει σε σημείο μετά το μέσον αυτής, με αποτέλεσμα, αιφνιδίως και χωρίς έλεγχο, να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει αριστερό ελιγμό, προκειμένου να εισέλθει στη διασταυρούμενη οδό, που οδηγεί προς Σουρωτή.

Κατά την ως άνω κίνηση του δεν έθεσε σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη κατεύθυνσης, ώστε να καταστήσει γνωστή την ως άνω πρόθεσή του στους κινουμένους επί της οδού οδηγούς και δεν ήλεγξε αν μπορεί να πράξει αυτό με ασφάλεια τόσο δική του, όσο και των υπολοίπων χρηστών της οδού. Με την παραπάνω αμελή συμπεριφορά του έλαβε κάθετη θέση επί του οδοστρώματος ξεκινώντας από το ρεύμα πορείας, όπου εκινείτο και μάλιστα στο δεξιό άκρο αυτού, εισερχόμενος στο αντίθετο ρεύμα με αριστερό ελιγμό.

Ο ακολουθών οδηγός Γ. Φ., λόγω της υπερβολικής για τις περιστάσεις ταχύτητας την οποία είχε αναπτύξει, η οποία ξεπερνούσε οπωσδήποτε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο των 90 χιλ/τρων την ώρα, πλησιάζοντας τα 100 χιλ/τρα ωριαίως παρά το γεγονός ότι ήταν νύχτα, πλησίαζε σε διασταύρωση και δεν υπήρχε τεχνητός φωτισμός, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την αλλαγή κατεύθυνσης που πραγματοποίησε αιφνίδια ο προπορευόμενος οδηγός Γ.

Κ. και επί πλέον λόγω της μικρής απόστασης που χώριζε τα δύο οχήματα προέβη σε εσφαλμένο προς τα αριστερά αποφευκτικό ελιγμό, με αποτέλεσμα παρά την προηγηθείσα από αυτόν πέδηση, η οποία άφησε ίχνη στο οδόστρωμα 16 μ, να συγκρουστούν τα δύο οχήματα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Συγκεκριμένα ο Γ. Φ. επέπεσε με σφοδρότητα με το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος του επί της θύρας του οδηγού του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Γ.

Κ.. Η ταχύτητα του ΙΧΕ αυτοκινήτου του Γ. Φ. που υπολογίστηκε από την Τροχαία με βάση τα προαναφερόμενα μέτρα ιχνών πεδήσεως ανέρχεται σε 51 χιλ/τρα την ώρα, πλην όμως δεν υπολογίζεται σ' αυτή η απορροφηθείσα από τη σύγκρουση ταχύτητα, η οποία ήταν σφοδρή και το σύρσιμο των δύο οχημάτων μετά τη σύγκρουση, καταλήγοντας διαγωνίως εκτός οδοστρώματος σε παρακείμενο αγρό.

Αμέσως μετά τη σύγκρουση η σύζυγος του Γ. Κ. και συνεπιβαίνουσα στο αυτοκίνητο Ρ. Κ., δήλωσε στα όργανα της Τροχαίας "πηγαίναμε προς Σουρωτή αλλά περάσαμε τη διασταύρωση και σταματήσαμε και ξαφνικώς είδα φώτα κι άκουσα το χτύπημα", όπως αναφέρεται στην έκθεση αυτοψίας. Από την ως άνω σύγκρουση, η οποία οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια των δύο οδηγών, τραυματίστηκαν ο οδηγός Γ.

Κ., η μητέρα του συνεπιβαίνουσα Α. Κ. και ο πατέρας του Θ. Κ., ενώ το ανήλικο τέκνο του υπέστη ψυχικό σοκ. Ειδικότερα η αμέλεια του οδηγού Γ. Κ. συνίσταται το γεγονός ότι οδηγούσε χωρίς σύνεση και διαρκώς τεταμένη προσοχή, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως, όπως είχε υποχρέωση, ότι πλησίαζε στην διασταύρωση όπου είχε πρόθεση να εισέλθει, δεν κινήθηκε εξ αυτού του λόγου εγκαίρως προοδευτικά προς τον άξονα της οδού, ώστε να πραγματοποιήσει αριστερό ελιγμό, όπως είχε πρόθεση, με την αφή του ανάλογου δείκτη κατεύθυνσης, αλλά αντίθετα από το άκρο δεξιό της οδού κι ενώ ήδη κινούνταν μέσα στη διασταύρωση και μάλιστα ήδη μετά το μέσον αυτής, προέβη αιφνίδια στον προαναφερόμενο ελιγμό, με αποτέλεσμα να αιφνιδιάσει τον ακολουθούντα οδηγό Γ.

Φ.. Ο παραπάνω οδηγός παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ 1, 19 παρ 1, 21 παρ 2, 23 παρ 2 του ΚΟΚ και συνετέλεσε στην σύγκρουση και στα εξ αυτής αποτελέσματα σε ποσοστό 70%, ενώ ο οδηγός Γ. Φ. συνετέλεσε σ' αυτή σε ποσοστό 30%, αφού είχε αναπτύξει υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα με αποτέλεσμα να μην έχει τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματος του, ώστε να είναι σε θέση κάθε στιγμή να προβεί στους απαιτούμενους χειρισμούς, προέβη δε και σε μη ενδεδειγμένο αποφευκτικό ελιγμό, παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ 1, 19 παρ 1, 2, 3, 26 παρ 1 του ΚΟΚ.

Μετά από αυτά πρέπει να γίνει δεκτή η προβληθείσα εκατέρωθεν ένσταση περί συνυπαιτιότητας των οδηγών.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του αναφορικά με το κρίσιμο και ουσιώδες ζήτημα της συνδρομής των προϋποθέσεων της αδικοπραξίας, πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, από τις οποίες είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων που εφαρμόστηκαν.

Ειδικότερα, αναφέρονται όλα τα τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά, από τα οποία προκύπτει η συνυπαιτιότητα τόσον του οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Γ. Κ., όσον και του οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου Γ. Φ. και ο αιτιώδης σύνδεσμος της συγκλίνουσας υπαίτιας και παράνομης συμπεριφοράς αυτών με το ζημιογόνο αποτέλεσμα.

Δεν περιέχει δε αντιφάσεις η παραδοχή ότι ο οδηγός Γ. Φ. (ήδη πρώτος των αναιρεσιβλήτων)δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την αλλαγή κατεύθυνσης που πραγματοποίησε αιφνίδια ο προπορευόμενος οδηγός (πρώτος αναιρεσείων), καθόσον η παραδοχή αυτή συνέχεται με την παραδοχή ότι ο πρώτος οδηγός εκινείτο με υπερβολική ταχύτητα, περίπου 100 χ/ω, της οποίας και αποτελεί συνέπεια.

Επομένως, ο λόγος αναίρεσης, τόσον κατά το μέρος που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ για παραβίαση των προπαρατεθεισών διατάξεων, όσον και κατά το μέρος που προσάπτεται στην απόφαση αυτή η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών αυτής, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, που ηττώνται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του παρισταμένου τρίτου αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-6-2010 αίτηση για αναίρεση της 1327/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του παρισταμένου τρίτου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ