Supreme Court allows appeal under Art. 559(8) CPD for considering unproposed lease renewal argument without prior notice.

Απόφαση 728 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 728/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 14 Μαρτίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Α. Σ. του Ε. και 2 Μ. Χ. του Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Βλασσόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Γ. του Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ρεκκέ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Δεκεμβρίου 2002 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου η οποία κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 125/2003 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 79/2005 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι ως άνω διάδικοι με εκατέρωθεν αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες και συνεκδικάστηκαν και εξεδόθη η 1312/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου η οποία παρέπεμψε προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του Εφετείου Δωδεκανήσου, το οποίο εξέδοσε εκ νέου την 200/2008 απόφασή του. Την αναίρεση της αποφάσεως αυτής ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10 Ιουνίου 2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 4 Φεβρουαρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ.8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997).

Εξάλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997). Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο σε σχέση με τον εξεταζόμενο μοναδικό λόγο της αναίρεσης δέχθηκε ότι μετά τη λήξη του δεύτερου συμβατικού χρόνου της ένδικης σύμβασης εμπορικής μίσθωσης στις 31-10-2000 η μισθώτρια ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εξακολούθησε να χρησιμοποιεί το μίσθιο κατάστημα εν γνώσει και χωρίς εναντίωση των εκμισθωτών καθών η ανακοπή και ήδη αναιρεσειόντων , μετατραπείσας έτσι της μίσθωσης σε αορίστου χρόνου (άρθ.611 Α.Κ.) και ισχύουσας επί εξαετία μετά την έναρξή της , ήτοι μέχρι 30-3-2005.

Με βάση την παραδοχή αυτή δέχθηκε την έφεση της ανακόπτουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε απορρίψει την ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης που είχε επισπευσθεί από τους καθών η ανακοπή εκμισθωτές και ήδη αναιρεσείοντες για απόδοση του μισθίου, την οποία απόφαση και εξαφάνισε, και αφού δίκασε την υπόθεση δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε τις προσβληθείσες πράξεις της αναγκαστικής εκτέλεσης ( από 9-12-2002 επιταγή προς εκτέλεση και υπ.

αριθ.2114/16-12-2002 έκθεση αποβολής και εγκατάστασης στο μίσθιο). Έτσι που έκρινε το Εφετείο υπέπεσε στη πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 του Κ.Πολ.Δ. καθόσον έλαβε υπόψη του και δέχθηκε λόγο ανακοπής για μη λήξη της μίσθωσης λόγω ανανέωσής της κατά τον προεκτεθέντα τρόπο χωρίς ο λόγος αυτός να διαλαμβάνεται στο δικόγραφο της ανακοπής αλλά ούτε και να έχει αποδοθεί στη πρωτόδικη απόφαση σφάλμα για απόρριψη τέτοιου λόγου με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους της μισθώτριας, όπως τούτο προκύπτει από την επισκόπηση των σχετικών δικογράφων .Επομένως ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ.8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

είναι βάσιμος.

Συνεπώς πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για παραιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές ( αρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων ( αρθρ. 183, 176 Κ.Πολ.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 200/2008 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000,00)ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 17 Μαϊου 2011.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ