Supreme Court allows appeal against auction priority order, ruling lower court misapplied priority rules.

Απόφαση 731 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 731/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα και Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε το αρχικά αναιρεσείων Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.), οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικά ανακόπτοντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" ("Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ."), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Βλαχογιάννη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. (A.) Γ. (G.) του Θ. (T.), κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σέργιο Σακαλή και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/11/2012 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, την από 10/10/2013 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος και τις από 13/9/2013, 30/9/2013 ανακοπές προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6714/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4717/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 9/2/2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση από 9-2-2019 (1566/125/13-2-2019) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, 4717/12-10-2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή, το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσία την έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 6714/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί η ανακοπή κατά του εκ των καθ' ων η ανακοπή- ήδη αναιρεσιβλήτου, διώκουσα τη μεταρρύθμιση του …/…-7-2013 πίνακα κατάταξης δανειστών της επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου, Μ. Μ., συμβολαιογράφου Αθηνών. Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής, κατ' άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.

Κατά τη διάταξη του αριθμού 1 εδαφ. α' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης συντρέχει, όταν ο κανόνας δικαίου είτε ερμηνεύθηκε εσφαλμένα, δηλαδή, το δικαστήριο προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή είτε δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του (Ολ.Α.Π. 9/2001) είτε εφαρμόστηκε, ενώ αυτές δεν συνέτρεχαν ή εφαρμόστηκε εσφαλμένα (Ολ.Α.Π. 7/2006, Ολ.Α.Π. 4/2005), ελέγχονται, δηλαδή, τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του αριθμού 19 του ίδιου άρθρου, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζητήματα, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Με το άρθρο 41 παρ.1 του ν. 3863/2010 (ΦΕΚ Α' 115/15-7-2010) ("Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις"), με το οποίο τροποποιήθηκε η παρ. 3 του άρθρου 975 του Κ.Πολ.Δ., ορίζονται τα εξής: "Στις διατάξεις της περίπτωσης 3 του άρθρου 975 ΚΠολΔ, όπως έχει συμπληρωθεί με το άρθρο 31 του ν. 1545/1985 (ΦΕΚ Α' 91) υπάγονται και οι απαιτήσεις των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εφόσον προέκυψαν έως την ημέρα του πλειστηριασμού ή την κήρυξη της πτώχευσης.

Η περίπτωση 6 του ίδιου άρθρου του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 2972/2001 (ΦΕΚ Α' 291), καταργείται, αναριθμουμένων των επομένων περιπτώσεων", ενώ, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου "οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν έχουν εφαρμογή σε πλειστηριασμούς που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και σε πτωχεύσεις που έχουν ήδη κηρυχθεί μέχρι την ψήφιση του παρόντος νόμου".

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του ν. 3863/2010, η κατάταξη των απαιτήσεων αυτών των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης στην τρίτη τάξη θεωρήθηκε αναγκαία, καθόσον κρίθηκε ότι από τη μέχρι τότε ισχύουσα σειρά κατάταξης των απαιτήσεων αυτών στην έκτη τάξη των γενικών προνομίων δημιουργούνταν πολλά οικονομικά προβλήματα στους ασφαλιστικούς οργανισμούς, των οποίων κύρια πηγή εσόδων αποτελούν οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις τους ικανοποιούνταν σπανίως, αφού προηγούνταν οι απαιτήσεις των υπόλοιπων προνομιούχων δανειστών.

Ειδικότερα, με την ως άνω αιτιολογική έκθεση διατυπώθηκε η διαπίστωση ότι η αποστέρηση των ασφαλιστικών εισφορών από τους οικείους φορείς έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται ιδιαίτερα δυσχερής η πληρωμή των προβλεπόμενων από τη νομοθεσία τους παροχών (ασθένειας και σύνταξης) στους ασφαλισμένους και στους συνταξιούχους τους.

Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 960 και 999 του Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυαν πριν από την κατάργησή τους με το άρθρο όγδοο παρ. 1 του ν. 4335/2015 και με τη διάταξη του άρθρου 963 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι, από τη δημοσίευση του ν. 3863/2010, στις 15-7-2010, οι ως άνω απαιτήσεις, εφόσον προέκυψαν μέχρι την ημέρα του πλειστηριασμού, αναβαθμιζόμενες, κατατάσσονται στην τρίτη τάξη των γενικών προνομίων από την έκτη τάξη, στην οποία κατατάσσονταν μέχρι τότε, εκτός εάν ο πλειστηριασμός βρίσκεται σε εξέλιξη μέχρι την ημέρα δημοσίευσης του ως άνω νόμου, οπότε αυτές κατατάσσονται στην έκτη τάξη.

Σε εξέλιξη βρίσκεται ο πλειστηριασμός, εάν, μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου τούτου, έχει ήδη συνταχθεί περίληψη κατασχετήριας έκθεσης, η οποία αποτελεί την έναρξη της προδικασίας του πλειστηριασμού, ο οποίος τελειώνει με τη διενέργειά του. Οι ματαιώσεις του πλειστηριασμού, για οποιονδήποτε λόγο και οι επισπεύσεις του από τον αρχικό επισπεύδοντα ή τον υποκατασταθέντα δανειστή δεν ασκούν έννομη επιρροή, καθώς αποτελούν συνέχιση της αρχικής διαδικασίας.

Ενόψει των ανωτέρω, η ως άνω προϋπόθεση, που έθεσε ο ν. 3863/2010, ανέκοπτε την εφαρμογή του, κατά τα ανωτέρω και, εντεύθεν, την αναβάθμιση της κατάταξης των απαιτήσεων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο ν. 3994/2011 (ΦΕΚ Α'/165/25-7-2011), με το άρθρο 56 του οποίου, εκτός των άλλων, επαναδιατυπώθηκε ότι οι απαιτήσεις των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπάγονται στην περίπτωση 3 του άρθρου 975 του Κ.Πολ.Δ., εφόσον προέκυψαν έως την ημέρα του πλειστηριασμού ή την κήρυξη της πτώχευσης.

Με την ίδια διάταξη ορίστηκε ότι η διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά, κατά το άρθρο 977, γίνεται μετά την ικανοποίηση των απαιτήσεων της τάξεως αυτής, ενώ, με τη μεταβατική διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 72 του ίδιου ως άνω νόμου ορίζεται ότι "οι σχετικές με την αναγκαστική εκτέλεση, διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται στις εκτελέσεις που αρχίζουν μετά την έναρξη της ισχύος του.

Τα άρθρο 959 παρ. 2, 963 και 975 παρ. 3 του ΚΠολΔ εφαρμόζονται και επί πλειστηριασμών, που θα διενεργηθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος". Η εν λόγω διάταξη διατηρήθηκε σε ισχύ με το νόμο 4055/2012 (ΦΕΚ Α'/51/12-3-2012), με έναρξη ισχύος από 2-4-2012 και ειδικότερα με το άρθρο 19 παρ. 10 τούτου. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, από τη δημοσίευση του ως άνω νόμου (2-4-2012), οι απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, εφόσον προέκυψαν μέχρι την ημέρα του πλειστηριασμού ή την κήρυξη της πτώχευσης, κατατάσσονται στην τρίτη τάξη των γενικών προνομίων, ικανοποιούμενες συμμέτρως με τις τυχόν λοιπές απαιτήσεις αυτής της τάξης και μάλιστα πριν τη διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά, κατά το άρθρο 977 του Κ.Πολ.Δ.

Με την ανωτέρω διάταξη του ν. 4055/2012 επαναδιατυπώνεται και αποσαφηνίζεται το προνόμιο των απαιτήσεων των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, αρμοδιότητας της γενικής γραμματείας κοινωνικών ασφαλίσεων, εφόσον προέκυψαν έως την ημέρα του πλειστηριασμού, όπως τούτο καθιερώθηκε, το πρώτο, με τον προαναφερόμενο ν. 3863/2010, χωρίς να θεσπίζεται οποιαδήποτε προϋπόθεση, όπως προβλεπόταν με τους ανωτέρω νόμους, διώκοντας στην υλοποίηση της αναβάθμισης της κατάταξης των απαιτήσεων αυτών, ενόψει και της συνήθως μεγάλης χρονικής διάρκειας της εκτελεστικής διαδικασίας μέχρι την πραγμάτωση του αναγκαστικού πλειστηριασμού.

Επομένως, ενόψει της σαφούς διατύπωσης του τελευταίου αυτού νόμου (4055/2012), επί πλειστηριασμών, που έλαβαν χώρα από την έναρξη ισχύος του, ήτοι, από τις 2-4-2012 και εφεξής, μετά τη διενέργεια των οποίων και, λόγω μη επάρκειας του πλειστηριάσματος, συνετάγησαν οι αντίστοιχοι πίνακες κατάταξης, οι ως άνω απαιτήσεις των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης κατατάσσονται στην τρίτη τάξη των γενικών προνομίων (Ολ.Α.Π. 21/1994), καθόσον σκοπός της διατάξεως του νόμου αυτού είναι να καταλάβει τις περιπτώσεις πινάκων κατάταξης, που συντάχθηκαν από τις 2-4-2012 και εφεξής, ώστε να υλοποιηθεί η ικανοποίηση των απαιτήσεων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, η οποία κρίθηκε αναγκαία, όπως αναφέρεται στην ανωτέρω αιτιολογική έκθεση του ν. 3863/2010.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο τμήμα αυτής, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Με επίσπευση του μη διαδίκου, Σ. Γ., κατασχέθηκαν αναγκαστικά, δυνάμει της …/..-3-2008 έκθεσης αναγκαστικής εκτέλεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Β.

Κ., επίσης μη διαδίκου, τα στην ως άνω έκθεση περιγραφόμενα ακίνητα, ιδιοκτησίας της οφειλέτιδας τούτου ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Β. ΑΝΩΝΥΜΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΒΑΚΤΡΟ Α.Ε.". Τα αναγκαστικώς κατασχεθέντα ακίνητα εκπλειστηριάστηκαν, σύμφωνα με την …/…-2-2012 Π' επαναληπτική περίληψη της ως άνω κατασχετήριας έκθεσης, στις 20-3-2013 ενώπιον της επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου Μ.

Μ., συμβολαιογράφου Αθηνών, συνταγείσας υπ' αυτής της …./….-3-2013 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακυρώθηκαν στον, επίσης, μη διάδικο Σ. Β., το δε επιτευχθέν εκπλειστηρίασμα ανήλθε στο ποσό των 62.150 ευρώ. Λόγω μη επάρκειας του επιτευχθέντος πλειστηριάσματος, ύψους 62.150 ευρώ, για την ικανοποίηση των απαιτήσεων του επισπεύδοντος και των αναγγελθέντων δανειστών, η ως άνω συμβολαιογράφος συνέταξε τον …/….-7-2013 πίνακα κατάταξης, με τον οποίο, αφού αφαίρεσε τα έξοδα εκτέλεσης, ποσού 34.191,17 ευρώ, κατέταξε στο εναπομείναν πλειστηρίασμα, ποσού 27.958, 83 ευρώ, τον αναιρεσίβλητο, έναντι της μείζονος απαιτήσεώς του, ποσού 63.168,50 ευρώ, από χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, συνεπεία εργατικού ατυχήματος τούτου, ως εργαζομένου με σχέση εξαρτημένης εργασίας στην οφειλέτιδα εταιρεία...

Ο πρώτος ορισθείς πλειστηριασμός είχε ορισθεί να διεξαχθεί στις 14-5-2008 και επομένως βρισκόταν σε εξέλιξη στις 15-7-2010, οπότε άρχισε η ισχύς του ν. 3863/2010, κατά το άρθρο 76 αυτού και, συνεπώς, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 41 του εν λόγω νόμου, οι διατάξεις του άρθρου αυτού για την προνομιακή κατάταξη των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, μεταξύ των οποίων και το εκκαλούν, δεν τύγχαναν εφαρμογής.

Το ότι ο πλειστηριασμός δεν διενεργήθηκε στην αρχική ημερομηνία (14-5-2008), αλλά μεταγενέστερα, δεν έχει κάποια έννομη σημασία ως προς το υπό κρίση ζήτημα, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από το εκκαλούν, διότι πρόκειται για στάδιο ενός ενιαίου πλειστηριασμού αρχίζει από τη σύνταξη της κατασχετήριας έκθεσης και τελειώνει με τη διενέργεια του πλειστηριασμού και την κατακύρωση...

Εξάλλου, οι τροποποιήσεις του άρθρου 975 περ. 3 ΚΠολΔ, με τους νόμους 3994/2011 και το 4055/2012, ουδέν αναφέρουν σχετικά με τους πλειστηριασμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη και επομένως ουδεμία αλλαγή ως προς το θέμα αυτό, αφού διαφορετικά θα το όριζαν ρητώς οι ως άνω νόμοι. Με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος, καθό μέρος αφορούσε στον αναιρεσίβλητο και επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την ανακοπή του (και) κατά του αναιρεσιβλήτου.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αποφάνθηκε ότι η νομοτύπως αναγγελθείσα απαίτηση του αναιρεσείοντος ορθώς κατετάγη στην έκτη τάξη των γενικών προνομίων, κατ' άρθρο 975 περ. 6 του Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 του ν. 2972/2001, εσφαλμένα ερμήνευσε τη διάταξη του άρθρου 975 περ. 3 του Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 19 παρ. 10 του ν. 4055/2012, με την οποία, κατά τα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη εκτιθέμενα, επαναδιατυπώθηκε και αποσαφηνίστηκε ότι, από την ημερομηνία ισχύος του (2-4-2012), η απαίτηση του αναιρεσείοντος, εφόσον είχε προκύψει έως την ημέρα του πλειστηριασμού, εντάσσεται στην τρίτη τάξη των γενικών προνομίων, την οποία (διάταξη) δεν εφάρμοσε, παρότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, με δεδομένο ότι ο πλειστηριασμός, ο οποίος οδήγησε στην κατακύρωση του εκπλειστηριασθέντος ακινήτου, έλαβε χώρα στις 20-3-2013, μετά τη διενέργεια του οποίου συνετάγη ο προσβληθείς δια της ανακοπής …./2013 πίνακας κατάταξης, όπως βασίμως υποστηρίζει το αναιρεσείον, με το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει, για το λόγο αυτό, δεκτός ως βάσιμος.

Μετά ταύτα, παρέλκει η έρευνα του δεύτερου σκέλους του ίδιου λόγου από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου.

Κατόπιν αυτών, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση. Στη συνέχεια δε, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά την παρ. 3 του άρθρου 580 του Κ.Πολ.Δ., για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστή διαφορετικό από την εκδόσασα την απόφαση αυτή. Τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφιστούν, λόγω του δυσερμήνευτου των διατάξεων που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 του Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 4717/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το κεφάλαιο αυτής που αφορά στην 10-10-2013 (136045/17457/14-10-2013) ανακοπή του αναιρεσείοντος, κατά το μέρος αυτής που στρέφεται κατά του αναιρεσιβλήτου.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, στη σύνθεση του οποίου δεν θα μετέχει η Δικαστής, που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Απριλίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ