Supreme Court annuls appeal court decision for failure to consider defendant's evidence on statute of limitations and acquittal.

Απόφαση 727 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 727/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. - Π. Λ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μπιτσάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Σ. του Σ. και 2) Ι. Σ. του Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπόλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και της ήδη μη διαδίκου Σοφίας Σουσούνη που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 856/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 1278/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-7-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 14-11-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 26-1-2005 αγωγή τους, όπως το αίτημα αυτής παραδεκτά περιορίσθηκε με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά και τις προτάσεις που υπέβαλαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οι ήδη αναιρεσίβλητοι ζήτησαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων να καταβάλει το ποσό των 30.000 ευρώ σε καθένα από αυτούς και να αναγνωρισθεί η υποχρέωσή του να καταβάλει το ποσό των 270.000 ευρώ σε καθένα από αυτούς ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ψυχικής οδύνης την οποία υπέστησαν συνεπεία της από αμέλεια αυτού προκλήσεως του θανάτου του πατέρα τους Σ. Σ.. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει σε καθένα από τους αναιρεσιβλήτους το ποσό των 30.000 ευρώ. Μετά από αντίθετες εφέσεις των διαδίκων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση κατά το μέρος που τους αφορούσε και αφού κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, την δέχθηκε μερικώς και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει σε καθένα από τους αναιρεσιβλήτους το ποσό των 30.000 ευρώ, εις ολόκληρον με το συνεναγόμενό του και ήδη μη διάδικο Ε. Γ., αναγνώρισε δε ότι ο αναιρεσείων οφείλει να καταβάλει σε καθένα από τους αναιρεσιβλήτους το ποσό των 10.000 ευρώ, εις ολόκληρον με τον ανωτέρω συνεναγόμενό του.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Κατά την έννοια της πιο πάνω διατάξεως για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.Α.Π. 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με τους δεύτερο κατά το δεύτερο σκέλος του και τέταρτο κατά το δεύτερο σκέλος του λόγους αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη: α) το αντίγραφο της 625/8-10-2001 εκθέσεως ερεύνης των επιθεωρητών εργασίας, β) το αντίγραφο της από 18-12-2001 τεχνικής ερμηνείας ατυχήματος του μηχανολόγου Π.

Χ., που διορίσθηκε από τον αδελφό του θανόντος, γ) την ... (το ορθό ...) ανακεφαλαιωτική κατάσταση εντολών ασφαλίσεως οικοδομικών και τεχνικών έργων με ημερομηνία παραλαβής από το Ι.Κ.Α. Πλατείας Αττικής 8-8-2001, δ) το από 29-1-2002 αντίγραφο αιτήσεως της μητέρας των εναγόντων και αρχικώς συνενάγουσας προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών με αίτημα τη λήψη αντιγράφων από την ποινική δικογραφία, τα οποία έγγραφα επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του εφετείου για την απόδειξη της προβληθείσης από τον ίδιο ενστάσεως παραγραφής της ένδικης αξιώσεως των αναιρεσιβλήτων και ε) την 4886/2004 αμετάκλητη αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, την οποία επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του εφετείου για την απόδειξη του αρνητικού της αγωγής ισχυρισμού του περί ελλείψεως υπαιτιότητάς του στον επελθόντα θάνατο του πατέρα των αναιρεσιβλήτων.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παρά τη διαλαμβανόμενη σ' αυτήν γενική μνεία ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του και από "όλα ανεξαιρέτως τα νόμιμα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα, άλλα εκ των οποίων λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων" και παρά τις κατά τα λοιπά αναλυτικές αιτιολογίες της (με βάση τις οποίες το εφετείο δέχθηκε υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος στην πρόκληση του ατυχήματος που επέφερε το θάνατο του πατέρα των αναιρεσιβλήτων και παράλληλα απέρριψε ως αβάσιμη την ένσταση παραγραφής της ένδικης αξιώσεως των τελευταίων που προέβαλε ο αναιρεσείων), από το σύνολο των αιτιολογιών αυτών καταλείπονται αμφιβολίες αν το εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα ανωτέρω έγγραφα τα οποία ο αναιρεσείων νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε με τις προτάσεις που υπέβαλε ενώπιόν του.

Τούτο διότι ενώ, κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, από τα έγγραφα που αναφέρονται στους ανωτέρω λόγους προκύπτει ότι μετά το ατύχημα ο αναιρεσείων είχε κατονομασθεί ως υπαίτιος αυτού, ότι στις 29-1-2002 η μητέρα των αναιρεσιβλήτων γνώριζε ότι κατά του αναιρεσείοντος είχε σχηματισθεί ποινική δικογραφία και ότι ο αναιρεσείων απηλλάγη της κατηγορίας της ανθρωποκτονίας από αμέλεια σε βάρος του πατέρα των αναιρεσιβλήτων, παρά ταύτα τα ως άνω έγγραφα δεν αντικρούονται ούτε αξιολογούνται ειδικώς από την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως πρέπει να γίνουν δεκτοί οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.). Εξάλλου πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (ο οποίος κατέθεσε προτάσεις), σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτόν για την άσκηση της αιτήσεως (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ., όπως η παρ.4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 ν. 4055/2012 και ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 113 του ίδιου νόμου, από 2-4-2012).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη 1278/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκηση της αιτήσεως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 28 Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ