Supreme Court dismisses appeal on divorce damages where prior custody ruling lacked jurisdiction to become res judicata.

Απόφαση 717 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 717/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: ...... , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βησσαρίωνα Κωνσταντούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελή Τάντση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-10-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19163/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 871/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26 Ιουνίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 8 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά το άρθρ. 331 ΚΠολΔ το δεδικασμένο εκτείνεται και στα ζητήματα που κρίθηκαν παρεμπιπτόντως και αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του κυρίου ζητήματος, αν το δικαστήριο ήταν καθ' ύλην αρμόδιο να αποφασίσει για τα παρεμπίπτοντα αυτά ζητήματα. Επομένως, η τελεσίδικη απόφαση που εκδίδεται σε δίκη περί διατροφής και αν αποφάνθηκε επί πραγματικών περιστατικών, που αποτελούν λόγους διαζυγίου, ως αναγκαίας προϋποθέσεως του δικαιώματος προς διατροφή, δεν παράγει δεδικασμένο, σύμφωνα με τα άρθρα 321, 322, 324 ΚΠολΔ, που εμποδίζει την εκ νέου έρευνα αυτών σε δίκη περί διαζυγίου, διότι το Μονομελές Πρωτοδικείο που αποφάνθηκε περί της διατροφής (αρθρ. 16§10 ΚΠολΔ), ήταν καθ' ύλην αναρμόδιο να αποφασίσει, εάν εισήγοντο ενώπιόν του να κρίνει περί αυτών ως κύριο αυτού αντικείμενο. (άρθρα 18 και 592§1 στοιχ. α' ΚΠολΔ). Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ψέγεται η προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου, γιατί στη δίκη περί διαζυγίου δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο από προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου περί διατροφής, εκδοθείσα σε δίκη μεταξύ των διαδίκων, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙ. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 568§1 και 577§3 ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνεται η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ευθέως ή εκ πλαγίου (αρθρ. 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, για εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 57, 58 και 932 ΑΚ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε την υπό της αναιρεσειούσης σε δίκη διαζυγίου ασκηθείσα κατά του αναιρεσιβλήτου ανταγωγή προς επιδίκαση σ' αυτή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, στον οποίο δεν διαλαμβάνονται οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, με βάση τις οποίες οδηγήθηκε στην ανωτέρω ουσιαστική κρίση, είναι προεχόντως αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό καταθ. 204/26.06.2006 αίτηση της ....., για αναίρεση της απόφασης 871/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ