Greek Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to state specific grounds for review under Criminal Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against a second-instance drug conviction as inadmissible. The appellant, a drug addict convicted of possession and sale, submitted a request for review without articulating any specific legal grounds required by the Criminal Procedure Code. The court ruled that the appeal was vague and failed to meet the statutory requirement for clear and defined grounds, rendering it procedurally void.
Legislator headnote
AI generatedArticles 474(2) and 476(1) of the Criminal Procedure Code; An appeal must state specific grounds for review, otherwise it is deemed vague and inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 737 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 737/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια - Εισηγητή, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Π. του Γ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Πρεβαντόριο Κρατουμένων Άμφισσας, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Με συγκατηγορούμενο τον Σ. Η. του Γ. Το Πενταμελές Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Μαρτίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 952/2005.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθερίου Βορτσέλα με αριθμό 395/21.9.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Συμβουλίου Σας την με αρ. 39/29.3.2005 (αρ. βιβλ. αναιρέσεων 3/05) νομότυπη και εμπρόθεσμη αναίρεση του Π. Π., κρατουμένου στο Πρεβαντόριο Κρατουμένων Άμφισσας, κατά της με αρ. 2/22.3.2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας με την οποία καταδικάσθηκε σε φυλάκιση (4) ετών και χρηματική ποινή 1.000 Ευρώ ως τοξικομανής για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, και εκθέτω τα εξής: Από τις διατάξεις των αρ. 148-153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 2 και 509 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σε αυτή λόγοι αναίρεσης από τους αναφερομένους στο αρ. 510 Κ.Π.Δ. να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη (ΑΠ ΟΛ 19/01 Π.Χρ. ΝΒ 402). Περαιτέρω κατά πάσα περίπτωση η επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου είναι ανέλεγκτη (ΑΠ 1260/00 Π.Χρ. Ν 415). Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος που περιέχεται στην από 29.3.2005 έκθεση της Διευθύντριας του Πρεβαντορίου Κρατουμένων Άμφισσας. Σε αυτήν ουδείς λόγος αναιρέσεως προβάλλεται εκ των προβλεπομένων περιοριστικώς στο αρ. 510 ΚΠΔ.
Επομένως η υπό κρίση αίτηση είναι απαράδεκτη, πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ω όπως απορριφθεί ως απαράδεκτη η με αρ. 39/29.3.2005 (3/05) αίτηση αναιρέσεως του Π. Π. κρατουμένου στο Πρεβαντόριο Κρατουμένων 'Αμφισσας κατά της με αρ. 2/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της παρούσας στον αναιρεσείοντα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ελευθέριος Βορτσέλας
Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τη διάταξη του 474 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, στην έκθεση για αναίρεση του βουλεύματος ή της απόφασης, πρέπει όλοι οι λόγοι αναιρέσεως, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Αν δεν διατυπώνεται στη αίτηση κανένας λόγος αναιρέσεως ή αυτός δεν είναι ορισμένος, το δικόγραφο της αίτησης είναι αόριστο, μη δυνάμενο μάλιστα να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και απορρίπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., ως απαράδεκτο.
II. Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, στρέφεται κατά της υπ’ αριθμό 2/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας, με την οποία ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος καταδικάσθηκε για τις πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή, σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) Ευρώ. Δεν διατυπώνεται όμως στην αίτηση κανένας λόγος αναιρέσεως και απλώς αναφέρεται ότι, "... ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί το ατιμώρητο της πράξης, γιατί είναι τοξικομανής και κατείχε την μικροποσότητα ναρκωτικών για δική του αποκλειστικά χρήση ...". Η αίτηση όμως αυτή στην οποία δεν διατυπώνεται κανένας λόγος αναιρέσεως, είναι σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, αόριστη και απαράδεκτη, στο μέτρο δε που πλήττει τις αποδείξεις είναι επίσης απαράδεκτη.
III. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα), πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 29ης Μαρτίου 2005 αίτηση του Π. Π. του Γ., για αναίρεση της υπ’ αριθμό 2/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2006. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ