Supreme Court dismisses appeal for vague procedural defect regarding service of summons and lack of clarity in grounds.

Απόφαση 71 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 71/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Φ. συζ. Χ. Π., το γένος Σ. Δ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Π. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Καρολίνα - Ζωή Ανδριακοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-9-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7178/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7408/2009 του Εφετείου Αθηνών, την οποία ανέκοψε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 9-7-2010 ανακοπή ερημοδικίας.

Εκδόθηκε η 5350/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-4-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου διάβασε την από 1-4-2013 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού, Αρεοπαγίτου Χαραλαμπίας Σίμου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 568 παρ. 4 ΚΠολΔ: " Αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση, η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλειά του στους αντιδίκους τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν όλοι οι διάδικοι που καλούνται διαμένουν στην Ελλάδα, και τουλάχιστον ενενήντα ημέρες, αν κάποιος από τους διαδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη.

Αν ο αναιρεσίβλητος επισπεύδει τη συζήτηση ή την επισπεύδει άλλος διάδικος εκτός από τον αναιρεσείοντα, η κλήση επιδίδεται μέσα στην ίδια προθεσμία με επιμέλεια εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση, στον αναιρεσείοντα και τους άλλους διαδίκους ". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι στην περίπτωση που τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσείων απαιτείται η επίδοση στον αντίδικό του αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης και της κάτω απ' αυτήν κλήσεως προς συζήτηση, ενώ αν τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσίβλητος αρκεί η επίδοση στον αναιρεσείοντα της κλήσεως προς συζήτηση και δεν είναι αναγκαία και η επίδοση αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως (βλ.

Α.Π. 48/1985, Α.Π. 104/1978), αφού ο αναιρεσείων γνωρίζει την άσκηση και το περιεχόμενο της αιτήσεως αναιρέσεως. Γι' αυτό, άλλωστε, η επίδοση της κλήσης για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης εγκύρως επιδίδεται και στον δικηγόρο που υπογράφει την αίτηση (άρθρο 143 παρ.3 ΚΠολΔ ). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 5350/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Κατά την αρχική ορισθείσα δικάσιμο της 22ας Απριλίου 2013 η αναιρεσείουσα απουσίαζε και η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε με αίτηση του αναιρεσιβλήτου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης. Ακριβές αντίγραφο της από 24-7-2013 βεβαίωσης της γραμματέως του Αρείου Πάγου περί αναβολής της υποθέσεως κατά την αρχική δικάσιμο της 22ας Απριλίου 2013 για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, καθώς και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στην αναιρεσείουσα.

Η επίδοση έγινε με θυροκόλληση του εγγράφου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 128 παρ. 4 α' ΚΠολΔ, ενώ την ίδια ημέρα της επιδόσεως αντίγραφο του εγγράφου που επιδόθηκε παραδόθηκε στον προϊστάμενο του αστυνομικού τμήματος της κατοικίας της αναιρεσείουσας και έγγραφη ειδοποίηση για την επίδοση που έγινε ταχυδρομήθηκε στην αναιρεσείουσα, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 4 β' και γ' του άρθρου 128 ΚΠολΔ (βλ.

την υπ' αριθ. .../29-7-2013 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών …). Η κλήτευση αυτή είναι νόμιμη και εμπρόθεσμη, αφού, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, δεν ήταν αναγκαία και η επίδοση στην αναιρεσείουσα αντιγράφου της αιτήσεώς της, το οποίο επέδωσε μεν ο αναιρεσίβλητος, πλην μη νομίμως, αφού η επίδοση έγινε με θυροκόλληση και δεν τηρήθηκαν οι αναγκαίες για την ολοκλήρωση και συντέλεση της θυροκόλλησης διατυπώσεις της παρ. 4 β' και γ' του άρθρου 128 ΚΠολΔ.

Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 § 1 και 577 § 3 προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται, κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση (Ολ.

Α.Π. 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης με αυτήν απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 9-7-2010 ανακοπή ερημοδικίας της αναιρεσείουσας, κατά της 7408/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην αυτής και με την οποία απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, η από 9-2-2009 έφεσή της κατά της 7178/2008 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που κήρυξε λελυμένο τον γάμο της μετά του καθού η ανακοπή.

Με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης προβάλλονται κατά λέξη τα εξής : " Η προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε την ανακοπή μου χωρίς να διευκρινίζει εάν η απόρριψη ήταν λόγω κάποιας και ποιάς δικονομικής ακυρότητας ή εάν αυτή (η ανακοπή μου) απορρίφθηκε ως απαράδεκτη και υπέπεσε έτσι στην πλημμέλεια του αρ. 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ και πρέπει για τον λόγο αυτό να αναιρεθεί".

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος ως αόριστος, διότι είναι εντελώς ασαφές ποια νομική πλημμέλεια αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον τα διαλαμβανόμενα σ' αυτόν δεν ιδρύουν τον από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναιρετικό λόγο, τούτο δε πέραν του ότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ρητώς αναφέρει ότι η ανακοπή απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας της ανακόπτουσας.

Μετά απ' αυτά η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 496 παρ.4 ΚΠολΔ, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν. 4055/2012). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-4-2012 αίτηση της Φ. Π., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 5350/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Νοεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 9 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ