Supreme Court dismisses appeal against civil court judgment for damages due to fraud and misappropriation as facts were proven.

Απόφαση 711 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Αναίρεση. Αβάσιμοι λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1, 11 και 19 του ΚΠολΔ. Επικυρώνει Εφ.Αθ. 4457/2009.

Αριθμός 711/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Ι. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Δεμερούκα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΔΡΑΣΗ- Χ. Ψ. ΑΤΕ" που εδρεύει στο Κορωπί, και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Κ. Ψ., κατοίκου ... και 3. Ι. Δ. Τ., κατοίκου ..., του 2ου ατομικά αλλά και με την ιδιότητά του ως Προέδρου της γενικής Συνέλευσης των μετόχων, και του 3ου ατομικά αλλά και με την ιδιότητά του ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου, της εταιρείας με την επωνυμία "Β.Ε.Σ. Βιομηχανικές Εφαρμογές Σκυροδέματος ΑΕ", η οποία συγχωνεύθηκε δια απορροφήσεως από την 1η αναιρεσίβλητη. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ιωσήφ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-4-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5140/2008του ίδιου Δικαστηρίου και 4457/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 2-12-2009 αίτησή του και τους από 5-9-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 15-11-2011 έκθεσή του και εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου και τους προσθέτους λόγους αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την προσβαλλόμενη απόφαση και κατά παραδοχήν της εφέσεως του αναιρεσείοντος κρίθηκε νόμιμη και ορισμένη η ένδικη εξ αδικοπραξίας αγωγή αποζημιώσεως του ιδίου, η οποία είχε απορριφθεί ως αόριστη με την πρωτόδικη υπ' αριθμ. 5140/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν, την αναίρεση δε της απόφασης αυτής ζητεί ήδη ο ενάγων- αναιρεσείων για τους λόγους που αναφέρονται στο αναιρετήριο και στο από 5-9-2011 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που έχουν ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα.

ΙΙ. Από την αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Εφετείο για τον σχηματισμό της κρίσεώς του έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν, ήτοι τις καταθέσεις των νομίμως εξετασθέντων στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο μαρτύρων, τις αναφερόμενες και νομίμως ληφθείσες ένορκες βεβαιώσεις και όλα τα έγγραφα σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τόσο την κατάθεση του μάρτυρα που είχε εξετασθεί με πρόταση του αναιρεσείοντος όσο και τα έγγραφα που ο τελευταίος είχε προσκομίσει και επικαλεσθεί στο Εφετείο, και τα αντίθετα τα οποία ο αναιρεσείων υποστηρίζει με τον δεύτερο, από το άρθρο 559 αρ. 11 του Κ.Πολ.Δ., λόγο του αναιρετηρίου είναι αβάσιμα και απορριπτέα.

Κατά τα λοιπά και δη κατά το μέρος του που επιχειρείται να θεμελιωθεί στον αριθμό 8 του ίδιου άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ο ίδιος λόγος του αναιρετηρίου, αναφέρεται στην επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου επί πραγματικών γεγονότων και ισχυρισμών του αναιρεσείοντος που κατά τον τελευταίο (αναιρεσείοντα) αποδείχθηκαν, ως στοιχεία της ένδικης αδικοπραξίας και τους οποίους απέρριψε το Εφετείο, κατά συνέπειαν δε ο λόγος αυτός, κατά τούτο το σκέλος του, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος σύμφωνα με το άρθρο 561 § 1 του Κ.Πολ.Δ.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο με σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που στηρίζουν το σαφώς επίσης διατυπούμενο αποδεικτικό του πόρισμα, δέχθηκε ότι δεν τελέστηκε εν προκειμένω η ένδικη αδικοπραξία της απάτης εις βάρος του αναιρεσείοντος εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων, παραθέτοντας τα κατά την κρίση του αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, τα οποία και δεν συγκροτούν πράγματι την κατά το άρθρο 914 του ΑΚ έννοια της ειρημένης αδικοπραξίας, μη καλύπτοντας το πραγματικό του κανόνα δικαίου που θέτει αυτό το άρθρο παράνομη δηλαδή και υπαίτια πρόκληση ζημίας σε άλλον, εν προκειμένω δε στον αναιρεσείοντα, την οποία διάταξη ορθώς δεν εφήρμοσε το Εφετείο.

Ομοίως πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες διαλαμβάνει το Εφετείο και ως προς το απορριπτικό του πόρισμα για το αγωγικό κονδύλιο των 24.494, 49 ευρώ που ζητούσε ο αναιρεσείων ως αποζημίωση λόγω υπεξαιρέσεως του ποσού αυτού εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων, δεχόμενο (το Εφετείο) ότι δεν έλαβε χώραν τέτοια υπεξαίρεση εκ μέρους των τελευταίων.

Επομένως, οι πρώτος του αναιρετηρίου, και πρώτος και δεύτερος, του δικογράφου προσθέτων λόγων, από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δ., προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως, με τη μη εφαρμογή τους, αλλά και εκ πλαγίου, με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες στο κρίσιμο ζήτημα της τέλεσης της αδικοπραξίας εκ μέρους των αναιρεσιβλήτων (την οποία δεν δέχθηκε το Εφετείο), που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής υπαγωγής των πραγματικών γεγονότων που δέχθηκε στον προσήκοντα ως άνω κανόνα δικαίου, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, που δεν περιέχει άλλον λόγο, κύριο ή πρόσθετο και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρ. 176, 183, 191 § 2 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-12-2009 αίτηση του Ι. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4457/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου και του από 5-9-2011 δικογράφου πρόσθετων λόγων αναιρέσεως.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2012 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ