Supreme Court dismisses appeal due to vague grounds failing to specify Article 559 procedural errors.

Απόφαση 728 / 2022 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 728/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Παναγιώτη Αθανασόπουλο - Εισηγητή και Ελένη Κατσούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 18 Μαΐου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία ..., που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μιχαηλίδη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κουντούρη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/12/2012 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κω. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: Κ 47/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 92/2015 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκαν αναιρέσεις και εκδόθηκαν οι 345/2019 και 346/2019 αποφάσεις του Αρείου Πάγου, που την αναίρεσαν και παρέπεμψαν την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές. Κατόπιν αυτών εκδόθηκε η 328/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 23/12/2019 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 23/12/2019 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 328/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου έγινε τυπικά δεκτή και κατ'ουσίαν η έφεση κατά της Κ 47/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 ΚΠολΔ).

Συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

Όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος με την ένδικη από 12/12/2012 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω, επικαλούμενος σύμβαση ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου με την ειδικότητα του μηχανοδηγού Α'τάξεως επί του πλοίου "Ν…" της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 62.877,19 ευρώ με το νόμιμο τόκο.

Επί της αγωγής εκδόθηκε η Κ 47/2013 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία αυτή έγινε εν μέρει δεκτή για το ποσό των 3.962,62 ευρώ. Κατά της πιο πάνω οριστικής αποφάσεως ο ενάγων - αναιρεσίβλητος άσκησε έφεση και η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα αντέφεση με τις προτάσεις της επί των οποίων εκδόθηκε η 92/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου με την οποία απορρίφθηκε η αντέφεση, έγινε δεκτή η έφεση, εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και υποχρεώθηκε η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 24.730,65 ευρώ με το νόμιμο τόκο.

Κατά της πιο πάνω τελεσιδίκου αποφάσεως ο ενάγων άσκησε ενώπιον του Αρείου Πάγου την από 28/12/2016 αίτηση αναιρέσεως, ενώ η εναγομένη άσκησε επίσης την από 31/8/2015 αίτηση αναιρέσεως, οι οποίες συζητήθηκαν αντιμωλία των διαδίκων κατά τη δικάσιμο της 25/9/2018. Επί της αναιρέσεως του ενάγοντος εκδόθηκε η 345/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αφού δέχθηκε την αίτηση αναιρέσεως, αναίρεσε την 92/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Επί της αναιρέσεως της εναγομένης εταιρίας επίσης αυτή έγινε δεκτή και αναιρέθηκε και με αυτή η 92/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Ακολούθως εκδόθηκε κατά παραπομπή η 328/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία σε συμμόρφωση με την προαναφερθείσα 346/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, δίκασε εκ νέου την αγωγή υποχρεώνοντας την εναγομένη εταιρία να καταβάλει επιπλέον στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 11.436,86 ευρώ με το νόμιμο τόκο. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως, όπως προαναφέρθηκε ασκήθηκε από την εναγομένη ανώνυμη ναυτιλιακή εταιρία η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

Η διάταξη του άρθρου 579 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει ότι "αν αναιρεθεί η απόφαση οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση, που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στη παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται, εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν", η δε διάταξη του άρθρου 581 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει ότι "στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση εισάγεται και συζητείται με κλήση.

Δεν είναι απαραίτητο να επιδοθεί η αναιρετική απόφαση". Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων προκύπτει, ότι μετά την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, δηλαδή αναβιώνει η αίτηση παροχής έννομης προστασίας (Έφεση, αγωγή).

Η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο παραδοχής της αναίρεσης, δηλαδή ως προς τα πληγέντα κεφάλαιά της, όχι δε ως προς άλλα, εκτός αν τα τελευταία συνάπτονται αρρήκτως με τα αναιρεθέντα, οπότε συναναιρούνται. Κατά την έννοια του άρθρου 579 ΚΠολΔ μετά την αναίρεση της απόφασης καταργείται κατά την αυτή έκταση και η συζήτηση κατά την οποία είχε εκδοθεί η αναιρεθείσα απόφαση και ως εκ τούτου οι προτάσεις που υποβλήθηκαν κατ' αυτήν, δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικάζον την έφεση δικαστήριο και αν ακόμη έγινε νόμιμη επίκληση αυτών κατά το άρθρο 240 ΚΠολΔ.

Επομένως, δεν λαμβάνεται υπόψη η ασκηθείσα με τις προτάσεις αυτές αντέφεση (ΑΠ 1070/2008, ΑΠ 1606/2007). Στη προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η αιτίαση, ότι το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου επιλαμβανόμενο της εφέσεως του αναιρεσιβλήτου - ενάγοντος μετά την αναίρεση της προηγουμένως εκδοθείσης 92/2015 αποφάσεως αυτού με την 345/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου δεν συνεκδίκασε και την αντέφεση, την οποία είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα - εναγομένη Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρία ...

με τις προτάσεις κατά τη συζήτηση επί της οποίας εξεδόθη η αναιρεσιβληθείσα απόφαση, με την εσφαλμένη αιτιολογία ότι η αντέφεση δεν ανάγεται στα κεφάλαια τα οποία έχουν παραπεμφθεί προς αναδίκαση με την παραπεμπτική απόφαση. Ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος που επιχειρείται να θεμελιωθεί στον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αλυσιτελής και πρέπει να απορριφθεί, αφού ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι η αντέφεση αναγόταν πράγματι στα παραπεμφθέντα κεφάλαια και πάλι δε θα υπήρχε στάδιο συνεκδικάσεως αυτής, αφού σύμφωνα και με τα προαναφερθέντα θα είχαν καταργηθεί οι προτάσεις με τις οποίες αυτή είχε ασκηθεί.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης, πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως, ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα (ΑΠ 1467/2008). Στη προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει ότι "πλημμελώς η αναιρεσιβαλλόμενη κάνει χρήση της παραγράφου 6 του άρθρου 33 της κυρωθείσας ΣΣΕ διότι η παρ. 6 αφορά τα ημερόπλοια ή τα πλοία τοπικών γραμμών, διότι το πλοίο μας δεν είναι ούτε ημερόπλοιο ούτε πλοίο τοπικής γραμμής αντιθέτως είναι επιβατηγό - οχηματαγωγό με δρομολόγια, που καλύπτει δύο νομούς Δωδεκανήσου και Σάμου.

Εφόσον η αναιρεσιβαλλόμενη ήθελε να κάνει δεκτά τα δρομολόγια εξπρές θα έπρεπε να εφαρμόσει την παρ. 5 του ίδιου άρθρου που αφορά την εκτέλεση δρομολογίων πάνω από 5 την εβδομάδα, τα οποία είναι το ένα από Κάλυμνο προς Αστυπάλαια με χρόνο ταξιδιού 6 ώρες και 45 λεπτά....και το άλλο από Κάλυμνο με τελικό προορισμό τη Σάμο και επιστροφή με χρόνο ταξιδιού 16.20 ώρες όπου ο υπολογισμός γίνεται με 1/30 των συνολικών μηνιαίων αποδοχών της παρ. 7α του άρθρου 33 της ανωτέρω ΣΣΕ.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ποιόν ή ποιους από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους αναίρεσης θεμελιώνουν οι προαναφερόμενες αιτιάσεις.

Από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως o οποίος ερείδεται επί ισχυρισμού, ο οποίος δεν έχει προταθεί νομίμως ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, εκτός εάν πρόκειται περί παραβάσεως μη δυναμένης να προβληθεί ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου ή περί σφάλματος προκύπτοντος από την ίδια την απόφαση ή περί ισχυρισμού αφορώντος τη δημόσια τάξη.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο την αποδιδόμενη στο δικαστήριο της ουσίας νομική πλημμέλεια, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, εάν η προβαλλόμενη αιτίαση θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως και ποιόν συγκεκριμένα από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στη διάταξη του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγους.

Προκειμένου να είναι ορισμένος ο εκ του αριθμού 8 εδ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος σύμφωνα με τον οποίο αναίρεση συγχωρείται και εάν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα προταθέντα και έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο και ότι έχει γίνει νομίμως επίκληση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, των ισχυρισμών ως προς τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι ενώ ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης δεν ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας.

Επίσης από τις διατάξεις των άρθρων 269 και 527 ΚΠολΔ συνάγεται ότι δεν είναι παραδεκτή στην κατ' έφεση δίκη η προβολή πραγματικών ισχυρισμών οι οποίοι δεν έχουν προταθεί παραδεκτώς πρωτοδίκως. Με τους τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι "πλημμελώς η εκκαλουμένη αθροίζει, ως μη καταβληθέντα το σύνολο των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα 2012 αντί να αφαιρέσει τα ήδη καταβληθέντα και να υπολογίσει τη διαφορά όπως τη διαμορφώνει με τα εξπρές δρομολόγια.....επίσης εσφαλμένα η αναιρεσιβαλλόμενη απορρίπτει την ένσταση της ΑΚ 281 με το αιτιολογικό πως δήθεν δεν έχουμε προβάλλει ένσταση εξόφλησης στα παραπάνω επιδικασθέντα κονδύλια ενώ το ορθό είναι πως έχουμε υποβάλλει με τις προτάσεις μας ένσταση εξόφλησης κατά παντός κονδυλίου.

Και μάλιστα από την αρχή επικαλούμεθα ήδη από το πρωτόδικο δικαστήριο την ένσταση εξόφλησης. Όμως οι πιο πάνω λόγοι κατά το μέρος που επιχειρείται να θεμελιωθούν στη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 εδ. β' ΚΠολΔ είναι απαράδεκτοι ως αόριστοι και πρέπει να απορριφθούν, αφού δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί (εξοφλήσεως και καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος) προτάθηκαν κατά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και καταχωρήθηκαν συνοπτικά στα πρακτικά της συνεδριάσεως ή περιέχονται στις προτάσεις της αναιρεσείουσας, σε κάθε δε περίπτωση δεν προσκομίζονται ούτε οι προτάσεις της αναιρεσείουσας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ούτε τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού, ώστε να αποδεικνύεται η παραδεκτή προβολή των εν λόγω ισχυρισμών πρωτοδίκως ούτε εκτίθενται στοιχεία, που να δικαιολογούν την παραδεκτή προβολή αυτών κατ' έφεση.

Κατ' ακολουθία των προαναφερθέντων μη υπάρχοντος άλλου λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23/12/2019 αίτηση αναιρέσεως της Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρίας με την επωνυμία ... κατά της 328/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Μαΐου 2022.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ