Appeal dismissed for inadmissible arguments regarding insufficient reasoning and unchallenged constitutional claims.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court of Lamia, rejecting all three grounds for review. The appellant argued the lower court lacked sufficient reasoning regarding the constitutionality of specific laws, but the court found these arguments legally inadmissible. The court determined that the appellant's claims did not challenge the substantive judgment but rather the legal basis of the decision, which falls outside the scope of Article 559 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1), 559(19), 561(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if it challenges the legal basis of the decision rather than the substantive judgment, and fails to meet the strict requirements of insufficient reasoning or contradictory motives under Article 93 of the Constitution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 717 / 2025 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 717/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Θεοφάνη, Αγαθή Δερέ, Μερόπη Τζουγκαράκη, Ιφιγένεια Ματσούκα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2024, με την παρουσία και του γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος-καθ' ου η κλήση: Δ. Μ. του Κ. και της Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αναγνωστόπουλο, και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου-καλούντος: Α. Μ. του Κ. και της Μ., κατοίκου Κ. Α., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ε. Μ., με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-10-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αμφίσσης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 49/2019 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 18-7-2019 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 1206/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου το αναφερόμενο στο σκεπτικό της ζήτημα του βάσιμου ή μη του πρώτου λόγου από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠοΛΔ, της παραπάνω αιτήσεως αναιρέσεως.
Εκδόθηκε η 9/2022 απόφαση της Α' Τακτικής Ολομελείας του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε τον παραπεφθέντα στην Τακτική Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου πρώτο λόγο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. της από 18-7-2019 αίτησης του Δ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 49/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας, και ανάπεμψε την υπόθεση στο Γ' Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης. Ήδη η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 22-3-2022 κλήση του αναιρεσιβλήτου, για την οποία ορίστηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Νόμιμα φέρεται και πάλι ενώπιον του Τμήματος τούτου προς συζήτηση με την από 22-03-2022 κλήση του αναιρεσιβλήτου η από ... αίτηση για αναίρεση της 49/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας ως προς τους 2ο, 3ο και 4ο λόγους της, ύστερα από την έκδοση της 9/2022 απόφασης της Τακτικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε ο παραπεμφθείς σ' αυτήν με την 1206/2021 απόφαση του Τμήματος τούτου 1ος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Η προσβαλλόμενη δικαστική απόφαση υπήρξε, όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρο 561§1 του Κ.Πολ.Δ.), για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος στην από 01-10-2015 αγωγή του, την οποία απηύθυνε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ιστορούσε ότι έχει καταστεί με παράγωγο άλλως πρωτότυπο τρόπο:
α) συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου μιας οριζόντιας ιδιοκτησίας-υπόγειας αποθήκης και β) αποκλειστικός κύριος μίας οριζοντίου ιδιοκτησίας- διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, οικοδομής επί οικοπέδου, επιφάνειας 633,80 τμ, που βρίσκεται στην επέκταση του σχεδίου πόλεως Ιτέας, στη θέση .... Ότι περιήλθαν αρχικά στην ψιλή κυριότητα του, η υπόγεια αποθήκη κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου και το διαμέρισμα κατά ποσοστό 100%, με μεταβίβαση λόγω γονικής παροχής από τη μητέρα του, αληθή κυρία, δυνάμει του με αριθμ. ...2009 συμβολαίου του συμβ/φου Ιτέας Α..
Π., που καταχωρήθηκε στο οικείο Κτηματολογικό Γραφείο Ιτέας και κατά πλήρη κυριότητα μετά τον θάνατο της δικαιοπαρόχου του Μ. Μ. στις 20-4-2010, οπότε συνενώθηκε το δικαίωμα επικαρπίας με την ψιλή κυριότητα. Ότι κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης τα ως άνω ακίνητα, έλαβαν αρχικά αριθμ. ΚΑΕΚ ... αντίστοιχα.
Ότι δυνάμει της με αριθμ. ...2010 απόφασης του Νομάρχη Φωκίδας περί διόρθωσης της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλης Ιτέας που καταχωρήθηκε στο Κτηματολόγιο δημιουργήθηκαν για τις ανωτέρω οριζόντιες ιδιοκτησίες νέα ΚΑΕΚ με αριθμ. ... αντίστοιχα. Ότι κατά τη μεταφορά των κτηματολογικών εγγραφών από τα αρχικά ΚΑΕΚ καταχωρήθηκε εσφαλμένα ως συγκυρία και αποκλειστική κυρία κατά τα προαναφερόμενα ποσοστά των ανωτέρω οριζοντίων ιδιοκτησιών, αποθήκης και διαμερίσματος, η δικαιοπάροχός του, Μ.
Μ., αντί του ίδιου, δοθέντος ότι κατά το χρόνο καταχώρησης στο κτηματολόγιο της διορθωτικής πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλης είχε ήδη καταστεί συγκύριος και αποκλειστικός κύριος αυτών αντίστοιχα. Ότι, όταν στις 7-9-2015 υπέβαλε αίτηση διόρθωσης των εσφαλμένων εγγραφών στα κτηματολογικά φύλλα διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος είχε καταχωρήσει εαυτόν ως συγκύριο της αποθήκης με ποσοστό 16,667% εξ αδιαιρέτου και του διαμερίσματος με ποσοστό 33,33% εξ αδιαιρέτου και με τίτλο κτήσης την αριθμ. ...2015 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβ/φου Γαλαξιδίου Π.
Α. και με αριθμ. καταχώρησης ...2015. Με βάση αυτό το ιστορικό ζητούσε να αναγνωρισθεί συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου της ανωτέρω περιγραφόμενης υπόγειας αποθήκης και αποκλειστικός κύριος του ανωτέρω διαμερίσματος του ισογείου ορόφου και να διορθωθούν αντίστοιχα οι σχετικές εγγραφές στα κτηματολογικά βιβλία του ίδιου Κτηματολογικού Γραφείου.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Άμφισσας, δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, εξέδωσε την 2/2017 οριστική απόφαση του με την οποία, αφού αποφάνθηκε ότι το αριθμ. ...2009 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβ/φου Ιτέας Α. Π., είναι άκυρο, κατ' άρθρο 12 παρ. 5 περ. 1α ν. 1337/1983 (όπως αυτό ίσχυε μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 6 παρ. 4 ν. 2242/1994) και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, γιατί δεν επισυνάφθηκε σε αυτό πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του άρθρου 6 παρ. 4 του νόμου 2242/1994, παρά το γεγονός ότι υπήρχε σχετική υποχρέωση προς τούτο, καθόσον το οικόπεδο επί του οποίου είχε ανεγερθεί η οικοδομή με τις μεταβιβαζόμενες οριζόντιες ιδιοκτησίες, βρίσκονταν σε περιοχή που επηρεάστηκε από την κυρωμένη πράξη εφαρμογής του Σχεδίου Πόλεως Ιτέας και συνεπώς, ο ενάγων δεν απέκτησε συγκυριότητα και κυριότητα επί των ανωτέρω αναλυτικά περιγραφόμενων οριζοντίων ιδιοκτησιών, απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη.
Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν οι διάδικοι αντίθετες εφέσεις. Ο μεν ενάγων παραπονείτο για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ζητούσε την εξαφάνισή της ώστε να γίνει δεκτή η αγωγή του. Ο δε νικήσας εναγόμενος ζητούσε να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, υποστηρίζοντας ότι παρά το νόμο απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του, σύμφωνα με τον οποίο κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της κύρωσης της πράξης εφαρμογής του Σχεδίου Πόλεως και της μεταγραφής αυτής δεν μπορεί να ενεργηθεί επί ποινή ακυρότητας μεταβιβαστική δικαιοπραξία με συμβολαιογραφική πράξη και συνεπώς ο επικαλούμενος από τον ενάγοντα τίτλος κτήσης, δηλαδή το αριθμ. ...2009 συμβόλαιο γονικής παροχής, που καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας στις 29-10-2009, δηλαδή πριν την μεταγραφή της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλεως Ιτέας, είναι άκυρος.
Το Μονομελές Εφετείο Λαμίας συνεκδικάζοντας, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, τις εφέσεις των διαδίκων εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία αφενός μεν απέρριψε την έφεση του νικήσαντος εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος, αφετέρου δε, ως προς την ουσία της διαφοράς, δέχθηκε, μετά από ανέλεγκτη κρίση, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με το αριθμ. ...1996 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβ/φου Δ.
Ν.. Μ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ιτέας (τόμος ...), η Μ., σύζυγος Κ. Μ., μητέρα των διαδίκων, απέκτησε με αγορά από την αληθή κυρία Β. Μ., ένα οικόπεδο που βρίσκεται στην επέκταση του σχεδίου πόλης του Δήμου Ιτέας Νομού Φωκίδος, στη θέση "..." και επί της οδού ..., επιφανείας 633,80 τμ, όπως αυτό εμφαίνεται στο προσαρτώμενο στο ως άνω συμβόλαιο από μηνός Ιουλίου 1996 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Ι.
Α. με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Α. Επ' αυτού η μητέρα των διαδίκων, αφού συνέστησε οριζόντια ιδιοκτησία με την αριθμ. ...1999 πράξη του συμβ/φου Ιτέας Α.. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ιτέας, προχώρησε σε ανέγερση οικοδομής, υπαγόμενης στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και αποτελούμενης από υπόγειο, ισόγειο και Α και Β κύριους ορόφους.
Μεταξύ των αυτοτελών ιδιοκτησιών της οικοδομής είναι και οι επίδικες, ήτοι: α) η με στοιχεία Ύψιλον Δύο (Υ2) υπόγεια αποθήκη, όπως αυτή εμφαίνεται στο συνημμένο στην ως άνω με αριθμ. ... συμβολαιογραφική πράξη σχεδιάγραμμα κάτοψης υπογείου του πολιτικού μηχανικού Γ. Μ. και έχει επιφάνεια 55,80 τμ και β) το διαμέρισμα του ισογείου ορόφου, επιφάνειας 131,67 τμ, που αποτελείται από τρία (3) υπνοδωμάτια, καθιστικό, κουζίνα- τραπεζαρία, διάδρομο, υποδοχή, λουτρό.
Η μητέρα των διαδίκων, Μ. σύζυγος Κ. Μ., αρχικά το έτος 2000 μεταβίβασε κατά κυριότητα στον εναγόμενο, λόγω γονικής παροχής, με το αριθμ. ...2000 συμβόλαιο του συμβ/φου Ιτέας Α.. Η. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ιτέας (τόμος ...): α) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της με τα στοιχεία Ύψιλον Δύο (Υ2) υπόγειας αποθήκης (ημιτελούς) και β) ένα διαμέρισμα (ημιτελές) του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 137,98 τμ και στη συνεχεία το έτος 2009 η ανωτέρω μεταβίβασε στον ενάγοντα κατά ψιλή κυριότητα, επίσης λόγω γονικής παροχής, με το αριθμ. ...2009 συμβόλαιο του ίδιου ως άνω συμβ/φου, που καταχωρήθηκε την 29-10-2009 στο τηρούμενα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας με αριθμό καταχώρησης …, το 1/2 εξ αδιαιρέτου της με τα στοιχεία Υψιλον Δύο (Υ2) υπόγειας αποθήκης και κατά ποσοστό 100% το διαμέρισμα του ισογείου ορόφου, επιφάνειας 131,67 τμ, ενώ η ίδια παρακράτησε για τον εαυτό της και εφ' όρου ζωής το δικαίωμα της επικαρπίας.
Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι με την αριθμ. ...2006 απόφαση του Νομάρχη Φωκίδας που καταχωρήθηκε στο κτηματολογικό Γραφείο Ιτέας την 2-11-2009 με αριθμό 395 κυρώθηκε η Πράξη Εφαρμογής Σχεδίου Πόλεως Ιτέας, με την οποία και τον συνοδεύοντα αυτή κτηματολογικό πίνακα εφαρμογής αποδόθηκε στη μητέρα των διαδίκων Μ.
Μ., το με κτηματολογικό αριθμό 030301 ακίνητο - οικόπεδο, κείμενο στο Οικοδομικό Τετράγωνο με αριθμό 130, εμβαδού 624 τμ, κατόπιν εισφοράς σε γη 76,77 τμ και σε χρήμα 27,60 (βλ. αντίγραφο του κτηματολογικού πίνακα της πράξης εφαρμογής). Από την επισκόπηση των κτηματολογικών φύλλων του ακινήτου με ΚΑΕΚ ..., που αφορούν στο χρόνο μετά την οριστική καταχώρηση της πράξης εφαρμογής του Νομάρχη Φωκίδας, ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς στις επίδικες οριζόντιες ιδιοκτησίες προκύπτει ότι: 1) η με αριθμό Υ2 οριζόντια ιδιοκτησία, με ΚΑΕΚ ..., εμβαδού 55,80 τμ, εμφαίνεται ότι ανήκει στις αρχικές εγγραφές:
α) στον εναγόμενο κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου με τίτλο κτήσης το με αριθμ. ...2000 συμβόλαιο γονικής παροχής και στη Μ. Μ., κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου με τίτλο κτήσης το με αριθμ. ...1999 συμβόλαιο σύστασης διηρημένης ιδιοκτησίας και β) στις μεταγενέστερες εγγραφές στον εναγόμενο κατά ποσοστό 50%, κατά τα προεκτεθέντα και στον ενάγοντα σε ποσοστό 50% της ψιλής κυριότητας, διατηρούμενης της επικαρπίας ισοβίως υπέρ της δικαιοπαρόχου μητρός του Μ.
Μ., με τίτλο κτήσης το με αριθμ. 798/29-10-2009 συμβόλαιο γονικής παροχής και 2) η οριζόντια ιδιοκτησία του ισογείου ορόφου, με ΚΑΕΚ ..., εμβαδού 131,67 τμ, εμφαίνεται ότι ανήκει: α) στις αρχικές εγγραφές στη Μ. Μ. κατά πλήρη κυριότητα, με τίτλο κτήσης το με αριθμ. ...1999 συμβόλαιο σύστασης διηρημένης ιδιοκτησίας και β) στις μεταγενέστερες εγγραφές στον ενάγοντα σε ποσοστό 100% της ψιλής κυριότητας, διατηρούμενης της επικαρπίας ισοβίως υπέρ της δικαιοπαρόχου του, με τίτλο κτήσης το προαναφερόμενο με αριθμό ...2009 συμβόλαιο γονικής παροχής (βλ.
τα από 25-92015 και 28-9-2015 και με αριθμούς ΚΑΕΚ... κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας). Να σημειωθεί ότι μετά τη μεταγραφή της απόφασης του Νομάρχη Φωκίδας περί κύρωσης της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλεως Ιτέας, το ακίνητο- γεωτεμάχιο της Μ. Μ., το οποίο εμφαίνονταν στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας με ΚΑΕΚ ...
απέκτησε νέο ΚΑΕΚ .... Εν συνεχεία εκδόθηκε η αριθμ. ...2010 διορθωτική πράξη της 2782/06 απόφασης του Νομάρχη Φωκίδας της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλεως Ιτέας, με την οποία αποφασίσθηκε η κύρωση διορθωμένης της πράξης εφαρμογής σχεδίου πόλεως Ιτέας στο οικόπεδο με κτηματολογικό αριθμό πράξης εφαρμογής 030301 και ΚΑΕΚ ...
με νέους ιδιοκτήτες τους Δ. Μ. και Μ. σε ποσοστό 32,50% τον καθένα από αυτούς και την Ε. Μ. με ποσοστό 35,00% και η καταχώρηση αυτής (απόφασης) στο οικείο κτηματολογικό γραφείο. Η ανωτέρω απόφαση καταχωρήθηκε στα οικεία κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας την 14-3-2011 με αριθμό ... Από δε την επισκόπηση των κτηματολογικών φύλλων των επίδικων οριζοντίων ιδιοκτησιών μετά την καταχώρηση της ως άνω διορθωτικής πράξης προκύπτει ότι:
α) η με αριθμό .. οριζόντια ιδιοκτησία, με ΚΑΕΚ .../0/2, εμβαδού 55,80 τμ, ανήκει στον εναγόμενο κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου και στη Μ. Μ., κατά το λοιπό ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου και β) η οριζόντια ιδιοκτησία του ισογείου ορόφου, με ΚΑΕΚ .../0/3, εμβαδού 131,67 τμ ανήκει στη μητέρα των διαδίκων κατά πλήρη κυριότητα (βλ.
τα από 6-10-2016 και με αριθμούς ΚΑΕΚ... κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι στις 20-4-2010 απεβίωσε η μητέρα των διαδίκων Μ. Μ., χωρίς να αφήσει διαθήκη και ο εναγόμενος με το με αριθμό ...2015 συμβόλαιο αποδοχής κληρονομίας της συμβ/φου Γαλαξιδίου Π. Ι. Α., που καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας την 29η Ιουλίου του έτους 2015 με αριθμό 119 αποδέχθηκε την κληρονομιά αυτής.
Συνεπεία τούτου, στις επίδικες ιδιοκτησίες εμφαίνονται στις μεταγενέστερες εγγραφές: α) στη με αριθμό Υ2 οριζόντια ιδιοκτησία, με ΚΑΕΚ .../0/2, εμβαδού 55,80 τμ, κύριος κατά ποσοστό 16,667/100 εξ αδιαίρετου και β) στην οριζόντια ιδιοκτησία του ισογείου ορόφου, με ΚΑΕΚ .../0/3, εμβαδού 131,67 τμ κύριος κατά ποσοστό 33,33/100 εξ αδιαιρέτου ο εναγόμενος με τίτλο κτήσης την προαναφερόμενη συμβολαιογραφική πράξη αποδοχής κληρονομιάς ..
Επειδή, όμως η ως άνω κληρονομούμενη, μητέρα των διαδίκων κατά το χρόνο του θανάτου της δεν ήταν κυρία των επιδίκων, αφού είχε ήδη μεταβιβάσει τη ψιλή κυριότητα, παρακρατώντας μόνο την επικαρπία, δυνάμει του με αριθμ. ...2009 συμβολαίου του συμβ/φου Ιτέας Α.. Π. στον ενάγοντα, ο οποίος μετά τον θάνατό της κατέστη κύριος και συγκύριος αυτών, καθόσον το δικαίωμα επικαρπίας συνενώθηκε με την ψιλή κυριότητα, η ως άνω πράξη αποδοχής κληρονομίας και η μεταγραφή της δεν επέφεραν έννομα αποτελέσματα ως προς τα επίδικα ακίνητα και ο εναγόμενος δεν κατέστη συγκύριος αυτών με παράγωγο τρόπο κατά ως άνω ποσοστά.
Ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι ο τίτλος κτήσης του ενάγοντος, δηλαδή το αριθμ. ...2009 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβ/φου Ιτέας Α.. Π. είναι κατ' άρθρο 12 παρ. 5 περ. 1α του νόμου 1337/1983, όπως ίσχυε μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 6 παρ. 4 του νόμου 2242/1994, είναι άκυρο, δεν παράγει έννομα αποτελέσματα κατά τη διάταξη του άρθρου 180 ΑΚ, γιατί δεν επισυνάφθηκε σε αυτό πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του άρθρου 6 παρ. 4 του νόμου 2242/1994, παρά το γεγονός ότι μεταβιβαζόμενες οριζόντιες ιδιοκτησίες, βρίσκονταν σε περιοχή που η εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης εκπονήθηκε και έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του νόμου 1337/1983 και της απόφασης του Υπουργού Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος με αριθμό ...1984 "περί διαδικασίας και τρόπου σύνταξης της πράξης εφαρμογής πολεοδομικής μελέτης" (ΦΕΚ 862B711.12.1984), είναι απορριπτέος.
Και τούτο, γιατί η σχετική διάταξη του άρθρου 12 παρ. 5 του ν. 1337/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 2242/1994, που προβλέπει την ακυρότητα της δικαιοπραξίας εν ζωή, χωρίς προηγούμενη επισύναψη στο σχετικό συμβολαιογραφικό έγγραφο του πιστοποιητικού ιδιοκτησίας, που αποβλέπει στον εξαναγκασμό των υπόχρεων να υποβάλουν εγκαίρως τις δηλώσεις ιδιοκτησίας, ώστε να περαιωθεί ταχέως η διαδικασία της πολεοδομικής μελέτης και της πράξης εφαρμογής με κύρωση την ακυρότητα της δικαιοπραξίας εν ζωή, σε περίπτωση μη επισύναψης του πιστοποιητικού υποβολής της δήλωσης ιδιοκτησίας από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου, που μεταβιβάζεται, προσκρούει τόσο στην καθιερούμενη από το Σύνταγμα αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1), καθόσον η κύρωση υπερακοντίζει το σκοπό της διάταξης, όσο στην αρχή προστασίας της περιουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 1 Π.Π.Π.
Ε.Σ.Δ.Α. και συνεπώς η σχετική ρύθμιση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική, κατά παραδοχή του σχετικού ισχυρισμού του ενάγοντος, ο οποίος παραδεκτά προτείνεται το πρώτον ενώπιον του Εφετείου, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 527 αριθμ. 3 σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 269 ΚΠολΔ, καθόσον πρόκειται περί ισχυρισμού που λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα και προτείνεται σε κάθε στάση της δίκης.
Άρα, η εκκαλουμένη απόφαση που έκρινε ότι ο τίτλος κτήσης του ενάγοντος, είναι άκυρος, κατ' άρθρο 12 παρ. 5 περ. 1° ν. 1337/1983 (όπως αυτό ίσχυε μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 6 παρ. 4 ν. 2242/1994) και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, γιατί δεν επισυνάφθηκε σε αυτόν πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του άρθρου 6 παρ. 4 του νόμου 2242/1994 και συνεπώς ο ενάγων δεν απέκτησε συγκυριότητα και κυριότητα επί των ανωτέρω αναλυτικά περιγραφόμενων οριζοντίων ιδιοκτησιών και απέρριψε την αγωγή κατά την κύρια βάση της, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προπαρατιθέμενες διατάξεις και τις αποδείξεις κακώς εκτίμησε γι' αυτό και οι σχετικοί λόγοι έφεσης είναι ουσιαστικά βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί".
Στη συνέχεια το Εφετείο, αφού δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση του ενάγοντος, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που είχε απορρίψει την ένδικη αγωγή και αφού δίκασε αυτήν εκ νέου, τη δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη, αναγνωρίζοντας τον ενάγοντα αποκλειστικό κύριο και συγκύριο, αντίστοιχα, των επίδικων οριζόντιων ιδιοκτησιών και διατάσσοντας τη διόρθωση των σχετικών με αυτές ανακριβών κτηματολογικών εγγραφών.
Ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠοΛΔ, ισχυριζόμενος ότι "δεχθείσα η άνω απόφαση ότι η διάταξη του άρθρου 12 παρ. 5 περ. 1α του ν. 1337/1983, όπως αυτή συμπληρώθηκε με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 2242/1994, όπως ίσχυε κατά το χρόνο σύνταξης και υπογραφής του επίδικου συμβολαίου γονικής παροχής, που προέβλεπε ότι η μη υποβολή πιστοποιητικού ιδιοκτησίας κατά την κατάρτιση δικαιοπραξίας εν ζωή καθιστά αυτήν (την δικαιοπραξία) αυτοδικαίως και απολύτως άκυρη, είναι αντισυνταγματική, καθόσον προσκρούει στο άρθρο 25 του Συντάγματος, καθώς και στη διάταξη του άρθρου 1 του ΠΠΠ ΕΣΔΑ, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την άνω διάταξη".
Ο λόγος αυτός ήδη απορρίφθηκε με την 9/2022 απόφαση της Ολομέλειας. Κατά το άρθρο 559 αριθμ.8 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι θεμελιωτικοί, καταλυτικοί ή διακωλυτικοί ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, ασκούμενοι με αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση ή με λόγο έφεσης ή αντέφεσης, ο οποίος αφορά αυτοτελείς ισχυρισμούς ή άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις ή οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και εάν αποτελούν περιεχόμενο λόγου εφέσεως, ούτε οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι ισχυρισμοί (ΟλΑΠ 3/1997) ή τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από αυτά.
Επίσης, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό ή όταν αντιμετώπισε και απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 559/2020, ΑΠ 559/2018, ΑΠ 950/2017).
Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη της πράγματα που νομίμως προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με τον οποίο κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της κύρωσης της πράξης εφαρμογής του Σχεδίου Πόλεως και της μεταγραφής αυτής δεν μπορεί να ενεργηθεί επί ποινή ακυρότητας μεταβιβαστική δικαιοπραξία με συμβολαιογραφική πράξη και συνεπώς ο επικαλούμενος από τον αναιρεσίβλητο τίτλος κτήσης, δηλαδή το αριθμ. ...2009 συμβόλαιο γονικής παροχής, που καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Ιτέας στις 29-10-2009, δηλαδή πριν την μεταγραφή της πράξης εφαρμογής του σχεδίου πόλεως Ιτέας, είναι άκυρος.
Όπως όμως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Μονομελές Εφετείο Λαμίας απέρριψε την έφεση του νικήσαντος εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος, με το μοναδικό λόγο της οποίας (έφεσης) παραπονείτο αυτός για την κατ' ουσίαν απόρριψη, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, του παραπάνω ισχυρισμού του.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ως άνω λόγος από τον αριθμό 8, αφού το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε.
Κατά το άρθρο 527 ΚΠολΔ "Είναι απαράδεκτη η προβολή στην κατ' έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν στην πρωτόδικη δίκη, εκτός αν: 1)...,2)...,3) λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως ή μπορεί να προταθούν σε κάθε στάση της δίκης, 4).....,5)....και 6).....Το απαράδεκτο λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως". Από το συνδυασμό της διάταξης του πιο πάνω άρθρου 527 με εκείνη του άρθρου 262 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι, για να θεωρηθεί, ότι η ένσταση έχει προβληθεί εμπρόθεσμα και ότι είναι, επομένως, παραδεκτή, πρέπει να έχουν προταθεί έγκαιρα, ήτοι κατά την πρώτη συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όλα τα αναγκαία κατά το νόμο περιστατικά, που επάγονται την έννομη συνέπεια που επιφέρει η συγκεκριμένη ένσταση, εκτός εάν συντρέχει κάποια από τις εξαιρετικές περιπτώσεις, που προβλέπεται από το άρθρο 527 (ΑΠ 559/2019).
Η σχετική παράβαση του δικαστηρίου, ελέγχεται με τον αναιρετικό λόγο από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν απέρριψε ως απαράδεκτο αυτοτελή ισχυρισμό, κατά παράβαση της οικείας δικονομικής διάταξης του άρθρου 527 ΚΠολΔ. Περαιτέρω η ένσταση αντισυνταγματικότητας είναι δικονομικά προνομιακός ισχυρισμός αφού λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως, και, συνεπώς, παραδεκτά προτείνεται από τον εκκαλούντα για πρώτη φορά στην κατ' έφεση δίκη.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που παραδεκτά επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο, ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος, πρότεινε για πρώτη φορά με τον πρώτο λόγο της από 27-09-2017 έφεσής του, την ένσταση αντισυνταγματικότητας της διάταξης του άρθρου 12 παρ. 5 του ν. 1337/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 2242/1994.
Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι παραδεκτά προτείνεται το πρώτον ενώπιον του, ο παραπάνω ισχυρισμός, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 527 αριθμ. 3 ΚΠολΔ. Έτσι που έκρινε το Εφετείο και δεν κήρυξε απαράδεκτο τον ισχυρισμό αντισυνταγματικότητας της προαναφερθείσας διάταξης, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην προεκτεθείσα νομική σκέψη, ο προαναφερθείς ισχυρισμός είναι δικονομικά προνομιακός ισχυρισμός.
Επομένως ο τρίτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και, ιδίως, αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ.
α' του Συντάγματος, που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (ΟλΑΠ 1/1999).
Δεν ιδρύουν όμως τον παρόντα λόγο σφάλματα ως προς την έννοια και την ισχύ του κανόνα δικαίου ή αντιφατικές κρίσεις, σχετικές με τη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, αλλά ούτε καν η παντελής έλλειψή της. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθµό 19 του άρθρου 559 του KΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόµιµης βάσης, γιατί περιέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς την αντισυνταγματικότητα της διάταξης του άρθρου 12 παρ. 5 του ν. 1337/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 2242/1994.
Ειδικότερα, αιτιάται ο αναιρεσείων ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει τους λόγους, σύμφωνα με τους οποίους η ως άνω διάταξη νόμου και η κύρωση που επιβάλλει υπερακοντίζει το σκοπό της, ούτε πως αυτή αντιβαίνει στην αρχή προστασίας της περιουσίας, αλλά περιορίζεται στην αναγραφή των άρθρων του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ.
Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού µε αυτόν δεν πλήττεται η επί της ουσίας κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, αλλά η μείζων πρότασή του. Επομένως, κατά τα προαναφερθέντα, δεν στοιχειοθετείται ο προβαλλόμενος λόγος αναίρεσης.
Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας του αναιρεσείοντος (άρθρ. 495 παρ. 3 του ΚπολΔ ως ισχύει). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως αυτά ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από ... αίτηση αναίρεσης της 49/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων . Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Μαρτίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ