Legislator Case Law & Legislation
719/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on car accident liability, upholding lower court's finding of fault and causation.

Case Number 719/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by three parties against a second-instance judgment regarding a car accident liability dispute. The appellants argued that the appellate court improperly admitted evidence, specifically an affidavit and a sworn testimony, without sufficient justification. The court rejected these claims, ruling that the appellate court had the authority to admit new evidence like affidavits and that the lower court's findings on fault and causation were factual matters for the trial court to determine.

Legislator headnote

AI generated

Articles 10 of Law 711/1911, 297, 298, 300, 330, 914 of the Civil Code; Article 559(11) of the Code of Civil Procedure: Liability for car accidents requires fault and causation; appellate courts may admit new evidence like affidavits without specific justification if the law permits.

Keywords

AI generated
car accident liability fault and causation appellate evidence affidavit admissibility sworn testimony civil procedure appeal judicial causation

Cited Legislation

AI generated
Article 10 of Law 711/1911
Articles 297, 298, 300, 330, 914 of the Civil Code
Article 559(11) of the Code of Civil Procedure
Article 529 of the Code of Civil Procedure
Articles 339 and 432 of the Code of Civil Procedure
Article 681 of the Code of Civil Procedure
Article 671 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 719 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 719/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Ελένη Μαραμαθά, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2) Χ2 και 3) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1ος και 2η αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Φιλιππάτο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και η 3η αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ψ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Σούλιο και 2) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Πίστη ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γεωργουλόπουλο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 1-1-2002, 14-11-2002 και 10-7-2003 αγωγές της ήδη πρώτης των αναιρεσιβλήτων και με την από 25-10-2002 αγωγή του ήδη πρώτου των αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2749/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1340/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-6-2006 αίτησή τους και τους από 30-11-2006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, διάβασε την από 30-12-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων τοιούτων. Ο πληρεξούσιος της πρώτης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του ν. ΓπΝ/1911, 297, 298, 300, 330 και 914 Α.Κ. συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση σε σύγκρουση αυτοκινήτων είναι η υπαιτιότητα του οδηγού που προκάλεσε τη ζημία, καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού αυτού και της συγκρούσεως από την οποία προκλήθηκαν οι ζημίες.

Τέτοιος σύνδεσμος πρόσφορος για την επέλευση του αποτελέσματος υπάρχει όταν η σχετική πράξη ή παράλειψη του ζημιώσαντος ήταν ικανή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να προκαλέσει τη ζημία. Η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα καθαρά πραγματικό και κρίνεται από το δικαστήριο της ουσίας.

Όμως η κρίση για το αν τα πραγματικά περιστατικά που κυριαρχικά διαπίστωσε το δικαστήριο της ουσίας επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι ορισμένο γεγονός μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ως πρόσφορη αιτία του αποτελέσματος που επήλθε υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο. Περαιτέρω η ύπαρξη της υπαιτιότητας ή συνυπαιτιότητας καθώς και ο βαθμός πταίσματος των υπαιτίων οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός ότι ένας από τους οδηγούς αυτούς παραβίασε τις διατάξεις του ΚΟΚ, αφού μόνη η παραβίαση των διατάξεων αυτού από τους οδηγούς δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος.

Αποτελεί απλά στοιχείο η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του αποτελέσματος που επήλθε. Εξ άλλου ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός του ΚΠολΔικ για έλλειψη νόμιμης βάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος εφαρμόσθηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διατάξεως.

Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος εφ' όσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες α) και με τα τρία μέρη του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως διατείνονται, ότι η προσβαλλομένη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 19 ΚΠολΔικ, για το λόγο ότι έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, όσον αφορά στην ταχύτητα κινήσεως του μοτοποδηλάτου, κυβισμού 1000cc, στους ελιγμούς αυτού στο ακριβές σημείο συγκρούσεως των εμπλακέντων στο ατύχημα οχημάτων, στις συνθήκες του ατυχήματος, στον αιφνιδιασμό της οδηγού του οχήματος και στη μη δυνατότητα αυτής να πραγματοποιήσει αποφευκτικό ελιγμό και β) με τους τρεις πρόσθετους λόγους, υποστηρίζουν, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔικ, για το λόγο ότι παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του ΚΟΚ και συγκεκριμένα την παράγραφο 1 του άρθρου 12, την παράγραφο 1 του άρθρου 19, την παράγραφο 1 του άρθρου 18, τις οποίες ερμήνευσε εσφαλμένα, και τις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 19 του ΚΟΚ, τις οποίες σε συνδυασμό με το άρθρο 50 ιδίου Κώδικα και 330 ΑΚ έπρεπε να εφαρμόσει και δεν εφάρμοσε προκειμένου να κρίνει την οδηγητική συμπεριφορά της οδηγού του αυτοκινήτου (ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης) και της συνυπαιτιότητας αυτής στην επέλευση του ατυχήματος.

Το Εφετείο, ύστερα από εκτίμηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχτηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα : "Την 15-3-001 και ώρα 14.30, η ενάγουσα (πρώτη αναιρεσίβλητη) Ψ1, οδηγώντας το ...... ΙΧΕ αυτοκίνητο κυριότητάς της, που ήταν ασφαλισμένο στην ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Πίστη ΑΕΓΑ" (τρίτη αναιρεσίβλητη), εκινείτο με ταχύτητα 50 περίπου χιλιομέτρων την ώρα επί της οδού ...., στην περιοχή της ....

Αττικής με κατεύθυνση από τη λεωφόρο ... προς .... Πίσω από το όχημα αυτής, εκινείτο στην ίδια κατεύθυνση το ...... ΙΧΦ όχημα τύπου τζίπ μάρκας Land Rover, που οδηγούσε ο Γ1. Η ως άνω οδός είναι διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και το οδόστρωμα της έχει συνολικό πλάτος 7 μέτρα. Είναι ευθεία με ανωφέρεια, χωρίς περιορισμό ορατότητας στο σημείο που κινούνταν τα ως άνω οχήματα και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας γι αυτά οριζόταν με ενδεικτική πινακίδα σε 50 χιλιόμετρα την ώρα.

Διασταυρώνεται δε καθέτως με την οδό ...., επίσης διπλής κατευθύνσεως με μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και πλάτος οδοστρώματος 8 μέτρα. Στον ίδιο τόπο και χρόνο στο αντίθετο ρεύμα κατεύθυνσης της οδού ..., ήτοι από ... προς λεωφόρο .....ο ΙΧΕ όχημα οδηγούμενο από την αλλοδαπή Γ2. Όπισθεν αυτού εκινείτο η με αρ.

κυκλ. ...... δίκυκλη μοτοσυκλέττα, εργοστασίου κατασκευής ΥΑΜΑΗΑ, κυλινδρισμού 1000 cc, οδηγούμενη από τον ενάγοντα - εναγόμενο Χ1 (πρώτο αναιρεσείοντα), κυριότητος της εναγομένης Χ2 (δεύτερης αναιρεσείουσας) που ήταν ασφαλισμένη για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων από τυχόν πρόκληση ατυχημάτων κατά την κυκλοφορία της -στην εναγόμενη ανώνυμη ασφαλιστική .εταιρεία με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ" (τρίτη αναιρεσείουσα).

Ο οδηγός της ως άνω δικ. μοτοσυκλέττας, που εκινείτο με ταχύτητα τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων την ώρα, επιχείρησε να προσπεράσει από αριστερά το προπορευόμενο αυτού όχημα, που οδηγούσε η ως άνω αλλοδαπή, αυξάνοντας κατά την προσπέραση την ταχύτητα του οχήματός του, εισήλθε κατά ένα μέτρο, περίπου, στο αντίθετο ρεύμα κατεύθυνσης, διαγράφοντας "ζιγκ-ζαγκ" με τον οπίσθιο τροχό αυτής και το όχημά του συγκρούσθηκε αρχικά με το εμπρόσθιο τμήμα του, στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του οχήματος της ενάγουσας -εναγομένης (πρώτης αναιρεσίβλητης), το οποίο από την ισχυρή ώθηση που δέχτηκε ωθήθηκε, προς τα πίσω, διέγραψε καμπύλη προς τα δεξιά και ακινητοποιήθηκε στο δεξιό πεζοδρόμιο της συμβολής των οδών ...

και ..., σε απόσταση 2,10μ. από το άκρο αυτού με το εμπρόσθιο τμήμα του στραμμένο στην οδό .... κάθετα. Ακολούθως, συνέχισε την πορεία του και επέπεσε στο εμπρόσθιο τμήμα του υπ' αριθ. κυκλ. ..... Ι.Χ.Φ. οχήματος, που οδηγούσε ο Γ1. Συνεπεία της ενδίκου συγκρούσεως τραυματίστηκε ο οδηγός της δίκ. Μοτοσυκλέττας, ο οποίος εκσφενδονίστηκε σημειωτέον απ' αυτή και επέττεσε στο οδόστρωμα, τραυματίστηκε η ενάγουσα οδηγός Ψ1 και υπέστησαν φθορές και βλάβες και τα τρία ως άνω οχήματα.

Με τα προεκτεθέντα πραγματικά περιστατικά, αποκλειστικά υπαίτιος της ενδίκου συγκρούσεως και των εντεύθεν ζημιογόνων αποτελεσμάτων της, τυγχάνει ο ενάγων - εναγόμενος, οδηγός της με αρ. κυκλ. .... δικύκλου μοτοσυκλέττας, Χ1. Ειδικότερα αυτός, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε να καταβάλει ως κάθε μέσος συνετός οδηγός, υπό ανάλογες συνθήκες κυκλοφορίας, δεν οδηγούσε το όχημά του με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή , ούτε ασκούσε τον πλήρη έλεγχο και την εποπτεία αυτού, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και ενώ το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, στην περιοχή που εκινείτο οριζόταν με ενδεικτική πινακίδα σε 50 χιλιόμετρα την ώρα, αυτός εκινείτο με ταχύτητα τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων την ώρα, την οποία προτιθέμενος να προσπεράσει από αριστερά το προπορευόμενο αυτού όχημα, αύξησε τουλάχιστον κατά 30 ακόμα χιλιόμετρα, χωρίς όμως πριν επιχειρήσει την προσπέραση να ελέγξει αν μπορεί να πράξει τούτο ακινδύνως για τους λοιπούς χρήστες της οδού και ειδικότερα, να εξακριβώσει, ως όφειλε, αν μπορούσε να ενεργήσει τούτο χωρίς να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κατεύθυνσης, και αν ήταν ελεύθερο, αλλά διέβη την νοητή διαχωριστική του οδοστρώματος γραμμή, εισήλθε με το όχημα του τουλάχιστον ένα μέτρο στο αντίθετο ρεύμα κατεύθυνσης της οδού, διαγράφοντας κινήσεις "ζιγκ-ζαγκ" με τον οπίσθιο τροχό του, συνεπεία των οποίων και της αυξημένος ταχύτητάς του, απώλεσε τον έλεγχο του και δεν μπόρεσε να το επαναφέρει στο ρεύμα κατεύθυνσής του, με συνέπεια να προκληθεί από την αμελή συμπεριφορά του το ένδικο ατύχημα.

Παρέβη δηλαδή τις επιτακτικές διατάξεις των αρθ. 12 § 1, 16 §§ 1, 2, 4, 17 § 1, 20 § 1 Κ.Ο.Κ. Τουναντίον, δεν βαρύνεται με αμέλεια στην πρόκληση αυτού, η ενάγουσα οδηγός (πρώτη αναιρεσείβλητη) του υπ' αριθ. κυκλ. ..... Ι.Χ.Ε. οχήματος, η οποία εκινείτο με την προβλεπόμενη για το σημείο εκείνο της οδού ταχύτητα των 50 χιλιομέτρων την ώρα, εντός των ορίων του ρεύματος κατεύθυνσής της και όση προσοχή και επιμέλεια και αν κατέβαλε κατά την οδήγηση αυτού, από τον αιφνιδιασμό που δέχτηκε από την είσοδο στο ρεύμα πορείας της της δικ.

μοτοσικλέτας, λόγω της μικρής απόστασης που χώριζε τα δύο οχήματα, ήταν αδύνατο να προβεί σε επιτυχή τροχοπέδηση του οχήματός της, η οποία θα επέφερε αποτέλεσμα αποφευκτικό της συγκρούσεως ή σε ελιγμό προς τα δεξιά προς αποφυγή αυτής. Τα ως άνω, με σαφήνεια αποδεικνύονται, πλέον των λοιπών αποδεικτικών μέσων και α) από το από .....

σχεδιάγραμμα τροχαίου ατυχήματος του συντάξαντος αυτό προανακριτικού υπαλλήλου ......, ανθυπαστυνόμου, στο οποίο εμφανίζονται οι κινήσεις και οι θέσεις των οχημάτων και η κηλίδα υγρών και λαδιών που μαρτυρεί το σημείο συγκρούσεως εντός του ρεύματος κατεύθυνσης που εκινείτο το όχημα της ενάγουσας (Ψ1).

Το γεγονός ότι εμφανίζονται διάσπαρτοι ύαλοι και στο αντίθετο αυτού ρεύμα κατεύθυνσης δεν ανατρέπει το αληθές ως άνω σημείο συγκρούσεως λόγω του ότι οι ύαλοι εκτινάσσονται β) από την από .... έκθεση απλής αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος συνταχθείσας από τον αρμόδιο ως άνω προανακριτικό υπάλληλο, παρουσία και του αρχιφύλακα ...., όπου αναγράφονται, μεταξύ άλλων, α) τα βλαβέντα τμήματα των συγκρουσθέντων οχημάτων που είναι το εμπρόσθιο για την δίκυκλη μοτοσυκλέττα και το εμπρόσθιο αριστερό για το Ι.Χ.Ε.

και ότι η δίκυκλη μοτοσυκλέττα, εκινείτο στην οδό .... με κατεύθυνση από ... προς Λεωφόρο ...., στη συμβολή δε με την οδό ..... εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας γ) από την από 24-5-2001 ένορκη προανακριτική κατάθεση του αυτόπτη του ατυχήματος μάρτυρα Γ1, ο οποίος κατέθεσε ότι "μπροστά μου με την ίδια πορεία προπορευόταν άλλο αυτοκίνητο περί τα είκοσι μέτρα απόσταση.

Ξαφνικά και από την αντίθετη κατεύθυνση εμφανίστηκε μια μοτοσυκλέττα που, προσπερνούσε ένα λευκό Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που πήγαινε προς Λεωφόρο ... κάνοντας οκτάρια, εμβόλισε πλαγιομετωπικά το προπερευόμενό μου αυτοκίνητο και το γύρισε 90°...... ότι έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και έκανε παράνομη προσπέραση ..." δ) από την από 9-4-2001 ένορκη προανακριτική κατάθεση της αυτόπτου επίσης του ενδίκου ατυχήματος μάρτυρος Γ2, που καταθέτει, "ενώ από τη Λ. .....

έρχονταν οχήματα με χαμηλή ταχύτητα, ξαφνικά άκουσα το έντονο μαρσάρισμα από μοτοσυκλέττα πίσω μου και με πέρασε με ταχύτητα. Ενώ είχε φύγει η μοτοσυκλέττα περίπου 50 μέτρα μπροστά, άρχισε ο οδηγός της να κάνει ελιγμούς, επίτηδες με τον πίσω τροχό πήγαινε προς αριστερά". Εξάλλου, το γεγονός της αυξημένης ταχύτητας με την οποία εκινείτο ο ενάγων - εναγόμενος (πρώτος αναιρεσείων) αποδεικνύεται και από τη σφοδρότητα της ενδίκου συγκρούσεως που επέφερε την περιστροφή του ΙΧΕ οχήματος με τον τρόπο που προαναφέρθηκε και την εκτίναξη του αναβάτη της δικ.

μοτοσυκλέττας σε απόσταση 30 περίπου μέτρων από το σημείο της συγκρούσεως. Τα ως άνω πραγματικά περιστατικά δεν μπορούν να αναιρεθούν από την ένορκη κατάθεση ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου του μάρτυρα ....., ο οποίος δεν φέρεται σημειωτέον ως αυτόπτης μάρτυς στην προδιαληφθείσα έκθεση αυτοψίας, καταθέτει ότι "οι λοιποί μάρτυρες ήταν πιο κοντά από μένα και δεν μπορώ να διαψεύσω τις καταθέσεις τους".

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί επίσης, ότι ο ισχυρισμός του ενάγοντος - εναγομένου ότι η ένδικη σύγκρουση διαδραματίστηκε στο κέντρο του οδοστρώματος, διότι η ενάγουσα οδηγός ενήργησε ελιγμό προς αριστερά σε σχέση με την πορεία της, προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση του οχήματος της, με όχημα που εκινείτο στην οδό ...., από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχτηκε.

Το πρωτοβάθμιο επομένως δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του, έκρινε ότι η πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια αμφοτέρων των ως άνω οδηγών κατά ποσοστό 50% εκάστου, με συνέπεια να δεχθεί ως βάσιμη εν μέρει κατ' ουσίαν την από 25-10-2002 αγωγή του ενάγοντος, την οποία έπρεπε να απορρίψει ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει οι σχετικοί λόγοι της εφέσεως της ενάγουσας και της εναγομένης ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Ευρωπαϊκή Πίστη ΑΕΓΑ" , με τους οποίους παραπονούνται για την πλημμέλεια αυτή της εκκαλουμένης, να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι κατ' ουσίαν.

Τουναντίον πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ' ουσίαν οι αντίθετοι λόγοι των εφέσεων του ενάγοντος - εναγομένου Χ1 και των εναγομένων, ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ" και της Χ2, με τους οποίους παραπονούνται ότι εσφαλμένως κρίθηκε συνυπαίτιος στην πρόκληση της ενδίκου συγκρούσεως ο ενάγων - εναγόμενος Χ1, ενώ έπρεπε να κριθεί αποκλειστικά υπαίτια αυτού η ενάγουσα οδηγός Ψ1.

Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα, συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος τραυματίστηκε. Ειδικότερα υπέστη υποτροχαντήριο κάταγμα αριστερού μηριαίου, κάταγμα ωλένηςαριστερά, εκδορές κεφαλής ως διαγνώσθηκε από τους θεράποντες ιατρούς του νοσοκομείου Αττικής "Κοργιαλένειο -Μπενάκειο", στο οποίο μεταφέρθηκε αμέσως μετά το ατύχημα (βλ.

σχ. ..... ιατρικό πιστοποιητικό .... επιμελητή ιατρού χειρουργού - ορθοπεδικού του ως άνω νοσοκομείου) . Συνεστήθη άμεση εισαγωγή της σ' αυτό , προκειμένου να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, πλην όμως η ίδια προτίμησε τη μετακίνηση της στο νοσοκομείο "Ερρίκος Ντυνάν". Σ' αυτό εισήχθη αυθημερόν και διαγνώσθηκε επιπροσθέτως ότι είχε υποστεί και κάταγμα αρ.

πλευρών πνευμονοθώρακα. Το υποτροχαντήριο κάταγμα αντιμετωπίστηκε χειρουργικά με ήλωση αυτού, με ήλο "RICHARDS". Το κάταγμα αρ. ωλένης αντιμετωπίστηκε επίσης χειρουργικά με ανάταξη οστεοσύνθεση αρ. ωλένης με πλάκα βίδα. Επίσης της εγένετο συρραφή των τραυμάτων υπογναθίου χώρας, της τοποθετήθηκε γυψονάρθηκας στο αριστερό βραχιόνιο και της συστήθηκε συντηρητική αγωγή για τα κατάγματα πλευρών και πνευμονοθώρακα (βλ.

σχ. από ..... εξιτήριο του ως άνω νοσοκομείου). Κατά το χρόνο του ενδίκου ατυχήματος δεν αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα δεν ήταν προσδεδεμένη με ζώνη ασφαλείας (81 αριθ. 16 Κ.Ο.Κ.). Πλην όμως και στην περίπτωση που είχε προβεί στην παράλειψη αυτή οι σωματικές της κακώσεις που εστιάζονται κυρίως στο κάταγμα αρ. μηριαίου και ωλένης αριστερά, προκληθείσες και από την σφοδρότητα της συγκρούσεως, δεν συνδέονται αιτιωδώς με την παράλειψη αυτή.

Το πρωτοβάθμιο επομένως Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την προβληθείσα από τους εναγομένους ένσταση συνυπαιτιότητος της ενάγουσας στην έκταση της ζημίας της, συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος (300 Α.Κ. ), ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και οι, σχετικοί λόγοι των εφέσεων των εναγομένων (φυσικών προσώπων και ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρείας), με τους οποίους παραπονούνται για τα ενάντια, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ' ουσίαν".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, στα κρίσιμα και έχοντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαης της δίκης ζητήματα της αιτώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς των άνω οδηγών και της ύπαρξης ή όχι αμέλειας καθένα στη σύγκρουση των οχημάτων που οδηγούσαν, στις σωματικές βλάβες και τις υπόλοιπες υλικές ζημίες που προήλθαν από το ως άνω αυτοκινητικό ατύχημα.

Η αναιρεσιβαλλομένη έχει νόμιμη βάση. Κατέληξε σε πορίσματα που είναι σαφή. Δεν παραβίασε τις προαναφερθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, τις οποίες σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Οι παραπάνω αιτιολογίες επιτρέπουν οπωσδήποτε τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν.

Σύμφωνα με αυτά το Εφετείο δεν υπέπεσε στις αποδιδόμενες πλημμέλειες από τα εδάφια 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ.

Συνεπώς, όλοι οι αντίθετοι (πρώτος κύριος και τρεις πρόσθετοι) λόγοι αναίρεσης, πέραν της αοριστίας τους από το γεγονός της μη αναφοράς στο αναιρετήριο όλων των αναγκών για το ορισμένο τους στοιχείων (ιδίως μη παράθεση των αναγκαίων πραγματικών διαπιστώσεων της προσβαλλομένης και παράλειψη εξειδίκευσης των σφαλμάτων του δικαστηρίου- σχ. Ολ. Απ 28/1998, 32/1996, 18/2005, ΑΠ 784/2006 και 618/2007), πρέπει να απορριφθούν σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι αναίρεσης, κατά τις αιτιάσεις τους εκείνες με τις οποίες πλήττουν εδώ, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικών πλημμελειών, την ανέλεγκτη αναιρετικά για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ).

II.- Κατά το άρθρο 559 αριθμός 11 ΚΠολΔικ. Ιδρύεται λόγος αναιρέσεως "αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν".

Ειδικότερα επί παραπόνου για λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων μη επιτρεπομένων πρέπει να προσδιορίζονται τα αποδεικτικά αυτά μέσα, ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου λήφθηκαν υπόψη και ο λόγος για τον οποίο δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση από το άρθρο 559 αριθμός 11 και 559 αριθμός 19 ΚΠολΔικ, για το λόγο ότι αφενός μεν έλαβε υπόψη την ......

ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Συμβολαιογράφου Α. Λάφη, η οποία προσκομίσθηκε το πρώτον στο Εφετείο, αφετέρου έλαβε υπόψη το ως άνω αποδεικτικό μέσο χωρίς να αιτιολογεί τον λόγο που λαμβάνει αυτό το αποδεικτικό μέσο υπόψη. Ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμος, διότι, όπως συνάγεται από τις διατάξεις του άρθρου 529 ΚΠολΔικ, στην κατ' έφεση δίκη επιτρέπεται οι διάδικοι να επικαλεσθούν και να προσκομίσουν νέα αποδεικτικά μέσα όπως είναι τα έγγραφα (άρθρα 339 και 432 επ ΚΠολΔικ), εκτός αν το Εφετείο αποκρούσει ως απαράδεκτα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζονται πρώτη φορά σ' αυτό, γιατί κατά την κυριαρχική του κρίση ο διάδικος δεν τα είχε προσκομίσει στην πρωτόδικη δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαρεία αμέλεια.

Για το παραδεκτό δε του αποδεικτικού αυτού μέσου το Εφετείο δεν χρειαζόταν να διαλάβει στην απόφασή του ειδική αιτιολογία. Επίσης απορριπτέος σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμος είναι και ο όμοιος τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 11 ΚΠολΔικ, για την αιτία ότι "ενεχείρισε εγγράφως την κατάθεσή της, η ενόρκως εξετασθείσα μάρτυρας, η οποία απετέλεσε το περιεχόμενο ο της ενόρκου βεβαιώσεως", αφού προκύπτει από την προσβαλλομένη, ότι αυτή (ένορκη κατάθεση) λήφθηκε νομότυπα, δηλαδή συνέτρεξε η μοναδική προϋπόθεση λήψεως υπόψη ένορκης βεβαίωσης, η οποία αποτελεί στη διαδικασία του άρθρου 681 Α ΚΠολΔικ ίδιο αποδεικτικό μέσο, μετά προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου από τον επιμεληθέντα της εξετάσεως αυτής προ είκοσι τεσσάρων (24) ωρών (βλ.

αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, που βεβαιώνει για την νομότυπη λήψη της, μετά νόμιμη κατ' άρθρο 671 ΚΠολΔικ κλήτευση αντιδίκου, σύμφωνα με τις επικαλούμενες ...., ... και .....εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πειραιά .....).

ΙΙΙ.- Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σε βάρος των αναιρεσειόντων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 19.06.06 αίτηση του Χ1 κλπ και τους από 0.11.06 πρόσθετους αυτής λόγους, για αναίρεση της 1340/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

-

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ για καθένα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Απριλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ