Supreme Court dismisses appeal for vague grounds lacking factual basis under Greek Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellants' request to overturn the Court of Appeal's decision regarding an inheritance dispute. The appellants argued the lower court erred in dismissing the claim due to legal or quantitative vagueness, but failed to specify the factual circumstances supporting this assertion. The court ruled that such vague grounds are inadmissible without a detailed factual foundation in the appeal document.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 559(8) of the Code of Civil Procedure; An appeal ground based on legal or quantitative vagueness is inadmissible unless the appeal document explicitly sets out the factual circumstances constituting the historical basis of the rejected claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 716 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 716/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειουσών: .... (αναφέρονται 3 ονόματα) απασών κληρονόμων εκ διαθήκης του ....., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Λαπαθιώτη, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...... και 2) ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Αποστολίδη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-9-2001 αγωγή του ...... , που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5762/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 482/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 14 Ιουνίου 2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 8 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με την εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοσθεί, ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. αν το δικαστήριο της ουσίας για την κρίση του ως προς την νομική βασιμότητα της αγωγής είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί, είτε αρκέσθηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ή 14 του Κ.Πολ.Δ.
Σε κάθε όμως περίπτωση για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως ότι εσφαλμένως το Εφετείο απέρριψε την αγωγή λόγω νομικής ή ποσοτικής αοριστίας πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566§1 και 577§3 του ΚΠολΔ, να αναφέρονται στο έγγραφο της αναιρέσεως τα περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική της βάση. (ΑΠ 105/2000, ΕλλΔ. 41.970).
Η δε αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 32/96, 27/98). Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο εσφαλμένως απέρριψε ως μη νόμιμη την από 1.9.2001 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος ..... , κληρονομηθέντος από τους αναιρεσείοντες, κατά των αναιρεσιβλήτων, ενώ δεν έλαβε υπόψη τον αγωγικό ισχυρισμό περί υπάρξεως "άτυπης συμφωνίας μεταξύ αυτού και της συζύγου του .....
περί επιστροφής του 1/3 του επιδίκου ακινήτου στον ίδιο ή τους κληρονόμους του". Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι προεχόντως αόριστοι, γιατί δεν παρατίθενται τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της ως αορίστου απορριφθείσης ως άνω αγωγής και θεμελιώνουν το αγωγικό αίτημα.
ΙΙ. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνεται μόνο αν το σφάλμα της αιτιολογίας ανάγεται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού. Ελλείψεις ή αντιφάσεις ως προς τη μείζονα πρόταση δεν θεμελιώνουν τον πιο πάνω αναιρετικό λόγο. Επομένως, ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται στην περίπτωση κατά την οποία το Εφετείο δεν υπεισήλθε στην κατ' ουσίαν έρευνα της αγωγής, αλλά την απέρριψε ως μη νόμιμη ή ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, συνισταμένη στην έλλειψη νομίμου αυτής βάσεως. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι προεχόντως απαράδεκτος, αφού κατά τα στο αναιρετήριο εκτιθέμενα η ένδικη αγωγή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 14.06.2006 αίτηση αναιρέσεως των ....(αναφέρονται 3 ονόματα) για αναίρεση της απόφασης 482/2006 του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ