Supreme Court dismisses appeal due to lack of explicit power of attorney and vague grounds for appeal.

Απόφαση 713 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 713/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσίβλητων: 1......., 2........, 3.........., εκ των οποίων η 1η και ο 2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Μανωλόπουλο, ενώ η 3η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Πολιτόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/5/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5748/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6/3/2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 24/1/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων ζήτησαν την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104 και 576 παρ. 2 και 3 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος δεν επισπεύδει τη συζήτηση, εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που αυτεπαγγέλτως πλέον εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσίβλητος θεωρείται ως μη παριστάμενος, οπότε ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας του δικηγόρου Αθηνών Ευθυμίου Πολιτοπούλου, που εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την επισπευδόμενη από τον αναιρεσείοντα συζήτηση της υποθέσεως, ως πληρεξούσιος της τρίτης των αναιρεσιβλήτων. Έτσι, αυτή θεωρείται ως μη παρισταμένη. Όμως, ενόψει του ότι, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με επίκληση υπ' αριθμ. ...... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ......., ακριβές αντίγραφο της από 6-3-2007 αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη του αρμοδίου Αντιπροέδρου, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος η 12η Φεβρουαρίου 2008 και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην εν λόγω αναιρεσίβλητη, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρα 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται, κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ., θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη αναίρεση πλήττεται η πιο πάνω απόφαση με την οποία, κατά παραδοχή των εφέσεων των εναγομένων, εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση και απορρίφθηκε η αγωγή του αναιρεσείοντος δικηγόρου ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, αφού εκτίθεται επί λέξει ότι "...εις την σελίδα α' του φύλλου 4 της (προσβαλλόμενης) αποφάσεως μνημονεύονται εναντίον μου α) ότι εγώ ο ενάγων ασκώ καταχρηστικώς το υποτιθέμενο δικαίωμά μου και β) ότι υπάρχει προφορική συμφωνία (μεταξύ των αντιδίκων και εμού), περί εργολαβίας δίκης αμοιβής και προφορική συμφωνία περί μη λήψεως αμοιβής και της δαπάνης σε περίπτωση δυσμενούς εκβάσεως της δίκης, έτσι ο ενάγων δε δικαιούται να αξιώνει αμοιβή, ή δαπάνη κατ' αυτή τη χρονική στιγμή, δεδομένου ότι η δίκη επί της από 29-11-1999 αγωγής δεν έχει περατωθεί", παρατίθεται ακολούθως εκτενής αναφορά του ιστορικού και της διαδικαστικής πορείας της διαφοράς μέχρι την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, και ζητείται "βάσει των ανωτέρω εκτεθέντων" η αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Με τέτοιο περιεχόμενο ο λόγος αυτός, στον οποίο δεν αναφέρονται οι αποδιδόμενες στο δικαστήριο της ουσίας συγκκεκριμένες νομικές πλημμέλειες, ώστε να είναι εφικτή η υπαγωγή αυτών σε κάποιο λόγο αναιρέσεως, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στη διάταξη του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-3-007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5748/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των πρώτου και δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ