Supreme Court dismisses appeal against railway accident verdict, upholding joint liability of railway and truck driver.

Απόφαση 737 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 737/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ιωάννη Σίδερη και Γεωργία Λαλούση (κωλυομένων των Αρεοπαγιτών Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένης Μαραμαθά και Αντωνίου Παπαθεοδώρου), Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Της Κοινωνικοποιημένης Δημόσιας Επιχείρησης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ Α.Ε.-Ο.Σ.Ε." η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Νικολέτα Τζεβελέκου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2) ψ2, ο οποίος δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ".....Ο.Ε." που εδρεύει στο ...... Ν. Καβάλας η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 4) Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/2/1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 212/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 24/2004 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9/7/2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 16/1/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του λόγου αναιρέσεως από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και την απόρριψη του πρώτου λόγου. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της 4ης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ...., ...., ....., ....., .... εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Καβάλας ........ αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης και της από 25-4-2007 κλήσεως για συζήτηση με πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους τρεις πρώτους αναιρεσιβλήτους ψ1, ψ2 και ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "....... ΟΕ". Όμως, αυτοί δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει ν προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ.1, 577 παρ.3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στο λόγο αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται σαφώς η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους εμπίπτει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικότερα, προκειμένου περί αιτιάσεως για εσφαλμένη ερμηνεία κανόνων ουσιαστικού δικαίου λόγω παραβιάσεως διδαγμάτων της κοινής πείρας, πρέπει, για το ορισμένο του σχετικού λόγου αναιρέσεως, αφενός μεν να προσδιορίζονται τα επικαλούμένα διδάγματα, αφετέρου δε να εκτίθεται η προσδιορισθείσα από το δικαστήριο της ουσίας έννοια στον κανόνα δικαίου, την οποία ο αναιρεσείων εχαρακτήρισε εσφαλμένη και η κατά τη γνώμη του ορθή έννοια αυτού, η προκύπτουσα από τα επικαλούμενα διδάγματα, τα οποία είτε πλημμελώς εχρησιμοποίησε, είτε παρέλειψε να χρησιμοποιήσει.

Η αοριστία του αναιρετικού λόγου δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή στο δικόγραφο της αγωγής ή της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος (Ολ.ΑΠ 27/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ.

β' ΚΠολΔ, με το να δεχθεί ότι συνυπαίτιος για το ατύχημα κατά ποσοστό 50% είναι ο οδηγός της αμαξοστοιχίας, που οδηγούσε αυτή με ταχύτητα 91,7 χλμ/ω και η οποία ήταν μικρότερη από την επιτρεπόμενη των 110 χλμ/ω, ενώ κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, αποκλειστικά υπαίτιος για το ατύχημα είναι ο θανατωθείς οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου, που ανήκε κατά κυριότητα στις τρείς πρώτους αναιρεσιβλήτους και ήταν ασφαλισμένο στην τέταρτη αναιρεσίβλητη, ο οποίος ανελέγκτως επιχείρησε να διέλθει με το αυτοκίνητο από την αφύλακτη ισόπεδη διάβαση, παρότι η αμαξοστοιχία βρισκόταν σε κοντινή απόσταση.

Όμως, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει στο αναιρετήριο τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, ούτε αναφέρει αν αυτά χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν μεν αλλά εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παραβίαση. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του, που πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, όσον αφορά τις ως άνω παραδοχές της, είναι απαράδεκτος, κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1.

ΙΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 330 και 914 ΑΚ προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης προς αποζημίωση είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, το παράνομο της πράξης ή παράλειψης αυτού και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πράξης ή παράλειψης και της επελθούσας ζημίας. Υπαιτιότητα είναι ο ψυχικός δεσμός του δράστη προς την αδικοπραξία.

Αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ, αν διαπιστωθεί συντρέχον πταίσμα αυτού το δικαστήριο μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 300 ΑΚ να μην επιδικάσει καθόλου αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η παράνομη έναντι του ζημιωθέντος συμπεριφορά μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία περίπτωση ο υπαίτιος ήταν υποχρεωμένος να ενεργήσει, η υποχρέωση του δε αυτή σε πράξη μπορεί να επιβάλλεται:

από δικαιοπραξία, από το νόμο ή από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, πράγμα που υπάρχει ιδίως, όταν ο υπαίτιος με ενέργειες του δημιούργησε μια επικίνδυνη κατάσταση από την οποία είναι δυνατό να προκύψει ζημία σε τρίτους. Ο αιτιώδης σύνδεσμος, κατά την κρατούσα θεωρία της πρόσφορης αιτιώδους συνάφειας υπάρχει, όταν το επιζήμιο γεγονός, κατά το χρόνο και με τους όρους που έλαβε χώρα, ήταν ικανό κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και χωρίς την μεσολάβηση άλλου περιστατικού, να επιφέρει τη βλάβη που έγινε.

Περαιτέρω, κατά τα άρθρο 8 παράγραφος 1 του Ν 2696/1999 (ΚΟΚ) στις σιδηροδρομικές διαβάσεις τοποθετούνται, κατά περίπτωση, οι πινακίδες αναγγελίας κινδύνου Κ-31 ή Κ-32, όπως

ορίζεται στο άρθρο 4 παρ. 2 του ιδίου Κώδικα, και κατά την παράγραφο 2 του αυτού άρθρου 8 στις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, χωρίς κινητά φράγματα, η φωτεινή σηματοδότηση τοποθετείται πλησίον και προ της διάβασης και επί του αυτού ιστού η πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας (Ρ-2) σε συνδυασμό με τις πινακίδες Κ-36 ή Κ-37.

Επίσης, κατά το άρθρο 10 παράγραφος 1 του ίδιου Ν 2696/1999 (ΚΟΚ) όποιος έχει τις κατά τον παρόντα κώδικα αρμοδιότητες ή την εξουσία επί του πράγματος, επί του οποίου διεξάγεται δημόσια κυκλοφορία, υποχρεούται να λαμβάνει κάθε μέτρο, ώστε από την δημόσια κυκλοφορία να μη δημιουργείται κίνδυνος ή ζημία τρίτων προσώπων ή άλλων εννόμων αγαθών.

Κατά την παράγραφο 2 εδ. α' του ίδιου άρθρου η κατακόρυφη και οριζόντια σήμανση των οδών εκτελείται μόνο κατόπιν σχετικής μελέτης. Αρμόδιοι φορείς για την εκπόνηση ή έγκριση μελετών εφαρμογής, που αφορούν την κατακόρυφη και οριζόντια σήμανση των οδών (πινακίδες και διαγραμμίσεις) και για την εγκατάσταση και συντήρηση της σήμανσης αυτής είναι είτε η Γενική Γραμματεία Δημόσιων Έργων είτε οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης που τις συντηρούν κατά περίπτωση.

Εξάλλου, κατά την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου για τη μελέτη, εγκατάσταση και συντήρηση των κάθε είδους σηματοδοτών, ηχητικών συσκευών ή κινητών φραγμάτων στις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, αρμόδιες είναι οι υπηρεσίες του φορέα εκμετάλλευσης. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Ν ΑΡΟ/1884 "περί ασφαλείας και αστυνομίας των σιδηροδρόμων" "η Κυβέρνησις δικαιούται δια διαταγμάτων ή δια διοικητικών κανονισμών, κεκυρωμένων υπό του υπουργού των Εσωτερικών, να κανονίζη περί πάσης διατάξεως, αφορώσης εις την αστυνομίαν, την ασφάλειαν και την εν γένει χρήσιν και διοίκησιν των σιδηροδρόμων", ενώ κατά το άρθρο 3 του ΒΔ 30 Νοεμ.1911/1 Φεβρ. 1912 "περί ασφαλείας και εκμεταλλεύσεως των σιδηροδρόμων", που εκδόθηκε σε εκτέλεση του προαναφερόμενου νόμου, "Εις πάντα τα μέρη, εις ά ο σιδηρόδρομος διασταυρούται ισοπέδως μετά οδού τίνος, εγκαθίστανται κινητοί φράκται, εκτός των αναγκαίων εξαιρέσεων, ας δι' αποφάσεως δύναται να επιτρέψη ο Υπουργός των Εσωτερικών.

Ο τρόπος, η φύλαξις και αι διατάξεις της υπηρεσίας των κινητών φρακτών κανονίζονται υπό του Υπουργού των Εσωτερικών, τη προτάσει των Εταιρειών. Οπόταν ο Υπουργός των Εσωτερικών επιτρέψη την ισόπεδον διάβασιν δια του σιδηροδρόμου εις τροχιόδρομον, ή ετέραν σιδηροδρομικήν γραμμήν, αποφασίζει αφού ακούση τας περί ων ο λόγος Εταιρείας, περί των εφαρμοστέων τεχνικών διατάξεων δια την εγκατάστασιν και χρήσιν των διατάξεων αυτών".

Τέλος, κατά το άρθρο 3 του από 19-7-1928 δ/τος περί του ελέγχου επί των ΣΕΚ, "εις άπαντα τα μέρη εις α ο σιδηρόδρομος διασταυρούται ισοπέδως μετά οδού τινος, εγκαθίστανται κινητοί φράκται, εκτός των αναγκαίων εξαιρέσεων, ας δι' αποφάσεως, μπορεί α επιτρέψη ο Υπουργός των Εσωτερικών. Ο τρόπος, η φύλαξις και αι διατάξεις της υπηρεσίας των κινητών φρακτών κανονίζονται υπό του Υπουργού της Συγκοινωνίας τη προτάσει των ΣΕΚ.

Οπόταν ο Υπουργός της Συγκοινωνίας επιτρέψη την ισόπεδον διάβασιν δια του σιδηροδρόμου εις τροχιόδρομον, ή ετέραν σιδηροδρομικήν γραμμήν, αποφασίζει, αφού ακούσει τους ΣΕΚ περί των εφαρμοστέων τεχνικών διατάξεων δια την εγκατάστασιν και χρήσιν των διαβάσεων αυτών". Από τις παραπάνω διατάξεις σαφώς συνάγεται ότι η Δημόσια Επιχείρηση με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (Ο.Σ.Ε-Α.Ε.) οφείλει να τοποθετήσει σε όλες τις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις κινητά φράγματα και, επίσης, να σημάνει ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση χωρίς κινητά φράγματα με φωτεινή σηματοδότηση, τοποθετούμενη πλησίον και προ της διαβάσεως και επί του αυτού ιστού να τοποθετήσει πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας (Ρ-2) σε συνδυασμό με τις πινακίδες Κ-36 ή Κ-37 (ΑΠ 219/2006).

Τέλος, κατά το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. 'Ελλειψη δε ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει, όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στηρίζει την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί εάν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε (Ολ.

ΑΠ 25/2004). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως ότι, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος και τη συνυπαιτιότητα γι' αυτό του οδηγού της αμαξοστοιχίας απεδείχθησαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : "......Στις 31 Μαΐου 1996 και περί ώρα 08.57 το πρωί ο ......, οδηγώντας το με αριθ.

κυκλοφορίας ....... φορτηγό αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας και κατοχής των τριών πρώτων των εναγομένων, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τετάρτη των εναγομένων ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Συνεταιριστική ΑΕΓΑ", εκινείτο επί της επαρχιακής οδού που οδηγεί στον σκουπιδότοπο ......

Η ως άνω επαρχιακή οδός έχει οδόστρωμα με επικάλυψη από άσφαλτο, πλάτους 8 μέτρων, άνευ ερείσματος και, μετά από κλειστή αριστερή στροφή σε απόσταση τριάντα μέτρων από την τελευταία, διασταυρώνεται με ισόπεδη αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση, που βρίσκεται στο 283+146 Χ/Σ της μονής σιδηροδρομικής γραμμής .... - ......

Ο ανωτέρω οδηγός εκινείτο χωρίς φορτίο κατευθυνόμενος προς την αφύλακτη ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, από τον σκουπιδότοπο για την εθνική οδό ....-....., προερχόμενος από ...... Ξάνθης, όπου είχε ξεφορτώσει χώμα για την επίστρωση αγροτικού δρόμου, μετά από εντολές των τριών πρώτων των εναγομένων, στους οποίους εργαζόταν ως υπάλληλος και οι οποίοι τον είχαν προστήσει στην οδήγηση του φορτηγού.

Την ίδια ημέρα και ώρα η αμαξοστοιχία την ενάγουσας ΙΝΤΕRCΙΤΥ ... με σύνθεση πέντε οχήματα και με μηχανοδηγό τον ...... και προϊστάμενο αμαξοστοιχίας τον ......, εκτελώντας το προγραμματισμένο δρομολόγιο ΙΝΤΕRCΙΤΥ .... - ........, πλησίασε προς την παραπάνω ισόπεδη διάβαση κινούμενη με ταχύτητα 91,9 χιλιομέτρων την ώρα, χρησιμοποιώντας τα ηχητικά όργανα της αμαξοστοιχίας και πραγματοποιώντας συνεχή σφυρίγματα ήδη από απόσταση 500 μέτρων πριν την ως άνω διάβαση, σύμφωνα με υπάρχουσα σχετική πινακίδα του ΟΣΕ (πινακίδα αρ. 59 του κανονισμού κινήσεως ΟΣΕ), για να προειδοποιήσει τους επιθυμούντες να διασχίσουν την ως άνω ισόπεδη διάβαση ότι πλησίαζε συρμός προς αυτήν.

Το όριο ταχύτητας της αμαξοστοιχίας στο εν λόγω ύψος της σιδηροδρομικής γραμμής ήταν 110 χιλιόμετρα την ώρα. Καθώς η αμαξοστοιχία κατευθυνόταν προς την ως άνω διάβαση, πριν την οποία υπάρχει καμπύλη της σιδηροδρομικής γραμμής, ο ως άνω μηχανοδηγός συνέχισε με εντονότερο ρυθμό να δίνει τα προβλεπόμενα συνεχή και παρατεταμένα προειδοποιητικά σφυρίγματα, εν όψει του ότι, πριν την είσοδο της αμαξοστοιχίας στην εν λόγω καμπύλη, ο μηχανοδηγός αντιλήφθηκε το φορτηγό να κινείται στην ως άνω οδό με κατεύθυνση την ισόπεδη διάβαση, το οποίο αμέσως μετά έχασε προς στιγμή από την ορατότητα του, λόγω του ότι η τελευταία (ορατότητα) αποκλείστηκε από ύψωμα που δημιουργούσε ένα τεχνικά κατασκευασμένο ανάχωμα.

Μόλις η αμαξοστοιχία διήλθε την καμπύλη και έγινε ορατή η διάβαση από τον μηχανοδηγό, σε απόσταση 270 μέτρων περίπου, ο τελευταίος αντιλήφθηκε ότι το παραπάνω φορτηγό πλησίαζε σε αυτήν, έχοντας αναπτύξει ταχύτητα με πρόθεση να διέλθει από αυτήν. Τότε ο μηχανοδηγός εντατικοποίησε ακόμη περισσότερο τα σφυρίγματα και αμέσως μετά χρησιμοποίησε την ακαριαία πέδη.

Ο ως άνω οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου, παρόλο που αντιλήφθηκε την κίνηση της αμαξοστοιχίας από τα συνεχή σφυρίγματα, την οποία άλλωστε είδε από τα δεξιά του ερχόμενη, αφού είχε ορατότητα τουλάχιστον 70 μέτρων και ο φωτισμός, λόγω της ημέρας, ήταν επαρκής, χωρίς να δώσει σημασία στα ως άνω συνεχή σφυρίγματα, ούτε στις προειδοποιητικές πινακίδες Κ32, Κ33 που υπήρχαν σε απόσταση 100 μέτρων προ της διαβάσεως (κίνδυνος λόγω ισόπεδης αφύλακτης σιδηροδρομικής διαβάσεως και πρόσθετη επαναληπτική πινακίδα με τρεις γραμμές που δηλώνει προσέγγιση σε αφύλακτη διάβαση), Κ 1 α, που υπήρχε σε απόσταση 70 μέτρων προ της ως άνω διαβάσεως (επικίνδυνη στροφή αριστερά), Ρ-2 (stop) και κάτω από αυτήν στο ίδιο στύλο Κ-36 (κίνδυνος λόγω άμεσης γειτνίασης με ισόπεδη αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση) που υπήρχε σε απόσταση 10 μέτρων πριν την διάβαση, ανέπτυξε ταχύτητα και προσπάθησε να διέλθει από την ως άνω διάβαση, αν και η αμαξοστοιχία είχε προτεραιότητα διελεύσεως .

Ο ίδιος πίστεψε ότι θα προλάβαινε να διέλθει εγκαίρως από την διάβαση, αλλά δεν έλαβε υπ' όψη το γεγονός ότι οδηγούσε φορτηγό αυτοκίνητο που το βάρος του είναι αυξημένο και εξ αυτού του λόγου δυσκίνητο, ώστε να διέλθει συντόμως την διάβαση.....". Περαιτέρω, το Εφετείο δέχτηκε ότι η τοποθετημένη πινακίδα Ρ-2 (Stop) είχε ξεθωριάσει από τον ήλιο, ενώ εξαιτίας έργων που είχαν λάβει χώρα πριν από λίγους μήνες στην ευρύτερη περιοχή πριν τη διάβαση από την τεχνική εταιρία "ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΕ" για την κατασκευή χωματουργικών και τεχνικών έργων από τη χθ 279+500 έως χθ 290+450.....

προς βελτίωση της σιδηροδρομικής γραμμής, κατόπιν δημοπρασίας που διενήργησε η αναιρεσείουσα, είχαν αποξηλωθεί οι πινακίδες Κ34 και Κ35 (πρόσθετες επαναληπτικές πινακίδες με δύο και μία γραμμές, αντίστοιχα, που δηλώνουν επίσης την προσέγγιση σε αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση) και βρισκόνταν εγκατελειμένες εκτός οδού αριστερά, σε σχέση με την πορεία του φορτηγού χωρίς τα αρμόδια όργανα της εργολήπτριας εταιρίας ή του ΟΣΕ να μεριμνήσουν, προκειμένου να ειδοποιηθεί η αρμόδια διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχίας Ξάνθης για επανατοποθέτηση των ως άνω πινακίδων και για αντικατάσταση της πινακίδας Ρ-2.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι συνυπαίτιος για το ατύχημα είναι και ο οδηγός της αμαξοστοιχίας της αναιρεσείουσας, ο οποίος δεν ανέκοψε την αυξημένη ταχύτητα αυτής, παρότι αντιλήφθηκε από μεγάλη απόσταση το ως άνω φορτηγό να κινείται προς την εν λόγω διάβαση με αυξημένη ταχύτητα, ενδεικτική της προθέσεως του θανατωθέντος οδηγού να διασχίσει την ισόπεδη και αφύλακτη αυτή διάβαση, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, δεν είχε φωτεινή σηματοδότηση και ήταν χωρίς κινητά φράγματα και με ελλιπή σήμανση από υπαιτιότητα των αρμοδίων οργάνων του αναιρεσείοντος.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο και απορρίπτοντας το σχετικό λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης 212/2000 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, με αναλυτική μάλιστα αξιολόγηση των κατ' ιδίαν αποδεικτικών μέσων, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν.

Δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση και δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του που πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων και για μεγαλύτερη ανάλυση των αποδείξεων είναι απαράδεκτος κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-7-2007 αίτηση της Κοινωνικοποιημένης Δημόσιας Επιχείρησης με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΑΕ-ΟΣΕ" για αναίρεση της 24/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παρισταμένης τετάρτης αναιρεσίβλητης εταιρίας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕΓΑ", την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ