Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of payment defense due to lack of clarity in evidence sufficiency.

Απόφαση 710 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 710/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : .... , η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λουκά Πιτσιλό.

Της αναιρεσίβλητης : Ομορρύθμου εταιρείας με την επωνυμία ".... Ο.Ε." και ήδη "..... Ο.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Γερογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-12-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 2157/2000, που διέταξε αποδείξεις, 3612/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7397/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6 Ιουλίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 21 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αναίρεση για τον τέταρτο περ. β' λόγο και να απορριφθεί για τους υπόλοιπους. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 424 ΑΚ, ο οφειλέτης καταβάλλοντας έχει το δικαίωμα να απαιτήσει έγγραφη εξοφλητική απόδειξη και, αν εξοφλήσει ολοσχερώς, απόδοση του χρεωστικού εγγράφου. Από την απόδοση του χρεωστικού εγγράφου τεκμαίρεται η εξόφληση του χρέους. Με τον τέταρτο περ. α΄ και β΄ λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, όπως αυτός εκτιμάται, η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη λόγω αοριστίας την ένσταση εξοφλήσεως του επίδικου χρέους.

Από την επισκόπηση των προτάσεων της αναιρεσείουσας ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προκύπτει ότι σ΄ αυτές η αναιρεσείουσα εξέθεσε ότι "η ογκώδης υπό κρίση αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί το μεν διότι τα εις αυτήν αναφερόμενα κονδύλια έχουν εξοφληθεί και προς τούτο επικαλούμαι τα εις χείρας μου δέκα εννέα (10) παραστατικά εκ των οποίων τρεις (3) επιταγές της Ιονικής Τράπεζας, συνολικού ύψους εννέα εκατομμυρίων (9.000.000) δραχμών, τρεις (3) επιταγές της Scotia Bank, συνολικού ποσού τεσσάρων εκατομμυρίων (4.000.000) δραχμών, τρεις (3) αποδείξεις του τότε πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Φεστούρου, συνολικού ποσού τεσσάρων εκατομμυρίων (4.000.000) δραχμών και τις με αριθ. ...., ....., ....., ....., ....., ......, ....., ....., .....

και .... αποδείξεις εισπράξεως της αντιδίκου εταιρείας, συνολικού ποσού τεσσάρων εκατομμυρίων επτακοσίων χιλιάδων (4.700.000) δραχμών". Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, επί της ως άνω ενστάσεως εξοφλήσεως του επίδικου χρέους, τα ακόλουθα : " Περαιτέρω, προέβαλε (όχι επικουρικά) ένσταση εξοφλήσεως του επίδικου χρέους.

Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί διότι τα αναφερόμενα σ΄ αυτήν κονδύλια έχουν εξοφληθεί και προς τούτο επικαλούμαι τα εις χείρας μου δέκα εννέα (19) παραστατικά εκ των οποίων τρεις (3) επιταγές της Ιονικής Τράπεζας, συνολικού ύψους εννέα εκατομμυρίων (9.000.000) δραχμών, τρεις (3) επιταγές της Scotia Bank, συνολικού ποσού τεσσάρων εκατομμυρίων (4.000.000) δραχμών, τρεις (3) αποδείξεις του τότε πληρεξουσίου δικηγόρου ...

συνολικού ποσού τεσσάρων εκατομμυρίων επτακοσίων χιλιάδων (4.700.000 δραχμών... Ο ανωτέρω ισχυρισμός, όσον αφορά τις προαναφερθείσες τραπεζικές επιταγές, είναι αόριστος και ως εκ τούτου απορριπτέος, αφού η εκκαλούσα δεν ισχυρίστηκε ότι αυτές είχαν δοθεί, κατά τη σαφή - ρητή ή σιωπηρή - βούληση των μερών, αντί καταβολής του οφειλομένου από τις ένδικες διαδοχικές συμβάσεις πωλήσεως τιμήματος, ενόψει του ότι, όπως ειπώθηκε, με μόνη την παράδοση των επιταγών αυτών δεν επήλθε εξόφληση της οφειλής της από τη συγκεκριμένη αιτία.

Αλλά και αν ακόμη ήθελε γίνει δεκτό ότι οι παραπάνω επιταγές δόθηκαν χάριν καταβολής και πάλι ο προαναφερόμενος ισχυρισμός είναι απορριπτέος ως αόριστος, δεδομένου ότι η εκκαλούσα δεν ισχυρίστηκε ότι η εφεσίβλητη εισέπραξε το ποσό των επιταγών, οπότε και μόνο θα επήρχετο απόσβεση της αρχικής οφειλής".

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη λόγω αοριστίας την ως άνω ένσταση εξοφλήσεως που πρόβαλε πρωτοδίκως με τις προτάσεις της η αναιρεσείουσα, αφού ρητά αυτή ανέφερε ότι είχε στα χέρια τις έξι (6) εξοφλημένες Τραπεζικές επιταγές, που είχε παραδώσει προς πληρωμή στην αναιρεσίβλητη, παραβιάζοντας έτσι τη διάταξη του άρθρου 424 παρ. 2 ΑΚ, που ορίζει, όπως προαναφέρθηκε, ότι από την απόδοση του χρεωστικού εγγράφου τεκμαίρεται η εξόφληση του χρέους.

Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 7397/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρέθηκε.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ