Supreme Court dismisses appeal for lack of oral argument on mitigating circumstances under Greek Criminal Code.

Απόφαση 716 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 716/2006

ΤοΔικαστήριο του Αρείου Πάγου

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Ελένη Παναγιωτάκη– Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ...., κραοτυμένου στην Κλειστή Φυλακή Πατρών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τη πληρεξουσία δικηγόρο του Μαριάννα Παπαδάκη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1079/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιουλίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1648/2005.

Αφού άκουσε την πληρεξουσία του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να υπάρχει, όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς. Τέτοιοι είναι, σύμφωνα με τα άρθρα 83 και 84 του ΠΚ, και οι ελαφρυντικές περιστάσεις που ζητεί να του αναγνωρισθούν ο κατηγορούμενος, αφού, σε περίπτωση βασιμότητάς τους, άγουν σε μείωση της επιβλητέας ποινής.

Πρέπει όμως οι ισχυρισμοί αυτοί να προτείνονται παραδεκτώς, και κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για τη θεμελίωσή τους και δεν αρκεί μόνη η επίκληση της νομικής διάταξης που τους προβλέπει ή του χαρακτηρισμού με τον οποίο είναι γνωστοί στη νομική ορολογία.

Διαφορετικά, αν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί έχουν προταθεί απαραδέκτως, όπως όταν περιλαμβάνονται σε έγγραφο υπόμνημα που δόθηκε στον διευθύνοντα τη συζήτηση και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, χωρίς να γίνει και προφορική ανάπτυξή τους κατά τα ουσιώδη στοιχεία της νομικής και πραγματικής θεμελίωσής τους [ΟλΑΠ 2/2005], ή αν έχουν προταθεί κατά τρόπο αόριστο, δεν υποχρεούται το δικαστήριο να απαντήσει ούτε να περιλάβει ειδική αιτιολογία για την απόρριψή τους. 2.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 1079/05 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος ληστείας κατ' εξακολούθηση και παράνομης οπλοφορίας, και αφού το Δικαστήριο απέρριψε τους αυτοτελείς ισχυρισμούς του για αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων: 1] του πρότερου έντιμου βίου, 2] της ειλικρινής μετάνοιας και επιδίωξης άρσης άλλως μείωσης των συνεπειών της πράξης του, και 3] της μετά την πράξη καλής συμπεριφοράς, επέβαλε σ' αυτόν κάθειρξη 18 ετών για την πράξη της ληστείας κατ' εξακολούθηση, η οποία και μόνο ενδιαφέρει εν προκειμένω, αφού ως προς την πράξη της παράνομης οπλοφορίας, για την οποία το Δικαστήριο επέβαλε στον αναιρεσείοντα φυλάκιση έξι μηνών, καθώς και χρηματική ποινή 700 ευρώ, η αίτηση δεν εισάγεται, διότι με την 1648/2005 πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τέθηκε στο αρχείο, λόγω παραγραφής υπό όρο της άνω ποινής, κατ' εφαρμογή του άρθρου 32 του ν. 3346/05.

Το Δικαστήριο, προκειμένου να αιτιολογήσει την απορριπτική περί συνδρομής των άνω ελαφρυντικών περιστάσεων κρίση του δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, που εξετάσθηκαν ενόρκως, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, απολογία του κατηγορούμενου), τα εξής:

«Το αίτημα για αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α΄, δ΄ και ε΄ του ΠΚ, είναι απορριπτέο, καθόσον δεν συντρέχουν οι σχετικές προς τούτο προϋποθέσεις. Ειδικότερα, δεν αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος: α] έως την τέλεση του άνω εγκλήματος έζησε έντιμη ατομική, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή, καθόσον κατά τη διαμονή του στην Αλβανία δημιούργησε χρέη από δάνειο που δεν εξόφλησε, κατά δε την παραμονή του στην Ελλάδα και πριν αρχίσει την εν λόγω εγκληματική του δραστηριότητα κυκλοφορούσε με το αναφερόμενο πιο πάνω πιστόλι και διέμενε με τον ..... [αγνώστων λοιπών στοιχείων], ο οποίος του υπέδειξε τη διάπραξη ληστειών, που ο ίδιος [κατηγορούμενος] τέλεσε διαδοχικώς κατά το χρονικό διάστημα από 14.11.2002 έως 16.1.2003, β] έδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιχείρησε να άρει ή και να μειώσει τις συνέπειες των διαπραχθεισών εξακολουθητικώς ληστειών, αφού ούτε, κατά τη διάρκεια αυτών, συνέβαλε στη σύλληψη του συνεργού του, ούτε επέστρεψε κανένα από τα αφαιρεθέντα ποσά στις ιδιοκτήτριες τράπεζες οικιοθελώς και γ] συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη ου, δεδομένου ότι μετά τη διάπραξη της πρώτης ληστείας στις 14.11.2002 τέλεσε άλλες πέντε ληστείες εξακολουθητικώς έως και τις 16.1.2003, οπότε και συνελήφθη, όντας έκτοτε κρατούμενος στις φυλακές, η δε καλή του διαγωγή σε αυτές δεν αρκεί για την κατάφαση της εν λόγω ελαφρυντικής περιστάσεως.».

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη, κατά τα εκτεθέντα στην αρχή, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία σε σχέση με την απόρριψη των εκ του άρθρου 84 παρ. 2α, δ και ε του ΠΚ. αυτοτελών ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν και δικαιολογούσαν την κρίση του αυτή, αν και δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει και να αιτιολογήσει την απόρριψη τους, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, ναι μεν οι άνω ισχυρισμοί είχαν περιληφθεί σε υπόμνημα που υπέβαλαν οι συνήγοροί του και ενσωματώθηκε στα πρακτικά, πλην όμως δεν αναπτύχθηκαν και προφορικά, ούτε προκύπτει ότι το εν λόγω υπόμνημα αναγνώσθηκε στο ακροατήριο ή ότι έγινε προφορική αναφορά του αναιρεσείοντος ή των συνηγόρων του στο ουσιώδες περιεχόμενο αυτού, όλως δε αορίστως αυτοί, όταν τους δόθηκε ο λόγος, ζήτησαν «…να αναγνωριστούν στον κατηγορούμενο τα ελαφρυντικά των άρθρων 84 παρ. 2α, 2β, 2δ, και 2 ε του ΠΚ, διότι ήταν υπό την επιρροή άλλων προσώπων».

Γι' αυτό, και ο αντίθετος, μοναδικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ του ΚΠΔ λόγος της αίτησης είναι αβάσιμος, και πρέπει να απορριφθεί. Κατά τα λοιπά δε, και καθόσον υπό την επίκληση του ίδιου λόγου αναίρεσης, προβάλλεται ότι το Δικαστήριο έσφαλε διότι αποδείχθηκαν τα αντίθετα, πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων, και ο ίδιος λόγος, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. 3.- Μετά από αυτά, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος που έχει εισαχθεί, πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 77/28 Ιουλίου 2005 αίτηση του .....για αναίρεση της 1079/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριο, στις 22 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ