Supreme Court dismisses appeal against divorce decree due to failure to file appeal bond and missing time bar for objection.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a first-instance divorce judgment rendered in absentia. The appellant failed to pay the required appeal bond within the statutory deadline and had not yet exhausted the fifteen-day period to object to the judgment's validity. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellant to bear the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 501, 503, 553, 554 of the Code of Civil and Administrative Procedure; An appeal against an in absentia judgment is inadmissible if the time limit for objecting to the judgment has not expired and the required appeal bond has not been deposited.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 709 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 709/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Μ. συζύγου Μ. Α. το γένος Α. Ν., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Α. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Αναγνώστου με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/12/2013 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 80/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 193/2015 του Εφετείου Θράκης.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/9/2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 9/3/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. ...22-12-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης Ι. Π. Κ., που προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσίβλητος, επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα, νομότυπη και εμπρόθεσμα, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και της οικείας έκθεσης κατάθεσής της, καθώς και της κλήσης για εμφάνισή της κατά την ορισθείσα δικάσιμο, της 21-3-2016, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, λόγω της αποχής των δικηγόρων, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, αφού δεν εμφανίσθηκε αυτή στο παρόν δικαστήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο κατά την παρούσα δικάσιμο, πρέπει η συζήτηση να χωρίσει σαν να ήταν και αυτή παρούσα (ΚΠολΔ 226 § 4 εδ. γ’ και δ’ , 575 εδ. β’ και 576 § 2).
Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ’ αριθμ. 193/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, η οποία εκδόθηκε ερήμην της αναιρεσείουσας επί της από 10-6-2014 έφεσης που εκείνη άσκησε κατά της υπ’ αριθμ. 80/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, με την οποία έγινε δεκτή η από 12-12-2013 αγωγή του αναιρεσιβλήτου για τη λύση του γάμου του με την αναιρεσείουσα.
Από τις διατάξεις των άρθρων 553 § 1 και 554 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η κατά το άρθρο 503 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα δεκαπενθήμερη, προς άσκησή της, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 β’ του Κ.Πολ.Δ.
Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς εκ του ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής άσκησε αναίρεση, χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πλην όμως για το κύρος τέτοιας παραιτήσεως απαιτείται όπως ο υπογράφων την αίτηση αναιρέσεως δικηγόρος έχει ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 98 περ.
β’ Κ.Πολ.Δ. η έλλειψη της οποίας ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 104 εδ. τελευταίο ιδίου κώδικα, μπορεί δε να καλυφθεί εκ των υστέρων με έγκριση του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου. Ειδικώς, όμως, στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και το διαζύγιο (άρθρο 592 παρ. 1 ΚΠολΔ) η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, κατά τα προαναφερόμενα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου Κώδικα μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση.
Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (ΑΠ 1926/2009).
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4055/2012 (ΦΕΚ Α 51/12.3.2012) και σύμφωνα με το άρθρο 113 του ιδίου νόμου ισχύει από 2.4.2012 και στην οποία μετά το εδάφιο α’ προστέθηκε εδάφιο β’ με το άρθρο 93 παρ. 1 του Ν. 4139/2013 και πριν την αντικατάσταση του με το τρίτο άρθρο Ν. 4335/2015, "εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο ποσού διακοσίων (200), τριακοσίων (300) και τετρακοσίων (400) ευρώ αντίστοιχα, το οποίο επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας.
Σε περίπτωση που δεν κατατεθεί το παράβολο, το ένδικο μέσο απορρίπτεται από το δικαστήριο ως απαράδεκτο. Σε περίπτωση ολικής ή μερικής νίκης του καταθέσαντος, το δικαστήριο με την απόφαση του διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο σε αυτόν, αλλιώς διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο. Η υποχρέωση της παρούσας παραγράφου δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 663, 677 και 681Β".
Εξάλλου, με την παράγραφο 4 του πρώτου άρθρου της από 14-7-2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), με την οποία συμπληρώθηκε η ΠΝΠ "Τραπεζική αργία βραχείας διάρκειας" και οι οποίες (ΠΝΠ) κυρώθηκαν με το Ν. 4350/2015, ορίστηκε ότι για όσο διάστημα διαρκεί η τραπεζική αργία "αναστέλλεται η υποχρέωση έκδοσης και κατάθεσης, εκ μέρους των δικηγόρων ή των διαδίκων, γραμματίων καταβολής, δικαστικών ενσήμων, εισφορών, ή άλλων, πάσης φύσης, παραβόλων και εξόδων σχετικά με την άσκηση και εκδίκαση ενδίκων βοηθημάτων και ενδίκων μέσων ενώπιον δικαστικών αρχών ή την εκπροσώπηση από συνήγορο ενώπιον αυτών.
Οι υπόχρεοι κατά το νόμο υποχρεούνται να προσκομίσουν αυτά ενώπιον της αρμόδιας αρχής εντός τριών (3) εργασίμων ημερών από τη λήξη της τραπεζικής αργίας". Περαιτέρω, με το άρθρο 1 της υπ’ αριθμ. 49214/21-7- 2015 κοινής απόφασης των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Οικονομικών, ανεστάλη από 21-7-2015 έως 31- 7-2015, εκτός άλλων και η υποχρέωση έκδοσης και κατάθεσης εκ μέρους των δικηγόρων ή των διαδίκων, γραμματίων καταβολής, δικαστικών ενσήμων, εισφορών ή άλλων, πάσης φύσης, παραβόλων και εξόδων σχετικά με την άσκηση και εκδίκαση ενδίκων βοηθημάτων και ενδίκων μέσων ενώπιον δικαστικών αρχών ή την εκπροσώπηση από συνήγορο ενώπιον αυτών, ενώ με το άρθρο 2 αυτής, οι υπόχρεοι κατά νόμο έχουν υποχρέωση να καταβάλουν τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 1 εντός πέντε εργασίμων ημερών από τη λήξη του χρονικού διαστήματος της αναστολής.
Η ισχύς της πιο πάνω απόφασης παρατάθηκε διαδοχικά αρχικά μέχρι τις 31-8-2015, στη συνέχεια μέχρι τις 30-9-2015 και τέλος μέχρι τις 31-10-2015, δυνάμει των υπ’ αριθμ. 57382/2015, 57384/2015 και 70905/2015 κοινών αποφάσεων των ανωτέρω Υπουργών αντίστοιχα.
Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη με αναίρεση 193/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, προκύπτει ότι αυτή εκδόθηκε ερήμην της τότε εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεσή της κατά της υπ’ αριθμ. 80/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή του αναιρεσιβλήτου και είχε λυθεί ο μεταξύ των διαδίκων γάμος με διαζύγιο, ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.
Επομένως, αυτή υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, σύμφωνα με το άρθρο 501 Κ.Πολ.Δ, από την ερημοδικασθείσα εκκαλούσα-αναιρεσείουσα, εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως του Εφετείου. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμά της να ασκήσει ανακοπή πριν την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ενώ παράλληλα, αν και η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου επιδόθηκε σ’ αυτήν στις 4-9-2015 (βλ.
την υπ’ αριθμ ... /4-9-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης Ι. Π. Κ.), κατά τον χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως (8-9-2015) δεν είχε παρέλθει η προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμία. Πέραν τούτου, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση του αρμόδιου γραμματέα, στη συνημμένη στο επικυρωμένο αντίγραφο της αναιρέσεως που υπάρχει στη δικογραφία, το δικόγραφο αυτής κατατέθηκε χωρίς το οικείο παράβολο των τριακοσίων (300) ευρώ, με τη σημείωση ότι "εκκρεμεί η κατάθεση των αντιστοίχων παραβόλων ποσού 300€ ευρώ, λόγω τραπεζικής αργίας, σύμφωνα με το ΠΝΠ της 28ης Ιουνίου 2015 (ΦΕΚ Α’ 65), β) Π.Ν.Π της 30ης Ιουνίου 2015 (ΦΕΚ Α’ 66) και γ) Υ.Α.
ΓΔΟΓΙ 0000937ΕΞ2015/ΧΠ2255/6-6-2015 (ΦΕΚ Β’ 1391)". Όμως, η αναιρεσείουσα δεν προσεκόμισε το σχετικό παράβολο εντός προθεσμίας πέντε εργασίμων ημερών από τη λήξη του χρονικού διαστήματος της αναστολής, ήτοι από 31-10-2015, όπως είχε υποχρέωση. Με τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση είναι πολλαπλώς απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον, αφ’ ενός μεν, κατά τον χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως, δεν είχε παρέλθει η προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμία, αφ’ ετέρου δε ασκήθηκε χωρίς την κατάθεση του εν λόγω παραβόλου, που αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της, η οποία λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη.
Τέλος, πρέπει η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. 193/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ