Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling arguments attack non-appealable facts.

Απόφαση 725 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 725/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη - Εισηγητή, Παναγιώτη Βενιζελέα, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό και Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Μ. του Μ., κατοίκου τ.κ. ... του Δήμου ... Π.Ε. .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Γοργόλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... Ανώνυμη Εταιρία", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ανώνυμης εταιρίας διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις με την επωνυμία "... Α. Ε. Δ. Α. Α. Δ. Κ. Π.", με διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Η πρώτη αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, ενώ η δεύτερη αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-2-2017 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 627/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 208/2020 του Μονομελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-11-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν ο αναιρεσείων και η δεύτερη αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της δεύτερης αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολιπόμενος ή ο μη παριστάμενος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, διάδικος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί, ενώ σε αποφατική περίπτωση κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση (ολΑΠ 14/2015, ΑΠ 548/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ' αριθ. 1423Γ'/2022 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου ... Α. Μ., την οποία επικαλείται και προσκομίζει νόμιμα ο αναιρεσείων, επιμελεία του οποίου προσδιορίστηκε η συζήτηση της ένδικης αίτησης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (13-11-2023), προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου του Προέδρου του Α2 Τμήματος (άρθρο 568 παρ. 2 ΚΠολΔ) και κλήση προς συζήτηση για την ως άνω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην πρώτη αναιρεσίβλητη.

Κατά συνέπεια, αφού η τελευταία δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 περ.β, 309 εδ.α, 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης (ΟλΑΠ 5/2001 και 9/1996). Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 503 ΚΠολΔ η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δέκα πέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ 1β ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 17/2013, ΑΠ 458/2020, ΑΠ 925/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι ο ανακόπτων και ήδη αναιρεσείων, με την από 8.2.2017 ανακοπή του στράφηκε κατά της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και ζήτησε να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 7/2017 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθ' ης το ποσό των 49.629,85 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, επί τη βάσει των αναφερόμενων μεταχρονολογημένων επιταγών της Τράπεζας ..., που εξέδωσε αυτός σε διαταγή της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Υ.

Κ.. Ζ. Ο.Ε.", η οποία τις μεταβίβασε, με οπισθογράφηση στην εταιρία "E. Ζ. Κ. Σ. O.E." και αυτή στη συνέχεια τις μεταβίβασε με οπισθογράφηση "λόγω ενεχύρου" στην πληρώτρια-καθ' ης η ανακοπή Τράπεζα ..., ισχυριζόμενος ότι η τελευταία κατά το χρόνο κτήσης των επιταγών γνώριζε ότι οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν για προαγορά προϊόντων από την εταιρία "Υ.

Κ.. Ζ. Ο.Ε.", που δεν επακολούθησε, και παρά ταύτα τις απέκτησε με σκοπό τη βλάβη του. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 82/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή και ακυρώθηκε η άνω διαταγή πληρωμής. Κατά της απόφασης αυτής, η ηττηθείσα καθ' ης η ανακοπή Τράπεζα ...

άσκησε την από 12-11-2018 έφεση, δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε, η 6.12.2019 και μετά από νόμιμη αναβολή η 18-03-2020, όταν και ματαιώθηκε μετά από την αναστολή της προσωρινής λειτουργίας των Δικαστηρίων όλης της Επικράτειας, λόγω της πανδημίας του COVlD-19, και στη συνέχεια αυτεπαγγέλτως ορίστηκε δικάσιμος η 2.9.2020, με την 91/2020 Πράξη του Προέδρου του Εφετείου ....

Μετά την άσκηση της άνω έφεσης και πριν από τη συζήτηση αυτής, η δεύτερη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.", η οποία έχει νόμιμα αδειοδοτηθεί, ως εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. ...54/2015, όπως αυτός ισχύει, άσκησε την από 15.11.2019 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, υπέρ της εκκαλούσας τράπεζας και κατά του εφεσιβλήτου, ζητώντας να γίνει δεκτή η έφεση της πρώτης αναιρεσείουσας και να απορριφθεί η ανακοπή του αναιρεσιβλήτου.

Κατά την παραπάνω δικάσιμο, ήτοι την 2.9.2020, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, η εκκαλούσα δεν εμφανίστηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ενώ παραστάθηκαν προσηκόντως η εκουσίως αυτοτελώς προσθέτως υπέρ της εκκαλούσας παρεμβαίνουσα και ο εφεσίβλητος - καθ' ου η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση.

Έτσι η ανωτέρω έφεση και η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση συζητήθηκαν ερήμην της εκκαλούσας - υπέρ ης η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Ακολούθως εκδόθηκε η ήδη προσβαλλόμενη με αριθ. 208/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου ..., με την οποία το τελευταίο, αφού συνεκδίκασε τα άνω δικόγραφα, δέχθηκε την έφεση και την εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, εξαφάνισε την εκκαλούμενη με αριθ. 627/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., κράτησε την υπόθεση και δίκασε την ανακοπή, την οποία απέρριψε τελικά και επικύρωσε την προσβαλλόμενη με αριθ. ...

διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Την αναίρεση της τελευταίας αυτής απόφασης ζητεί ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων με την από 1.11.2021 αίτησή του. Από τα προσκομιζόμενα με επίκληση από τον αναιρεσείοντα έγγραφα και δη α) από την υπ` αριθ. 517γ/2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου ...

Α. Μ., και β) το υπ' αριθ. πρωτ. .../2023 πιστοποιητικό του Εφετείου ... περί μη κατάθεσης ανακοπής ερημοδικίας κατά της άνω απόφασης, προκύπτει ότι η άνω απόφαση επιδόθηκε στην ερημοδικασθείσα εκκαλούσα και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη στις 23.6.2021 και αυτή δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας εντός της νόμιμης δεκαπενθήμερης προθεσμίας, μετά δε την πάροδο της προθεσμίας και δη στις 2.11.2021 κατατέθηκε η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, η οποία, ως εκ τούτου είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Ο αναιρετικός λόγος της παραγράφου 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος έχει ως στόχο τη διασφάλιση του συζητικού συστήματος, αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά τον νόμο και εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα είτε έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είτε δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα", κατά την άνω διάταξη, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ.ΑΠ 3/1997). Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός, πρέπει ο ισχυρισμός να έχει προταθεί ενώπιον του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, να είναι νόμιμος και να ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (λυσιτελής).

Στοιχείο ενός αυτοτελούς ισχυρισμού είναι κάθε περιστατικό το οποίο, αφηρημένως λαμβανόμενο, οδηγεί κατά νόμο στη γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή ή την ένσταση (ΑΠ 11.../2015, ΑΠ 1795/2008). Επομένως, δεν αποτελούν "πράγματα" οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε οι αιτιολογημένες αρνήσεις και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι εφέσεως (ΟλΑΠ 14/2004, ΑΠ 1594/2022, ΑΠ 5/2020, ΑΠ 536/2019), καθώς και περιστατικά επουσιώδη ή που εκ περισσού εκτίθενται (ΑΠ 1594/2022).

Επίσης, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων (ΑΠ 1594/2022, ΑΠ 1455/2009, ΑΠ 94/2008). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 1594/2022, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 250/2014) ή όταν αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.

ΑΠ 11/1996, ΑΠ 1417/2022, ΑΚ 5/2020, ΑΠ 2086/2017) ή παρέλειψε να απαντήσει σε ισχυρισμό αόριστο, μη νόμιμο ή αλυσιτελή, που δεν ασκούσε επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ. ΑΠ 2/1989, ΑΠ 1...7/2017, ΑΠ 11.../15). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 του νόμου 5960/1933 "περί επιταγής", η οποία είναι ταυτόσημη με εκείνη του άρθρου 17 του νόμου 5325/1932 "περί συναλλαγματικής και γραμματίου εις διαταγήν", τα πρόσωπα, που ενάγονται από την επιταγή, μπορούν να αντιτάξουν κατά του κομιστή τις ενστάσεις, οι οποίες στηρίζονται στις προσωπικές σχέσεις μεταξύ αυτών και του εκδότη ή των προηγούμενων κομιστών της επιταγής, μόνο εάν ο κομιστής κατά το χρόνο κτήσης της επιταγής ενήργησε εν γνώσει προς βλάβη του οφειλέτη.

Με τη διάταξη αυτή, από την οποία, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 1 του νόμου 5960/1933, απορρέει ο αναιτιώδης χαρακτήρας της ενοχής από την επιταγή, καθιερώνεται η αρχή του απροβλήτου των ουσιαστικών ενστάσεων, κατά την οποία τα πρόσωπα, που ευθύνονται από την επιταγή δεν μπορούν να προτείνουν κατά του νόμιμου κομιστή αυτής ενστάσεις, που στηρίζονται στις προσωπικές τους σχέσεις με τον εκδότη ή με τους προηγούμενους κομιστές.

Η αρχή αυτή κάμπτεται μόνον εφόσον εκείνος, προς τον οποίο μεταβιβάστηκε με οπισθογράφηση η επιταγή, τελούσε κατά την κτήση της σε γνώση της ύπαρξης των ενστάσεων αυτών και με την αποδοχή της μεταβίβασης σε αυτόν της επιταγής ενεργούσε με πρόθεση βλάβης του οφειλέτη. Τέτοια ενέργεια λαμβάνει χώρα, όταν αυτός γνωρίζει κατά την απόκτηση του τίτλου, ότι με τη μεταβίβαση προς αυτόν είναι δυνατόν να ματαιωθεί η προβολή των προαναφερόμενων ενστάσεων και ότι με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η πληρωμή, η οποία χωρίς τη μεταβίβαση αυτή δεν θα πραγματοποιείτο.

Η γνώση του κομιστή είναι απαραίτητο να υφίσταται κατά το χρόνο της οπισθογράφησης σε αυτόν της επιταγής και δεν ασκεί επίδραση η μεταγενέστερη γνώση. Σε περίπτωση, που ο ενεχόμενος από την επιταγή ασκήσει είτε ανακοπή κατά της εκδοθείσας σε βάρος του διαταγής πληρωμής είτε αγωγή περί ανυπαρξίας της οφειλής του, πρέπει να εκθέτει στο σχετικό δικόγραφο, ακολούθως δε πρέπει και να αποδεικνύει, τα περιστατικά αυτά, γιατί η καλή πίστη του κομιστή τεκμαίρεται.

Συνακόλουθα, ο οφειλέτης από την επιταγή, εκτός από τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της σχετικής ένστασής του, πρέπει στην ανακοπή ή την αγωγή του να περιλαμβάνει και τον ισχυρισμό, ότι ο κομιστής της επιταγής, κατά το χρόνο της κτήσης αυτής, γνώριζε την ένσταση και επιπλέον αυτός είχε συνείδηση, ότι με την απόκτηση του τίτλου ήταν ενδεχόμενο να υποστεί βλάβη ο οφειλέτης με τη πληρωμή της επιταγής (ΑΠ 83/2020, ΑΠ 788/2019, ΑΠ 616/2018).

Συνήθης στην πράξη είναι η έκδοση καταπιστευτικών αξιογράφων, συναλλαγματικής ή επιταγής, που εκδίδονται χάριν εγγύησης. Με τον όρο αυτό νοούνται οι περιπτώσεις εκείνες, στις οποίες προσπορίζεται μεν η νομική θέση δικαιούχου του τίτλου, συγχρόνως όμως συμφωνείται - ως ένα είδος pactum fiduciale - ότι ο δικαιούχος αυτού κατά ορισμένο μόνο τρόπο και υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα είναι δυνατό να ενασκήσει το δικαίωμά του από τον τίτλο της επιταγής.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις παρέχεται στον οφειλέτη ένσταση αναβλητική ή ανατρεπτική, κατά τις περιστάσεις, βασιζόμενη στην αιτιώδη (υποκείμενη) σχέση, την οποία αυτός ως ενιστάμενος οφείλει να αποκαλύψει και να αποδείξει. Η ένσταση είναι προσωπική και υπόκειται στον περιορισμό του άρθρου 22 του νόμου 5960/1933.

Στην κατηγορία των ενστάσεων αυτών υπάγονται, εκτός άλλων, και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες συμφωνείται μεταξύ των ενδιαφερομένων, ότι ο αντισυμβαλλόμενος θα δικαιούται να εισπράξει τον τίτλο υπό την προϋπόθεση, ότι εκπληρώθηκαν ορισμένοι όροι από την αιτιώδη σχέση ή θα έχει πληρωθεί κάποια άλλη αίρεση ή ακόμη, όταν η επιταγή επέχει θέση εγγυοδοσίας και εκδίδεται για ασφάλεια μελλοντικής απαίτησης του κομιστή, ο οποίος δεσμεύεται να μην προβεί σε πρόωρη χρήση αυτής (ΑΠ 50/2020, ΑΠ 334/2019, ΑΠ 1758/2017, ΑΠ 353/2015).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 1251 του ΑΚ, που προβλέπει την ενεχυρίαση τίτλου σε διαταγή, και 38 του ν.δ. 17.7/13.8.1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών", το οποίο εξακολουθεί να ισχύει κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ΕισΝΑΚ, προκύπτει, ότι μεταξύ των τίτλων σε διαταγή, που ενεχυριάζονται με οπισθογράφηση, χωρίς άλλη διατύπωση, κατά την παραπάνω διάταξη του άρθρου 1251 ΑΚ, είναι και η επιταγή.

Η μη αναζήτηση τιμολογίων ή άλλων παραστατικών από την πλευρά της Τράπεζας ή οποιουδήποτε άλλου κομιστή της επιταγής κατά την ενεχυρίαση των τίτλων δεν οδηγεί άνευ ετέρου στην επιβεβαίωση και κατάφαση γνώσης, όπως αυτή απαιτείται από τη διάταξη του άρθρου 22 του νόμου 5960/1933, για την ύπαρξη οποιασδήποτε προσωπικής ένστασης, την οποία είναι δυνατό να διατηρεί βάσιμα ο εκδότης της επιταγής σε βάρος του λήπτη αυτής.

Η γνώση θα πρέπει να επιβεβαιώνεται θετικά και να προκύπτει από συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά και να μη συνάγεται απλώς συμπερασματικά, αφού η καλή πίστη του κομιστή της επιταγής τεκμαίρεται και κατά συνέπεια δεν είναι αρκετή η επισήμανση της παράλειψης της Τράπεζας να προβεί στην αναζήτηση τιμολογίων ή άλλων εγγράφων, που να πιστοποιούν την υποκείμενη αιτία, για την κατάφαση γνώσης της για οποιαδήποτε προσωπική ένσταση (καταπιστευτική επιταγή, επιταγή "ευκολίας", εικονικότητα, τοκογλυφία κ.λπ.), αφού η παράλειψη αυτή είναι δυνατό να οφείλεται όχι μόνο σε δόλο, αλλά και σε αμέλεια ακόμη, η οποία υπό την εκδοχή αυτή αναβαθμίζεται ανεπίτρεπτα σε μέγεθος ισοδύναμο προς εκείνο του δόλου.

Πέραν αυτού, η αξίωση απέναντι στην Τράπεζα ή οποιονδήποτε άλλον κομιστή της επιταγής για την προσκόμιση σ` αυτούς τιμολογίων, που να πιστοποιούν προηγούμενες συναλλακτικές σχέσεις των ενεχόμενων από την επιταγή προσώπων μεταξύ τους (εκδότη και λήπτη, λήπτη και πρώτου οπισθογράφου, πρώτου και δεύτερου οπισθογράφου, δεύτερου και τρίτου οπισθογράφου κ.ο.κ., μέχρι τον τελευταίο κομιστή), στο πλαίσιο των οποίων έχει λάβει χώρα η έκδοση ή καθεμία από τις οπισθογραφήσεις της επιταγής, δεν επιβάλλεται από καμία διάταξη νόμου, ούτε και συνιστά στοιχείο της επιμέλειας, που απαιτείται στις συναλλαγές κατά τον κανόνα του άρθρου 330 εδ.

β του ΑΚ (ΑΠ 50/2020, ΑΠ 1122/2019, ΑΠ 353/2015). Τέλος, οποιαδήποτε εγκύκλιος ή τραπεζική πρακτική έχουν σχέση αποκλειστικά και μόνο με την εσωτερική λειτουργία των καταστημάτων των Τραπεζών, αφορούν την έκδοση διαταγών, οδηγιών ή και κατευθύνσεων για τη ρύθμιση θεμάτων εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας της υπηρεσίας τους και δεν έχουν ισχύ νόμου, με αποτέλεσμα να μη γεννώνται δικαιώματα και υποχρεώσεις από αυτές.

Επιπροσθέτως, οι εσωτερικές σχέσεις και ιδιαίτερες συμφωνίες μεταξύ του εκδότη και της λήπτριας της επιταγής σχετικά με το αξιόγραφο και την άσκηση των αξιώσεων από αυτό, πρέπει να αποδεικνύονται από τα υπάρχοντα αποδεικτικά στοιχεία, ότι εμπίπτουν στο πεδίο της γνώσης της τράπεζας ή άλλης τελευταίας κομίστριας, δεδομένου, ότι τούτο προϋποθέτει, ότι η αμέσως με αυτή συναλλασσόμενη, λήπτρια της επιταγής, θα αποκάλυπτε σε αυτή τις εν λόγω συμφωνίες, κάτι που πρέπει να αποδεικνύεται, ότι συνέβη.

Η υιοθέτηση αντίθετης άποψης θα οδηγούσε στην πλήρη ανατροπή της αρχής του αναιτιώδους χαρακτήρα της ενοχής από την επιταγή και θα καθιστούσε την αιτία (causa), τόσο της έκδοσης αυτής, όσο και των οπισθογραφήσεών της, "εν τοις πράγμασι", σε στοιχείο του αξιογράφου, κάτι που θα οδηγούσε στην αντιστροφή του συστήματος, που καθιερώνεται με τον νόμο 5960/1933, δεδομένου, ότι από τις διατάξεις του νόμου αυτού, συνάγεται, ότι η ενοχή από την επιταγή είναι αναιτιώδης, ότι η αιτία έκδοσης και οπισθογράφησής της δεν αποτελεί στοιχείο της επιταγής και ότι αποκαλύπτεται η αιτία μόνο με την προβολή σχετικής ένστασης, πως η αιτία εξέλιπε (έληξε ή δεν επακολούθησε), ή ήταν εξαρχής ανύπαρκτη, παράνομη, ανήθικη, ελαττωματική κ.τ.λ., από τον οφειλέτη, που καλείται για την πληρωμή της, είτε με την άσκηση αγωγής εναντίον του, είτε με την έκδοση σε βάρος του διαταγής πληρωμής (ΑΠ 1398/2021, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 788/2019, ΑΠ 1347/2018, ΑΠ 353/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, ο ανακόπτων με τον μοναδικό λόγο της ανακοπής του ζήτησε να κυρωθεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, επικαλούμενος ότι η καθ' ης η ανακοπή Τράπεζα κατά το χρόνο κτήσης των επίδικων μεταχρονολογημένων επιταγών, με βάση τις οποίες και εκδόθηκε η άνω διαταγή πληρωμής, γνώριζε την ανυπαρξία της αιτίας μεταβίβασης των επιταγών από αυτήν και παρά ταύτα τις απέκτησε από την άνω οπισθογράφο εταιρία με σκοπό τη βλάβη του και δη για να μη μπορεί να προβάλει τον άνω ισχυρισμό.

Ειδικότερα, για τη θεμελίωση του λόγου αυτού της ανακοπής του, ισχυρίσθηκε ότι ο ίδιος (ανακόπτων) διατηρεί, στο ..., επιχείρηση εμπορίου ποτών, αναψυκτικών, ειδών περιπτέρου, ψιλικών και τσιγάρων, από 30ετίας περίπου, ενώ η εταιρία "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. O.E.", με έδρα τα ..., για την οποία εξέδωσε τις άνω επιταγές, αντιπροσωπεύει στην ...

την καπνοβιομηχανία "Π. ΑΒΕΣ" και από την εν λόγω ΟΕ προμηθευόταν, από το 1994 περίπου, είδη καπνού (τσιγάρα -διάφορες μάρκες και καπνό). Ότι ομόρρυθμα μέλη της άνω ΟΕ είναι οι Θ. Ζ., Χ. Ζ. και Έ. Ζ. συζ. Κ. Ζ., και τα ίδια μέλη, με έδρα την ίδια διεύθυνση, έχουν συστήσει και την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "E. Ζ.

Κ. Σ. O.E." με σκοπό την εμπορία τροφίμων. Ότι, λόγω της μακρόχρονης συνεργασίας που αυτός είχε με την εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", η τελευταία του ζήτησε, αρχές Απριλίου 2016, δια του νομίμου εκπροσώπου της και διαχειριστή Θ. Ζ., την έκδοση και παράδοση σε αυτήν, μεταχρονολογημένων επιταγών για μελλοντικές αγορές εμπορευμάτων ήτοι τσιγάρων, τα οποία μάλιστα θα του τα πωλούσε λόγω της παράδοσης των επιταγών σε πολύ καλύτερη τιμή - προσφορά.

Ότι, στα πλαίσια της συνεργασίας αυτής, εξέδωσε και της παρέδωσε και τις ως άνω επίδικες έξι επιταγές, τις οποίες η λήπτρια εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" μεταβίβασε στη συνέχεια με οπισθογράφηση στην ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "E. Ζ. Κ. Σ. O.E." και αυτή με τη σειρά της τις μεταβίβασε με οπισθογράφηση, λόγω ενεχύρου, στην καθ' ης η ανακοπή τράπεζα.

Ότι η τελευταία γνώριζε για τις εν λόγω προ-αγορές τσιγάρων, γιατί ο ίδιος είχε μεταβεί, κατά το διάστημα Απριλίου-Ιουνίου 2016, στα υποκαταστήματά της, στα ... και στο ..., και ζήτησε να ενημερωθεί από τους υπαλλήλους των υποκαταστημάτων αυτών, αν θα υπήρχε πρόβλημα για τις επιταγές που θα εξέδιδε και θα καταθέτονταν στην τράπεζα ως ενέχυρο χωρίς να συνοδεύονται και με τιμολόγια αγοράς και δελτία αποστολής που να αφορούν τις επιταγές αυτές, καθώς για αγορές πάνω των 5.000 ευρώ είναι υποχρεωτική η προσκομιδή των σχετικών τιμολογίων μετά και από απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος, και έλαβε την απάντηση-διαβεβαίωση από τους εν λόγω υπαλλήλους ότι δεν χρειάζονταν και τιμολόγια και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα με τις επιταγές.

Ότι οι αγοραπωλησίες τσιγάρων δεν επακολούθησαν και ματαιώθηκαν οριστικά, διότι η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟE", αδυνατούσε πλέον να του προμηθεύσει τσιγάρα, για δικούς της λόγους και από δική της υπαιτιότητα και ειδικότερα λόγω λήξης της συνεργασίας της με την "Π. ΑΒΕΣ". Ότι, μόλις πληροφορήθηκε τη ματαίωση αυτή, προέβη στην ανάκληση των επίδικων επιταγών με την από 29.8.2016 εξώδικη, η οποία κοινοποιήθηκε στην καθ' ης Τράπεζα στις 30-8-2016, και ζήτησε από την καθ' ης να μην τις πληρώσει, διότι δεν επακολούθησε η αιτία (ήτοι πώληση αγαθών) για την οποία εκδόθηκαν και παραδόθηκαν στην ως άνω Ο.Ε., πλην όμως, στη συνέχεια, η καθ' ης εξέδωσε την προσβαλλόμενη με την ανακοπή διαταγή πληρωμής.

Ότι, στην προκειμένη περίπτωση η καθ' ης γνώριζε, κατά το χρόνο που αποκτούσε τις εν λόγω επιταγές, την ύπαρξη των προαναφερόμενων πραγματικών γεγονότων, δηλαδή ότι οι επιταγές δόθηκαν για μελλοντικές αγορές εμπορευμάτων (επομένως επρόκειτο όχι για παρούσα πραγματική αλλά για μια μελλοντική οικονομική συναλλαγή), ήτοι τσιγάρων προς πώληση και, έχοντας ως μοναδικό σκοπό να εισπράξει τα χρήματα αυτά, ενήργησε προς βλάβη του, επιθυμώντας συνειδητά να αποκτήσει τους τίτλους, παρότι αφορούσαν μελλοντικές συναλλαγές, προκειμένου να εξοφληθούν προς αυτήν οι αναφερόμενες στην ανακοπή τεράστιες οφειλές των εταιριών "Υ.

K. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" και "E. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ". Ότι η κακόπιστη καθ' ης γνώριζε κατά το χρόνο κτήσης των επιταγών ότι σε βάρος της Ο.Ε. με την επωνυμία "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" και της O.E. με την επωνυμία "E. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" θα μπορούσε αυτός να αντιτάξει, με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, ένσταση ανυπαρξίας οφειλής, λόγω ματαίωσης των αγορών και να του επιστραφούν οι επιταγές, αλλά παρά τη γνώση της αυτή αποδέχθηκε, ότι η προς αυτή μεταβίβαση των επίδικων επιταγών θα ματαίωνε την προβολή ενστάσεων μεταξύ αυτού από τη μεταξύ του σχέση με τη λήπτρια εταιρία με την επωνυμία "Υ.

κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" και την εταιρία με την επωνυμία "E Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", όπως μεταξύ άλλων την ένσταση αχρεωστήτου, σε περίπτωση δηλαδή που δεν επακολουθούσαν οι πωλήσεις τσιγάρων θα ζητούσε, αν οι επιταγές βρισκόταν στα χέρια τους, να του τις επιστρέψουν πίσω και θα ακυρωνόταν, αποδέχτηκε δηλαδή η κακόπιστη καθ' ης το ενδεχόμενο να του προκληθεί υπέρμετρη βλάβη, καθώς έτσι επιτυγχάνεται η πληρωμή των επίδικων τίτλων, η οποία χωρίς τη μεταβίβασή τους προς αυτήν δεν θα επιτυγχανόταν.

Ότι η καθ' ης ενήργησε κακόπιστα και δολίως και γνώριζε όλα τα παραπάνω περιστατικά, διότι α) σε όλες τις ενεχυρικές συμβάσεις οι τράπεζες προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τους πελάτες τους (για επιταγές άνω των 5.000 ευρώ) κάνουν έλεγχο (μέσω του Τειρεσία) για την φερεγγυότητα του εκδότη και των οπισθογράφων και ζητούν να τους προσκομίσουν υποχρεωτικά τα σχετικά τιμολόγια από τα οποία προκύπτει ότι υπάρχει οικονομική συναλλαγή μεταξύ του εκδότη ή του οπισθογράφου πριν την ενεχυρίασή τους σ' αυτές, πλην όμως τέτοια τιμολόγια και δελτία αποστολής δεν υπάρχουν για καμία συναλλαγή και μεταβίβαση, β) η καθ' ης κατά το χρόνο κτήσης των επίδικων επιταγών γνώριζε, άλλως όφειλε να γνωρίζει, απευθυνόμενη σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα ή μέσω του συστήματος Τειρεσίας, ότι η λήπτρια ομόρρυθμη εταιρία και η οπισθογράφος ομόρρυθμη εταιρία παρουσίαζαν από πολύ νωρίτερα δυσμενή οικονομικά στοιχεία και να προβεί σε έλεγχο αυτών, σε κάθε δε περίπτωση ήδη από την ενεχυρίαση όφειλε και ως πελάτης της και ως θεματοφύλακας της συναλλακτικής πίστης να τον ενημερώσει για τα δυσμενή στοιχεία των άνω εταιριών, ώστε σε κάθε περίπτωση να μη μεταβιβάσει σ' αυτές πάνω από μία ή δύο επιταγές, πλην όμως αυτή αντί να τον ενημερώσει για τα ανωτέρω, σκόπιμα απέκρυψε τα παραπάνω, έχοντας ως μοναδικό σκοπό την είσπραξη από αυτόν των ποσών των επιταγών για να μειώσει τις τεράστιες οφειλές των άνω εταιριών προς την καθ' ης.

Ότι, ενόψει των ανωτέρω, καμία αξίωση δεν διατηρεί εις βάρος του η καθ' ης από τις ένδικες επιταγές, καθόσον αυτή κατά τον χρόνο κτήσης των επιταγών ήταν κακής πίστεως και ενήργησε εν γνώσει της και προς βλάβη αυτού όταν απέκτησε τους τίτλους και εν γνώσει της ανυπαρξίας της αιτίας μεταβιβάσεώς τους από αυτόν και με σκοπό να επιδιώξει την προς βλάβη του είσπραξή τους.

Το Μονομελές Εφετείο ..., με την προσβαλλόμενη απόφαση του, αφού παρέθεσε κατ' αρχάς τα προαναφερθέντα πραγματικά περιστατικά που διαλάμβανε ο ανακόπτων στην ανακοπή του για τη στήριξη του άνω λόγου αυτής, προχώρησε στην κατ' ουσίαν έρευνα του λόγου αυτού, τον οποίο και απέρριψε τελικά ως ουσία αβάσιμο, με τις ακόλουθες σκέψεις και παραδοχές: "O ανακόπτων Δ.

Μ. διατηρεί και εκμεταλλεύεται στο ..., από 05-06-1989, ατομική εμπορική επιχείρηση, από την οποία πουλάει επί κέρδους σε τρίτους ευρέως φάσματος εμπορεύματα, στα οποία συγκαταλέγονται και ψιλικά είδη, μεταξύ των οποίων και τσιγάρα, τα οποία προμηθευόταν (αγόραζε) από την εδρεύουσα στα ... (Π. ...) ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Υ.

Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", η οποία αντιπροσώπευε στην ..., έως και τον Αύγουστο του 2016, την εταιρία "Π. ΑΒΕΣ", που διατηρεί καπνοβιομηχανία παραγωγής και εμπορίας προϊόντων καπνού. Μοναδικά ομόρρυθμα μέλη της άνω ΟΕ είναι οι α) Θ. Ζ. του Κ. και της Έ., β) Χ. Ζ. του Κ. και της Έ. και γ) η Έ. συζ. Κ. Ζ.. Τα ίδια πρόσωπα συνέστησαν και διατηρούν στα ..., στην ίδια διεύθυνση (Π. ...) και δεύτερη ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία 'Έ.

Ζ. Κ. Σ. ΟΕ". ... Στις αρχές Απριλίου 2016, η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", νομίμως εκπροσωπούμενη από το ομόρρυθμο μέλος της και διαχειριστή της Θ. Ζ., πρότεινε προφορικά στον ανακόπτοντα να του πουλάει μελλοντικώς τσιγάρα σε καλύτερη τιμή (σε τιμή προσφοράς), εφόσον το τίμημά τους θα προπληρωνόταν με μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές που ο ανακόπτων - αγοραστής θα εξέδιδε και θα της παρέδιδε, πληρωτέες σε διαταγή της.

Ο ανακόπτων αποδέχθηκε την ανωτέρω πρόταση. Αυτός διατηρούσε το με αριθμό ... καταθετικό λογαριασμό στην εκκαλούσα "Τράπεζα ... ΑΕ" και έτσι η τελευταία του χορηγούσε μπλοκ επιταγών για να διευκολύνεται στις εμπορικές συναλλαγές του. ... Σε εκτέλεση της ανωτέρω άτυπης σύμβασης πώλησης, ο ανακόπτων εξέδωσε και τις παρακάτω 6 μεταχρονολογημένες επιταγές της τράπεζας ..., πληρωτέες από τον ως άνω ...

λογαριασμό του: 1) Στις 30/05/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ... επιταγή, 9.450,00€ πληρωτέα στις 10-9-2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. αντί να την μεταβιβάσει στην 'Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (30/05/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (30/05/2016) με οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΛΟΓΩ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή στις 13-09-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ανακλήσεώς της από τον ανακόπτοντα-εκδότη της, με την από 30-8-2016 εξώδικη δήλωσή του, οπότε και την σφράγισε. 2) Στις 13/06/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ...

επιταγή, ποσού 8.900 ευρώ, πληρωτέα στις 18/09/2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" αντί να την μεταβιβάσει στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (13/06/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (13/06/2016) με οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΛΟΓΩ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή στις 20-09-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ανακλήσεώς της από τον ανακόπτοντα-εκδότη της, με την από 30-8-2016 εξώδικη δήλωσή του, οπότε και την σφράγισε. 3) Στις 27/06/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ...

επιταγή, ποσού 9.450 ευρώ, πληρωτέα την 01/10/2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" αντί να την μεταβιβάσει στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (27/06/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

ΚΑΙ ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (27/06/2016) οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΛΟΓΩ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή στις 04-10-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ανακλήσεώς της από τον ανακόπτοντα-εκδότη της, με την από 30-8-2016 εξώδικη δήλωσή του, οπότε και την σφράγισε. 4) Στις 07107/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ...

επιταγή, ποσού 5.850 ευρώ, πληρωτέα στις 15/10/2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" αντί να την μεταβιβάσει στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (07/07/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (07/07/2016) με οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΛΟΓΩ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή στις 18-10-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ανακλήσεώς της από τον ανακόπτοντα-εκδότη της, με την από 30-8-2016 εξώδικη δήλωσή του, οπότε και την σφράγισε. 5) Στις 20/07/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ...

επιταγή, ποσού 7.700 ευρώ, πληρωτέα στις 30/10/2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" αντί να την μεταβιβάσει στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (20/07/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (20/07/2016) με οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή, ως "εν όψει", στις 21-10-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ελλείψεως επαρκών διαθεσίμων κεφαλαίων στον άνω λογαριασμό του ανακόπτοντα-εκδότη της, οπότε και την σφράγισε. 6) Στις 28/07/2016 εξέδωσε τη με αριθμό ...

επιταγή ποσού 9.452 ευρώ, πληρωτέα στις 12/11/2016 σε διαταγή της εταιρίας "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", στην οποία και την παρέδωσε. Την επιταγή αυτή η εταιρία "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" αντί να την μεταβιβάσει στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, την μεταβίβασε την ίδια ημέρα έκδοσης (28/07/2016), με οπισθογράφηση, στην εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία την μεταβίβασε την ίδια ημέρα (2810712016), με οπισθογράφηση, στην εκκαλούσα Τράπεζα, με την εντολή "ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ-ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...-ΑΞΙΑ ΛΟΓΩ ΕΝΕΧΥΡΟΥ". Την επιταγή αυτή η εκκαλούσα την εμφάνισε προς πληρωμή, ως "εν όψει", στις 21-10-2016 και δεν την πληρώθηκε, λόγω ελλείψεως επαρκών διαθεσίμων κεφαλαίων στον άνω λογαριασμό του ανακόπτοντα-εκδότη της, οπότε και την σφράγισε.

Με βάση τις ανωτέρω τραπεζικές επιταγές εκδόθηκε, κατόπιν αίτησης της "ΤΡΑΠΕΖΑΣ ... ΑΕ", η προσβαλλόμενη με την κρινόμενη ανακοπή υπ' αριθμ. …/2017 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Δεν αποδείχθηκε, από οποιοδήποτε στοιχείο, ότι η καθης η ανακοπή Τράπεζα ... έλαβε γνώση, κατά τις ημερομηνίες που της μεταβιβάστηκαν οι επίμαχες επιταγές, με οπισθογράφηση, από την εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ", δηλαδή στις 30-5-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 13-6-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 27/06/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 7-7-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 20/07/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή και στις 28/07/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ...

επιταγή, ότι το ποσό εκάστης των επιταγών αυτών (8.950,00€, 8.900,00€, 9.450,00€, 5.850,00€, 7.700,00€ και 9.452,00€ αντιστοίχως), θα κάλυπτε το τίμημα τσιγάρων που μελλοντικά θα πωλούσε στον ανακόπτοντα (εκδότη των επιταγών) η εταιρία "... Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", η οποία μόλις έλαβε τις άνω επιταγές τις μεταβίβασε στην εταιρία "E. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" και η τελευταία αμέσως στη συνέχεια τις μεταβίβασε ως "αξία ενεχύρου" στην καθ' ης η ανακοπή τράπεζα ....

Όλες οι ανωτέρω επιταγές εκδόθηκαν από τον ανακόπτοντα με αιτία την προπληρωμή του τιμήματος μελλοντικών αγορών εκ μέρους του τσιγάρων από την εταιρία Ύ... Κ Ζ. Κ. Σ. ΟΕ". Η τελευταία όμως, επειδή τελικώς αποφάσισε, δια του νομίμου εκπροσώπου της, να τις μεταβιβάσει όχι στην "Π. ΑΒΕΣ" για να αγοράσει τσιγάρα που θα πωλούσε στον ανακόπτοντα, αλλά στην άλλη "οικογενειακή" εταιρία "E. Ζ.

Κ. Σ. ΟΕ", που αυτή θα τις μεταβίβαζε στην τράπεζα ... ως αξία ενεχύρου, ενδιαφέρθηκε, επειδή κάθε μία επιταγή θα ήταν πλέον των 5.000 ευρώ, να ενημερωθεί από την τράπεζα ..., γιατί είχε αμφιβολίες, εάν έπρεπε να καταθέσει στην τράπεζα, μαζί με κάθε μεταβιβαζόμενη "αξία ενεχύρου" μεταχρονολογημένη επιταγή και τιμολόγιο αγοράς εμπορευμάτων αντίστοιχης αξίας με το ποσό κάθε επιταγής, σύμφωνα με τις αριθμούς .../1991 και .../2003 εγκυκλίους ....

Για την ενημέρωση αυτή, αρχές Απριλίου 2016, o νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής των ως άνω οικογενειακών ομορρύθμων εταιριών Θ. Ζ. του Κ. και της Έ. επισκέφθηκε, μαζί με τον ανακόπτοντα, τα υποκαταστήματα της καθ' ης η ανακοπή τράπεζας ... στα ... και στο ..., όπου ζητώντας διευκρινήσεις από τους αρμόδιους υπαλλήλους των άνω υποκαταστημάτων επί του ως άνω θέματος, έλαβαν την απάντηση ότι οι ανωτέρω εγκύκλ ιοι αφορούσαν την ...

τράπεζα και όχι την ... που δεν την δέσμευαν. Σε κάθε περίπτωση, όπως εκτίθεται στη μείζονα σκέψη, οι εγκύκλιοι αυτών, οι οποιεσδήποτε τραπεζικές εγκύκλιοι έχουν σχέση αποκλειστικά και μόνο με την εσωτερική λειτουργία των καταστημάτων των Τραπεζών, είτε αφορούν την έκδοση διαταγών είτε οδηγιών ή και κατευθύνσεων για τη ρύθμιση θεμάτων εσωτερικής οργανώσεως και λειτουργίας της υπηρεσίας τους και δεν έχουν ισχύ νόμου, με αποτέλεσμα να μη γεννώνται δικαιώματα και υποχρεώσεις από αυτές.

Η επίκληση, συνεπώς, από τον ανακόπτοντα της παραβίασης των προαναφερθεισών εγκυκλίων εκ μέρους της καθ' ης η ανακοπή τράπεζας ..., αυτή καθ'αυτή σε καμία περίπτωση δεν στοιχειοθετούν γνώση της άνω τράπεζας ότι οι επίδικες μεταχρονολογημένες επιταγές δεν θα πληρωθούν και παρά ταύτα τις δέχθηκε ως αξία ενεχύρου, με σκοπό να βλάψει με δόλο τον ανακόπτοντα-εκδότη των εν λόγω επιταγών.

Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι οι υπάλληλοι των ανωτέρω υποκαταστημάτων ενημερώθηκαν από τον προαναφερθέντα διαχειριστή των εν λόγω ομορρύθμων εταιριών και τον ήδη ανακόπτοντα για το ότι οι επιταγές που θα εκδίδονταν από το δεύτερο θα αφορούσαν την προπληρωμή μελλοντικών αγορών τσιγάρων, ούτε παρεπόμενα δεσμεύτηκαν ότι η τράπεζα ...

δεν θα ασκούσε δικαστικώς το νόμιμο δικαίωμά της επιδίωξη πληρωμής των εκδοθησόμενων μεταχρονολογημένων επιταγών στην περίπτωση που αυτές δε πληρώνονταν. Ο ανακόπτων το μόνο που ήθελε, ήταν να πληροφορηθεί από τους υπαλλήλους των άνω υποκαταστημάτων της τράπεζας ... για το εάν έπρεπε να εκδοθούν και τιμολόγια πώλησης προς αυτόν από την εταιρία "Υ.

Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" για τη μελλοντική πώληση τσιγάρων. Ο ίδιος (ανακόπτων) πίστευε τότε καλόπιστα και ακράδαντα ότι η εταιρία Ύ... Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" θα του πωλούσε και θα του παρέδιδε τα τσιγάρα που θα αγόραζε και την αξία των οποίων θα κάλυπτε με τις επιταγές που θα εξέδιδε. Την καλή αυτή πίστη διατηρούσε μέχρι και την 29-08-2016, όταν συνέταξε και την επόμενη ημέρα (30-8-2016) επέδωσε στην καθ' ης η ανακοπή τράπεζα ...

την "εξώδικη ανάκληση τραπεζικών επιταγών", και των επίδικων, στην οποία αναφέρει αυτολεξεί ότι: " Με την παρούσα σας ζητώ να μην πληρώσετε τις παραπάνω επιταγές διότι δεν επακολούθησε η αιτία (ήτοι πώληση αγαθών) για την οποία εκδόθηκαν και παραδόθηκαν στην Ομόρρυθμη Εταιρία με την επωνυμία "Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ.

O.E.", γεγονός το οποίο γνωρίζατε εξ αρχής, καθώς δεν υπάρχουν και δεν σας κατατέθηκαν τιμολόγια για τις επιταγές αυτές. Μάλιστα το τελευταίο τιμολόγιο της Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. Ο.E. προς εμένα με αριθμό .../2015, φέρει νέο υπόλοιπο 3272,83 Ευρώ και είναι εξοφλημένο. Όπως γνωρίζεται η " Υ. Κ.. Ζ. Κ. Σ. O.E." λόγω της μακρόχρονης συνεργασίας μας, μου ζήτησε την έκδοση και παράδοση σε αυτήν των εν λόγω επιταγών [μερικές μάλιστα των οποίων αποτελούν αντικατάσταση άλλων, με στο σύστημα καταβολής 30% από την "Υ.

Κ.. Ζ. Κ. Σ. O.E." με μετρητά και 70 % με επιταγή δική μου] για μελλοντικές αγορές εμπορευμάτων, ήτοι τσιγάρων προς πώληση, οι οποίες όμως δεν επακολούθησαν και ματαιώθηκαν οριστικά για λόγους που δεν με αφορούν." Δηλαδή, η πίστη του ανακόπτοντος, ότι δεν θα του παραδίδονταν τα τσιγάρα που είχε προαγοράσει και για την αξία τους είχε εκδώσει τις επίδικες μεταχρονολογημένες επιταγές, κλονίστηκε όταν περνούσαν οι μήνες και η πωλήτρια "Υ.

Κ.. Ζ. Κ. Σ. O.E." δεν του παρέδιδε καθόλου τσιγάρα. Η ανωτέρω εξώδικη ανάκληση των επίμαχων επιταγών έγινε μετά τις ημερομηνίες κτήσης αυτών από την καθ' ης η ανακοπή τράπεζα ..., δηλαδή στις 30-5-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 13-6-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 27/06/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ...

επιταγή, στις 7-7-2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή, στις 20/07/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή και στις 28/07/2016 όταν της μεταβιβάστηκε η με αριθμό ... επιταγή και συνεπώς η καθ' ης η ανακοπή τράπεζα δεν γνώριζε ούτε μπορούσε να γνωρίζει ότι οι επιταγές αυτές δεν θα πληρώνονταν είτε από την εν λόγω "Υ.

Κ. Ζ. Κ. Σ. O.E." σε διαταγή της οποίας είχαν εκδοθεί, είτε από την "E. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ", η οποία τις είχε μεταβιβάσει κατά τις ανωτέρω ημερομηνίες τις επιταγές αυτές "αξία ενεχύρου". Παρεπόμενα, η τράπεζα δεν τελούσε κατά την κτήση των άνω επιταγών σε γνώση της υπάρξεως της προσωπικής ένστασης του ήδη ανακόπτοντος κατά των εν λόγω ομορρύθμων εταιριών, λόγω της επακολουθήσασας ματαίωσης της πώλησης τσιγάρων, με την αποδοχή της μεταβιβάσεως σ' αυτήν (τράπεζα) των εν λόγω επιταγών και ότι, δεχόμενη τη μεταβίβαση αυτή, ενεργούσε με πρόθεση βλάβης του ανακόπτοντος.

Με βάση όλα τα ανωτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι η καθ' ης η ανακοπή τράπεζα δεν τελούσε σε κακή πίστη κατά το χρόνο που απέκτησε τις επίδικες επιταγές και παρεπόμενα δεν ενήργησε με δόλο ούτε με αμέλεια για να στερήσει τον ανακόπτοντα από το δικαίωμα να προβάλλει κατά των εν λόγω ομορρύθμων εταιριών την ένσταση ανυπαρξίας χρέους, διότι δεν ακολούθησε η νόμιμη αιτία (πώληση) για τις οποίες εξέδωσε τις επίδικες επιταγές, με βάση τις οποίες εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, η οποία κρίνεται ότι δεν πάσχει από καμία ακυρότητα.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη ανακοπή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και να επικυρωθεί η με αρ. ... Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αφού έκρινε διαφορετικά με την εκκαλουμένη, εσφαλμένα το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και κακώς τις αποδείξεις εκτίμησε, γι αυτό και πρέπει να γίνει δεκτή κατ' ουσίαν η έφεση στους δύο συναφείς λόγους της, καθώς και η υπέρ της εκκαλούσας πρόσθετη παρέμβαση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη, να κρατηθεί η υπόθεση για κατ' ουσίαν έρευνά της από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 & 1 ΚΠολΔ) και, μετά από εξέταση της υπό κρίση ανακοπής, πρέπει αυτή να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και επικυρωθεί η με αριθμό 7/2017 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...... ".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση της καθ' ης η ανακοπή τράπεζας, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα αντίθετα, κράτησε και δίκασε την υπόθεση κατ' ουσίαν και μετά από εξέταση της ένδικης ανακοπής, απέρριψε αυτήν ως ουσία αβάσιμη και επικύρωσε την υπ' αριθ.

…/2017 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου .... Ήδη, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για μη λήψη υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν από αυτόν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της ουσιώδεις θεμελιωτικούς του λόγου της ανακοπής του ισχυρισμούς, που διαλαμβάνονταν στην ανακοπή, ότι δηλαδή η καθ' ης γνώριζε, άλλως όφειλε να γνωρίζει, απευθυνόμενη σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα και στον Τειρεσία, ότι η λήπτρια ομόρρυθμη εταιρία και η οπισθογράφος ομόρρυθμη εταιρία παρουσίαζαν από πολύ νωρίτερα δυσμενή οικονομικά στοιχεία και να προβεί σε έλεγχο αυτών, σε κάθε δε περίπτωση ήδη από την ενεχυρίαση όφειλε και ως πελάτης της και ως θεματοφύλακας της συναλλακτικής πίστης να τον ενημερώσει για τα δυσμενή στοιχεία των άνω εταιριών, ώστε σε κάθε περίπτωση να μη μεταβιβάσει σ' αυτές πάνω από μία ή δύο επιταγές, πλην όμως αυτή σκοπό είχε να τον ζημιώσει και γι' αυτό δεν του ανέφερε τίποτα, αν δε ελάμβανε υπόψη τους ισχυρισμούς αυτούς θα κατέληγε ότι καμία αξίωση δεν διατηρεί εναντίον του η καθ' ης από τις επιταγές, γιατί κατά τον χρόνο κτήσης τους ήταν κακής πίστης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι οι ισχυρισμοί αυτοί των αναιρεσειόντων δεν συνιστούν πράγμα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, ώστε να μπορεί αποδοθεί η σχετική πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά πρόκειται κατ' ουσίαν για επιχειρήματα του αναιρεσείοντος για την παραδοχή του λόγου της ανακοπής του, με βάση τα οποία ο ανακόπτων, αφού ήδη είχε αναπτύξει και θεμελιώσει τον μοναδικό λόγο της ανακοπής του, επιχείρησε να αιτιολογήσει γιατί η καθ' ης ενήργησε κακόπιστα και δολίως και γιατί γνώριζε όλα τα ήδη αναφερθέντα περιστατικά.

Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον, από το προεκτεθέν περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το Εφετείο αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων όλους τους άνω προβληθέντες ισχυρισμούς, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τους συγκροτούν, ότι δηλαδή η καθ' ης η ανακοπή τράπεζα δεν τελούσε σε κακή πίστη κατά το χρόνο που απέκτησε τις επίδικες επιταγές και παρεπόμενα δεν ενήργησε με δόλο ούτε με αμέλεια για να στερήσει τον ανακόπτοντα από το δικαίωμα να προβάλλει κατά των άνω ομορρύθμων εταιριών την ένσταση ανυπαρξίας χρέους, διότι δεν ακολούθησε η νόμιμη αιτία (πώληση) για τις οποίες εξέδωσε τις επίδικες επιταγές, με βάση τις οποίες εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής.

Περαιτέρω, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για λήψη υπόψη πραγμάτων που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων υποστηρίζει κατ' αρχάς ότι αυτός ιστορούσε για τη θεμελίωση και στήριξη της ανακοπής του ότι επειδή δεν γνώριζε ότι αυτό που έκανε, ήτοι να (προ) αγοράσει προϊόντα χωρίς παραστατικά με επιταγές, ήταν νόμιμο και επειδή είναι πολλά χρόνια πελάτης της τράπεζας μετέβη με τον εκπρόσωπο της άνω εταιρίας στα καταστήματα της καθ' ης και είχε συζητήσει πολλές φορές με υπαλλήλους της, οι οποίοι γνώριζαν τα παραπάνω (για τις μελλοντικές αγορές) και διαβεβαιώθηκε ότι δεν θα είχε κανένα πρόβλημα.

Ότι, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι μετέβη στην τράπεζα όχι επειδή δεν γνώριζε ότι αυτό που έκανε, ήτοι να προαγοράσει προϊόντα χωρίς παραστατικά, ήταν νόμιμο, αλλά για να λάβει διευκρινίσεις για διάφορες εγκυκλίους που αφορούσαν την τράπεζα, πράγμα όμως που δεν προτάθηκε από κανένα διάδικο, τούτο δε ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι με αυτά που δέχεται η προσβαλλόμενη δεν αποδεικνύεται η κατά τον χρόνο κτήσης των επιταγών κακή πίστη και η εν γνώσει ενέργεια προς βλάβη της από την καθ' ης.

Με το περιεχόμενο αυτό ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι δεν πρόκειται για πράγμα που έλαβε υπόψη του το Εφετείο χωρίς να προταθεί, αλλά πρόκειται κατ' ουσίαν για αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν από τους διαδίκους στα πλαίσια της έρευνας των άνω ισχυρισμών του ανακόπτοντος και δη του ισχυρισμού του ότι η καθ' ης η ανακοπή τράπεζα γνώριζε για τις εν λόγω προ-αγορές τσιγάρων, γιατί είχε μεταβεί, κατά το διάστημα Απριλίου-Ιουνίου 2016, στα υποκαταστήματά της, στα ...

και στο ..., και ζήτησε να ενημερωθεί από τους υπαλλήλους των υποκαταστημάτων αυτών, αν θα υπήρχε πρόβλημα για τις επιταγές που θα εξέδιδε και θα καταθέτονταν στην τράπεζα ως ενέχυρο χωρίς να συνοδεύονται και με τιμολόγια αγοράς και δελτία αποστολής που να αφορούν τις επιταγές αυτές, και έλαβε την απάντηση-διαβεβαίωση από τους εν λόγω υπαλλήλους ότι δεν χρειάζονταν και τιμολόγια και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα με τις επιταγές.

Επί του ισχυρισμού λοιπόν αυτού δέχθηκε το Εφετείο α) ότι η εταιρία Ύ... Κ Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" ενδιαφέρθηκε, επειδή κάθε μία επιταγή θα ήταν πλέον των 5.000 ευρώ, να ενημερωθεί από την τράπεζα ..., εάν έπρεπε να καταθέσει στην τράπεζα, μαζί με κάθε μεταβιβαζόμενη "αξία ενεχύρου" μεταχρονολογημένη επιταγή και τιμολόγιο αγοράς εμπορευμάτων αντίστοιχης αξίας με το ποσό κάθε επιταγής, σύμφωνα με τις αριθμούς .../1991 και .../2003 εγκυκλίους ...

και β) ότι για την ενημέρωση αυτή, αρχές Απριλίου 2016, o νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής των ως άνω οικογενειακών ομορρύθμων εταιριών Θ. Ζ. επισκέφθηκε, μαζί με τον ανακόπτοντα, τα υποκαταστήματα της καθ' ης η ανακοπή τράπεζας ... στα ... και στο ..., όπου ζητώντας διευκρινήσεις από τους αρμόδιους υπαλλήλους των άνω υποκαταστημάτων επί του ως άνω θέματος, έλαβαν την απάντηση ότι οι ανωτέρω εγκύκλιοι αφορούσαν την ...

τράπεζα και όχι την ... που δεν την δέσμευαν. Μάλιστα στη συνέχεια δέχεται ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι υπάλληλοι των ανωτέρω υποκαταστημάτων ενημερώθηκαν από τον προαναφερθέντα διαχειριστή των άνω ομορρύθμων εταιριών και τον ανακόπτοντα για το ότι οι επιταγές που θα εκδίδονταν από τον δεύτερο θα αφορούσαν την προπληρωμή μελλοντικών αγορών τσιγάρων, και ότι ο ανακόπτων το μόνο που ήθελε, ήταν να πληροφορηθεί από τους υπαλλήλους των άνω υποκαταστημάτων της τράπεζας ...

για το εάν έπρεπε να εκδοθούν και τιμολόγια πώλησης προς αυτόν από την εταιρία "Υ. Κ. Ζ. Κ. Σ. ΟΕ" για τη μελλοντική πώληση τσιγάρων. Κατά τα λοιπά οι παραπάνω ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος πλήττουν, με επίφαση την παράβαση του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, αποκλειστικά την αναιρετικώς ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) επί της ουσίας κρίση του Εφετείου και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτοι.

Κατόπιν αυτών και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Επίσης πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠοΛΔ), στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, η οποία παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1 Νοεμβρίου 2021 αίτηση του Δ. Μ. για αναίρεση της με αριθ. 208/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου ....

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ