Supreme Court dismisses appeal due to failure to file within the statutory twenty-day time limit.

Απόφαση 720 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 720/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ Ποινικό Τμήμα – Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη, Πλαστήρα Αναστασάκη – Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Χ1 που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 5781/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ζ1

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουλίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1567/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, με αριθμό 640/21.12.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Εισάγω την από 26-7-2005 δήλωση αιτήσεως αναιρέσεως, δι΄επιδόσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατ΄ά. 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ., του Χ1, κατά της υπ΄αρ. 5781/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

Α) Με την ως άνω απόφαση καταδικάσθηκε κατ΄ έφεση ο εν λόγω αναιρεσείων για τις πράξεις της πλαστογραφίας μετά χρήσεως και απάτης με ζημιά ιδιαίτερα μεγάλη σε συνολική ποινή φυλάκισης 2 ετών και 2 μηνών μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως.

Κατά της αποφάσεως αυτής, δημοσιευθείσης την 20-5-2005 ωσεί παρόντος του καταδικασθέντος (εκπροσωπη-θέντος δυνάμει της από 18-5-2005 εξουσιοδότησής του από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αβραμόπουλο) και καταχωρισθείσης στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο την 27-6-2005 (βλ. σχετ. υπηρεσιακή βεβαίωση), ασκήθηκε αναίρεση την 26-7-2005 δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στην οποία ως λόγοι αναίρεσης προτείνονται η έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης, η υπέρβαση εξουσίας και η σχετική ακυρότητα.

Β) Η υπό κρίση αίτηση εισάγεται στο κατ΄ ά. 485 παρ. 1 Κ.Π.Δ δικαστήριό σας, σε Συμβούλιο, προκειμένου τούτο ν΄ αποφανθεί περί του απαραδέκτου αυτού, ως εκπροθέσμως ασκηθέντος, διότι από του χρόνου καταχώρισης της ανωτέρω απόφασης στο ειδικό βιβλίο (27-6-2005), από του οποίου αρχίζει η προθεσμία για την άσκηση του παρόντος ενδίκου μέσου μέχρι του χρόνου ασκήσεως αυτού (26-7-2005) παρήλθε η κατά νόμον (ά. 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ.) οριζόμενη προς τούτο 20ήμερη προθεσμία, περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεως τούτου ουδείς συγκεκριμένος λόγος, δυνάμενος ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο αυτού, λόγω ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, αναφέρεται στη συνταχθείσα σχετική έκθεση.

Γ) Κατ΄ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκειμένη αίτηση αναίρεσης σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρ. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 Κ.Π.Δ.

ΓΙ΄ ΑΥΤΟ Π ρ ο τ ε ί ν ω: α) ν΄ απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 26-7-2005 αίτηση αναίρεσης, δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Χ1, κατά της υπ΄αρ. 5781/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών καιβ) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.

Αθήνα, 18-11-2005

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης»

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος της αναιρεσείουσας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ, όπως η παρ. 1 του τελευταίου αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 παρ. 6 του Ν. 1653/1986 και η παρ. 3 αυτού προστέθηκε με το άρθρο 9 του Ν. 968/1979, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης είναι δέκα ημέρες και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, αν δε η δημοσίευση αυτής έγινε με απόντα τον κατηγορούμενο (αρχίζει) από τότε που θα του επιδοθεί η καταχωρισμένη στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικη απόφαση.

Αν η αναίρεση ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρο 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ.) η προθεσμία είναι είκοσι ημέρες. Έτσι για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες απαιτείται επίδοση της απόφασης μόνον όταν ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης και ούτε εκπροσωπήθηκε στη δίκη από πληρεξούσιο δικηγόρο σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ. (βλ.

ΑΠ 817/2004, ΣΤ Τμήμα σε Συμβούλιο).-Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την με ημεροχρονολογία 11-8-2005 σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Αθηνών, η προσβαλλόμενη με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης με αριθμό 5781/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών που δίκασε κατ' έφεση και η οποία απαγγέλθηκε ωσεί παρόντος του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ.

στις 27-6-2005. Με την απόφαση αυτή ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δύο (2) μηνών για απάτη και πλαστογραφία μετά χρήσεως. Η κρινόμενη αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος η οποία επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 26-7-2005. Έτσι όμως η άσκησή της έγινε μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των είκοσι ημερών και για τον λόγο αυτό είναι εκπρόθεσμη.

Μετά ταύτα και δεδομένου ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται οποιοδήποτε λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος για την δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης άσκησής της, ούτε τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία ν'αποδεικνύονται οι περιστάσεις αυτές, πρέπει η αναίρεση αυτή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1, 485 παρ. 1 και 583 Κ.Π.Δ., να απορριφθεί ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρα 476 § 1, 583 § 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-7-2005 αίτηση του κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου Αθηνών, για αναίρεση της υπ' αριθ. 5781/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων δέκα (210) ΕΥΡΩ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ