Supreme Court dismisses appeal claiming calculation errors in labor compensation judgment are inadmissible grounds.

Απόφαση 709 / 2019 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 709/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Κοκοτίνη, Θεόδωρο Τζανάκη, Νικόλαο Πιπιλίγκα και Λουκά Μόρφη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Π. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευμορφία Ρήγα, που κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο - Σέργιο Σακαλή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/8/2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 385/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 3900/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/10/2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την υπό κρίση από 30ής Οκτωβρίου 2017 αίτηση διώκεται η αναίρεση της υπ' αριθμόν 3900/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Αρχικώς ο αναιρεσείων Π. Π. του Λ. άσκησε κατά της ... την από 3ης Αυγούστου 2011 αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη η υπ' αριθμόν 385/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή. Κατά της εν λόγω αποφάσεως η ... και ο Π. Π. άσκησαν τις από 24ης Ιουνίου 2015 και 18ης Σεπτεμβρίου 2015 εφέσεις αντιστοίχως, μετά συνεκδίκαση των οποίων εξεδόθη αντιμωλία των διαδίκων η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση. Με την εν λόγω απόφαση απερρίφθη κατ' ουσίαν η έφεση της ..., ενώ έγινε δεκτή η έφεση του Π. Π. κατ' ουσίαν και μετ' εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή, εν συνεχεία δε ο Π. Π. άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως. Η εν λόγω αίτηση έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 και 566 ΚΠολΔ. Πρέπει συνεπώς κατά την διάταξη του άρθρου 577 παρ. 3 ιδίου Κώδικος να εξετασθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

Επειδή, οι λόγοι αναιρέσεως προβλέπονται περιοριστικώς από τις διατάξεις των άρθρων 559 και 560 ΚΠολΔ και δεν είναι δυνατή η διεύρυνση αυτών είτε με συμφωνία των μερών είτε με αναλογική ερμηνεία από το δικαστήριο. Μεταξύ των λόγων αναιρέσεως δεν περιλαμβάνονται και οι παραδρομές κατά την σύνταξη της αποφάσεως, εξ αιτίας των οποίων έγιναν λάθη γραφικά ή λογιστικά, την διαδικασία διορθώσεως των οποίων προβλέπουν ειδικώς τα άρθρα 315 επ. ΚΠολΔ.

Συνεπώς, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται η αιτίαση ότι στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έχουν εμφιλοχωρήσει λάθη γραφικά ή λογιστικά, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού η εν λόγω πλημμέλεια δεν δύναται να στοιχειοθετήσει λόγο αναιρέσεως.

Εν προκειμένω, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, υπό την επίκληση λόγων εκ των αριθμών 1, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η αιτίαση ότι, ενώ το Μονομελές Εφετείο εδέχθη ότι ο αναιρεσείων εδικαιούτο αποζημιώσεως απολύσεως ποσού 77.497,64 ευρώ, αποζημιώσεως μη χορηγηθείσης αδείας των ετών 2008, 2009 και 2010 ποσού αντιστοίχως 3.019,38, 3.140,15 και 3.140,15 ευρώ και προσαυξήσεως 100% επί των ποσών αυτών, ήτοι συνολικώς λόγω της μη χορηγήσεως της αδείας εδικαιούτο κατά τα έτη 2008, 2009 και 2010 τα ποσά των 6.038,78, 6.280,30 και 6.280,30 ευρώ αντιστοίχως, εν συνεχεία, λόγω σφάλματος κατά την άθροιση των επί μέρους ποσών, εδέχθη ως συνολικώς οφειλόμενο το ποσόν των 86797,32 ευρώ, το οποίο και επιδίκασε υπέρ του αναιρεσείοντος, αντί του ορθού προκύπτοντος από την άθροιση ποσού των 96.157,02 ευρώ. Οι εν λόγω λόγοι όμως είναι απαράδεκτοι και πρέπει να απορριφθούν, αφού συμφώνως προς τα ανωτέρω οι παραδρομές κατά την σύνταξη της αποφάσεως, οι οποίες αφορούν λάθη γραφικά ή λογιστικά, δεν ιδρύουν λόγο αναιρέσεως. Κατ' ακολουθίαν η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Eπειδή, συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων ως ηττώμενος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ..., κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος αυτής, ως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30ής Οκτωβρίου 2017 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμόν 3900/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον Π. Π. του Λ. στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ... ποσού χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 19 Ιουνίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ