Legislator Case Law & Legislation
739/2010 AI generated

Supreme Court revokes security measure against spouse after final inheritance judgment in favor of charity.

Case Number 739/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court accepted the charity's request to revoke a judicial security measure previously imposed on the deceased's spouse. The primary facts involve an inheritance dispute where the charity sought to invalidate a will leaving all assets to the deceased's sister, while the spouse was ordered to provide security for the charity's claim. The court ruled that since the main inheritance case had reached a final judgment, the legal basis for the security measure against the spouse no longer existed. Consequently, the measure was fully revoked, and the charity was awarded the costs against the spouse, while the spouse's individual request to revoke the measure was dismissed due to lack of standing.

Legislator headnote

AI generated

Articles 698(1)(a) and (2) of the Code of Civil Procedure; A security measure ordered in a main action must be fully revoked upon the final judgment of that main action against the party who requested the measure, even if an appeal is pending in the Supreme Court.

Keywords

AI generated
judicial security measure revocation of security final judgment effect inheritance dispute standing to appeal costs allocation main action conclusion

Cited Legislation

AI generated
Article 698(1)(a) and (2) of the Code of Civil Procedure
Article 1786(1) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 739 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 739/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου -Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αιτούντος: Ειδικά αναγνωρισμένου φιλανθρωπικού Σωματείου με την επωνυμία "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS ΕΛΛΑΔΟΣ", που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Αναστασάκη.

Των καθών η αίτηση: 1. Ψ2 συζ. Ψ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ψ1 και 2. Ψ1, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος, και ως πληρεξούσιος της πρώτης (Ψ2).

Η πρώτη των καθών-Ψ2- ζητεί να γίνει δεκτή η από 23-11-2004 αίτησή της που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και εκδόθηκε η 5376/2004 απόφαση του άνω Δικαστηρίου με την οποία το άνω Δικαστήριο έκρινε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο τμήμα (Γ' Τμήμα) του Αρείου Πάγου.

Κατά της συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο , οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αιτούντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο 2ος των καθών ατομικά και ως πληρεξούσιος της πρώτης την απόρριψή της, την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις του άρθρου 698 παρ.1 εδ.α' και παρ.2 του ΚΠολΔ, κατά τις οποίες " η απόφαση που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο ανακαλείται, ολικά ή εν μέρει, α) αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά εκείνου ο οποίος είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη.... Η ανάκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί, και σε κάθε άλλη περίπτωση από το δικαστήριο που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο", σαφώς συνάγεται, αφενός ότι είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο η ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου, όταν στη δίκη για την κύρια υπόθεση, για την οποία λήφθηκε τούτο, εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση κατ' εκείνου που είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο, και αφετέρου ότι, αν ασκηθεί αναίρεση κατά της ανωτέρω τελεσίδικης απόφασης, τότε αρμόδιο για την ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου είναι το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, διότι ο όρος "εκκρεμής υπόθεση" στην παράγραφο 2 του άνω άρθρου 698 ΚΠολΔ χρησιμοποιείται όχι με τη συνηθισμένη δικονομική έννοια της εκκρεμότητας της υπόθεσης στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρα 221 και 222 ΚΠολΔ), αλλά με ευρύτερη έννοια, που περιλαμβάνει και την εκκρεμότητα της υπόθεσης, μετά από άσκηση αίτησης αναίρεσης, σε κάποιο Τμήμα του Αρείου Πάγου, αφού στις περιπτώσεις της παραγράφου 1 του ίδιου άρθρου 698 ΚΠολΔ, το δικαστήριο δεν ερευνά την ουσία της υπόθεσης για να κρίνει σχετικά με τη βασιμότητα της αίτησης ανάκλησης του ασφαλιστικού μέτρου, ώστε, από το λόγο αυτό, να δικαιολογείται η αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου για την ανάκληση της απόφασης.

Με την κρινόμενη αίτηση εκτίθεται, ότι ενώπιον του Τμήματος τούτου του Αρείου Πάγου εκκρεμεί η από 20-1-2009, με αριθμό έκθ. κατάθ. 12/ 2009, αίτηση αναίρεσης της πρώτης των καθ'ων για αναίρεση της υπ'αριθμ. 871/2008 οριστικής απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, (όπως αυτή διορθώθηκε με την 560/2009 απόφαση του ίδιου Εφετείου), η οποία, επικυρώνοντας την υπ'αριθμ. 982/2008 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς), απέρριψε την από 18-5-2004 αγωγή της πρώτης των καθών-αναιρεσείουσας κατά της αδελφής της Φ1 και του αιτούντος Φιλανθρωπικού Σωματείου για αναγνώριση της ακυρότητας, λόγω πλαστότητας, της από 10-3-2002 ιδιόγραφης διαθήκης της άλλης αδελφής της Θ1, που αποβίωσε στις 30-8-2003, και ότι, λόγω της αντιδικίας που υπήρχε για το κύρος της εν λόγω διαθήκης, μετά από αίτηση της πρώτης των καθ' ων - αναιρεσείουσας, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 5376/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία διατάχθηκε ως ασφαλιστικό μέτρο η δικαστική μεσεγγύηση των αναφερομένων σ'αυτή ακινήτων της κληρονομίας της πιο πάνω διαθέτιδος και διορίσθηκε ο δεύτερος των καθών Ψ1 δικηγόρος, μεσεγγυούχος των ακινήτων αυτών.

Ζητείται δε ακολούθως, με την κρινόμενη αίτηση, να ανακληθεί η πιο πάνω υπ' αριθμ. 5376/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία διατάχθηκε το ασφαλιστικό μέτρο της δικαστικής μεσεγγύησης, για το λόγο ότι στη δίκη για την κύρια υπόθεση εκδόθηκε κατά της πρώτης των καθ'ων Ψ2, τότε ενάγουσας, που ζήτησε το ασφαλιστικό μέτρο, η προδιαληφθείσα 871/2008 οριστική απόφαση του Εφετείου Πειραιώς..

Η αίτηση αυτή, κατά το μέρος που στρέφεται κατά του δευτέρου των καθ'ων Ψ1, μεσεγγυούχου των κληρονομιαίων ακινήτων, είναι απορριπτέα, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, καθόσον ο τελευταίος , τόσο στη δίκη για την κύρια υπόθεση, όσο και στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η 5376/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο της δικαστικής μεσεγγύησης και της οποίας ζητείται η ανάκληση, δεν ήταν διάδικος, ενώ μόνη η ιδιότητα αυτού ως μεσεγγυούχου δεν αρκεί για να θεμελιώσει την παθητική νομιμοποίησή του.

Κατά το μέρος δε που στρέφεται κατά της πρώτης των καθ'ων, η οποία είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο της μεσεγγύησης, η κρινόμενη αίτηση είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις πιο πάνω διατάξεις του άρθρου 698 ΚΠολΔ, αρμοδίως δε εισαγομένη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου προς εκδίκαση, εφόσον ενώπιον αυτού εκκρεμεί η από 20-1-2009, με αριθμό έκθ.

κατάθ. 12/ 2009, αίτηση αναίρεσης της πρώτης των καθ'ων για αναίρεση της άνω εφετειακής απόφασης, της οποίας ορίστηκε δικάσιμος η 23-3-2011, καθίσταται τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί κατ'ουσία..

ΕΠΕΙΔΗ, από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Η πρώτη των καθ'ων η αίτηση Ψ2 άσκησε κατά της αδελφής της Φ1 και του αιτούντος Φιλανθρωπικού Σωματείου "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΣΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 18-5-2004 αγωγή, με την οποία ζήτησε α) να αναγνωρισθεί ότι είναι άκυρη, λόγω πλαστότητας, η από 10-3-2002 ιδιόγραφη διαθήκη της αδελφής της Θ1, που αποβίωσε στις 30-8-2003, με την οποία η εν λόγω διαθέτις εγκατέστησε μοναδική κληρονόμο της σε όλη την περιουσία της την πρώτη εναγόμενη αδελφή τους και καταπιστευματοδόχο το τότε δεύτερο εναγόμενο Κοινωφελές Σωματείο και β) να κηρυχθεί η πρώτη εναγόμενη ανάξια να κληρονομήσει τη διαθέτιδα και να αναγνωρισθεί ακολούθως η ίδια (ενάγουσα) μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμος της διαθέτιδος.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 982/2008 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία κηρύχθηκε καταργημένη η δίκη ως προς την πρώτη εναγόμενη που πέθανε κατά τη διάρκεια της δίκης, και απορρίφθηκε, ως ουσιαστικά αβάσιμη, ως προς το δεύτερο εναγόμενο και ήδη αιτούν Κοινωφελές Σωματείο.

Κατά της ανωτέρω απόφασης η τότε ενάγουσα και τώρα πρώτη των καθ' ων άσκησε έφεση και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 821/2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, η οποία, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, απέρριψε την έφεση. Ακολούθως η πρώτη των καθ' ων άσκησε τη με αριθμό έκθ. κατάθ. 12/2009 αίτηση αναίρεσης, για αναίρεση της πιο πάνω εφετειακής απόφασης, της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος η 23-3-2011.

Εντωμεταξύ, στα πλαίσια της παραπάνω δικαστικής διαμάχης, εκδόθηκε, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, κατόπιν της από 23-11-2004 αίτησης της πρώτης των καθ'ων, η υπ. αριθμ. 5376/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία διατάχθηκε η δικαστική μεσεγγύηση των αναφερομένων σ' αυτήν ακινήτων της κληρονομίας της προαναφερθείσας διαθέτιδος και ορίσθηκε μεσεγγυούχος αυτών ο σύζυγος της τότε αιτούσας και ήδη πρώτης των καθ'ων Ψ1, δικηγόρος.

Με τα δεδομένα αυτά, μετά την έκδοση στη δίκη για την κύρια υπόθεση της προαναφερθείσας (982/2008) απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία έχει καταστεί τελεσίδικη, συντρέχει νόμιμη περίπτωση για την ολική ανάκληση της ανωτέρω 5376/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία διατάχθηκε το ασφαλιστικό μέτρο της δικαστικής μεσεγγύησης.

Γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, ως ουσιαστικά βάσιμη, ως προς την πρώτη των καθ'ων και να καταδικασθεί η τελευταία στα δικαστικά έξοδα του αιτούντος, ενώ, αντιθέτως, το αιτούν πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του δευτέρου των καθ'ων ως προς τον οποίο, όπως έχει ήδη ειπωθεί, απορρίπτεται η αίτηση λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησής του (άρθρο 1786 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δικάζει κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων.

Απορρίπτει την αίτηση ως προς το δεύτερο των καθ'ων, Ψ1.

Καταδικάζει το αιτούν στα δικαστικά έξοδα του δευτέρου των καθ'ων τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Δέχεται την αίτηση ως προς την πρώτη των καθ'ων Ψ2.

Ανακαλεί ολικά την υπ' αριθμ. 5376/2004 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Καταδικάζει την ανωτέρω καθ' ης στα δικαστικά έξοδα του αιτούντος τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ