Legislator Case Law & Legislation
709/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against labor contract validity when employee lacks health book due to indirect food handling.

Case Number 709/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Second Instance Court's decision regarding the validity of a labor contract. The appellant argued that his employee lacked a mandatory health book, claiming this rendered the contract void and the subsequent termination invalid. The court rejected this, finding that the employee's duties involved only delivering pre-packaged goods without direct contact with consumers or food preparation, thus falling outside the scope of the health book requirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 para. 1 of Ministerial Decision 8577/83; Art. 174, 180 of the Civil Code: A health book is mandatory only for direct contact with consumers or food preparation; indirect delivery of pre-packaged goods does not trigger this obligation, rendering a contract valid even without the book.

Keywords

AI generated
health book requirement food safety regulations labor contract validity direct consumer contact indirect food handling termination validity health book scope

Cited Legislation

AI generated
Art. 14 para. 1 of Ministerial Decision 8577/83
Art. 174 of the Civil Code
Art. 180 of the Civil Code
Art. 559 para. 1 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 709 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 709/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή.

Του αναιρεσίβλητου:.........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κιαουλιά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/6/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1187/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8863/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/3/2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 27/2/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 14 παρ. 1 της κανονιστικής αποφάσεως Αιβ/8577/83 του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του α.ν. 2520/40 και αντικαταστάθηκε με την υπ' αριθμ.8405/29-10-92 κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΦΕΚ 665 Β'/11-11-92), προκύπτει ότι με βιβλιάρια υγείας πρέπει να εφοδιάζονται όχι όλοι όσοι ασκούν εργασία χειριστή τροφίμων ή ποτών ή απασχολούνται σε επιχείρηση υγειονομικού ενδιαφέροντος, αλλά εκείνοι από αυτούς που ασχολούνται με την παρασκευή, συσκευασία και προετοιμασία των τροφίμων ή ποτών για τη διάθεσή τους στην κατανάλωση ή παρέχουν υπηρεσίες προς το κοινό, οι οποίες προϋποθέτουν ή συνεπάγονται άμεση επαφή με τον καταναλωτή των τροφίμων ή των ποτών ή με το χρήστη των υπηρεσιών, αφού τότε μόνο υπάρχει κίνδυνος να μεταδοθούν στον τελευταίο τα νοσήματα από τα οποία πάσχουν ή τα μικρόβια, οι ιοί και τα παράσιτα των οποίων είναι φορείς.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ανελέγκτως ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων, ο οποίος διατηρεί και εκμεταλλεύεται ατομική επιχείρηση ειδών ζαχαροπλαστικής, με κατάστημα - εργαστήριο ζαχαροπλαστικής και μπουγάτσας στο ...... -Αττικής, υπό το διακριτικό τίτλο ".......", ήτοι επιχείρηση τροφίμων, προσέλαβε με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο στις 12-2-2003, ως υπάλληλο, προκειμένου να απασχοληθεί ως διανομέας ειδών ζαχαροπλαστικής του καταστήματος (σε κυλικεία πλοίων, εργοστασίων και επιχειρήσεων καθώς και σε ιδιώτες) και ως μεταφορέας προμηθειών, εργασθείς με την ιδιότητα αυτή μέχρι τις 19-4-2003, που καταγγέλθηκε η εν λόγω σύμβαση εργασίας από τον αναιρεσείοντα.

Ότι ειδικότερα η εργασία του αναιρεσίβλητου συνίστατο στη μεταφορά και παράδοση αφενός μεν μη αναλωσίμων ειδών, αφετέρου δε αναλωσίμων ειδών ζαχαροπλαστικής, τα οποία, όμως, παρελάμβανε και παρέδιδε στους παραλήπτες τους, κλειστά συσκευασμένα από άλλους υπαλλήλους της επιχειρήσεως, χωρίς ο ίδιος να έρχεται σε άμεση επαφή με τα είδη αυτά και με το κοινό.

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι ο αναιρεσίβλητος, λόγω της φύσεως της εργασίας του δεν ήταν υποχρεωμένος, για το έγκυρο της ένδικης συμβάσεως εργασίας, να είναι εφοδιασμένος με το προβλεπόμενο από την παραπάνω διάταξη βιβλιάριο υγείας και ότι συνακόλουθα εφόσον κατά την καταγγελία της συμβάσεως αυτής δεν του καταβλήθηκε η προβλεπόμενη από το νόμο αποζημίωση, η εν λόγω καταγγελία είναι άκυρη.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, δεν παραβίασε την προαναφερόμενη διάταξη της Αιβ/8577/83 όπως ήδη ισχύει, ούτε αυτές των άρθρων 174 και 180 του ΑΚ, διότι, σύμφωνα με τις ανωτέρω παραδοχές του, η απασχόληση του αναιρεσίβλητου δεν είχε το χαρακτήρα άμεσης παροχής υπηρεσιών προς το κοινό κατά την προεκτεθείσα έννοια.

Επομένως, ο μοναδικός από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-3-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8863/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ