Legislator Case Law & Legislation
719/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against first instance judgment for non-exhausted legal grounds and non-reviewable fact evaluation.

Case Number 719/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the First Instance Court's rejection of a property claim. The appellant argued the court failed to consider prior case law and violated substantive civil law regarding possession, but the court held these grounds were inadmissible. The court ruled that the appeal only cited procedural defects not listed in the law and that the lower court's assessment of facts remains beyond appellate review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 560 KPolD; Art. 561 KPolD: Appeals against first instance judgments are limited to specific statutory grounds; violations of substantive law require a breach of rules regulating rights and obligations, while the evaluation of facts by the court of first instance is not subject to appellate review.

Keywords

AI generated
appeal admissibility substantive law violation fact evaluation review statutory grounds limitation property possession rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 560 KPolD
Art. 561 KPolD
Art. 559 KPolD
Art. 1041 AC
Art. 1045 AC
Art. 1051 AC

Cited Case Law

AI generated
5252/1975
11976/84
6270/1998
7897/2001
2993/2002
6103/1997

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 719 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 719/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Πετρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Σοφαλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κρωπίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 423/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 3596/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-1-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 4-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό η ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς; Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Οι, κατά την ανωτέρω διάταξη, τέσσερις λόγοι αναιρέσεως αντιστοιχούν προς τους λόγους των αριθμ. 1, 2, 4, 5 και 7 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, μερικοί δεν ταυτίζονται απολύτως. Η απαρίθμηση των προαναφερόμενων λόγων αναιρέσεως είναι περιοριστική, όπως συνάγεται από τη λέξη "μόνον", και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να προβληθεί οποιοσδήποτε άλλος λόγος αναιρέσεως κατά των ως άνω αποφάσεων.

Για να ιδρυθεί δε ο από τον αριθμ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, θα πρέπει η παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, ενώ η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο.

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 3596/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 423/2006 απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, με την οποία έγινε δεκτή διεκδικητική αγωγή ακινήτου του αναιρεσιβλήτου.

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης προβάλλονται αιτιάσεις από τους αριθμ. 19 και 11 γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και με τον τέταρτο λόγο της αίτησης προβάλλεται η αιτίαση από τον αριθ. 11 γ' του ιδίου άρθρου Κ.Πολ.Δ. και ειδικότερα ότι το δικάσαν ως Εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο χωρίς αιτιολογία δέχτηκε ότι το επίδικο ακίνητο αποτελούσε τμήμα μεγαλύτερης έκτασης 194 στρεμμάτων την οποία ο οικοδομικός συνεταιρισμός με την επωνυμία "Ορεχαλκουργών - Χαλκουργών Αθηνών - Πειραιώς ΕΠΕ" είχε αγοράσει από τον ...

με το ... συμβόλαιο του συμ/φου Αθηνών Δημητρίου Στάμου και για το σχηματισμό της κρίσης του δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα έγγραφα κατά την 5252/1975 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την από 16-10-1974 αγωγή του συνεταιρισμού, την 11976/84 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την 6270/1998 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την 7897/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την 2993/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την 6103/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Τέλος με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της αίτησης, με τους οποίους ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο με το να μη δεχθεί ως αποδειχθέντα τα γεγονότα που αυτός επικαλέστηκε για την απόδειξη του ισχυρισμού του ότι αυτός είχε γίνει κύριος του επιδίκου ακινήτου με τακτική και έκτακτη χρησικτησία παραβίασε τα άρθρα 1041, 1045 και 1051 ΑΚ, πλήττεται η ανέλεγκτη από το δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων η οποία δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Συνακόλουθα των ανωτέρω οι ως άνω λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι οι μεν πρώτος και τέταρτος διότι δεν συμπεριλαμβάνονται στους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, οι δεν δεύτερος και τρίτος ως πλήττοντες την ανέλεγκτη εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-1-2009 αίτηση του ... για αναίρεση της 3596/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ