Supreme Court dismisses appeal on Article 559 grounds for insufficient reasoning regarding insurance contract validity.

Απόφαση 730 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 730/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..........., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Ρέκκα.

Του αναιρεσιβλήτου: ........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ασλάνη, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5495/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 4055/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26 Νοεμβρίου 2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καλαμίδας ανέγνωσε την από 22 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 του Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολομ.Α.Π. 30/1997, Ολομ.Α.Π. 28/1997).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, το οποίο δίκασε την έφεση του εναγομένου-αναιρεσιβλήτου κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως, που δέχθηκε εν μέρει την από 17-11-2000 αγωγή της ενάγουσας-αναιρεσείουσας κατά του εναγομένου, με την οποία η πρώτη, ισχυριζόμενη ότι με σύμβαση την οποία συνήψε προφορικά με τον δεύτερο συνεργάσθηκε μαζί του, με την ιδιότητα του ασφαλιστικού συμβούλου, από τον Οκτώβριο του έτους 1997 μέχρι τον Απρίλιο του έτους 2000 και ότι αυτός της οφείλει, από εισπραχθέντα (και μη αποδοθέντα) ασφάλιστρα, το ποσό των 7.773.804 δραχμών, εζήτησε να υποχρεωθεί και της καταβάλει το άνω ποσό, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα.

Η ενάγουσα διατηρούσε πρακτορείο γενικών ασφαλειών στην Αθήνα, επί της ............., με τον διακριτικό τίτλο "..........." και δραστηριοποιούνταν ως ατομική επιχείρηση στον τομέα της ασφάλισης σε διάφορους κλάδους, συνεργαζόμενη με διάφορες ασφαλιστικές εταιρίες. Ότι, ο εναγόμενος ήταν υπάλληλος στην ασφαλιστική εταιρία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α." και λόγω της εργασίας του αυτής γνωρίσθηκε με την ενάγουσα τον Οκτώβριο του έτους 1997.Ότι, σχετικά με την επικαλούμενη με την αγωγή σύμβαση δεν υπάρχει έγγραφο αποδεικτικό στοιχείο για την κατάρτισή της, οι ισχυρισμοί δε των διαδίκων αναφορικά με αυτή είναι τελείως αντίθετοι.

Ότι, η μεν εφεσίβλητη-ενάγουσα ισχυρίζεται με την αγωγή της ότι την επικαλούμενη με αυτή σύμβαση τη συνήψε με τον εναγόμενο, ενώ αντίθετα αυτός ισχυρίσθηκε και ισχυρίζεται και με την κρινόμενη έφεσή του ότι η επικαλούμενη με την αγωγή σύμβαση δεν συνήφθη μεταξύ αυτού και της ενάγουσας, αλλά μεταξύ της τελευταίας και του γιού του .........

Ότι, σχετικά με το θέμα αυτό τα μόνα άμεσα αποδεικτικά στοιχεία είναι οι καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, καθόσον, όπως αναφέρθηκε, δεν συντάχθηκε οποιοδήποτε έγγραφο για την επικαλούμενη με την αγωγή σύμβαση. Ότι, οι καταθέσεις αυτών είναι προσαρμοσμένες προς τους παραπάνω ισχυρισμούς των διαδίκων.

Ότι, έτσι, ο μεν μάρτυρας του εναγομένου, ο οποίος είναι φίλος του και επιχειρηματίας, κατέθεσε ότι αυτός εργάζεται στην Εθνική Ασφαλιστική, ότι ήταν φίλος της ενάγουσας και ότι δούλευε σ αυτή ο γιός του ο ........, η δε μάρτυρας της ενάγουσας, η οποία είναι υπάλληλός της, κατέθεσε ότι ο εναγόμενος μεσολαβούσε και πήγαινε τα ασφαλιστήρια και τις αιτήσεις στο γραφείο, ότι τα ασφάλιστρα τα εισέπραττε ο εναγόμενος και ότι πήγαινε και ο γιός του στο γραφείο και παραλάμβανε ασφαλιστήρια.

Ότι, άλλα άμεσα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη σύναψη της επίδικης σύμβασης δεν υπάρχουν. Ότι, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, κρίνει ότι η επικαλούμενη με την αγωγή σύμβαση συνήφθη όχι μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου, αλλά μεταξύ της ενάγουσας και του γιού του εναγομένου ........., όπως βασίμως περί τούτου ισχυρίσθηκε και ισχυρίζεται ο εναγόμενος, ο οποίος, λόγω της γνωριμίας του με την ενάγουσα και λόγω της εμπειρίας του από την εργασία του στην ασφαλιστική εταιρία, που αναφέρθηκε, βοηθούσε απλώς το γιό του στη σύναψη και στη διεκπεραίωση των ασφαλιστικών συμβάσεων και δεν έλαβε μέρος, ως συμβαλλόμενος, στην επίδικη σύμβαση.

Ότι, η κρίση αυτή στηρίζεται στην κατάθεση του μάρτυρα του εκκαλούντος-εναγομένου, τον οποίο το δικαστήριο κρίνει αξιόπιστο, ενισχύεται δε και από το ......παραστατικό "εκκαθάρισης προμηθειών για ασφάλιστρα χρήσης 1999", το οποίο έχει εκδώσει και υπογράψει η ενάγουσα και το οποίο προσκομίζεται από τον εναγόμενο, στο οποίο αναφέρεται ως δικαιούχος αυτών (προμηθειών) ο γιός του ........

Ότι, επίσης ενισχύεται και από το γεγονός ότι ο εναγόμενος κατά τον επίδικο χρόνο, λόγω της εργασίας του στην ασφαλιστική εταιρία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", δεν μπορούσε να εργάζεται και ως ασφαλιστικός πράκτορας, ούτε να διαμεσολαβεί ο ίδιος στη σύναψη ασφαλιστικών συμβάσεων για λογαριασμό της ενάγουσας με προμήθεια.

Ότι, δεν ανατρέπεται η κρίση αυτή από αυτά που κατέθεσε η μάρτυρας της εφεσίβλητης-ενάγουσας, τα οποία, μη ενισχυόμενα από άλλα αποδεικτικά στοιχεία, δεν παρέχουν πίστη για το σχηματισμό αντίθετης δικανικής πεποιθήσεως, το γεγονός δε ότι ορισμένα από τα προσκομιζόμενα από την ενάγουσα δελτία παράδοσης και παραλαβής ασφαλιστηρίων συμβολαίων φέρουν την υπογραφή του εναγομένου δεν μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική κρίση, όπως ισχυρίζεται επιχειρηματολογώντας η ενάγουσα, γιατί, εκτός του ότι μεταξύ αυτών υπάρχουν και δελτία παράδοσης και παραλαβής ασφαλιστηρίων συμβολαίων τα οποία έχει υπογράψει ο γιός του εναγομένου, ήταν εύλογο στην αρχή της συνεργασίας του γιού του με την ενάγουσα, να τον βοηθάει ο εναγόμενος, λόγω του ότι ο γιός του δεν είχε την απαιτούμενη εμπειρία.

Ότι, το ίδιο ισχύει πολύ περισσότερο και για τις προσκομιζόμενες από τον εναγόμενο αποδείξεις (καταβολής, κατά τον ισχυρισμό του εναγομένου, των αναφερομένων σ αυτές ποσών από το γιό του στην ενάγουσα), όχι μόνο γιατί το κείμενο αυτών έχει συμπληρωθεί από την ενάγουσα ή από κάποια υπάλληλό της και έχει υπογραφεί από αυτές, αλλά και γιατί σε πολλές από τις αποδείξεις αυτές δεν αναφέρεται το μικρό όνομα αυτού που κατέβαλε το αναγραφόμενο σ αυτές ποσό, δηλαδή δεν αναφέρεται σ αυτές αν το αναγραφόμενο ποσό το κατέβαλε ο εναγόμενος ή ο γιός του.

Οι ως άνω αιτιολογίες του Εφετείου είναι σαφείς και επαρκείς, διότι από αυτές προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που ήταν αναγκαία για την κρίση του Εφετείου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της μη συνδρομής των όρων και προυποθέσεων των μη εφαρμοσθεισών διατάξεων των άρθρων 914, 297, 298 και 346 του Α.Κ.και οι εκ του άρθρου 559 αριθ.19 του Κ.Πολ.Δ.

αντίθετοι πρώτος, δεύτερος τρίτος.τέταρτος και έβδομος (τελευταίος) λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.8 του Κ.Πολ.Δ. δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα (δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος) που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.Επομένως, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολομ.Α.Π. 12/1991).Το ίδιο ως άνω δικαστήριο, δεχόμενο ως αποδειχθέντα πραγματικά γεγονότα αντίθετα προς αυτά που συγκροτούν τον ισχυρισμό, λαμβάνει υπόψη του τον τελευταίο και τον απορρίπτει στην ουσία (Ολομ.Α.Π. 11/1996).Περαιτέρω, δεν αποτελούν πράγματα και άρα δεν ιδρύεται ο άνω λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής ή της ενστάσεως, ως και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων.Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, δέχθηκε περαιτέρω ότι .......

παραστατικό "εκκαθάρισης προμηθειών για ασφάλιστρα χρήσης 1999", το οποίο εξέδωσε και υπέγραψε η ενάγουσα και στο οποίο αναφέρεται ως δικαιούχος των προμηθειών ο γιός του εναγομένου ........, ενισχύει την κρίση του ότι η επίδικη σύμβαση συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και του γιού του εναγομένου.Με την άνω παραδοχή του το Εφετείο έλαβε υπόψη του και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο τον προταθέντα ισχυρισμό της ενάγουσας ότι το άνω παραστατικό εκδόθηκε στο όνομα του γιού του εναγομένου γιατί το ζήτησε ο ίδιος για φορολογική διευκόλυνση, αφού τα άνω από το Εφετείο δεκτά γενόμενα (σύμφωνα με τα οποία το παραστατικό αυτό απεικονίζει την πραγματικότητα, ότι δηλαδή η σύμβαση συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και του γιού του εναγομένου, πραγματικού εντεύθεν δικαιούχου των προμηθειών από τα ασφάλιστρα χρήσης 1999 και δεν εκδόθηκε φαινομενικά για τον ανωτέρω λόγο) είναι αντίθετα προς αυτά που συγκροτούν τον άνω ισχυρισμό της ενάγουσας-αναιρεσείουσας..Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθ.8 του Κ.Πολ.Δ.

αντίθετος πέμπτος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος.Τέλος, η αναιρεσείουσα-ενάγουσα, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον προταθέντα από αυτή ισχυρισμό, ότι για αρκετούς μήνες μετά τη σύναψη της επίδικης συμβάσεως ο γιός του εναγομένου, ηλικίας 20 ετών, που δεν είχε σχέση με το αντικείμενο συνεργασίας της με τον εναγόμενο, υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, γεγονός που του αποστερούσε τη δυνατότητα συνάψεως με αυτή της άνω συμβάσεως και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.8 του Κ.Πολ.Δ.Ο άνω, όμως, ισχυρισμός της ενάγουσας-αναιρεσείουσας δεν αποτελεί "πράγμα" υπό την εκτεθείσα στη μείζονα σκέψη έννοια, αλλά προβλήθηκε ως επιχείρημα αυτής προς ενίσχυση της απόψεώς της ότι η σύμβαση συνήφθη μεταξύ αυτής και του εναγομένου, αφού ο γιός του τελευταίου, λόγω της άνω ηλικίας του, μη έχων σχέση με το αντικείμενο της συνεργασίας της με τον εναγόμενο και υπηρετών τη θητεία του και μετά τη σύναψη της συμβάσεως, δεν είχε τη δυνατότητα και δεν μπορούσε να έχει συνάψει την επίδικη σύμβαση με αυτή.Ενόψει του ότι δεν ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αρ.8 του Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως εκ του ότι δεν λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο το άνω επιχείρημα της αναιρεσείουσας, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-11-2004 αίτηση της ......... για αναίρεση της 4055/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 2 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ