Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify violated substantive law or factual premises.

Απόφαση 70 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 70/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μηνακάκη.

Του αναιρεσίβλητου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία ΚΤΕΛ Νομού Λακωνίας, που εδρεύει στη Σπάρτη και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε ο Πρόεδρος αυτού ..... και διόρισε στο ακροατήριο πληρεξούσιο δικηγόρο του τον Αναστάσιο Κοκκονό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/4/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 366/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 87/2003 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/4/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 31/10/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 5/4/2004 αίτησης του ..... , για αναίρεση της 87/2003 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο αναιρετήριο πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και σε περίπτωση που το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να παρατίθενται οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) πρέπει να προσδιορίζεται το συγκεκριμένο σφάλμα της απόφασης σχετικά με την αποδιδομένη έλλειψη νόμιμης βάσης, δηλαδή ή παντελής έλλειψη αιτιολογίας ή ανεπάρκεια αυτής, οπότε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιές επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει η απόφαση, ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών, οπότε απαιτείται να επισημαίνονται οι αντιφάσεις, δηλαδή από ποιές συγκεκριμένες αιτιολογίες προκύπτουν.

Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19, αντίστοιχα, λόγους αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης των κανόνων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 17 παρ. 1 Ν. 2119/1952 "περί των δια των λεωφορείων αυτοκινήτων, συγκοινωνιών", όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 17 Ν.Δ. 3990/1959, και 2 παρ. 5 Π.Δ. 229/1994, καθόσον αφορά στην κρίση του Εφετείου ότι ο αναιρεσείων ως εφεδρικός οδηγός του λεωφορείου, το οποίο είναι εντεταγμένο στο αναιρεσίβλητο ΚΤΕΛ, έχει εργοδότη τον ιδιοκτήτη του λεωφορείου και όχι το αναιρεσίβλητο.

Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, ενώ εκτίθεται σύντομο ιστορικό της υποθέσεως, το κατά τις απόψεις του αναιρεσείοντος πραγματικό μέρος αυτής και μεμονωμένες νομικές σκέψεις και αποσπασματικές παραδοχές του Εφετείου, δεν παρατίθενται με πληρότητα οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε τούτο ως αποδειχθέντα για να στηρίζει την φερομένη ως λανθασμένη ή ανεπαρκώς αιτιολογημένη κρίση του, ούτε προβάλλεται ωρισμένως ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών.

Επομένως οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως αόριστοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-4-2004 αίτηση του ..... για αναίρεση της 87/2003 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ