Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and orders municipality to pay legal costs.

Απόφαση 722 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 722/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ελένη Παναγιωτάκη και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Ηλιουπόλεως Αττικής, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του κ. Θεόδωρο Γεωργάκη, που κατοικεί στην Ηλιούπολη, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο

Των αναιρεσιβλήτων: 1)... 8)... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Βαγιάνο, επί πλέον δε οι 3η, 4η, και 5η και από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στέφανο Καραϊσκάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-12-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, και την από 24-5-2001 πρόσθετη παρέμβαση του Δήμου Ηλιούπολης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 7480/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 8224/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Απριλίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 24 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την 1161Γ/12-9-2005 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., την οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσίβλητοι αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, με σημείωση του Προέδρου του τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων στον αναιρεσείοντα ο οποίος δεν εμφανίσθηκε κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση κατά τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο. Επομένως, παρά την απουσία του αναιρεσείοντος πρέπει το δικαστήριο να συζητήσει την υπόθεση.

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιρετέα διότι δέχθηκε πράγματα έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ως αληθή χωρίς απόδειξη ή δεν διέταξε απόδειξη περί αυτών, είναι αόριστος και απορριπτέος, αφού επαναλαμβάνει απλώς τη φράση του νόμου, χωρίς να περιλαμβάνει καθόλου περιστάσεις που να στοιχειοθετούν τον κατ' εκτίμηση του αναιρετηρίου επικαλούμενο αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ.

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως ζητείται η αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, διότι περιέχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες στο ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της έννοιας του "ζευγαριού" ως μονάδας μετρήσεως αγροτικών εκτάσεων. Ο λόγος όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, γιατί δεν εκτίθεται κανένα από τα στοιχεία που είναι απαραίτητα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, για τη θεμελίωση του λόγου της ελλείψεως της νόμιμης βάσεως. Ειδικότερα δεν αναφέρονται οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως, ο ισχυρισμός και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο εμφανίζεται η αντίφαση ή η ανεπάρκεια, καθώς και η σύνδεσή του με το διατακτικό, ήτοι η επίδρασή του στην έκβαση της δίκης, αφού δεν εκτίθεται σαφώς γιατί το ζήτημα της έννοιας του "ζευγαριού" είναι εν προκειμένω κρίσιμο.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 566 παρ.1, 118 αριθ.4 και 559 αριθ.16 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο της ουσίας κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο με σαφήνεια το αντικείμενο της προηγηθείσας δίκης, τα ζητήματα που κρίθηκαν σ' αυτή με δύναμη δεδικασμένου αναφορικά με το αντικείμενο της ενεστώσας δίκης, οι παραδοχές του Εφετείου και τα πραγματικά περιστατικά που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως, όπως αυτός εκτιμάται, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο από την προγενέστερη με αριθμό 4910/1977 απόφασή του. Στο αναιρετήριο εκτίθεται ότι η προκείμενη δίκη αφορά αγωγή, με την οποία ζητήθηκε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα πρωτοκόλλων καταλήψεως του Οικονομικού Εφόρου Δημοσίων Κτημάτων Αθηνών και ότι τα επίδικα ακίνητα αποτελούν τμήμα του κτήματος "Καράς", το οποίο έχει, σύμφωνα με τους τίτλους κτήσεως του, έκταση τεσσάρων ζευγαριών.

Επίσης εκτίθεται ότι η 4910/1977 απόφαση του Εφετείου Αθηνών εκδόθηκε μεταξύ αφενός των ... και αφετέρου του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Υπαλλήλων Αστυνομίας πόλης Συν. Π.Ε. και του Ελληνικού Δημοσίου και ότι με αυτήν κρίθηκαν με δύναμη δεδικασμένου ζητήματα που κρίθηκαν παρεμπιπτόντως στην ενεστώσα δίκη και ειδικότερα κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί των τότε εναγόντων ότι απέκτησαν την κυριότητα του κτήματος "Καράς" με σύμβαση πωλήσεως, άλλως με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία, είναι αβάσιμοι κατ΄ ουσίαν και ότι η κυριότητα αυτού ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο.

Επομένως, αφενός μεν δεν αναφέρεται με σαφήνεια και πληρότητα το αντικείμενο της ενεστώσας και της προηγηθείσας δίκης και αφετέρου δεν αναφέρονται καθόλου οι παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως σχετικά με τα στοιχεία της έννοιας του δεδικασμένου, την έκταση αυτού και τις κατά το άρθρο 324 ΚΠολΔ προϋποθέσεις του ώστε να προκύψει η αποδιδόμενη σ'αυτήν νομική πλημμέλεια.

Κατ' ακολουθίαν ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος λόγω της αοριστίας του ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-4-2005 αίτηση του Δήμου Ηλιουπόλεως για αναίρεση της 8224/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 2 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ