Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding fact-finding and evidence evaluation.

Απόφαση 706 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 706/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα, και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26ης Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παύλο Ντόκα, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ .

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., και 2. ..., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Βούλγαρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Απριλίου 1999 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 47/2005 του ιδίου Δικαστηρίου και 1035/2006 του Εφετείου Λαρίσης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28 Μαρτίου 2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 15 Ιανουαρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δ/ριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Η ποιοτική ή ποσοστική αοριστία της αγωγής ελέγχεται με την εν λόγω διάταξη. Εξ άλλου με τα άρθρα 298 ΑΚ και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζεται αντίστοιχα "ότι η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) καθώς και το διαφυγόν κέρδος.

Τέτοιο λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί", "Η αγωγή εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 και 117 πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν αυτή σύμφωνα με το νόμο β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) <<<ορισμένο>>> αίτημα".

Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για την πληρότητα της αγωγής, με την οποία επιδιώκεται επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους, πρέπει τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία <<<ορισμένου>>> κέρδους, με βάση την κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων πιθανότητα και οι ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα, να εκτίθενται στην αγωγή.

Δεν αρκεί δηλαδή ή αφηρημένη επανάληψη των ως άνω εκφράσεων του άρθρου 298 ΑΚ, ούτε του συνολικώς φερομένου ως διαφυγόντος κέρδους, αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής, κατά περίπτωση μνεία των συγκεκριμένων περιστατικών, περιστάσεων και μέτρων, που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επί μέρους κονδύλια, καθώς και ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών, ώστε να μπορεί να διαταχθεί απόδειξη (Ολ.

Α.Π. 20/1999).. Από τις διατάξεις των άρθρων 298, 330 εδ. β` και 914 ΑΚ προκύπτει, ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή (και) ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη, χαρακτήρα, ζημίας.

Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη <<<ορισμένης>>> ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξεως.

Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρεώσεως πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η παράβαση της, κοινωνικώς επιβεβλημένης και εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας υποχρεώσεως λήψεως <<<ορισμένων>>> μέτρων επιμέλειας για την αποφυγή προκλήσεως ζημίας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στη προκειμένη περίπτωση από το παραδεκτά κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

επισκοπούμενο δικόγραφο της αγωγής προκύπτει ότι εκτίθενται σ' αυτή τα εξής: Ότι οι ενάγοντες που είναι μελισσοκόμοι, κατά το θέρος του έτους 1998 είχαν μεταφέρει και τοποθετήσει στη θέση <<...>> της κτηματικής περιοχής ... και σε άλλα γειτονικά και ακαλλιέργητα κτήματα τις κυψέλες με τα μελίσσια τους (300 κυψέλες ο πρώτος και 285 ο δεύτερος) προκειμένου αυτές, λόγω της ύπαρξης στη περιοχή καλλιεργειών βαμβακιού με λουλούδια να μπορέσουν να επιτελέσουν τις εργασίες τους.

Ότι κατά τον μήνα Ιούλιο οι δύο πρώτοι εναγόμενοι χρησιμοποιούντες οι ίδιοι το σ' αυτούς ανήκον ειδικό μηχάνημα ψεκασμού και το τρίτο εναγόμενο δι'άλλου ειδικού μηχανήματος που ανήκε σ'αυτό και το χειριζόταν προστηθείς από αυτό οδηγός, πραγματοποίησαν ψεκασμούς βαμβακοκαλλιεργειών παραγωγών της περιοχής, μεταξύ των οποίων την βαμβακοκαλλιέργεια του ...

οι δύο πρώτοι και του ... το τρίτο, με φυτοφάρμακα τοξικά για τις μέλισσες και δη το φυτοφάρμακο KARATE SEC το οποίο περιέχει την τοξική ουσία Λάμδα Συαλοθρίν, κατά την διάρκεια της ημέρας και σε ώρες που οι μέλισσες ήταν σε πλήρη δραστηριότητα παρά το ότι γνώριζαν ότι α)στην περιοχή υπήρχαν τα <<μελισσοστάσιά τους>> και έβλεπαν ότι οι βαμβακοκαλλιέργειες ήταν πλήρεις μελισσών και β) ότι τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούσαν για τον ψεκασμό ήταν τοξικά για τις μέλισσες και δεν έπρεπε να ψεκάζουν όταν οι μέλισσες ήταν παρούσες δηλαδή τις ώρες δραστηριότητας αυτών γιατί θα προκαλούσε το θάνατό τους ενδεχόμενο το οποίο και αποδέχθηκαν.

Ότι συνεπεία της παράνομης και υπαίτιας αυτής συμπεριφοράς προκλήθηκε ο θάνατος πολλών μελισσών από τα τοξικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να υποστούν οι ενάγοντες τις ακόλουθες ζημίες, την αποκατάσταση των οποίων και ζήτησαν με την αγωγή από τους εναγόμενους ως εις ολόκληρο ευθυνομένους: 1) Από την θανάτωση των μελισσιών και πλήρη εκκένωση 70 κυψελών του πρώτου ενάγοντος και 65 κυψελών του δεύτερου ενάγοντος αξίας 30.000 δρχ.

ή κάθε μία και τη μείωση κατά ποσοστό 50% λόγω θανάτου του πληθυσμού των υπολοίπων 230 κυψελών του πρώτου ενάγοντος και των 220 του δεύτερου ενάγοντος που είχαν την ίδια αξία, ζημιώθηκαν αντίστοιχα κατά τα ποσά ο πρώτος των 2.100.000δρχ. (70Χ30.000) και 3.450.000 δρχ. {(30.000Χ230):2} και ο δεύτερος των 1.950.000 δρχ. (65Χ30.000) και 3.300.000 δρχ. (15000Χ220). 2) Από την απώλεια της παραγωγής μελιού η οποία κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και με τα δεδομένα της καλής χρονιάς για την εν λόγω παραγωγή του έτους 1998, θα λαμβάνονταν κατά το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου και θα ανερχόταν σε 30 κιλά μέλι κατά κυψέλη, αξίας 1300δρχ κατά κιλό, ζημιώθηκαν ο πρώτος κατά το ποσό των 11.700.000 δρχ. (300Χ30=900 κιλά μέλι Χ 1300 δρχ.) και ο δεύτερος των 11.115.000 δρχ. (285 Χ 30 = 8.550 κιλά μέλι Χ 1300 δρχ.) Στο ιστορικό αυτό της αγωγής προσδιορίζονται επαρκώς όλα τα κατά νόμο απαιτούμενα για τη θεμελίωση του αγωγικού δικαιώματος πραγματικά περιστατικά και δεν απαιτούνταν η αναφορά περισσότερων στοιχείων τόσο για τις συνθήκες συντέλεσης της αδικοπραξίας, όπως ο ακριβής προσδιορισμός της ημερομηνίας και της ώρας πραγματοποίησης του ψεκασμού, στοιχεία τα οποία μπορούν παραδεκτά να συμπληρωθούν από τις αποδείξεις, όσο και για τον επακριβέστερο, κατά τις ειδικότερες περιστάσεις και ληφθέντα προπαρασκευα-στικά μέτρα προσδιορισμό των διαφυγόντων κερδών.

Συνεπώς ορθώς το Εφετείο έκρινε νόμιμη και ορισμένη την αγωγή, ο δε πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του από το άρθρο 559 αριθ. 1, 8 και 14 αληθώς μόνο από τους αριθ. 1 και 14 με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος πρώτος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του από τον αριθ. 19 είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθόσον πλήττει την αιτιολογία της απόφασης με την οποία αποκρούστηκε ο περί αοριστίας της αγωγής ισχυρισμός του εναγομένου πλημμέλεια η οποία δεν ελέγχεται με την διάταξη αυτή η εφαρμογή της οποίας προϋποθέτει ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από αυτές (άρθρο 559 αριθ. 8) που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και ο ισχυρισμός που συνέχεται με την ιστορική αιτία της αγωγής, της ένστασης ή της αντένστασης, ο οποίος αποκρούεται ή γίνεται δεκτός με την παροχή ή την απόρριψη, αντίστοιχα, ως αβασίμων ή βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής ένστασης ή αντένστασης πραγματικών γεγονότων.

Εξάλλου, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων. Επομένως, δεν ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως αν δεν λήφθηκαν υπόψη επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγος εφέσεως, όπως και οι νομικοί ισχυρισμοί ή η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, ούτε οι ισχυρισμοί που ανάγονται στην κατ` ορθή ερμηνεία έννοια του εφαρμοστέου νόμου (Ολ.

ΑΠ 3/1997). Επίσης, δεν ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του ισχυρισμό αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι έχει ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός, ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός (Α.Π.238/2008). Στη προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του από το άρθρο 559 αριθ.8 αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον νομίμως προταθέντα ισχυρισμό του εναγομένου ότι αυτός πραγματοποίησε τον ψεκασμό τις νυκτερινές ώρες (μεταξύ 01.30 και 02.30) της 21-7-1998 και ότι δεν χρησιμοποίησε το τοξικό φυτοφάρμακο KARATE SEC αλλά το φάρμακο DESIS που περιέχει ουσίες που αποτρέπουν και απωθούν τις μέλισσες και ότι ουδέποτε συνάντησε τους ενάγοντες κατά το ψεκασμό, ούτε και του έκαναν συστάσεις αυτοί να μη προβεί στο ψεκασμό της βαμβακοκαλλιέργειας του ....

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθόσον ο φερόμενος ως μη ληφθείς υπόψη ισχυρισμός δεν συνιστά <<πράγμα>> με την προεκτεθείσα του όρου έννοια αλλά αρνητικό της αγωγής ισχυρισμό ο οποίος και αποκρούστηκε με την παραδοχή της αγωγής. Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ` αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του.

Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο της αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ.11 περ. γ` του ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ 868/2008).

Με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης κατά το δεύτερο σκέλος του και τον τρίτο λόγο κατά το δεύτερο σκέλος του από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ καθώς και κατά το πρώτο σκέλος του από τον αριθμό 8 αληθώς από τον αριθμό 11 περ. γ' αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα αντίστοιχα α)οι καταθέσεις του μάρτυρά του εναγομένου ...

και του μάρτυρα των εναγόντων ... που επικαλέστηκε και προσκόμισε ο εναγόμενος προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού του ότι αυτός πραγματοποίησε τον ψεκασμό τις νυκτερινές ώρες (μεταξύ 01.30 και 02.30) της 21-7-1998 και ότι δεν χρησιμοποίησε το τοξικό φυτοφάρμακο KARATE SEC αλλά το φάρμακο DESIS που περιέχει ουσίες που αποτρέπουν και απωθούν τις μέλισσες και ότι ουδέποτε συνάντησε τους ενάγοντες κατά το ψεκασμό, ούτε και του έκαναν συστάσεις αυτοί να μη προβούν στο ψεκασμό της βαμβακοκαλλιέργειας του ...

και β) η ... βεβαίωση της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ...που επικαλέστηκε και προσκόμισε προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού του ότι οι ενάγοντες κατείχαν μικρότερο αριθμό κυψελών από τον αναφερόμενο στην αγωγή τους. Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων και τις καταθέσεις των μαρτύρων που περιλαμβάνονται στην με αριθ.29/2001 εισηγητική έκθεση και όλα τα έγγραφα που είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει οι διάδικοι αλλά και από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις τις καταθέσεις των ανωτέρω μαρτύρων καθώς και την προαναφερθείσα βεβαίωση για να καταλήξει στο αντίθετο αποδεικτικό του πόρισμα, γι αυτό και οι εξεταζόμενοι λόγοι της αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Κατ'ακολουθίαν ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος αναίρεσης κατά το τρίτο σκέλος τους από το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια ως προς την εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων (καταθέσεων μαρτύρων και εγγράφων) καθώς και τις αιτιολογίες του αποδεικτικού πορίσματος είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι καθόσον σύμφωνα με τα προεκτεθέντα η εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Για τους λόγους αυτούς

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 28-3-2007 αίτηση του ...για αναίρεση της υπ' αριθ. 1035/2006 απόφασης του Εφετείου Λαρίσης. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡEYΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ