Appeal dismissed because the lower court's failure to note a missing document implies its existence, which is unreviewable.

Απόφαση 712 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Αναίρεση. Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αρ. 11β' του ΚΠολΔ δεν ιδρύεται όταν από την αναιρεσιβαλλομένη προκύπτει αδιστάκτως ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Η μη βεβαίωση του δικαστηρίου ότι δεν προσκομίστηκε ένα έγγραφο που επικαλέστηκε ο διάδικος ενέχει ανέλεγκτη παραδοχή ότι προσκομίστηκε και το έγγραφο αυτό. Ανέλεγκτη η παραδοχή του Εφετείου ότι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε ένας ουσιώδης ισχυρισμός. Επικυρώνει Εφ.Θεσσ. 1486/2009.

Αριθμός 712/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Χ. Τ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παντελή Μήτση.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Π. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπαδόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-5-2004 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22736/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 1486/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 12-11-2009 αίτησή του

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Αργύριος Σταυράκης, ανέγνωσε την από 15-11-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο κατά το άρθρο 559 αρ.11 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως της παρά τον νόμο μη λήψεως υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν δεν ιδρύεται όταν από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει αναμφιβόλως ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά αυτά μέσα, η μη βεβαίωση δε του δικαστηρίου ότι δεν προσκομίστηκε ένα έγγραφο από εκείνα που επικαλέστηκε ο διάδικος ενέχει παραδοχή ότι προσκομίστηκε και το έγγραφο αυτό. Η τελευταία αυτή παραδοχή του Εφετείου, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγμάτων, είναι ανέλεγκτη, σύμφωνα με το άρθρο 561§1 του ΚΠολ.Δ., όπως ανέλεγκτη είναι, για τον ίδιο λόγο, και η παραδοχή του δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε ένας ουσιώδης ισχυρισμός του διαδίκου.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε δέχθηκε ότι η ανακοπτόμενη υπ' αριθμ. 9413/2004 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε βάσει της υπ' αριθ. ... επιταγής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ που είχε εκδοθεί από τον αναιρεσείοντα -ανακόπτοντα στη Θεσσαλονίκη την 28-3-2004, ποσού 17.800 ευρώ, εις διαταγήν του αναιρεσιβλήτου- καθ' ου η ανακοπή, και η οποία (επιταγή) εμφανίστηκε από τον αναιρεσίβλητο προς πληρωμή στην πληρώτρια Τράπεζα μέσα στη νόμιμη προθεσμία και δεν πληρώθηκε ελλείψει διαθεσίμων κεφαλαίων του αναιρεσείοντος στην τράπεζα αυτή.

Η ανωτέρω επιταγή είχε δοθεί από τον αναιρεσείοντα στον αναιρεσίβλητο εις αντικατάσταση άλλης (προηγούμενης) ισόποσης επιταγής του ιδίου με φερόμενη ημερομηνία εκδόσεως (μεταχρονολογημένη) 28-2-2004, η οποία είχε εκδοθεί προς κάλυψη μέρους από το συνολικό τίμημα 55.000 ευρώ ποσότητας καλαμποκιού που ο αναιρεσείων είχε αγοράσει από τον αναιρεσίβλητο και για το οποίο ο αναιρεσείων είχε εκδώσει τις αναφερόμενες πέντε (5) επιταγές μεταξύ των οποίων και η ανωτέρω από 28-2-2004, εις διαταγήν του αναιρεσιβλήτου.

Βάσει δε των παραδοχών του αυτών και αφού απέρριψε ως αναπόδεικτη την ένσταση εξοφλήσεως που εκτός των άλλων είχε προτείνει ο αναιρεσείων με την ανακοπή του, το Εφετείο απέρριψε την έφεση του τελευταίου κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε δεχθεί τα ίδια και είχε απορρίψει την ένδικη ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής.

Στην κρίση του αυτή κατέληξε το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη, όπως βεβαιώνεται στην αναιρεσιβαλλομένη και προκύπτει αδιστάκτως από το όλο περιεχόμενο της και όλα τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι. Επομένως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος, από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ., λόγοι του αναιρετηρίου, με τους οποίους υποστηρίζεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα "μπλοκ" των επιταγών από τα οποία εκδόθηκαν οι ειρημένες πέντε επιταγές και από τα οποία προκύπτει, κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, που τα προσκόμισε και τα επικαλέστηκε, ότι αυτά εκδόθηκαν μετά την έκδοση των επιταγών, καθώς και ότι (δεν έλαβε υπόψη) και τα ζυγολόγια αγοράς του καλαμποκιού, από τα οποία προκύπτει, επίσης κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, ότι η αγορασθείσα ποσότητα καλαμποκιού ανέρχεται σε 1.407.000 καλά και όχι σε 2.060.000 κιλά που δέχεται το Εφετείο.

Κατά τα λοιπά οι προαναφερόμενοι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι του αναιρετηρίου αναφέρονται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, κατά το άρθρο 561§1 του Κ.Πολ.Δ., και είναι απορριπτέοι κατά τούτο ως απαράδεκτοι. Περαιτέρω, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι μεταξύ των εγγράφων που έλαβε υπόψη το εφετείο είναι και η προαναφερθείσα από 28-2-2004 επιταγή, εις αντικατάσταση της οποίας, όπως επίσης προαναφέρθηκε, είχε δοθεί η ανωτέρω επιταγή βάσει της οποίας εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής και την οποία είχε επικαλεσθεί ο αναιρεσίβλητος.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρεται ότι ο τελευταίος δεν είχε προσκομίσει την επιταγή αυτή, ούτε ήταν αναγκαία και η αναφορά των επιμέρους στοιχείων της (αναφέρεται μόνο η μεταχρονολογημένη ημερομηνία εκδόσεώς της), τούτο δε ενέχει την παραδοχή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ότι ο αναιρεσίβλητος είχε προσκομίσει την ειρημένη επιταγή, και ο πρώτος, κατά το πρώτο σκέλος του, από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ.

λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Ο ίδιος λόγος, κατά το δεύτερο σκέλος του, με τον οποίο και υπό την επίκληση του αριθμού 10 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. υποστηρίζεται ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσιβλήτου ότι ο αναιρεσείων είχε παραδώσει σ' αυτόν την προαναφερθείσα επιταγή, χωρίς να αποδεικνύεται ο ισχυρισμός αυτός, είναι (ο ανωτέρω λόγος) απαράδεκτος και απορριπτέος, ως αναγόμενος σε εκτίμηση πραγμάτων, κατά τα προεκτεθέντα.

Τέλος, όπως επίσης προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, το Εφετείο έλαβε μεν υπόψη και συνεκτίμησε ως αποδεικτικό μέσον και την υπ' αριθμ. 20/6-3-2005 διάταξη του Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η από 9-6-2004 έγκληση του αναιρεσείοντος εις βάρος του αναιρεσιβλήτου για υπεξαγωγή εγγράφου και απάτη που αφορούν την ένδικη διαφορά, από κανένα όμως σημείο της αναιρεσιβαλλομένης δεν προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε την ύπαρξη δεδικασμένου από την εισαγγελική αυτή διάταξη ως προς την απαίτηση για την οποία εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής.

Επομένως τα αντίθετα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 16 του Κ.Πολ.Δ., του αναιρετηρίου, είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Μετά από αυτά πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (αρθρ. 176, 183, 191§2 Κ.Πολ.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-11- 2009 αίτηση του Χ. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1486/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2012. και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ