Supreme Court dismisses appeal on Article 559 grounds as lower court properly evaluated evidence and rejected claims.

Απόφαση 725 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Aριθμός 725/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Ξ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ναούμ Τζίφρα.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Μ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πέτρο Μαρκέτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-11-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 66/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1055/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-6-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 16-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή ο λόγος αναιρέσεως, που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων, παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος. Επομένως, ο αναιρετικός αυτός λόγος δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψη του και απέρριψε τους ισχυρισμούς του εναγομένου - αναιρεσείοντος περί πλήρους εξοφλήσεως των δεδουλευμένων αποδοχών του ενάγοντος - αναιρεσιβλήτου και περί παραιτήσεως αυτού από τις ένδικες τυχόν αξιώσεις του για επί πλέον αμοιβή του για νόμιμη και παράνομη υπερωριακή απασχόλησή του και για εργασία του κατά τις Κυριακές.

Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εφόσον βέβαια από την γενική αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της απόφασης, προκύπτει αναμφιβόλως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα σι διάδικοι.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιόν του ο αναιρεσείων και συγκεκριμένα τις εξοφλητικές αποδείξεις δεδουλευμένων αποδοχών του αναιρεσίβλητου και τα βιβλία παρουσίας του προσωπικού της ανθοπαραγωγικής επιχειρήσεως του αναιρεσείοντος.

Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, διότι από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου ότι ελήφθησαν υπόψη‚ πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης εκείνης, στις αιτιολογίες της οποίας μάλιστα γίνεται ειδική αναφορά στις ως άνω εξοφλητικές αποδείξεις και χωριστή αξιολόγηση αυτών, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, και τα παραπάνω φερόμενα ως μη ληφθέντα υπόψη αποδεικτικά μέσα, καθώς και τις επικαλούμενες ως περιλαμβανόμενες σ' αυτά εξώδικες ομολογίες του αναιρεσιβλήτου.

Εξάλλου, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί του αν συνάγεται εξώδικη ομολογία από έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι ανάγεται σε πράγματα και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Περαιτέρω δε, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, όταν με αυτόν προβάλλεται μη λήψη υπόψη εξώδικης ομολογίας, δεν θεμελιώνεται, αν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη το έγγραφο, από το οποίο συνάγεται, κατά τον λόγο της αναιρέσεως, εξώδικη ομολογία.

Συνεπώς, οι παραπάνω δεύτερος και τρίτος λόγοι της αναιρέσεως, κατά το οικείο μέρος τους, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι και ως προς την αιτίαση της μη λήψεως υπόψη από το Εφετείο εξωδίκων ομολογιών του αναιρεσιβλήτου, που συνάγονται, κατά τον αναιρεσείοντα, από τις προαναφερθείσες εξοφλητικές αποδείξεις δεδουλευμένων αποδοχών αυτού (αναιρεσιβλήτου) και (κυρίως) από τα βιβλία παρουσίας του προσωπικού της επιχειρήσεως του αναιρεσείοντος, αφού κατά τα προαναφερθέντα, τα εν λόγω έγγραφα αποδεικτικά μέσα ελήφθησαν υπόψη και εκτιμήθηκαν ελεύθερα, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, από το Εφετείο.

Ο από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παράβαση των ορισμών του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται μόνο προκειμένου περί αποδεικτικών μέσων, τα οποία έχουν ορισμένη από το νόμο αποδεικτική δύναμη και όχι ως προς τα ελευθέρως, κατά τον κανόνα του άρθρου 340 ΚΠολΔ, εκτιμώμενα από το δικαστήριο αποδεικτικά μέσα. Επομένως, οι από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτιάσεις του τρίτου λόγου της αναιρέσεως, για παραβίαση από το Εφετείο των ορισμών του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων, τα οποία, όμως, εκτιμώνται από το Δικαστήριο ελευθέρως, όπως είναι επί του προκειμένου τα βιβλία παρουσίας του προσωπικού της ανθοπαραγωγικής επιχειρήσεως του αναιρεσείοντος, τα οποία ασφαλώς δεν είναι δημόσια έγγραφα και δεν έχουν την ορισμένη από το νόμο (άρθρο 438 ΚΠολΔ) αποδεικτική δύναμη των δημοσίων εγγράφων, αλλά δύνανται να χρησιμεύσουν προς συναγωγή απλώς δικαστικών τεκμηρίων, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες. Μετά από αυτά και ενόψει του ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-6-2011 αίτηση του Α. Ξ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1055/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Απριλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ