Supreme Court dismisses appeal against negligence ruling in railway station accident case due to insufficient evidence of causation.

Απόφαση 715 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 715/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: δημόσιας εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ" (... ΑΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Βούλγαρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Π. του Γ., 2) Γ. Π. του Σ., συζύγου Β. Π., 3) Ν. Π. του Β., 4) Γ. Π. του Β., 5) Α. Π. συζύγου Γ. Π. και 6) Σ. Ζ. του Γ., κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Παπαδόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-11-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13308/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 354/2017 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-3-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 298, 299, 330 εδ. β', 914 και 932 ΑΚ προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση ή (και) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή (και) ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη χαρακτήρα, ζημίας.

Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Η παράλειψη είναι παράνομη όταν υπάρχει υποχρέωση για ορισμένη ενέργεια έναντι συγκεκριμένου προσώπου ή της ολότητας, η οποία μπορεί να πηγάζει από το νόμο, από δικαιοπραξία ή από τη συναλλακτική καλή πίστη κατά-τις κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις, γεγονός που συμβαίνει ιδίως όταν με ενέργειες του υπαιτίου δημιουργείται πραγματική κατάσταση επικίνδυνη για τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα τρίτων προσώπων.

Παράνομη συμπεριφορά, ως αντικειμενικό στοιχείο θεμελίωσης δικαιοπρακτικής ευθύνης, συνιστά και κάθε ενέργεια ή παράλειψη, η οποία παραβιάζει το αντικειμενικό μέτρο της επιμέλειας, που τηρεί ο μέσος συνετός άνθρωπος του ίδιου συναλλακτικού κύκλου με τον υπόχρεο, ο οποίος οφείλει και αυτός να δείξει τον ίδιο με εκείνον βαθμό επιμέλειας, ώστε να μπορεί να προβλέπει και να αποφεύγει την προσβολή των αγαθών και των εννόμων συμφερόντων τρίτων προσώπων.

Σ' αυτή την περίπτωση η ίδια αμελής αντισυναλλακτική συμπεριφορά συγκεκριμένου προσώπου θεμελιώνει συγχρόνως και υπαιτιότητα αυτού σε βαθμό αμέλειας ως αναγκαία υποκειμενική προϋπόθεση της αδικοπρακτικής ευθύνης, η οποία, στο χώρο του αστικού δικαίου, κρίνεται με το ίδιο αντικειμενικό μέτρο - κριτήριο, των δυνατοτήτων του μέσου συνετού και ευσυνείδητου προσώπου (ΑΠ1979/2017,1451/2014).

Αιτιώδης σύνδεσμος δε υπάρχει, όταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, η φερόμενη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης (άρθρ. 298 ΑΚ) ήταν επαρκώς ικανή (πρόσφορη) να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα, το οποίο και επέφερε πράγματι στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 1398/2015).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ10/2011,7/2006).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παράβαση (ΑΠ24/2015).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης. Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που, είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή του, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή

εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ15/2006). Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΟλΑΠ861/1984). Δηλαδή, αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε(ΑΠ74/2016).

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, πλην των παραπάνω, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιές επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις (Ολ.ΑΠ20/2005).

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από τον αριθ. 19 του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ, έκτου περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε, αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ2095/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα:" Η πρώτη εναγόμενη δημόσια επιχείρηση με την επωνυμία "... Α.Ε." (ήδη αναιρεσείουσα) διαθέτει, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις στη …., σε έκταση επιφάνειας πολλών στρεμμάτων, στις οποίες υφίσταται σύμπλεγμα δέκα (10) σιδηροδρομικών γραμμών.

Στις ανωτέρω εγκαταστάσεις υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός, ο οποίος εδώ και πολλά έτη είναι κλειστός, χωρίς την παρουσία προσωπικού, ενώ μόνο από τις 1-4 γραμμές διέρχονται αμαξοστοιχίες, από τις υπόλοιπες, δε, έξι (6) γραμμές (5-10), από δεκαπενταετίας, δεν διέρχονται αμαξοστοιχίες, βρίσκονται, δε, σταθμευμένα και παροπλισμένα, παλαιά βαγόνια μεταφοράς εμπορευμάτων, ηλικίας ακόμη και σαράντα (40) ετών, τα οποία έχουν υποστεί τεράστιες φθορές, καθώς δεν κινούνται, δεν χρησιμοποιούνται και δεν συντηρούνται, εκτεινόμενα σε μήκος 600 περίπου μέτρων.

Ο ανωτέρω χώρος, από την πλευρά που υφίστανται κατοικίες του χωριού …., έχει, μεν, περίφραξη από σύρμα, η οποία ωστόσο είναι κατεστραμμένη σε ορισμένα σημεία, ενώ από την πλευρά που εφάπτεται με παράπλευρη ασφαλτοστρωμένη οδό, δεν διαθέτει καμία περίφραξη, με συνέπεια η πρόσβαση σ' αυτόν να είναι ελεύθερη σε οποιονδήποτε.

Άνωθεν των 10 σιδηροδρομικών γραμμών και σε ύψος 5,75 μέτρων, διέρχονται οι γραμμές ηλεκτροδότησης των συρμών της, με αγωγούς υψηλής τάσης (25.000 V), δηλαδή ηλεκτροδοτούνται και οι έξι (6) γραμμές που δεν χρησιμοποιούνται και στις οποίες είναι εγκαταλελειμμένα τα παλαιά βαγόνια, ενώ η διαφορά ύψους από την οροφή των βαγονιών ως τις καλωδιώσεις ανέρχεται σε 1,67 μέτρα.

Οι κολώνες παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος βρίσκονται εντός του, ως άνω, χώρου, σε απόσταση 60 μέτρων η μία από την άλλη και φέρουν προειδοποιητική επιγραφή "ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΥΨΗΛΗ ΤΑΣΙΣ ...", που συνοδεύεται από ανάλογη προειδοποιητική σήμανση με το σήμα του κεραυνού, σε πινακίδια διαστάσεων 12X6 εκατοστών, τα οποία, ωστόσο, είναι ξεθωριασμένα και όχι εύκολα ορατά από απόσταση και κυρίως, υπό συνθήκες έλλειψης φωτισμού, καθώς και ακανθωτή στεφάνη, σε ύψος περίπου τριών μέτρων από τη βάση τους, για τον αποκλεισμό πρόσβασης οποιουδήποτε στο ύψος των ρευματοφόρων αγωγών.

Επίσης, τα περισσότερα παροπλισμένα βαγόνια, φέρουν σήμα προειδοποίησης κινδύνου υψηλής τάσης, το οποίο, όμως, είναι μικρού μεγέθους και ξεθωριασμένο, ενώ διαθέτουν και μεταλλικές σκάλες, που οδηγούν στην οροφή τους. Λόγω της μη λειτουργίας του ανωτέρω σιδηροδρομικού σταθμού από δεκαπενταετίας και της ανεμπόδιστης πρόσβασης σ' αυτόν, ο χώρος γίνεται συχνά προορισμός και τόπος επίσκεψης από τρίτους, τόσο από χρήστες ναρκωτικών ουσιών και άστεγους, όσο και από παρέες, που τον επιλέγουν για βόλτα ή για λήψη φωτογραφιών.

Στις 2.9.2011 και περί ώρα 19:30, ο Γ.- Α. Π., ηλικίας 22 ετών, υιός του πρώτου και της δεύτερης των εναγόντων, αδελφός της τρίτης ενάγουσας και εγγονός του τέταρτου, της πέμπτης και του έκτου των εναγόντων, (ήδη όλων αναιρεσιβλήτων), ο οποίος ήταν εν ζωή κάτοικος ..., έχοντας σκοπό να λάβει μέρος σε έκθεση φωτογραφίας και πληροφορούμενος για τον ανωτέρω χώρο από το φίλο του Α.

Τ., ο οποίος διαμένει στο χωριό ... της ίδιας περιοχής, μετέβη με το αυτοκίνητο του στο οποίο επέβαιναν οι... στον προαναφερόμενο σιδηροδρομικό σταθμό, προκειμένου να προβεί στη λήψη καλλιτεχνικών φωτογραφιών. Οι ανωτέρω, αφού στάθμευσαν το αυτοκίνητο από την πλευρά που δεν είναι περιφραγμένη, εισήλθαν κάθετα σ' αυτόν, κινούμενοι ανενόχλητοι εντός των γραμμών, επί των οποίων βρίσκονταν-τα παροπλισμένα βαγόνια και τραβούσαν φωτογραφίες.

Περί ώρα 20:00, ο Γ.-Α. Π. αποφάσισε να ανέβει στην οροφή ενός τέτοιου βαγονιού, ώστε να τραβήξει πανοραμικές φωτογραφίες. Χρησιμοποιώντας τη μεταλλική σκάλα που υπήρχε στο βαγόνι με αριθμό ...03-7, μήκους 14 μέτρων, πλάτους 2,6 μέτρων και ύψους 4,1 μέτρων, που βρισκόταν στην 7'' γραμμή του σταθμού, πάνω από το οποίο διέρχονταν ηλεκτροφόροι αγωγοί και το οποίο βρισκόταν στο μέσο περίπου της απόστασης ανάμεσα σε δύο κολώνες ηλεκτροδότησης, ήτοι, σε απόσταση 30 μέτρων περίπου από αυτές, ανέβηκε στο βαγόνι, μόλις, όμως πάτησε στην οροφή αυτού και πριν προλάβει να σηκωθεί όρθιος, από την προσέγγιση της κεφαλής του στον υπό τάση αγωγό, δημιουργήθηκε ηλεκτρικό τόξο και διέρρευσε ηλεκτρικό φορτίο μέσω του σώματος του, με συνέπεια να υποστεί ηλεκτροπληξία, στη συνέχεια, δε, επέπεσε από την οροφή του βαγονιού στο έδαφος, ενώ στα σημεία της οροφής που πάτησαν τα πόδια του δημιουργήθηκαν οπές.

Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής, πόυ διενήργησε η Ιατροδικαστής Dr. Ε. Ζ., κατόπιν παραγγελίας του Α.Τ. …, ο Γ.-Α. Π. υπέστη δερματικές εγκαυματικές αλλοιώσεις της κεφαλής, των άνω άκρων (πρόσθια/έξω επιφάνεια), του κορμού (πρόσθια επιφάνεια), των σκελών (πρόσθια επιφάνεια) και του τριχωτού της κεφαλής, του τριχωτού του προσώπου, του τριχωτού της πρόσθιας επιφάνειας του κορμού και του τριχωτού του εφηβαίου, εγκεφαλικό οίδημα, πνευμονικό οίδημα, οίδημα τραχείας- βρόγχων-αυλού του λάρυγγα, οι, δε, εγκαυματικές δερματικές αλλοιώσεις κεφαλής, κορμού και άκρων είναι συμβατές με ηλεκτροπληξία, ενώ τα στοιχεία του ιστορικού του δυστυχήματος και η μακροσκοπική εικόνα των εγκαυμάτων συνηγορούν υπέρ εγκαυματικών αλλοιώσεων από ηλεκτρικό τόξο, συνεπεία των οποίων, ως μόνης ενεργούς αιτίας, προκλήθηκε ακαριαία ο θάνατος του. ...

Όπως προεκτέθηκε, ο σιδηροδρομικός σταθμός …. είναι κλειστός, δηλαδή εκτός λειτουργίας,... Από τις δέκα (10) γραμμές που περιλαμβάνει η εγκατάσταση του σταθμού, μόνο οι 1η, 2η, 3η και 4η χρησιμοποιούνται για την κυκλοφορία διερχόμενων αμαξοστοιχιών, ενώ στις υπόλοιπες έξι (6) υπάρχουν εναποτεθειμένα εγκαταλελειμμένα βαγόνια, από δεκαπενταετίας, τα οποία έχουν υποστεί, λόγω της εγκατάλειψης τους και της μη συντήρησης τους, μεγάλες φθορές.

Στον εν λόγω σταθμό δεν υπάρχει επιβατική κίνηση, ούτε υπάλληλοι της πρώτης εναγομένης, αλλά ούτε και προσωπικό για τη φύλαξη των εγκαταστάσεων, ..., ενώ η εικόνα που παρουσιάζει είναι αυτή της εγκατάλειψης, η οποία επιτείνεται από τα παροπλισμένα βαγόνια, από την παντελή έλλειψη περίφραξης από την πλευρά που ο σταθμός γειτνιάζει με ασφαλτοστρωμένο δρόμο, απ' όπου η πρόσβαση είναι απολύτως ελεύθερη, καθώς και από τη διάτρητη περίφραξη με σύρμα που υπάρχει από την πλευρά που βρίσκονται κατοικίες του χωριού …, καθιστώντας, έτσι και από την πλευρά αυτή ευχερή την πρόσβαση στον καθένα, τέλος, δε, από την απουσία φύλαξης του χώρου.

Σύμφωνα με το ... έγγραφο του ... Α.Ε., εξαιτίας της ανωτέρω κατάστασης, ελλοχεύει τεράστιος κίνδυνος για τους ανθρώπους που διέρχονται από τον ανωτέρω σταθμό, τόσο από τις διερχόμενες αμαξοστοιχίες, όσο και από το γεγονός ότι οι γραμμές είναι ηλεκτροδοτούμενες. Περαιτέρω, αποδείχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, ότι ακόμη και άνωθεν των γραμμών, όπου ήταν εγκαταλελειμμένα βαγόνια και, επομένως, δεν χρησιμοποιούνταν, διατηρούνταν ηλεκτροδοτούμενοι οι αγωγοί, οι οποίοι, εξαιτίας της ύπαρξης των βαγονιών, αλλά και της σκάλας που υπήρχε επ' αυτών, ήταν προσβάσιμοι, καθώς η απόσταση αυτών από την οροφή των βαγονιών ανερχόταν σε 1,67 μέτρα.

Ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι η περίφραξη του σταθμού, από την πλευρά του ασφαλτοστρωμένου δρόμου, δεν είναι εφικτή, ενόψει της διαμόρφωσης και χρήσης αυτού, της διέλευσης συρμών και της ύπαρξης ισόπεδης διάβασης στην περιοχή των γραμμών, η έλλειψη αυτής, σε συνδυασμό με την απουσία φύλαξης και επίβλεψης του χώρου, δημιουργεί μία επικίνδυνη κατάσταση, η οποία επιτείνεται με την εγκατάλειψη βαγονιών, τα οποία διαθέτουν σκάλα, πάνω στις γραμμές και την ύπαρξη ηλεκτροφόρων αγωγών άνωθεν αυτών, οι οποίοι ηλεκτροδοτούνται, παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες, έξι γραμμές, δεν χρησιμοποιούνται.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η σήμανση περί των κινδύνων που υφίσταντο, εξαιτίας της υψηλής τάσης των ηλεκτροφόρων αγωγών στον ανωτέρω σταθμό, ακόμη και από απόσταση, ήταν ανεπαρκής. Όπως προεκτέθηκε, επί των στύλων στήριξης των αγωγών ηλεκτροδότησης υπήρχε τοποθετημένη προειδοποιητική επιγραφή "ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΥΨΗΛΗ ΤΑΣΙΣ ...", συνοδευόμενη από προειδοποιητική σήμανση με κεραυνό.

Ωστόσο, οι επιγραφές αυτές, αφενός μεν ήταν ξεθωριασμένες, αφετέρου, δε, ιδιαίτερα μικρές, διαστάσεων 12X6 εκατοστών; με αποτέλεσμα να είναι ορατές μόνο από απόσταση 2 μέτρων και υπό συνθήκες φωτισμού, ενόψει, δε και του ότι η απόσταση ανάμεσα σε δύο κολώνες είναι 60 μέτρα, οι σημάνσεις αυτές δεν είναι αρκετές και ικανές, ώστε να γίνουν αντιληπτές από τους εισερχόμενους στο χώρο, οι οποίοι, διασχίζοντας κάθετα αυτόν, είναι πιθανόν να μη προσεγγίσουν καμία από τις κολώνες στήριξης, όπως συνέβη και στην ένδικη περίπτωση, καθώς στο σημείο, απ' όπου εισήλθε ο θανών, δεν υπήρχε καμία σήμανση, ο ίδιος και η παρέα του εισήλθαν στο χώρο κατά τη δύση του ήλιου και κάθετα σχεδόν στις γραμμές και δεν πλησίασαν σε κάποια κολώνα, δεδομένου ότι το σημείο, όπου έλαβε χώρα το ένδικο δυστύχημα, απείχε περί τα 30 μέτρα από τις πλησιέστερες κολώνες ....

Επιπλέον, η σήμανση δεν ήταν επαρκής, καθώς ανέφερε, μεν, ότι υπήρχε υψηλή τάση, δεν προειδοποιούσε, όμως, ότι εξ αυτής υπάρχει κίνδυνος ηλεκτροπληξίας, όχι μόνο σε άμεση επαφή με αγωγό, αλλά ακόμη και από απόσταση, με τη δημιουργία ηλεκτρικού τόξου κατά την προσέγγιση στον αγωγό, όπως συνέβη και στην ένδικη περίπτωση.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι σε κάποια από τα παροπλισμένα βαγόνια υπήρχαν πινακίδια με σήμανση για την προειδοποίηση από τον κίνδυνο υψηλής τάσης, τα οποία επίσης ήταν ξεθωριασμένα και μη εύκολα ορατά, ειδικά, όμως στο υπ' αριθμ. ...03-7 βαγόνι, στο οποίο αναρριχήθηκε ο θανών, δεν υπήρχε τέτοιο πινακίδιο, αλλά ένας μικρός λευκός κεραυνός, ζωγραφισμένος απευθείας επάνω στο βαγόνι, πίσω από τη μεταλλική του σκάλα, ο οποίος δεν έδινε την εικόνα επίσημου προειδοποιητικού σήματος...

Την υποχρέωση της πρώτης εναγομένης για την κατάλληλη και αυξημένη σήμανση του χώρου στα πλαίσια λήψης μέτρων ασφαλείας για την αποφυγή ατυχημάτων από ηλεκτροπληξία εντός των εγκαταστάσεών της επέτασσε, όχι μόνο ο κανονισμός της και οι υπάρχουσες εθνικές διατάξεις, στις οποίες έχουν ενσωματωθεί και οι σχετικές κοινοτικές οδηγίες για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, αλλά και η καλή πίστη, η παράλειψη, δε, αυτή, σε συνδυασμό με την έλλειψη περίφραξης, φύλαξης και επίβλεψης του χώρου, αλλά και την εγκατάλειψη βαγονιών που έφεραν μεταλλικές σκάλες επί των γραμμών, άνωθεν των οποίων υπήρχαν αγωγοί ηλεκτροδοτούμενοι, δημιούργησε μία ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσταση, καθώς ήταν ικανή να δημιουργήσει και δημιούργησε την εντύπωση στο μέσο άνθρωπο ότι δεν ηλεκτροδοτούνται οι γραμμές, επί των οποίων ήταν τοποθετημένοι επί δεκαπενταετίας οι παροπλισμένοι, ακόμη και 40 ετών, συρμοί.

Εξ αυτής, λοιπόν, της διαμορφωθείσας κατάστασης, υπήρχε υποχρέωση της πρώτης εναγομένης, να τοποθετήσει νέα, σαφή σήμανση, που να καθιστά ξεκάθαρο στο μέσο συνετό άνθρωπο, τόσο για την ύπαρξη τάσης και στους αγωγούς που διέρχονται άνωθεν των εγκαταλελειμμένων βαγονιών όσο και για τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας ακόμη και σε προσέγγιση των ηλεκτροφόρων αγωγών και όχι μόνο από επαφή με αυτούς, παράλειψη, η οποία, σε συνδυασμό με την έλλειψη περίφραξης, φύλαξης και επίβλεψης του χώρου, συνδέεται αιτιωδώς με το θάνατο του Γ.-Α.

Π., καθώς η παράλειψη λήψης των κατάλληλων προειδοποιητικών μέτρων ήταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή και μπορούσε αντικειμενικά, κατά τη συνήθη και κανονική πορεία των πραγμάτων να επιφέρει το ζημιογόνο αποτέλεσμα και επέφερε αυτό στην ένδικη περίπτωση, αφού ο θανών, εξαιτίας των ανωτέρω, δεν απετράπη από το να εισέλθει στις εγκαταστάσεις της πρώτης εναγομένης, να κινηθεί εντός αυτών και να επιχειρήσει να ανέλθει στην οροφή ενός εκ των εγκαταλελειμμένων βαγονιών, πιστεύοντας ότι δεν κινδυνεύει από ηλεκτροπληξία>>.

Στη συνέχεια, το Εφετείο, αφού εκθέτει το περιεχόμενο και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης της Ε. Φ., που διενεργήθηκε κατόπιν παραγγελίας του Α.Τ ..., σύμφωνα με την οποία, ο θανάσιμος τραυματισμός οφείλεται στο ότι δεν είχαν παρθεί όλα τα μέτρα ασφαλείας και αποφυγής του ατυχήματος από πλευράς υπευθύνων του ..., συνεχίζει: "Η αναρρίχηση του θανόντος στην οροφή του βαγονιού στην ένδικη υπόθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί γεγονός μη δυνάμενο.να προβλεφθεί από τα αρμόδια όργανα της πρώτης εναγομένης, δεδομένου ότι 1) το ζημιογόνο συμβάν δεν έλαβε χώρα σε έναν εν λειτουργία σιδηροδρομικό σταθμό, αλλά σε κλειστό σταθμό, στις εγκαταστάσεις του οποίου ήταν εγκαταλελειμμένα πολλά βαγόνια, παροπλισμένα από δεκαπενταετίας, τα οποία διέθεταν σκάλα και ήταν κοινώς γνωστό ότι παραβιάζονταν από τρίτα πρόσωπα, τα οποία εισέρχονταν και κινούνταν εντός αυτών ανέλεγκτα και 2)περιστατικό ηλεκτροπληξίας είχε λάβει χώρα στον ίδιο σταθμό και δύο χρόνια νωρίτερα, όπως προκύπτει από την από 8.9.2011 επιστολή του Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας ...

προς την πρώτη εναγομένη, με την οποία ζητεί τη συνεργασία της για εξεύρεση λύσεων προς το σκοπό παρόμοιων νέων ατυχημάτων, αλλά και από την, ως άνω, τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα, το ένδικο θανατηφόρο δυστύχημα προκλήθηκε καταρχήν από υπαιτιότητα των αρμοδίων οργάνων της πρώτης εναγομένης.

Ωστόσο, μεγάλος βαθμός συνυπαιτιότητας στην επέλευση του θανάσιμου τραυματισμού του βαρύνει τον ίδιο τον θανόντα, καθόσον εισήλθε στο χώρο ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης, χωρίς να ενημερωθεί εάν είχε σχετικό δικαίωμα, κυρίως, δε, επιχείρησε να αναρριχηθεί σε βαγόνι ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης, χωρίς να καταβάλει τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή, με αποτέλεσμα να υποστεί ηλεκτροπληξία, εξαιτίας δημιουργίας ηλεκτρικού τόξου από την προσέγγισή του με τα, άνωθεν του βαγονιού, ηλεκτροφόρα καλώδια συνεπεία της οποίας επήλθε ακαριαία ο θάνατος του.

Ειδικότερα, ενώ αντιλήφθηκε την ύπαρξη ηλεκτροφόρων αγωγών πάνω από το βαγόνι, είχε την πεποίθηση, την οποία επέτεινε η εικόνα εγκατάλειψης του σταθμού και των παροπλισμένων βαγονιών, ότι αυτοί δεν είναι υπό τάση, επομένως, δεν υπήρχε κίνδυνος ηλεκτροπληξίας και αποφάσισε να αναρριχηθεί σ' αυτό, χωρίς όμως να βεβαιωθεί προηγουμένως ότι οι αγωγοί αυτοί πράγματι δεν ηλεκτροδοτούνταν, ήτοι, χωρίς να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, όπως σχετική ενημέρωση από τους αρμόδιους υπαλλήλους της πρώτης εναγομένης, όπως όφειλε και μπορούσε να κάνει, ως μέσος συνετός άνθρωπος και δη ενήλικος, δεδομένης της επικινδυνότητας του εγχειρήματός του.

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές θα πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η σχετική ένσταση συνυπαιτιότητας που προέβαλε η πρώτη εναγομένη, τόσο πρωτοδίκως, όσο και με την κρινόμενη έφεσή της. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο θανών, κατά το χρόνο θανάτου του, ήταν ηλικίας 22 ετών, υγιής, σπούδαζε και ασχολούνταν ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, διέμενε, δε, με τους γονείς και την αδελφή του στο ...

και διατηρούσε σχέσεις αγάπης και στοργής τόσο με τους γονείς και την αδελφή του, όσο και με τους παππούδες του. Ο αιφνίδιος θάνατος του, υπό τις ανωτέρω περιγραφείσες συνθήκες, προκάλεσε σε όλους τους ενάγοντες βαρύτατο ψυχικό κλονισμό και τους δημιούργησε βαθύτατα συναισθήματα πόνου, θλίψης και οδύνης, που δεν θα μπορέσουν ποτέ να ξεπεράσουν στο μέλλον.

Προς εξισορρόπηση της δυσμενούς αυτής κατάστασης και ανακούφισής τους, στο μέτρο του δυνατού, από τη λύπη και τον πόνο, δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση ... το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης των εναγόντων θα πρέπει να καθορισθεί στο εύλογο ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ για καθένα από τους πρώτο, δεύτερη και τρίτη των εναγόντων, γονείς και αδελφή του θανόντος, αντίστοιχα, και στο ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ για καθένα από τους τέταρτο, πέμπτη και έκτο των εναγόντων, παππούδων και γιαγιάς του θανόντος".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, ακολούθως, το Εφετείο, απέρριψε την από 10-7-2013 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης) Δικαστηρίου, που δεχόμενο εν μέρει την από 19-11-2012 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, την υποχρέωσε να καταβάλει σε καθένα από αυτούς τα ανωτέρω χρηματικά ποσά, αντίστοιχα, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις αναφερόμενες στην αρχή της παρούσας ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Ειδικότερα, η, κατά τις αναιρετικά ανέλεγκτες παραδοχές αυτού, μη λήψη από τα αρμόδια όργανα της αναιρεσείουσας, των κατάλληλων μέτρων, συνισταμένων: Α)στην τοποθέτηση νέας και σαφούς σήμανσης που να καθιστά ξεκάθαρο:

στο μέσο συνετό άνθρωπο, τόσο την ύπαρξη τάσης και στους αγωγούς που διέρχονται άνωθεν των εγκαταλελειμμένων βαγονιών ,όσο και τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας, ακόμη και με προσέγγιση των ηλεκτροφόρων αγωγών και Β)στην περίφραξη, φύλαξη και, επίβλεψη του μη λειτουργούντος σιδηροδρομικού της σταθμού, με εγκαταλελειμμένα επί σειρά ετών βαγόνια που έφεραν σκάλες επί των γραμμών, πάνω από τα οποία διέρχονταν ηλεκτροφόρα καλώδια ηλεκτροδοτούμενα με υψηλής τάσης ρεύμα, (κατάσταση που αποτελούσε πηγή κινδύνου), καταφάσκει την από αμέλεια παράνομη συμπεριφορά τους, όπως και την παραδοχή του δικαστηρίου της ουσίας ότι, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, η αμελής αυτή συμπεριφορά αποτελούσε πρόσφορη αιτία, για τον θανάσιμο τραυματισμό του συγγενούς των αναιρεσιβλήτων, εξ αιτίας και της οποίας τελικώς επήλθε.

Η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο με αριθμό 1 της κρινόμενης αίτησής της, από το άρθρο 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο, ότι κατ' εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 914 και 330ΑΚ, δέχθηκε αμελή συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων της, αφού, α)είχαν δικαίωμα στον ιδιόκτητο χώρο τους να σταθμεύσουν και να παροπλίσουν βαγόνια κάτω από εναέριους διερχόμενους ηλεκτροδοτούμενους ηλεκτροφόρους αγωγούς, β)υπήρχαν πινακίδες που λειτουργούσαν αποτρεπτικά για τον οποιονδήποτε θα ήθελε να επιχειρήσει να αναρριχηθεί σε βαγόνι, γ)δεν επιβάλλεται από διάταξη νόμου ή από την καλή πίστη η περίφραξη του χώρου και η εγκατάσταση φύλακα που να αποτρέπει, την είσοδο τρίτων προσώπων, που δεν είχαν δικαίωμα να εισέλθουν και δ)η χρήση των τεσσάρων μόνο γραμμών για τη διέλευση αμαξοστοιχιών και η χρήση των υπολοίπων έξι για τη στάθμευση ή τον παροπλισμό παλαιών βαγονιών δεν δημιουργούν επικίνδυνη κατάσταση.

Ο ανωτέρω λόγος ,ως προς την υπό στοιχείο α) αιτίαση είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται σε λανθασμένη προϋπόθεση, αφού η αμέλεια της αναιρεσείουσας δεν στοιχειοθετείται με την προσβαλλόμενη απόφαση στην δικαιωματική στάθμευση των παροπλισμένων βαγονιών της στον εκτός λειτουργίας σταθμό της, ως προς την υπό στοιχείο β)αιτίαση, είναι απαράδεκτος, εφόσον πλήττει την ανέλεγκτη περί του αντιθέτου κρίση επί της ουσίας του Εφετείου, ενώ ως προς τις υπό στοιχεία γ) και δ) αιτιάσεις, είναι αβάσιμος, αφού, με ορθή εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, το Εφετείο, δέχθηκε ότι η δημιουργία από την αναιρεσείουσα της υπάρχουσας κατάστασης του κλειστού σιδηροδρομικού σταθμού και της διατήρησής του επί πολλά έτη, υπό τις συνθήκες που επακριβώς περιγράφονται στην προσβαλλόμενη απόφαση (και όχι μόνο αυτές που επιλεκτικά απομονώνονται και εκτίθενται ανωτέρω από την αναιρεσείουσα), συνιστούσε επικίνδυνη κατάσταση, που επέβαλε στην τελευταία, την κατά την καλή συναλλακτική πίστη, λήψη των απαραίτητων ενδεικνυόμενων:

από τις περιστάσεις μέτρων προστασίας των τρίτων (έστω και αν αυτοί εισέρχονταν, παράνομα), τα οποία και δεν έλαβε, καίτοι μάλιστα (κατά τις παραδοχές του Εφετείου) είχε πρόσφατα υπάρξει και προηγούμενο περιστατικό ηλεκτροπληξίας στον ίδιο σταθμό, ενώ ήταν κοινώς γνωστό ότι εισέρχονταν και κινούνταν εντός του σταθμού αυτού, ανέλεγκτα, τρίτα πρόσωπα.

Με τον πρώτο λόγο με αριθμό 2 της κρινόμενης αίτησής της από το άρθρο 559αριθμ.1(και όχι και 19)ΚΠολΔ,η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι κατά κακή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων και αρκούμενη σε διαφορετικά περιστατικά από αυτά που απαιτούνται, δέχθηκε την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράλειψης λήψης εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων της των προεκτεθέντων προστατευτικών μέτρων και του επελθόντος αποτελέσματος, αφού αυτή διεκόπη από την απερίσκεπτη και επιπόλαιη αναρρίχηση του παθόντος, γεγονός "έκτακτο, αντικειμενικώς ασυνήθιστο και μη δυνάμενο να προβλεφθεί".0 λόγος είναι αβάσιμος, αφού οι προπεριγραφείσες παραλείψεις της αναιρεσείουσας ήσαν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανές και μπορούσαν αντικειμενικά να επιφέρουν, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων το επιζήμιο αποτέλεσμα, ανεξάρτητα εάν σε αυτό συνετέλεσε (και δεν διέκοψε) και η αμελής συμπεριφορά του παθόντος, όπως δέχθηκε και το Εφετείο.

Η περιλαμβανόμενη στον ίδιο αναιρετικό λόγο αιτίαση περί έκτακτου, ασυνήθιστου και μη δυναμένου να προβλεφθεί περιστατικού, πλήττει απαράδεκτα, την περί του αντιθέτου ουσιαστική κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης. To αποδεικτικό πόρισμα εξάλλου, της προσβαλλόμενης απόφασης έχει νόμιμη βάση, και δη την απαιτούμενη αιτιολογία, γιατί αναφέρονται σε αυτό με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς ενδοιαστικές κρίσεις, τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων.

Με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης, από το άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα, μέμφεται το Εφετείο: 1)για ανεπαρκή αιτιολογία, διότι, α)δεν εξήγησε γιατί η υπάρχουσα σήμανση ήταν ανεπαρκής, β)δεν προσδιόρισε σε ποιά απόσταση έπρεπε να υπάρχει η κατάλληλη σήμανση, ούτε το όριο προσέγγισης στους αγωγούς, 2)για ασαφή αιτιολογία, α)αφού με την αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι "ακόμη και αν ήθελε ...θεωρηθεί ότι η περίφραξη του σταθμού, από την πλευρά του ασφαλτοστρωμένου δρόμου ,δεν είναι εφικτή, ενόψει της διαμόρφωσης και χρήσης αυτού, της διέλευσης συρμών και της ύπαρξης ισόπεδης διάβασης στην περιοχή των γραμμών, η έλλειψη αυτής, σε συνδυασμό με την απουσία φύλαξης και επίβλεψης του χώρου, δημιουργεί μία επικίνδυνη κατάσταση....", δεν καθίσταται σαφές αν το Εφετείο θεωρεί αναγκαία επιβαλλόμενη ενέργεια την περίφραξη, φύλαξη και επίβλεψη του χώρου και αν η παράλειψη περίφραξης από τη συγκεκριμένη πλευρά συνιστά παράλειψη επιβαλλόμενου μέτρου εκ μέρους της, β)διότι με την κρίση της περί συνυπαιτιότητας του παθόντος ,συνισταμένη στο ότι καίτοι είχε αντιληφθεί τα ηλεκτροφόρα καλώδια, έχοντας την πεποίθηση ότι δεν είναι υπό τάση ,από την εικόνα εγκατάλειψης του σταθμού, επεχείρησε να αναρριχηθεί σε βαγόνι χωρίς να φροντίσει προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι οι αγωγοί δεν ηλεκτροδοτούνται, καταλείπει ασάφειες σε σχέση με το θέμα της ύπαρξης αιτιώδους συνάφειας στις αποδιδόμενες στην ίδια παραλείψεις και του επελθόντος θανάσιμου τραυματισμού του.

Ο ανωτέρω λόγος, Α)ως προς τις με αριθμό 1α και β αιτιάσεις είναι αβάσιμος, εφόσον η παραδοχή του Εφετείου περί ελλειπούς και ακατάλληλης σήμανσης δεν χρειαζόταν και τις επικαλούμενες με αυτές επιπλέον αιτιολογίες, Β)ως προς την με αριθμό 2α αιτίαση είναι επίσης αβάσιμος, εφόσον η επάλληλη αυτή αιτιολογία αφορούσε την παραδοχή του Εφετείου περί επικίνδυνης κατάστασης που είχε δημιουργηθεί από τον κλειστό σιδηροδρομικό σταθμό, η οποία υφίστατο ακόμη και αν ήθελε υποτεθεί ότι δεν ήταν εφικτή η περίφραξη αυτού στο συγκεκριμένο σημείο και δεν καθιστά ασαφές το αποδεικτικό του πόρισμα περί παράλειψης εκ μέρους της αναιρεσείουσας να λάβει τα κατάλληλα μέτρα τόσο με την τοποθέτηση νέας, σαφούς σήμανσης, που να καθιστά ξεκάθαρο στο μέσο συνετό άνθρωπο, τόσο την ύπαρξη τάσης και στους αγωγούς που διέρχονται άνωθεν των εγκατελελειμμένων βαγονιών, όσο και για τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας, ακόμη και με απλή προσέγγιση των ηλεκτροφόρων αγωγών, όσο και με την περίφραξη (όπου είναι δυνατή), φύλαξη και επίβλεψη του σταθμού και Γ)ως προς την με αριθμό 2β αιτίαση είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκθέτει η αναιρεσείουσα ποιές ασάφειες καταλείπει η παραδοχή της συνυπαιτιότητας του παθόντος σε σχέση με την αιτιώδη συνάφεια των δικών της παραλείψεων και του επελθόντος αποτελέσματος.

Η παραδοχή εξάλλου της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι ο παθών εισήλθε στο σταθμό στις 2-9-2011 και ώρα 19.30 δεν είναι αντιφατική με αυτή, ότι οι προειδοποιητικές επιγραφές που ήσαν τοποθετημένες επί των στύλων στήριξης των αγωγών ήταν ξεθωριασμένες, ιδιαίτερα μικρές και ήταν ορατές μόνο από απόσταση 2 μέτρων και υπό συνθήκες φωτισμού, ενώ στο σημείο απ' όπου εισήλθε ο θανών δεν υπήρχε καμία σήμανση, εισήλθε στο χώρο κατά τη δύση του ηλίου και κάθετα σχεδόν στις γραμμές, δεν πλησίασε σε κολώνα και έτσι δεν έγιναν αντιληπτές από αυτόν.

Επομένως, όσα περί του αντιθέτου, υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, με τον δεύτερο, με τον αριθμό 5 αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, αναφέροντας επιλεκτικά την παραδοχή της απόφασης περί της ώρας εισόδου του παθόντος στον σταθμό και επικαλούμενη στη συνέχεια τα δικά της συμπεράσματα και κρίσεις, σύμφωνα με τα οποία, κατά την ανωτέρω ώρα δεν έχει δύσει ο ήλιος και υφίσταται επαρκής φωτισμός, καταλήγοντας ότι είναι αντιφατική η παραδοχή πως για το λόγο αυτό (χωρίς να εκθέτει και τις υπόλοιπες παραδοχές του Εφετείου) δεν κατέστη αντιληπτή από τον παθόντα η προειδοποιητική πινακίδα, αποτελούν κρίσεις αναφερόμενες στην ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης, οι οποίες προβάλλονται απαράδεκτα στο παρόν Δικαστήριο.

Κατ 'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η τελευταία λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (αρθρ.176,183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Μαρτίου 2017 αίτηση της δημόσιας εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ", για αναίρεση της 354/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ