Supreme Court partially allows appeal against lower court's wage calculation for cleaner in public hospital.

Απόφαση 706 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 706/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 5η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθ' ου η κλήση: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πέτρο Τσαντίλα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου - καλούντος: Α. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λεωνίδα Πανούση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-8-1989 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 127/1990 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8096/1991 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 24-6-1994 αίτησή του. Εκδόθηκε η 188/2008 απόφαση του Β1' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στην Τακτική Ολομέλεια του Δικαστηρίου αυτού. Εκδόθηκε η 15/2009 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε τον παραπεμφθέντα σ' αυτή δεύτερο λόγο της από 24-6-1994 αίτησης του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΓΝΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ", για αναίρεση της 8096/1991 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και ανέπεμψε την υπόθεση στο Β1' Πολιτικό Τμήμα για να αποφασίσει για τους λοιπούς λόγους της άνω αίτησης. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 2-7-2009 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 22-10-2007 έκθεση της Αρεοπαγίτου Ειρήνης Αθανασίου, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε τη μερική αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή ως βασίμων αμφοτέρων των (μοναδικών) λόγων αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 28 της υπ' αριθμ. 42/1981 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Πειραιώς "περί των όρων αμοιβής και εργασίας του προσωπικού των Νοσηλευτικών κ.λπ. Ιδρυμάτων του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ", που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ' αριθμ. 16170/4-8-1981 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ 472 τ. Β' της 11-8-1981) και υποχρεωτική με την υπ' αριθμ. 18749/1981 απόφαση του ίδιου Υπουργού (ΦΕΚ 731 τ.

Β' της 4-12-1981), οι καθαρίστριες - καθαριστές, που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στα νοσηλευτικά ιδρύματα, νοσοκομεία κ.λπ. του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ "λαμβάνουν το εκάστοτε ισχύον κατώτατον όριον ημερομισθίου (ημερομίσθιον ασφαλείας) του εργατοτεχνίτου - τρίας και δι' εξάωρον απασχόλησιν, αυξομειούμενο αναλόγως διά μείζονα ή ελάσσονα απασχόλησιν των έξι (6) ωρών".

Από την διάταξη αυτή της ως άνω διαιτητικής αποφάσεως σαφώς προκύπτει ότι οι υπαγόμενοι στην εν λόγω διάταξη εργαζόμενοι ως καθαρίστριες - καθαριστές δικαιούνται να λαμβάνουν το εκάστοτε ισχύον κατώτατο όριο ημερομισθίου (ημερομίσθιο ασφαλείας) του εργατοτεχνίτη - τριας και για εξάωρη απασχόληση ημερησίως και όχι τα 8/6 του ημερομίσθιου ασφαλείας.

Απλώς, αν απασχοληθούν πέραν των έξι (6) ωρών ημερησίως ή επί χρονικό διάστημα μικρότερο των έξι (6) ωρών ημερησίως, το αμέσως παραπάνω ημερομίσθιο θα αυξάνεται ή θα μειώνεται αναλόγως, αντίστοιχα. Εξάλλου δε, με το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 1057/1980, ο χρόνος εργασίας του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, το οποίο διέπεται από τις διατάξεις του κεφαλαίου Γ' του Ν. 993/1979 "περί του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ" και απασχολείται σε υπηρεσίες, που λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως ή υπό την μορφή εργοστασίου ή εργοταξίου ή συνεργείου ή σε εργασίες υπαίθρου, περιορίστηκε σε 42 ώρες την εβδομάδα, με ημίωρη ανάπαυση, ενώ με το άρθρο 1 παρ. 8 της Πράξεως Νομοθετικού Περιεχομένου της 29/30-12-1980 "για την καθιέρωση πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας των δημοσίων γενικά υπηρεσιών και την ρύθμιση συναφών θεμάτων", που κυρώθηκε με το Ν. 1157/1981, ο χρόνος εργασίας του ίδιου προσωπικού μειώθηκε σε 39 ώρες την εβδομάδα ή 6,5 ώρες την ημέρα και συνεπώς το ημερομίσθιο των εν λόγω καθαριστριών - καθαριστών αυξήθηκε αναλόγως για την μεγαλύτερη των έξι (6) ωρών απασχόλησή τους σε 6,5/6 του ημερομισθίου ασφαλείας.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, εκτός άλλων, και ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε στις 23-11-1982 (προφανώς δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου) ως καθαριστής από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον νοσοκομείο, που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, και από τότε μέχρι και τις 30-6-1987 εργαζόταν, με την ως άνω ιδιότητά του, στο αναιρεσείον νοσοκομείο, χωρίς διακοπή, καθ' όλο το νόμιμο ωράριο των καθαριστών.

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές έκρινε και το Εφετείο, όπως και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών) με την εκκληθείσα πρωτόδικη υπ' αριθμ. 127/1990 απόφασή του, ότι κατά το επίδικο, εν προκειμένω, χρονικό διάστημα από 1-1-1985 έως 30-6-1987 ο αναιρεσίβλητος εδικαιούτο να αμείβεται με ημερομίσθιο, υπολογιζόμενο βάσει οκτάωρης εργασίας ημερησίως (8/6 του κατώτατου ημερομισθίου εργατοτεχνίτη), χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι με τις ανωτέρω διατάξεις του Ν. 1057/1980 και της Π.Ν.Π.

της 29/30-12-1980 μειώθηκε το νόμιμο ωράριο και η ημερήσια απασχόληση του αναιρεσίβλητου, ο οποίος, κατά την ως άνω σχετική παραδοχή του Εφετείου, εργαζόταν στο αναιρεσείον νοσοκομείο, κατά το επίδικο από 1-1-1985 έως 30-6-1987 χρονικό διάστημα, κατά "το νόμιμο ωράριο των καθαριστών", δηλαδή επί εξάωρο και μόνο ημερησίως.

Κρίνοντας, όμως, έτσι το Εφετείο παραβίασε (με εσφαλμένη εφαρμογή της) την προαναφερθείσα διάταξη του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 28 της υπ' αριθμ. 42/1981 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Πειραιώς και σε κάθε περίπτωση την αντίστοιχη όμοια διάταξη (του α' εδαφ. της παρ. 28) της υπ' αριθμ. 41/1981 αποφάσεως του ίδιου ΔΔΔΔ, η οποία και αναφέρεται ως ευθέως παραβιασθείσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, ο οποίος, μετά ταύτα, είναι βάσιμος και πρέπει γι' αυτό να γίνει δεκτός, ώστε στη συνέχεια να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιό της, που αφορά τον υπολογισμό των αποδοχών του αναιρεσίβλητου βάσει οκτάωρης εργασίας ημερησίως.

Πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι, με την υπ' αριθμ. 15/2009 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, σε Τακτική Ολομέλεια, κρίθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος Α. Κ. εδικαιούτο την προβλεπόμενη από το άρθρο 2 παρ. 3 του Ν. 201/1975 παροχή (αμοιβή για δύο ώρες ημερησίως), αν και το νόμιμο ωράριο εργασίας του στο αναιρεσείον νοσοκομείο, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-1985 έως 30-6-1987, ήταν μικρότερο των οκτώ (8) ωρών ημερησίως, και απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο παραπεμφθείς σ' αυτή (Τακτική Ολομέλεια), με την υπ' αριθμ. 188/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, δεύτερος (και τελευταίος) λόγος, από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το κεφάλαιο αυτής, που αφορά τον υπολογισμό των αποδοχών του αναιρεσίβλητου βάσει οκτάωρης εργασίας ημερησίως, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (Εφετείο Αθηνών), το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, από εκείνους που δίκασαν την υπόθεση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος (άρθρα 178 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 8096/1991 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκασή της, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο σε μέρος των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Μαΐου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ