Supreme Court dismisses appeal for public entity regarding private law employment disputes and vague annulment grounds.

Απόφαση 712 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Οι διαφορές για τις αποδοχές εργαζομένων που συνδέονται με το δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου υπάγονται στην δικαιοδοσία των πολιτικών και όχι των διοικητικών δικαστηρίων. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, πρέπει ναπροσδιορίζεται το ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς το οποίο, κατά τον αναριεσείοντα, υφίσταται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα στις αιτιολογίες της απόφασης, με παράθεση των παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας, των φερομένων ως ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών της απόφασης, με επισήμανση σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντιφατικότητά τους, αλλά και του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει η έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης. η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί η παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Αριθμός 712/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Νέας Χαλκηδόνας Αττικής, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Δήμαρχο .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μενέλαο Παπαδημητρίου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Βασδέκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1159/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1549/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-11-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 25-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 94 παρ. 1 του Συντάγματος η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στα υφιστάμενα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, κατά δε την παρ.3 του ίδιου άρθρου στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται όλες οι ιδιωτικές διαφορές. Σε εφαρμογή των συνταγματικών αυτών ορισμών, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 9 του ν. 1406/1983, όλες οι διοικητικές διαφορές ουσίας υπάγονται από 11.6.1985 στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, ενώ κατά το άρθρο 1 του ΚΠολΔ οι διαφορές του ιδιωτικού δικαίου ανήκουν στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων.

Κατά το άρθρο 1 παρ.2 εδ. θ' του Ν.1406/1983 στις διοικητικές διαφορές ουσίας που υπάγονται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων περιλαμβάνονται ιδίως αυτές που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά, εκτός των άλλων, και στις κάθε είδους αποδοχές του προσωπικού εν γένει του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των Ν.Π.Δ.Δ.

οι οποίες ρυθμίζονται από διατάξεις κανονιστικού περιεχομένου. Ως "αποδοχές", κατά τη διάταξη αυτή, νοούνται οι αποδοχές του προσωπικού που συνδέεται με το Δημόσιο, τους ΟΤΑ ή τα Ν.Π.Δ.Δ. με σχέση δημόσιου δικαίου. Απ' αυτό γίνεται φανερό ότι οι διαφορές που αφορούν τις αποδοχές των μισθωτών που συνδέονται με το Δημόσιο με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων (ΑΕΔ 11/1992).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 4 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Στην προκείμενη περίπτωση, με την ένδικη αγωγή της η ενάγουσα (και ήδη αναιρεσίβλητη) ισχυρίστηκε ότι προσλήφθηκε από τον εναγόμενο (και ήδη αναιρεσείοντα) Δήμο Νέας Χαλκηδόνας στις 9.11.2001 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας διάρκειας 11 μηνών, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως σχολική φύλακας.

Ότι μετά τη λήξη της προαναφερόμενης σύμβασης καταρτίστηκαν διαδοχικές συμβάσεις εξάμηνης διάρκειας μέχρι τις 20.11.2006, οπότε κατατάχθηκε σε θέση με ιδιωτικού δικαίου σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου, γιατί πληρούσε τις προϋποθέσεις του π.δ. 164/2004. Ότι καθ' όλο το διάστημα από 9.1.2001 έως 20.11.2006 προσέφερε τις υπηρεσίες της , καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εναγομένου, σε τρεις εναλλασσόμενες βάρδιες, εργαζόμενη επί 8 ώρες ημερησίως και τις ημέρες Κυριακών και αργιών, με ημερομίσθιο 35,22 ευρώ και ότι ο εναγόμενος, πέραν του ημερομισθίου, δεν της κατέβαλλε προσαύξηση λόγω νυκτερινής εργασίας και εργασίας κατά Κυριακές και αργίες, καθώς και τα επιδόματα εορτών και άδειας, ούτε της χορήγησαν κανονική άδεια.

Ζήτησε δε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει για τις προαναφερόμενες αιτίες το συνολικό ποσό των 21.479,90 ευρώ. Με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή εισάγει προς εκδίκαση ιδιωτική διαφορά, αφού εκτίθεται ότι κατά το επίδικο χρονικό διάστημα συνέδεε τους διαδίκους σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Επομένως, αφού η ενάγουσα ζητεί τις ως άνω αποδοχές, χωρίς να υφίσταται σχέση δημόσιου δικαίου, δεν δημιουργείται διοικητική διαφορά ουσίας αλλά διαφορά από σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, για την οποία αποκλειστικά αρμόδια είναι τα πολιτικά δικαστήρια.

Με αυτά τα δεδομένα, το Εφετείο ορθώς έκρινε ότι πρόκειται για ιδιωτικού δικαίου διαφορά και απέρριψε σιωπηρά την ένσταση του αναιρεσείοντος για έλλειψη δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων και, συνεπώς, είναι αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 4 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

ΙΙ.- Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται το ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς το οποίο, κατά τον αναιρεσείοντα, υφίσταται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα στις αιτιολογίες της απόφασης, με παράθεση των πραγματικών περιστατικών που ο διάδικος πρέπει να έχει επικαλεστεί για τη θεμελίωσή του, των παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας ως προς το ζήτημα αυτό, των φερομένων ως ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών της απόφασης, με επισήμανση σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντιφατικότητά τους, αλλά και του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει η έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης.

Η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Στην ένδικη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι στερείται νόμιμης βάσης, με τις διαλαμβανόμενες σ' αυτήν παραδοχές ότι :" η ενάγουσα συνδεόταν με τον εναγόμενο Δήμο Νέας Χαλκηδόνας με σχέση εξαρτημένης εργασίας, η οποία ήταν ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου, όχι από την πρόσληψή της αλλά από 19.7.2004.

Έτσι, με βάση την προαναφερόμενη σχέση εργασίας της δικαιούταν να λάβει καθ' όλο το επίδικο διάστημα από 29.1.2001 έως 20.11.2006 επιδόματα εορτών και αδείας, κανονική άδεια κάθε έτος και προσαύξηση λόγω εργασίας κατά Κυριακές, αργίες και νύχτα...". Ειδικότερα, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ύπαρξη μεταξύ αναιρεσίβλητης και του αναιρεσείοντος εξαρτημένης σχέσης εργασίας.

Όμως, στο αναιρετήριο, δεν επισημαίνεται στις ανελλιπώς, μάλιστα, κατά τα ανωτέρω, αναφερόμενες παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντιφατικότητά τους, ούτε αναφέρεται ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, μειωμένα όμως κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Κυρωτικός Ν. 3463/2006).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-11-2008 αίτηση του Δήμου Νέας Χαλκηδόνας για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1549/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ