Supreme Court dismisses appeal against commercial agent's commission claim for intra-group transactions between related companies.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal filed by a commercial agent against the Athens Court of Appeal's decision denying her commission claims. The agent argued she was entitled to fees for sales within her exclusive geographic zone, while the opposing company contended that internal transfers between its own subsidiaries constituted non-commercial logistics rather than genuine sales. The court ruled that these intra-group movements lacked the commercial intent required for commission eligibility under the relevant EU directive and national law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559(1) Civil Procedure Code; Art. 6(1)(c) of Law 219/1991; Art. 7(2) of Council Directive 86/653/EEC: A commercial agent is not entitled to commission for transactions between related companies where the movement of goods serves purely economic consolidation purposes rather than genuine commercial sale to a third party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 718 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 718/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΥΙΟΙ Δ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΥ Α.Ε. ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ-ΣΙΔΕΡΑ-ΜΠΕΤΟΝ-ΤΣΙΜΕΝΤΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Μιχαήλ Σταθόπουλο και Βασιλική Μπακατσέλου.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΣΤΙΚΟΥ Α.Γ. ΠΕΤΖΕΤΑΚΙΣ Α.Ε", που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Στρέμπα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1366/1998 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1102/1999 μη οριστική, 8237/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Μαΐου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 20 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 6 παρ. 1 περιπτ. γ του π.δ. 219/1991, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 παρ. 2 του π.δ. 312/1995, με το οποίο ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο η Οδηγία 86/653 ΕΟΚ του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για εμπορική πράξη που έχει συναφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος της συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας ο εμπορικός αντιπρόσωπος δικαιούται προμήθεια και χωρίς μεσολάβησή του, αν είναι αρμόδιος για ένα καθορισμένο γεωγραφικό τομέα ή για μιά καθορισμένη ομάδα προσώπων και η πράξη έχει συναφθεί με πελάτη που ανήκει σε αυτόν τον τομέα ή σε αυτή την ομάδα.
Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ως πράξη, δικαιολογούσα προμήθεια του εμπορικού αντιπροσώπου, θεωρείται η εμπορική συναλλαγή του αντιπροσωπευομένου με πρόσωπο που από οικονομική άποψη μπορεί να θεωρηθεί ως τρίτος πελάτης. Τούτο όμως δεν συμβαίνει όταν η συναλλαγείσα εταιρία είναι θυγατρική της αντιπροσωπευομένης εταιρίας και η συναλλαγή αποσκοπεί στη μεταξύ τους, ως συνδεδεμένων προσώπων, μεταφορά εμπορευμάτων για τον καταμερισμό της παραγωγής, με συνέπεια η θυγατρική εταιρία να μην αποτελεί όντως "πελάτη".
Επομένως, εφόσον συντρέχουν οι τελευταίες αυτές προϋποθέσεις, ο μη μεσολαβήσας στην πράξη εμπορικός αντιπρόσωπος δεν δικαιούται προμήθεια.
Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Δυνάμει της από .... έγγραφης συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας, η εναγομένη εταιρία, με σκοπό τη διεύρυνση του κύκλου εργασιών της και την προώθηση των προϊόντων που παράγει αντιπροσωπεύει και εμπορεύεται στην εσωτερική αγορά της Ελλάδος, ανέθεσεν στην ενάγουσα εταιρία, την αποκλειστική αντιπροσωπεία, οργάνωση, προώθηση πωλήσεων και εξασφάλιση χώρων υλικοτεχνικής υποδομής και προσωπικού για τη λειτουργία αποθήκης των προϊόντων της, (ειδών υγιεινής, σίδερων μπετόν και τσιμέντων), στην περιοχή Μακεδονίας, Θράκης, Θάσου και Σαμοθράκης, αντί προμηθείας 3% επί του συνόλου του κύκλου εργασιών αυτής (εναγομένης), παραγωγού στην ως άνω περιοχή ευθύνης της ενάγουσας αντιπροσώπου της και για όλα τα προϊόντα που αυτή παράγει, αντιπροσωπεύει και διακινεί στην ανωτέρω περιοχή, προς το σύνολο των πελατών με έδρα την περιοχή ευθύνης της αντιπροσώπου.
Η ενάγουσα - αντιπρόσωπος εταιρία επομένως δικαιούται προμήθειας και για πωλήσεις προϊόντων της εναγομένης μέσα στο γεωγραφικό ως άνω τομέα ευθύνης της και χωρίς τη διαμεσολάβηση αυτής (ενάγουσας), σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα (άρθρο 13 της συμβάσεως), αλλά σύμφωνα και με την 86/653/ΕΟΚ άρθρο 7 § 2 Οδηγία της 18.12.1986 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που έχει καταστεί εσωτερικό δίκαιο με το Π.Δ. 219/18/30.5.1991.
Η εναγόμενη εταιρία, ουδέποτε προέβη κατά το επίμαχο διάστημα σε πωλήσεις προς την εταιρία "ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Α.Ε.", με σκοπό εμπορικό και δη το κέρδος. Η τελευταία εταιρία από το 1992 ήταν θυγατρική εταιρία της εναγομένης και είχε ταυτόσημη βούληση με αυτήν, τα δε εμπορεύματα που εμφανίζονται ότι έχουν διακινηθεί κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα του 1996, δεν αποτελούν πωληθέντα προϊόντα, αλλά συνιστούν διακίνηση προϊόντων μεταξύ συνδεδεμένων εταιριών, από την μητρική στη θυγατρική εταιρία, για φορολογικούς λόγους οικονομίας κλίμακος, με καταμερισμό της παραγωγής, η δε θυγατρική ως άνω εταιρία δεν έχει την έννοια του πραγματικού πελάτη ή καταναλωτή.
Από τις προσκομιζόμενες "καρτέλλες πελάτη" της άνω θυγατρικής εταιρίας προκύπτει η διακίνηση προϊόντων με κωδικούς αριθμούς και καταχωρείται χρέωση ποσών, ολόκληρο το τετράμηνο Ιανουαρίου - Απριλίου 1996 συνολικού ποσού 374.653.013 δρχ., χωρίς όμως πίστωση κάποιου ποσού ή επιταγών, πράγμα που μαρτυρεί ότι πράγματι πρόκειται για λογιστική τακτοποίηση της διακινήσεως και όχι για πραγματικές εμπορικές πωλήσεις προϊόντων σε πελάτη με σκοπό το κέρδος.
Επομένως η ενάγουσα αντιπρόσωπος δεν δικαιούται προμήθειες για τις ως άνω εσωτερικές διακινήσεις πρώτων υλών και μηχανημάτων, που έγιναν από λόγους οικονομοτεχνικούς και μόνο, για καταμερισμό παραγωγής και οικονομία κλίμακος, βάσει του μεταξύ τους συμφωνητικού. Επομένως, το Εφετείο, κρίνοντας, αβάσιμη την αγωγή τη σχετική αξίωση της αναιρεσείουσας δεν παρεβίασε τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις.
Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, μόνος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που προβάλλει παραβίαση των ερμηνευτικών της ένδικης συμβάσεως κανόνων είναι απαράδεκτος, ως στερούμενος πραγματικού.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24/5/2005 αίτηση για αναίρεση της 8237/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ