Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing without valid force majeure justification.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appellant's appeal inadmissible and ordered them to pay the legal costs. The appellant filed the appeal on June 15, 2005, which was outside the ten-day deadline established by law, starting from the service date of June 4, 2005. Although the appellant did not appear at the hearing, they failed to submit a certificate proving force majeure or other statutory grounds for the delay. Consequently, the court ruled that the untimely filing rendered the appeal procedurally invalid under the Code of Civil and Administrative Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 476 § 1 and 583 § 1 of the Code of Civil and Administrative Procedure: An appeal filed after the statutory deadline is inadmissible unless justified by force majeure or other statutory exceptions, and the appellant bears the legal costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 713 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 713/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ...., κατοίκου....., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 44/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Ιουνίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1189/2005.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη, με αριθμό 579/1-12-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω την υπ' αριθμ 1/15-6-2005 αίτηση αναιρέσεως του ....., κατοίκου .... , κατά της υπ' αριθμ 44/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση που είχε αυτός ασκήσει κατά της υπ' αριθμ 4944/2002 καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης και εκθέτω τα ακόλουθα:
Κατά τις διατάξεις της παρ 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε , εκτός άλλων περιπτώσεων , εκπροθέσμως , το δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο) , που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά , ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν την εισαγωγή της υποθέσεως , κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και τη καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.
Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου , άλλως από τη νόμιμη επίδοση της στο δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή , χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία , σε κάθε περίπτωση , πριν από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων τελεσιδίκων αποφάσεων της παρ 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ (ΑΠ 416 /1995, ΠΧ ΜΕ/750, ΑΠ 637/03, Πράξη και Λόγος ΠΔ 2003/160).Ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσομένη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών , τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 2234/02, ΠΧ ΝΓ/791, ΑΠ 1451/03, Πράξη και Λόγος ΠΔ 2003/308).
Στην προκειμένη περίπτωση , η προσβαλλόμενη ανωτέρω απόφαση καταχωρήθηκε στο ένδικο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 3-2-2005 , όπως αυτό προκύπτει από τη συνημμένη στη δικογραφία από 16-6-2005 υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης . Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το συνημμένο στη δικογραφία αποδεικτικό επιδόσεως του Αστυφύλακα ...., ή πιο πάνω απόφαση επεδόθη νομότυπα στον ίδιο προσωπικά τον αναιρεσείοντα την 4-6-2005.
Παρά ταύτα όμως ο αναιρεσείων εφησύχασε και άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως εκπροθέσμως και μάλιστα την 15-6-2005, ημέρα Τετάρτη, με δήλωση του ενώπιον του Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, για την οποία συντάχθηκε, η ανωτέρω υπ' αριθμ 1/2005 έκθεση αναιρέσεως. Δηλαδή ασκήθηκε η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως την επόμενη ημέρα, από την παρέλευση της δεκαήμερης προθεσμίας, εντός της οποίας μπορούσε να ασκηθεί εμπρόθεσμη αναίρεση.
Ενώ στην έκθεση αυτή αναιρέσεως δεν επικαλείται ο αναιρεσείων κάποιο λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της. Κατόπιν τούτων, πρέπει σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, να κηρυχθεί απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως της, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρα 476 παρ 1 ,583 παρ 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣΠΡΟΤΕΙΝΩ: 1) Να κηρυχθεί απαράδεκτη, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα , η υπ' αριθμ 1/15-6-2005 αίτηση αναιρέσεως του ....., κατοίκου .... , κατά της υπ' αριθμ 44/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης. Και 2) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.
Αθήνα 6-10-2005
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΧρήστος Σιδέρης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ.1, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 168, 473 παρ.1, 3 και 474 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, αν η αναίρεση ασκηθεί από τον κατηγορούμενο με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση (είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου κατά το άρθρο 465 ΚΠΔ) και ο αναιρεσείων δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η προθεσμία άσκησής της είναι δεκαήμερη και αρχίζει από την επομένη της επίδοσης της απόφασης, αν αυτή έχει καθαρογραφεί και καταχωρηθεί στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, διαφορετικά αρχίζει από την επομένη της μεταγενέστερης καταχώρισης.
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Στη προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 44/2005 απόφαση του ως εφετείου δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, που απαγγέλθηκε απόντος του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένη στις 3-2-2005, όπως προκύπτει από την από 16-6-2005 βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, και επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 4-6-2005, όπως προκύπτει από το από 4-6-2005 αποδεικτικό επίδοσης του αστυνομικού ......
Η κρινομένη αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής, με την οποία είχε απορριφθεί έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 4944/2002 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης ασκήθηκε στις 15-6-2005, δηλαδή μετά την πάροδο της προθεσμίας των δέκα ημερών από την επίδοση (4-6-2005), χωρίς ο αναιρεσείων να επικαλείται και να αναφέρει στην συνταχθείσα, σύμφωνα με τα άρθρα 474 παρ. 2 και 509 ΚΠΔ, έκθεση αναίρεσης λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση.
Επομένως η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρο 476 § 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 1/15-6-2005 αίτηση του .....για αναίρεση της υπ' αριθμ. 44/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης. Και.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2006. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ