Supreme Court annuls lower court for violating interpretation rules regarding contract intent and remands case.

Απόφαση 730 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 730/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΥΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ Α.Ε." η οποία εδρεύει στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, Αριστείδη Χιωτέλλη, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Π. Μ. & ΣΙΑ Ο.Ε." πρώην "Σ. Μ. και ΣΙΑ Ο.Ε." η οποία εδρεύει στην ..., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνο Καλαβρού και κατέθεσε προτάσεις και 2. Του ΠΑΓΚΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ που εδρεύει στην ..., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Σβορώνου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-9-2007 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσίβλητου, και κατόπιν την από 15-9-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος καθώς και την πρόσθετη παρέμβαση του 2ου αναιρεσίβλητου που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1861/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5343/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-12-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 7-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη και των επτά λόγων καθώς και όλα τα σκέλη αυτών, της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 1ου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάσθηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Τέτοιοι κανόνες είναι και οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, οι οποίοι εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας, στον, κατά την ανέλεγκτο, ως προς αυτό, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει στη σύμβαση κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων.

Οι κανόνες αυτοί παραβιάζονται και όταν το δικαστήριο, μολονότι βεβαιώνει ότι η δήλωση βουλήσεως είναι σαφής, εν τούτοις δέχεται εμμέσως την ύπαρξη κενού και αμφιβολίας, ως προς το περιεχόμενο της δηλώσεως και αναζητεί την αληθινή βούληση των συμβαλλομένων πέρα από τη γραμματική διατύπωσή της, καθώς και όταν, παρά την έστω και έμμεση διάγνωση ατελείας στην διατύπωση της βουλήσεως ή αμφιβολίας για την έννοιά της, το δικαστήριο παραλείπει να προσφύγει στους κανόνες αυτούς και να παραθέσει τα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει η εφαρμογή του, ακόμη δε και όταν προβαίνει σε κακή εφαρμογή των, οπότε ο αναιρετικός έλεγχος καταλαμβάνει και την ορθότητα της κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας, αναφορικά με την ερμηνεία της δικαιοπρακτικής βουλήσεως των μερών, αφού πρόκειται για εφαρμογή διατάξεων ουσιαστικού δικαίου.

Επίσης, οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών παραβιάζονται ευθέως και όταν το ερμηνευτικό πόρισμα, στο οποίο, μετά την ερμηνεία της δικαιοπραξίας κατέληξε το δικαστήριο δεν είναι σύμφωνο προς την καλή πίστη αφού ληφθούν υπόψη τα συναλλακτικά ήθη (ΑΠ 603/2009, ΑΠ 603/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως, μεταξύ των άλλων τα ακόλουθα: "... Δυνάμει του από 30-9-1976 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως μεταξύ του Μπαγκείου Ιδρύματος εκμισθωτή - προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ της ενάγουσας - μισθώτριας - υπεκμισθώτριας εκμίσθωσε το τελευταίο στην ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Α.

Μ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ" ένα ισόγειο κατάστημα με υπόγειο το οποίο βρίσκεται στη συμβολή της οδού ... με την πλατεία Ομονοίας. Η διάρκεια της μίσθωσης ορίσθηκε διετής; ήτοι μέχρι τις 31-8-1978. Μετά την τροποποίηση της επωνυμίας της μισθώτριας εταιρίας σε "Σ. Μ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ", η μίσθωση συνεχίστηκε ως επαγγελματική, αφού είχε ήδη υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 813/1978 και παρατάθηκε νόμιμα.

Στη συνέχεια, με το από 8-4-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως ο ανωτέρω εκμισθωτής έδωσε στη μισθώτρια εταιρία το δικαίωμα να προσλάβει τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ως συνέταιρο ή και να συστήσει με αυτό εταιρία για την εκμετάλλευση μέρους του μισθίου. Ακόμη, επέτρεψε στη μισθώτρια εταιρία να αλλάξει τη χρήση του μισθίου σε αναψυκτήριο, πιτσαρία ή οποιασδήποτε άλλης μορφής εστιατόριο.

Στο προαναφερόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό αναφέρεται ότι κατά τα λοιπά ισχύουν οι όροι του από 30-9-1976 συμφωνητικού, παρατάθηκε δε η διάρκεια της μίσθωσης μέχρι 30-4-1998 και αναπροσαρμόσθηκε το μηνιαίο μίσθωμα στο ποσό των 1.100.000 δραχμών. Στη συνέχεια συστάθηκε η υπομισθώτρια εταιρία (εναγομένη στην από 13-9- 2007 αγωγή και ενάγουσα στην από 15-9-2008 αγωγή), στην οποία συμμετείχε σε ποσοστό 5% η μισθώτρια εταιρία με την επωνυμία "Σ.

Μ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ" και καταρτίσθηκε μεταξύ της τελευταίας (μισθώτριας) και της υπομισθώτριας το από 28-9-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό παραχώρησης της χρήσης του μισθίου, με το οποίο παραχωρείται η χρήση τμήματος του αρχικού μισθίου, ήτοι, το γωνιακό τμήμα του μισθίου που περικλείεται από δύο πόρτες στην πλατεία Ομονοίας και δυο πόρτες στην οδό ...

και συμπεριλαμβάνει ισόγειο, πατάρι και υπόγειο και ακόμη το τμήμα του παταριού και του υπογείου που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την τρίτη πόρτα του ισογείου μισθίου επί της οδού ... . Το αντάλλαγμα για την παραχώρηση της χρήσης ορίστηκε α) εφάπαξ με συμμετοχή της μισθώτριας εταιρίας στην υπομισθώτρια, β) περιοδικό με την καταβολή από την υπομισθώτρια εταιρία απευθείας στον εκμισθωτή των 3/4 του μισού μηνιαίου μισθώματος που υποχρεούτο να καταβάλλει η μισθώτρια στον εκμισθωτή, ήτοι τα 3/8 του συνολικού μισθώματος.

Το ποσό που ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει η υπομισθώτρια εταιρία ως μηνιαίο μίσθωμα και το οποίο κατέβαλε απευθείας στο ΜΠΑΓΚΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ είχε συμφωνηθεί στο ποσό των 412.000 δραχμών μηνιαίως μέχρι 31-3-1998. Η διάρκεια της υπομίσθωσης συμφωνήθηκε όση και η διάρκεια της μίσθωσης και κατά τα λοιπά γινόταν παραπομπή στους όρους των μισθωτηρίων που είχαν υπογραφεί μεταξύ εκμισθωτή και της μισθώτριας - υπεκμισθώτριας.

Πριν την υπογραφή του προαναφερόμενου από 23-9-1993 ιδιωτικού συμφωνητικού παραχώρησης της χρήσης του μισθίου στην υπομισθώτρια, η τελευταία είχε απευθύνει την από 15-9-1993 επιστολή προς τον εκμισθωτή, με την οποία του γνωστοποιούσε ότι θα προβεί σε μεγάλες δαπάνες για την αποκατάσταση του μισθίου, προκειμένου αυτό να είναι κατάλληλο προς χρήση.

Επί της ως άνω επιστολής ο εκμισθωτής απάντησε με το από 15-9-1993 έγγραφο (αρ. πρωτ. 30/93) με το οποίο αναγνώριζε ότι το μίσθιο βρισκόταν σε κακή κατάσταση και δήλωνε στην υπομισθώτρια ότι ο λόγος για τον οποίο αποδεχόταν την παραχώρηση της χρήσης του μισθίου και την παράταση της μίσθωσης μέχρι τις 30-4-1998 ήταν γιατί απέβλεπε στην ανακαίνιση και βελτίωση του μισθίου με δαπάνες της υπομισθώτριας.

Στη συνέχεια, μετά την παρέλευση της ως άνω συμφωνηθείσας διάρκειας η υπομισθώτρια με την από 9-2-1999 επιστολή της προς τον εκμισθωτή και ενώ αυτή (υπομισθώτρια) συνέχιζε να κάνει χρήση του ως άνω ακινήτου και να καταβάλλει το μηνιαίο μίσθωμα απευθείας στον εκμισθωτή ζήτησε από τον τελευταίο την παράταση της υπομίσθωσης για μία δωδεκαετία, διότι αυτή (υπομισθώτρια) είχε δαπανήσει σημαντικό ποσό νια τις εργασίες στο μίσθιο και επρόκειτο πάλι να προβεί σε βελτιώσεις και ανακατασκευές του μισθίου.

Με την από 31-3-1993 επιστολή του ο εκμισθωτής προς την υπομισθώτρια αναγνώριζε ότι η υπομισθώτρια δαπάνησε μεγάλα ποσά για την ανακαίνιση και βελτίωση του υπομισθωθέντος τμήματος του μισθίου ακινήτου και δέχθηκε να παρατείνει τη διάρκεια της μέχρι τις 31-3-2005, ορίζοντας το καταβαλλόμενο από την υπομισθώτρια μηνιαίο μίσθωμα (υπομίσθωμα) στο ποσό του 1.000.000 δραχμών, πλέον 36.000 δρχ.

τέλους χαρτοσήμου. Δεν υπογράφηκε όμως συμφωνητικό παράτασης και η μίσθωση και η υπομίσθωση παρατάθηκαν σιωπηρά μέχρι το Μάιο του 2000. Στη συνέχεια, με τον 2° όρο του από 23-5-2000 ιδιωτικού συμφωνητικού παρατάσεως μίσθωσης - αλλαγής χρήσης μισθίου χώρου αναπροσαρμογής μισθώματος, που υπογράφηκε μεταξύ του εκμισθωτή και της μισθώτριας εταιρίας παρατάθηκε η μίσθωση για όλο το μίσθιο ακίνητο μέχρι τις 31-5-2004.

Για την εν λόγω υπομίσθωση δεν υπογράφηκε συμφωνητικό παράτασης. Με την υπ' αρ. 1802/2003 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου λύθηκε η εν λόγω υπομίσθωση λόγω καταγγελίας της υπεκμισθώτριας για ιδιόχρηση. Στη συνέχεια όμως καταρτίστηκε μεταξύ της μισθώτριας και της υπομισθώτριας το από 24-11-2003, ιδιωτικό συμφωνητικό υπεκμίσθωσης με τους ίδιους όρους του ανωτέρω από 28-9-1993 ιδιωτικού συμφωνητικού για το ίδιο ως άνω τμήμα του μισθίου.

Το μηνιαίο μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 3.995,20 ευρώ, αναπροσαρμοζόμενο κατά το ίδιο ποσοστό που τυχόν θα αναπροσαρμόζεται το μίσθωμα της μίσθωσης. Σχετικά με τη χρονική διάρκεια της υπομίσθωσης με τους όρους 1β και 1γ του ως άνω συμφωνητικού συμφωνήθηκαν τα εξής: Η διάρκεια της άνω υπομίσθωσης συμφωνείται όσο και η διάρκεια της υφιστάμενης σήμερα κύριας μίσθωσης μεταξύ της εταιρίας "Σ.

Μ. ΚΑΙ ΣΙΑ. ΟΕ", και του ΜΠΑΓΚΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ, η οποία λήγει συμβατικά στις 31-5-2004 ή όποτε αυτή λήξει μέχρι τις 31-12-2007.

Σε περίπτωση που καταρτισθεί νέα μίσθωση ανάμεσα στο ΜΠΑΓΚΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ και στην εταιρία "Σ. Μ. ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ" ή του Σ. Μ. ατομικό ή άλλο νομικό πρόσωπο οποιασδήποτε μορφής στο οποίο θα μετέχει ο Σ. Μ. ατομικά, δεσμεύονται ρητά με το παρόν να καταρτίσουν νέο υπομίσθωση με την υπομισθώτρια για χρονικό διάστημα ίσο με αυτό της κύριας μίσθωσης και με τους ίδιους όρους που θα συμφωνήσουν τα μέρη.

Την ίδια υποχρέωση έχει η υπεκμισθώτρια ή ο Σ. Μ. ατομικό και σε περίπτωση που ανανεωθεί, παραταθεί ή με οποιοδήποτε τρόπο συνεχισθεί η υφιστάμενη κύριο μίσθωση, οπότε θα παρατείνεται, ανανεώνεται ή συνεχίζεται για το ίδιο χρονικό διάστημα και η υπομίσθωση". Επίσης, την ίδια ημεροχρονολογία (24-11-2003) υπογράφηκε μεταξύ της μισθώτριας και της υπομισθώτριας και άλλο ένα ιδιωτικό συμφωνητικό στο οποίο αναφέρονται τα εξής: "Τα εδώ συμβαλλόμενα μέρη σε συνέχεια του οπό 24-11-2003 απογραφέντος ιδιωτικού συμφωνητικού υπομισθώσεως - με τους ειδικότερους όρους που περιέχονται σε αυτό - συμφωνούν και τα παρακάτω.

Η "υπομισθώτρια", θα καταβάλει στην "υπεκμισθώτρια" το συνολικό ποσό των 352.164,00 ευρώ δεδομένης της δέσμευσης της υπεκμισθώτριας όπως αναφέρετο στο από 24-11-2003 ιδιωτικό συμφωνητικό υπό στοιχ. 1γ και υπό την προϋπόθεση ότι αυτή, όπως δηλώνει και με το παρόν, θα εξασφαλίσει για την υπομισθώτρια ένα χρονικό διάστημα παραμονής στο μίσθιο 10 ετών πέραν της χρονικής διάρκειας της βασικής μίσθωσης (ήτοι αυτής που υφίσταται μεταξύ νου Μπαγκείου Ιδρύματος και της υπομισθώτριας) από τους αμέσως κατωτέρω όρους άλλως υποχρεούται σε επιστροφή του καταβληθέντος ποσού.

Σε περίπτωση εξασφάλισης από την υπεκμισθώτρια σιωπηρής παράτασης της υπάρχουσας κύριας μίσθωσης πέραν της 31-1-2007 και νια όσο χρόνο παραταθεί αυτή, το ανωτέρω συνολικό ποσό δεσμεύεται να καταβάλει η υπομισθώτρια προς την υπεκμισθώτρια σε δόσεις των 60.000 ευρώ κατ' έτος. στο τέλος εκάστου έτους. Σε περίπτωση υπογραφής συμφωνητικού παράτασης της υπάρχουσας κύριας μίσθωσης ή σύναψης νέας μίσθωσης πέραν της 31-1- 2007, η υπομισθώτρια θα καταβάλει το κατ' έτος οριζόμενο ποσό για τη συνολική προβλεπόμενη διάρκεια της μίσθωσης, με την υπογραφή συμφωνητικού παράτασης της υπομίσθωσης ή την υπογραφή νέας υπομίσθωσης διάρκειας ίσης με την κύρια μίσθωση". Στις 22-11-2006 όμως υπεγράφη μεταξύ της μισθώτριας και του εκμισθωτή το με την ίδια ημεροχρονολογία ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο παρατείνεται η μίσθωση για έξι χρόνια, ήτοι από 1/1/2007 έως 31/12/2012, στο οποίο περιέχεται όρος ότι απαγορεύονται οι υπομισθώσεις και η μισθώτρια υποχρεούται να αποβάλει τους υπάρχοντες υπομισθωτές. Η εν λόγω παράταση έγινε μετά την τήρηση των προϋποθέσεων του ΑΝ 2039/1939 και ειδικότερα, μετά την έκδοση της υπ' αρ. 1591/9-11-2006 έγκρισης της εποπτεύουσας τα κοινωφελή ιδρύματα Αρχής. Ενόψει, λοιπόν, της άνω λήξης της υπομίσθωσης το αργότερο την, 31-12-2007, η μισθώτρια - ενάγουσα, άσκησε κατά της υπομισθώτριας - εναγομένης την από 13-9-2007 ένδικη αγωγή προς απόδοση σ' αυτήν του επίδικου μισθίου.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η παράταση της υπομίσθωσης εξαρτήθηκε όχι μόνο από την παράταση της κύριας μίσθωσης, αλλά κυρίως, από την ύπαρξη συναίνεσης ή έγκρισης του εκμισθωτή, αίρεση γνωστή στην εναγομένη ως υπομισθώτριας καθόλα τα χρόνια που διήρκεσε η υπομίσθωση, κάθε φορά που παρατεινόταν για συγκεκριμένη χρονική περίοδο και μάλιστα εγγράφως.

Τέτοια όμως συναίνεση ή έγκριση δεν δόθηκε από τον εκμισθωτή για την ανανέωση της σύμβασης υπομίσθωσης ή τη σύναψη νέας σύμβασης υπομίσθωσης Αντιθέτως όπως προαναφέρθηκε, με τη σύναψη του από 24- 11-2006 συμφωνητικού παράτασης της κύριας μίσθωσης απαγορεύθηκε οποιοδήποτε υπεκμίσθωση ή παραχώρηση χρήσης του επίδικου μισθίου.

Να σημειωθεί, ότι σε περίπτωση παραβιάσεως της εν λόγω συμβατικής υποχρέωσης της μισθώτριας - υπεκμισθώτριας ο εκμισθωτής δικαιούται να καταγγείλει τη μίσθωση για κακή εκ μέρους της χρήση του μισθίου, κατ' άρθρο 594 ΑΚ, διότι προβαίνουσα στην απαγορευμένη υπομίσθωση μεταχειρίζεται το μίσθιο "ουχί με επιμέλεια και όπως συμφωνήθηκε".

Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί, ότι η εναγομένη - υπομισθώτρια γνώριζε ότι το δικαίωμα της υπεκμισθώτριας να υπομισθώσει τμήμα του όλου ακινήτου ήταν απόλυτα εξαρτημένο από την προηγούμενη συναίνεση ή έγκριση του εκμισθωτή δοθέντος ότι με την από 31-3-1999 επιστολή του ο εκμισθωτής δέχθηκε να παραταθεί η υπομίσθωση μέχρι 31-3-2005, για τους λόγους που εκεί αναφέρει.

Έτσι, στην παρ. 4 της αγωγής της αναφέρεται ότι η αρχική συμφωνία υπομισθώσεως καταρτίστηκε σε εκτέλεση της σχετικής άδειας που είχε δοθεί από το Ίδρυμα με το από 8-4-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό. Στη συνέχεια, στην παρ. 5 της αγωγής της αναφέρει ότι προκειμένου αυτή να προχωρήσει στην κατάρτιση της υπομίσθωσης είχε απευθύνει την από 25-9- 1993 επιστολή της προς το Ίδρυμα, το οποίο απάντησε ότι αποδεχόταν την εν λόγω παραχώρηση της χρήσης του μισθίου:

Στη συνέχεια στην παρ. 6β' της αγωγής της αναφέρει ότι αυτή ζήτησε με δική της αίτηση την περαιτέρω παράταση της επίδικης υπομίσθαχτης και την παραμονή της στη χρήση του τμήματος του μισθίου, αίτημα στο οποίο απάντησε καταφατικά ο εκμισθωτής με το από 31-3-1999 έγγραφο του. Κατά συνέπεια, υπό την αυτή προϋπόθεση της συναίνεσης ή έγκρισης τελούσε και ο όρος δ' της από 24-11-2003 σύμβασης υπομίσθωσης.

Υπό τα δεδομένα αυτά η επίδικη σύμβαση υπομίσθωσης έληξε την 31-12-2007 χωρίς να παραταθεί ή έχει καταρτισθεί νέα σύμβαση υπομίσθωσης, λόγω άρνησης του εκμισθωτή να παράσχει την προαπαιτούμενη συναίνεση ή έγκριση του προς τούτο ...". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η μεταξύ της εκμισθώτριας εταιρείας "Π.

Μ. & ΣΙΑ ΟΕ" πρώην "Σ. Μ. και ΣΙΑ Ο.Ε." και της υπομισθώτριας "ΓΕΥΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ Α.Ε.", η υπομίσθωση έληξε στις 31-10-2007, χωρίς έκτοτε να παραταθεί ή έχει καταρτισθεί νέα σύμβαση υπομίσθωσης, λόγω άρνησης του μισθωτή (Μπαγκείου) να παράσχει την προαπαιτούμενη συναίνεση ή έγκριση, απορρίπτοντας μετά την εξαφάνιση της εκκαλουμένης στην συνέχεια την από 15-9-2008 αγωγή της υπομισθώτριας και ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, παραβίασε ευθέως παραλείποντας να εφαρμόσει, καίτοι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής, τις ερμηνευτικές των δικαιοπραξιών διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ. Διότι αν και δέχθηκε εμμέσως την ύπαρξη κενού στις περιεχόμενες στις ως άνω από 24-11-1993 και 24-11-2003 συμβάσεις, δηλώσεις βουλήσεως των συμβαλλομένων σ' αυτές, πράγμα που προκύπτει" και από το ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η παράταση της υπομισθώσεως ή η κατάρτιση νέας συμβάσεως υπομισθώσεως τελούσε υπό την έγκριση ή συναίνεση του μισθωτή, ανέτρεξε και σε αποδεικτικά στοιχεία εκτός των συμβάσεων, προέβη στη συμπλήρωση του κενού αυτού χωρίς να προσφύγει στους ανωτέρω ερμηνευτικούς κανόνες αφού δεν αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση ούτε παρατίθενται στοιχεία δηλωτικά της χρήσεως αυτών.

Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως και κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, δεδομένου ότι η αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου εκτείνεται και στους υπόλοιπους λόγους, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλους δικαστές (άρθρο 580 περ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 5343/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ