Supreme Court partially allows appeal regarding inadmissibility of counter-appeal on salary differences.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially allowed the appeal against the First Instance Court's dismissal of the counter-appeal. The appellant argued that the First Instance Court incorrectly rejected the counter-appeal regarding monthly salary differences, which the Court deemed necessary to the main overtime claim. The Court held that the rejection was a procedural error because the salary issue is a prerequisite for calculating overtime pay, thus allowing the counter-appeal on that specific point while dismissing the claim regarding Sunday work.
Legislator headnote
AI generatedArticles 522, 523, 559 para. 14 of the Code of Civil Procedure; A counter-appeal is admissible only within the scope of the appeal's transferable effect, and claims are necessarily continuous if one is a prerequisite for the other.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 710 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 710/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Ν. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Καραΐσκο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Μήτσου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/9/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 58/2015 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13/7/2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. O Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας ανέγνωσε την από 3/2/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει μερικώς δεκτή η αίτηση, για την από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, σχετικά με την απόρριψη της αντέφεσης ως προς το κεφάλαιο των διαφορών αποδοχών και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, απαράδεκτο ή έκπτωση από δικαίωμα, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διατάξεως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 523 παρ. ι ΚΠολΔ ο εφεσίβλητος μπορεί, και αφού περάσει η προθεσμία της έφεσης, να ασκήσει αντέφεση, ως προς τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση και ως προς εκείνα που συνέχονται αναγκαστικά με αυτά, και αν ακόμη αποδέχθηκε την απόφαση ή παραιτήθηκε από την έφεση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με το άρθρο 522 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η άσκηση της αντέφεσης για να είναι παραδεκτή πρέπει να βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, αφού με την άσκησή της δεν μεταβιβάζεται στο σύνολο της η υπόθεση στο Εφετείο, αλλά μόνο κατά τα διαγραφόμενα με την έφεση όρια. Ως αναγκαίως συνεχόμενα προς τα εκκληθέντα κεφάλαια, πρέπει να θωρηθούν οι διατάξεις της εκκληθείσας απόφασης, οι οποίες έχουν τέτοια συνάφεια με τις εκκληθείσες, είτε γιατί αποτελούν προκριματικό για την παραδοχή τους ζήτημα, είτε γιατί πηγάζουν από την αυτήν ιστορική αιτία και διαμορφώνουν ή προσδιορίζουν το περιεχόμενο εκείνων, έτσι ώστε τυχόν διάφορη επί των "συνεχόμενων" αυτών κεφαλαίων κρίση του Εφετείου από εκείνη της πρωτόδικης απόφασης να επηρεάζει και την κρίση επί των εκκληθέντων με την έφεση κεφαλαίων.
Στην ένδικη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 12/9/2011 αγωγής της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης, για αξιώσεις της, μεταξύ άλλων, από διαφορές μεταξύ νόμιμων μηνιαίων αποδοχών και καταβληθεισών, αμοιβής υπερεργασιακής απασχόλησης και αμοιβής για εργασία της κατά τα Σάββατα του επίδικου χρονικού διαστήματος, εκδόθηκε η 8/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, με την οποία έγιναν μερικώς δεκτές οι αξιώσεις της αναιρεσείουσας για την υπερεργασιακή της απασχόληση, ενώ απορρίφθηκε κατά τα λοιπά η αγωγή της.
Κατά της οριστικής απόφασης άσκησε έφεση η αναιρεσίβλητη, με την οποία προσέβαλε την πρωτόδικη απόφαση, κατά το μέρος της που δέχτηκε μερικώς την αγωγή, ως προς τις αξιώσεις της αναιρεσείουσας για υπερεργασιακή απασχόληση. Επίσης, με τις έγγραφες προτάσεις της στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο η αναιρεσείουσα άσκησε αντέφεση, από το εκτιμώμενο περιεχόμενο της οποίας ευθέως προκύπτει, ότι αυτή παραπονέθηκε για την απόρριψη της αγωγής της, ως προς τις διαφορές των μηνιαίων αποδοχών και την εργασία της κατά τα Σάββατα και ζήτησε κατά τούτο και μόνον τη μεταρρύθμιση της εκκαλούμενης απόφασης.
Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε, ως απαράδεκτη, την αντέφεση, με την αιτιολογία ότι δεν προκύπτει από αυτήν σαφές αίτημα παροχής έννομης προστασίας και σε κάθε περίπτωση για το λόγο ότι οι απορριφθείσες με την εκκληθείσα απόφαση αξιώσεις της αναιρεσείουσας για διαφορές αποδοχών και υπερεργασία αφορούν άλλα κεφάλαια από το πληττόμενο με την έφεση κεφάλαιο της επιδικασθείσας υπερεργασίας.
Έτσι που έκρινε το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη την αντέφεση ως προς το μέρος της που αφορούσε τις αξιώσεις της αναιρεσείουσας για διαφορές μηνιαίων αποδοχών, το μεν διότι στην αντέφεση διαλαμβανόταν σαφές παράπονο και αίτημα για το απορριφθέν αυτό κεφάλαιο της αγωγής της, το δε διότι το κεφάλαιο αυτό συνέχεται αναγκαίος προς το εκκληθέν για τις διεκδικούμενες αμοιβές της από την υπερεργασιακή της απασχόληση.
Τούτο, διότι το κεφάλαιο για διαφορές αποδοχών του ίδιου επίδικου χρονικού διαστήματος είναι προκριματικό ζήτημα για το κεφάλαιο των αμοιβών υπερεργασιακής απασχόλησης, εφόσον με βάση τον ορθό προσδιορισμό των δικαιούμενων αποδοχών γίνεται ακολούθως ο υπολογισμός του ωρομισθίου για την αμοιβή της υπερεργασιακής απασχόλησης.
Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για την απόρριψη της αντέφεσης, ως απαράδεκτης, σχετικά με το κεφάλαιο των μηνιαίων διαφορών αποδοχών, είναι βάσιμος. Κατά το μέρος, όμως, που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η ίδια πλημμέλεια, για την απόρριψη της αντέφεσης, ως απαράδεκτης, σχετικά με το κεφάλαιο των διεκδικούμενων αμοιβών της αναιρεσείουσας για εργασία της κατά τα Σάββατα, ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι το κεφάλαιο αυτό της αντέφεσης δεν επηρεάζει το εκκληθέν κεφάλαιο της υπερεργασιακής αμοιβής και δεν συνέχεται αναγκαίως προς τούτο. Τέλος, η αίτηση κατά το μέρος της με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη και η πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ανωτέρω λόγους της αντέφεσης, στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι απορριπτέος, διότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τους ως άνω λόγους αντέφεσης και τους απέρριψε, με επάλληλη αιτιολογία, ως απαράδεκτους.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλόμενη απόφαση, ήτοι κατά το μέρος της που απέρριψε την αντέφεση της αναιρεσείουσας, ως απαράδεκτη, σχετικά με το κεφάλαιο των μηνιαίων διαφορών αποδοχών και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το ως άνω μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφ' όσον είναι δυνατή η συγκρότηση αυτού, από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν. Μέρος από τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας θα επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων (άρθρα 178 παρ. ι και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί, μερικώς, την 58/2015 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ίδιο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν.
Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσίβλητης μέρος από τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ