Appeal dismissed for inadmissibility due to vague grounds and failure to specify violated legal provisions.

Απόφαση 724 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 724/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μαρκουλάκο, για αναίρεση της 11/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Ιανουαρίου 2005 αίτηση και στους από 30 Σεπτεμβρίου 2005 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 325/2005.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως, άλλως, εάν κριθεί παραδεκτή, να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ΄ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ΄αποφάσεων πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο.

Δεν αρκεί δε απλή αναφορά λόγου που προβλέπεται από το νόμο, όπως μεταξύ άλλων είναι η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που προβλέπονται από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε' του ΚΠΔ. Για την πληρότητα του δικογράφου της αναίρεσης, στην πρώτη περίπτωση, όταν κατ΄αρχήν υπάρχει αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να γίνεται ειδικότερος προσδιορισμός της έλλειψης αυτής, ενώ στη δεύτερη περίπτωση πρέπει να προσδιορίζεται η διάταξη που παραβιάσθηκε και σε τι ακριβώς συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση και στις δύο αυτές περιπτώσεις με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση της δικαστικής απόφασης. Περαιτέρω από τις ίδιες ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό προς τη διάταξη του άρθρου 509 παρ.2 του ΚΠΔ, που ορίζει ότι, εκτός από τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση για την αναίρεση, μπορούν να προταθούν και πρόσθετοι λόγοι με έγγραφο που κατατίθεται στη Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, συνάγεται ότι απαραίτητη προϋπόθεση του παραδκετούτ των προσθέτων λόγων, πρέπει να είναι το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης.

Εάν είναι απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, εκτός άλλων περιπτώσεων και διότι είναι αόριστοι και ασαφείς οι λόγοι αυτής, τότε είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και δεν επιτρέπεται με αυτούς ούτε ακόμη και διασαφήνιση, ανάπτυξη ή συμπλήρωση των αόριστων και ασαφών λόγων της αίτησης αναίρεσης.

Επίσης δεν επιτρέπεται να εξεταστούν ούτε και αυτεπαγγέλτως από τον 'Αρειο Πάγο οι υπό στοιχ. Α', Γ', Δ', Ε', ΣΤ' και Η' του άρθρου 510 παρ.1 του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης, διότι η αυτεπάγγελτη έρευνα τούτων, που προβλέπεται από το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ.11/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος πλαστογραφίας κατ΄εξακολούθηση και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών.

Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και έχει το εξής περιεχόμενο: «Πρώτος λόγος (αναίρεσης. Η έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 93 του Συντάγματος και το άρθρο 139 του ΚΠΔ. Στην απόφαση της οποίας ζητείται η αναίρεση δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ή καμία κατάθεση μάρτυρα από τις οποίες να θεμελιώνεται και να αποδεικνύεται ότι εγώ είμαι ο δράστης της πλαστογραφίας, δεν αναφέρονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κανένα από τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, οι αποδείξεις από τις οποιες προέκυψαν αυτά.

Η αναφορά στο αιτιολογικό της απόφασης ότι από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, από τα αναγνωσθέντα έγγραφα και από τις εξηγήσεις που δόθηκαν μέσω του συνηγόρου που με εκπροσώπησε, αποδείχθηκε ότι εγώ στις 22-1-2997 με πρόθεση νόθευσα έγγραφα με σκοπό με τη χρήση τους να παραπλανήσω άλλους και ότι η τέλεση της πράξης προκύπτει από τα προαναφερθέντα στοιχεία και ιδίως από το γεγονός ότι οι κάρτες βρέθηκαν και κατασχέθηκαν στις 23-1-1997 στο υπ'αριθ.κυκλ. ...

ΙΧΕ μάρκας ... αυτοκίνητό μου και μάλιστα η μία εξ αυτών στο όνομά μου, δεν συνιστά ειδική αιτιολογία. Αντίθετα από όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι εγώ δεν έχω καμία σχέση με την πράξη και μάλιστα υπάρχει πλήρη αντίφαση στο σκεπτικό της απόφασης, αφού από τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι εγώ είμαι αμέτοχος σε όλα αυτά αφενός μεν και αφετέρου από καμία κατάθεση και από κανένα έγγραφο δεν προκύπτει ότι η συγκεκριμενη πράξη για την οποία καταδικάστθηκα έγινε την 22-1-1997….

Δεύτερος λόγος (αναίρεσης). Εσφαλμένη εφαρμογη και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης… 'Ολοι ανεξαιρέτως οι μάρτυρες που κατέθεσαν σε σχέση με αυτά με τα οποία κατηγορήθηκα, άμεσα κατέθεσαν ότι εγώ δεν έχω καμία σχέση με την πλαστογραφία και οι δράστες είναι άλλοι και συγκεκριμένα: … (στη συνέχεια εκτίθενται οι καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων ... , ... , ....

και ... )… Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω υπάρχει πλήρης αντίφαση των στοιχείων αφού από τις μαρτυρικές καταθέσεις που επικαλείται η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι εγώ δεν έχω καμία σχέση με την πράξη της πλαστογραφίας η οποία μου αποδόθηκε». Με το παραπάνω περιεχόμενό του, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ο πρώτος ως άνω λόγος αναίρεσης, που δεν προσδιορίζει τις αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες και τις κατ΄αυτής αιτιάσεις είναι αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτίμησης.

Ειδικότερα δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο σε τι συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας αναφορικά με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, σε ποιο κεφάλαιο της προσβαλλόμενης απόφασης ανάγονται και ποια πραγματικά περιστατικά δεν περιέχονται με πληρότητα σ'αυτήν (προσβαλλόμενη απόφαση). Αλλά και ο δεύτερος ως άνω λόγος αναίρεσης, όπως έχει διατυπωθεί, είναι αόριστος, διότι δεν προσδιορίζονται η ουσιαστική ποινική διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, σε τι συνίσταται η παραβίασή της σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, οι οποίες ουδόλως αναφέρονται στο αναιρετήριο, ούτε τέλος η αντίφαση που αναφέρεται ότι έχει εμφιλοχωρήσει στην προσβαλλόμενη απόφαση, για να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον 'Αρειο Πάγο για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου και να μην έχει εκ τούτων η προσβαλλόμενη απόφαση νόμιμη βάση.

Επομένως οι περιεχόμενοι στο αναιρετήριο δύο πρώτο ως άνω λόγοι αναίρεσης είναι αόριστοι και γι'αυτό απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, ενώ εξάλλου και με τους δύο λόγους της κρινόμενης αναίρεσης κατά το πλείστον πλήττεται αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας και ειδικότερα η εκτίμηση απ'αυτό των καταθέσεων των εξετασθέντων μαρτύρων, σύμφωνα με τα περιεχόμενα στο αναιρετήριο σχετικά παράπονα του αναιρεσείοντος κατηγορουμενου.

Μετά δε την απόρριψη των παραπάνω δύο πρώτων λόγων αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος και ο τρίτος και τελευταίος λόγος της κρινόμενης αναίρεσης, με τον οποίο επικαλείται ο αναιρεσείων ότι το ως άνω αδίκημα της πλαστογραφίας κατ΄εξακολούθηση, για το οποίο αυτός καταδικάστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, έχει ήδη μετά την έκδοση αυτής (προσβαλλόμενης απόφασης) παραγραφεί (βλ.

σχετικά το άρθρο 511 του ΚΠΔ όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 50 παρ.5 του Ν.3160/2003). Κατ΄ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, και ο πρόσθετος λόγος αναίρεσης που προβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα με το από 30-9-2005 δικόγραφό του, το οποιο κατατέθηκε στον αρμόδιο Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 5 Οκτωβρίου 2005.

Πρέπει τέλος να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από΄27 Ιανουαρίου 2005 αίτηση και τον από 30 Σεπτεμβρίου 2005 πρόσθετο λόγο του .... (οδός ... ), για αναίρεση της με αριθ. 11/2005 απόφασης του με αριθ.11/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ