Supreme Court allows appeal against lower court failure to specifically mention sworn statements as distinct evidence.

Απόφαση 730 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 730/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μοσχονά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/10/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 124/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 754/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/9/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 16/1/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη (από 10/9/2006) αίτηση αναίρεσης κατά της 754/2004 απόφασης του Εφετείου Πατρών κατά τον πρώτο και δεύτερο λόγο αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι ένορκες βεβαιώσεις, που επιτρέπονται και στη διαδικασία των διαφορών, για ζημιές από αυτοκίνητο (άρθρο 681Α ΚΠολΔ), ως μαρτυρικές καταθέσεις εκτός δίκης, αποτελούν ίδιο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τα έγγραφα. Κατά συνέπεια, πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας ότι λήφθηκαν υπόψη και οι ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες οι διάδικοι είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει.

Με τους πρώτο και δεύτερο, από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, λόγους αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και τα οποία ήταν χρήσιμα προς απόδειξη γεγονότων, που συγκροτούσαν ισχυρισμό, ασκούντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ότι δεν έλαβε υπόψη α) τις ενώπιον του Εφετείου προσκομισθείσες με επίκληση, από τον νυν αναιρεσείοντα, ένορκες βεβαιώσεις, τις ληφθείσες, μετά από προηγηθείσα νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου (υπ' αριθ. ...

και ... ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αργοστολίου και Αθηνών αντίστοιχα) - με τον πρώτο λόγο αναίρεσης - και β) την ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προσκομισθείσα, με επίκληση, ένορκη βεβαίωση, τη ληφθείσα μετά από προηγηθείσα νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου (... ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αργοστολίου), την οποία, επίσης, ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε και ενώπιον του Εφετείου - δεύτερος λόγος αναίρεσης.

Από την παραδεκτώς, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των δικογράφων της, από τον ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα, ασκηθείσας έφεσης και των προτάσεων αυτού, των κατατεθεισών, τόσον ενώπιον του Πρωτοδικείου, όσο και ενώπιον του Εφετείου, προκύπτει ότι ο ενάγων-νυν αναιρεσείων, κατά την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δίκη, επικαλείται ως προσκομιζόμενη την τελευταία των ως άνω (...) ένορκη βεβαίωση, με επίκληση, επίσης, προηγηθείσας νομότυπης κλήτευσης του αντιδίκου, μνημονεύοντας, ως προσκομιζόμενη, συγκεκριμένη έκθεση επίδοσης.

Με το δικόγραφο της έφεσής του, μεταξύ των άλλων παραπονείται και ότι η ως άνω ένορκη βεβαίωση δεν λήφθηκε υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και με τις προτάσεις του επικαλείται και πάλι, ως προσκομιζόμενη την ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Εφετείου, ενώ, με τις ίδιες προτάσεις επικαλείται, επίσης μεταξύ των προσκομιζόμενων αποδεικτικών μέσων και τις δύο πρώτες των ως άνω ενόρκων βεβαιώσεων (υπ' αριθ. ...

και ...), επικαλούμενος, επίσης και προηγηθείσα νομότυπη κλήτευση του αντιδίκου και μνημονεύοντας, ως προσκομιζόμενη, συγκεκριμένη έκθεση επίδοσης. Με τα ίδια ως άνω δικόγραφα, προβάλλει περαιτέρω ότι οι περιεχόμενες στις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις μαρτυρικές καταθέσεις είναι χρήσιμες για την απόδειξη του ασκούντος ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ισχυρισμού του ενάγοντος-νυν αναιρεσείοντος θεμελιωτικού της βάσης της αγωγής του, ότι το ένδικο τροχαίο ατύχημα και ειδικώτερα η ανατροπή της οδηγούμενης υπ' αυτού μοτοσικλέτας και ο προκληθείς τραυματισμός του οφείλεται σε υπαιτιότητα αγνώστου οδηγού, που οδηγούσε άγνωστο αυτοκίνητο, το οποίο παρενεβλήθη αιφνιδιαστικά στην πορεία του και προκάλεσε, λόγω αναγκαίου αποφευκτικού ελιγμού του αναιρεσείοντος, την απώλεια του ελέγχου και την ανατροπή της μοτοσικλέτας, καθώς και την πτώση αυτού επί του οδοστρώματος, με αποτέλεσμα τον επικαλούμενο στην ένδικη αγωγή τραυματισμό του και τις περαιτέρω ζημίες αυτού, γεγονότα τα οποία δεν δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία έκρινε την ένδικη αγωγή του απορριπτέα, ως κατ' ουσία αβάσιμη, δεχθείσα ότι η ανατροπή της μοτοσικλέτας του ενάγοντος-νυν αναιρεσείοντος προκλήθηκε από αποκλειστική υπαιτιότητα του ιδίου, επικυρώνοντας την ομοίως κρίνασα απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

Πλην όμως, στην προσβαλλομένη απόφαση, ουδεμία αναφορά γίνεται στις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις. Η διαλαμβανόμενη σ' αυτή γενική μνεία, ότι το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη "και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι", δεν αποδεικνύει ότι λήφθηκαν υπόψη και οι ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες, ως ίδιο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τα έγγραφα, όπως προαναφέρθηκε, πρέπει να μνημονεύονται ειδικώς. Επομένως, οι προαναφερόμενοι δύο λόγοι της αναίρεσης είναι βάσιμοι. Μετά ταύτα, αφού η αναιρετική εμβέλεια των λόγων αυτών εκτείνεται στο σύνολο της απόφασης (ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητας για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος), παρέλκει η έρευνα του ετέρου λόγου αναίρεσης, που αναφέρεται στο ίδιο ως άνω ζήτημα.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρο 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 754/2004 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων τριακοσίων (1.300) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ