Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because procedural review decisions are final and not appealable.

Απόφαση 739 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Aριθμός 739/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

ΣΤ' Ποιν.Τμήμα-σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη– Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο, στο κατάστημά του, στις 14 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ..... , ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 191/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Ιουλίου 2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 60/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριο Τσίμας, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Λάμπρου, με αριθμό πρωτ. 11/18-1-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Εισάγω την υπ΄ αριθ. 6/23-7-2004 αίτηση αναιρέσεως του .... ασκηθείσα μέσω του νομίμου αντιπροσώπου του Κων/νου Σαρρή, δικηγόρου Ρόδου, κατά της υπ΄ αριθ. 191/12-7-2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου η οποία κήρυξε απαράδεκτη την υπ΄ αριθ. 8/26-2-2004 αίτηση ακύρωσης διαδικασίας του αναιρεσείοντος κατά της υπ΄ αριθ. 161/22-9-1999 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Ρόδου, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, και εκθέτω τ΄ ακόλουθα:

Κατά την διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με την τοιαύτην του άρθρου 546 παρ. 2 του αυτού Κώδικα, η αίτηση ακυρώσεως διαδικασίας η οποία επιτρέπεται μόνον επί πλημμελημάτων επί των οποίων εξεδόθη ανέκλητη απόφαση, εισάγεται άνευ κλητεύσεως του αιτούντος εις την πρώτην δικάσιμον του δικάσαντος δικαστηρίου, το οποίο αποφασίζει αμετακλήτως υπό την έννοια ότι κατά της απορριπτούσης την τοιαύτην αίτηση ακυρώσεως αποφάσεως ουδέν ένδικο μέσον, ουδέ το της αναιρέσεως επιτρέπεται, το δι΄ αυτής δε θεσπιζόμενον αμετάκλητον αφορά όχι μόνον εις την περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο, μετ΄ έρευνα της ουσίας της υποθέσεως απορρίπτει την αίτηση ως αβάσιμη αλλά και εις εκείνη κατά την οποία χωρίς έρευνα της ουσίας απορρίπτει αυτήν ως απαράδεκτη. Η διάταξη αυτή ως ειδική κατισχύει της γενικής περί ενδίκων μέσων διατάξεως του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ, διά της οποία ορίζεται ότι κατά της απορριπτούσης ως απαράδεκτον το ένδικο μέσον αποφάσεως επιτρέπεται μόνον αίτηση αναιρέσεως (Α.Π. 104/1977 Π.Χ. ΚΖ΄ 548).

Συνεπώς η υπό κρίσιν αίτηση αναιρέσεως στρεφομένη κατά της υπ΄ αριθ. 191/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου διά της οποίας απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της και χωρίς την συνδρομή λόγου ανωτέρας βίας η αίτηση του αναιρεσείοντος περί ακυρώσεως της διαδικασίας, κατά την οποία εκδόθηκε ερήμην αυτού καταδικαστική για απάτη απόφαση, δέον κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 περ. α΄ ΚΠΔ ν΄ απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ΄ αριθ. 6/23-7-2004 αίτηση αναιρέσεως του ....., κατά της υπ΄ αριθ. 191/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Δωδεκανήσου και Να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Χρήστος Λάμπρου»

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από τη σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, που περιέχεται στο φάκελλο της δικογραφίας ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 341 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ αν ο κατηγορούμενος που καταδικάστηκε από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλα ανυπέρβλητα αίτια δεν μπόρεσε εγκαίρως να γνωστοποιήσει με οποιονδήποτε τρόπο στο δικαστήριο ανυπέρβλητο κώλυμα εμφάνισής του στη δίκη και να ζητήσει την αναβολή της συζήτησης (άρθρο 349), μπορεί να υποβάλει αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας που πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία του ή την εκπροσώπησή του από συνήγορο.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις της παρ. 2 εδ. α' και δ' του ίδιου ως άνω άρθρου, η αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας επιτρέπεται μόνο για πλημμελήματα για τα οποία εκδόθηκε ανέκκλητη απόφαση, εισάγεται δε, χωρίς να κλητευθεί εκείνος που την υπέβαλε, στην πρώτη δικάσιμο του δικαστηρίου που δίκασε, το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα.

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και εκείνης του άρθρου 546 παρ. 2 του ΚΠΔ, κατά την οποία αμετάκλητη είναι η απόφαση και όταν κατ' αυτής δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο, προκύπτει ότι η απόφαση που εκδίδεται επί αιτήσεως ακυρώσεως της διαδικασίας δεν υπόκειται σε αναίρεση, ανεξάρτητα αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατ' ουσίαν ή ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την 191/2004 απόφαση του Τριμελούς (για πλημμελήματα) Εφετείου Δωδεκανήσου, που προσβάλλεται με την ένδικη αίτηση αναίρεσης, απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, η από 26-2-2004 αίτηση ακύρωσης διαδικασίας του, ήδη αναιρεσείοντος, κατηγορουμένου ..... , κατά της οποίας εκδόθηκε η 161/1999 απόφαση του ίδιου πιο πάνω δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση εκείνου κατά της 1603/1996 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, που τον κήρυξε ένοχο για το έγκλημα της απάτης και του επέβαλε την ποινή της φυλάκισης των τριών (3) ετών.

Ενόψει τούτων και δεδομένου ότι, κατά τα στην αρχή εκτεθέντα, η, επί της αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας, εκδιδόμενη απόφαση δεν υπόκειται σε αναίρεση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και πρέπει, μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου της δικογραφίας σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα), να απορριφθεί, ως τέτοια, κατ' άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του ΚΠΔ, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, ως απαράδεκτη, την από 23 Ιουλίου 2004 αίτηση του .... για αναίρεση της 191/2004 απόφασης του Τριμελούς (για πλημμελήματα) Εφετείου Δωδεκανήσου. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2006. Και,

Εκδόθηκε, στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ