Supreme Court annuls appeal court decision for failing to consider an appeal argument regarding marital status validity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled the Second Instance Court's decision because it failed to consider a specific appeal argument regarding the defendant's marital status. The plaintiff argued that the defendant was not the victim's wife at the time of the death, as the marriage occurred later, which should have invalidated her claim for damages. The court ruled that ignoring this validly proposed argument constituted a procedural error under Article 559 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559, paragraph 8 of the Code of Civil Procedure; An appeal argument constitutes a 'matter' for annulment purposes, and the failure to consider a validly proposed appeal argument that has a significant impact on the case outcome constitutes an annulable error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 729 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:
Δικονομία Πολιτική. Αναίρεση. Έφεση. Ο λόγος εφέσεως αποτελεί «πράγμα» κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ. και η μη λήψη υπόψη τέτοιου λόγου, νομίμως προταθέντος, από το Εφετείο δημιουργεί τον αντίστοιχο λόγο αναιρέσεως. Αδικοπραξία. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης από θανάτωση προσώπου. Νομιμοποιούνται και οι αγχιστείς πρώτου βαθμού. Όχι και η μετέπειτα νύμφη του θύματος (τέλεση γάμου με τον υιό του θύματος μετά τη θανάτωση του τελευταίου). Αναιρεί την Εφ.Πειρ. 292/2007.
Αριθμός 729/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία ΧΕΛΛΕΝΙΚ ΣΗΓΟΥΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (πρώην ΕΛΛΑΣ ΦΛΑΙΝΓΚ ΝΤΟΛΦΙΝΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δευκαλίωνα Ρεδιάδη.
Της αναιρεσιβλήτου: Α. Π., συζύγου Ε. Π., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Ειρήνη Μαρούπα .
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-3-2004 αγωγή, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3219/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 292/2007 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 19-4-2010 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Αργύριος Σταυράκης, ανέγνωσε την από 1-12-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 292/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την έννοια του άρθρου 559 παρ.8 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως πράγμα θεωρείται και ο λόγος εφέσεως (Ολ.ΑΠ 11/1996) που προβάλλεται νομίμως και ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, τείνοντας στην ανατροπή των παραδοχών της εκκαλουμένης.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της έφεσης της αναιρεσείουσας, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσείουσα- εναγομένη πρότεινε με τον πέμπτο λόγο της έφεσης αυτής, τον οποίο ανέπτυξε και με τις προτάσεις: ότι η αναιρεσίβλητη-ενάγουσα κατά τον θάνατο του Μ. Π., που έλαβε χώρα κατά το ναυάγιο του επιβατηγού πλοίου της αναιρεσείουσας "EXPRESS SAMINA" (26-9-2000), δεν ήταν νύμφη του θύματος αυτού, καθόσον δεν είχε ακόμη τελέσει γάμο με τον μετέπειτα σύζυγό της-υιό του θύματος Ε.
Π.: ότι τον γάμο αυτό οι ανωτέρω τέλεσαν αργότερα και δη τον Νοέμβριο του 2003, γεγονός που η αναιρεσείουσα πληροφορήθηκε μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης, κατά τη σχετική ποινική δίκη. Ζήτησε δε η αναιρεσείουσα με τον λόγο αυτό της εφέσεώς της, παραπονούμενη για την αντίθετη παραδοχή της εκκαλουμένης, να απορριφθεί ως ενεργητικώς ανομιμοποίητη η εναντίον της ένδικη αγωγή της αναιρεσίβλητης για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης την οποία η τελευταία ζητούσε ως νύμφη-σύζυγος του υιού του θύματος και η οποία είχε γίνει εν μέρει και δη για το ποσό των 15.000 ευρώ δεκτή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο.
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, ερμηνεύοντας πριν από την ουσιαστική έρευνα της διαφοράς την κατά το άρθρο 932 εδ. γ' του ΑΚ έννοια της οικογένειας του θύματος και δεχόμενο ότι σ' αυτήν ανήκουν και οι αγχιστείς πρώτου βαθμού (πεθερός-πεθερά, γαμβρός-νύμφη), δέχεται εν συνεχεία ως ορθή την κρίση του δικαστηρίου ότι στην άσκηση της αγωγής ενεργοποιείται ενεργητικά, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, ως νύμφη του θύματος και η αναιρεσίβλητη, την ιδιότητα δε αυτή της αναιρεσίβλητης ως νύμφης του θύματος το Εφετείο την λαμβάνει ως δεδομένη και στις μετέπειτα ουσιαστικές παραδοχές του, όπως και τούτο προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, χωρίς να απαντά στον ειρημένο πέμπτο λόγο της έφεσης της αναιρεσείουσας και χωρίς να εξετάζει το προβαλλόμενο με αυτόν ως άνω παράπονο, και επιδικάζοντας τελικά στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 13.000 ευρώ για την ένδικη, ως ανωτέρω αιτία.
Ενόψει των παραδοχών αυτών της προσβαλλόμενης απόφασης είναι προφανές ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον νομίμως προταθέντα ως άνω πέμπτο λόγο της έφεσης της αναιρεσείουσας, ως πράγμα που είχε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και υπέπεσε έτσι στην προειρημμένη αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα με τον πρώτο, από τη διάταξη αυτή λόγο της αιτήσεώς της.
Πρέπει επομένως, κατά παραδοχήν αυτού του λόγου, μετά την οποία και παρέλκει η έρευνα των λοιπών, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη αυτή απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ), και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας κατά το νόμιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).
ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 292/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ