Supreme Court dismisses appeal against first-instance property judgment due to inadmissible ground not listed in statute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the final first-instance judgment regarding property ownership. The appellant argued that the court of first instance distorted the sworn testimony of a witness, but the Supreme Court ruled this ground inadmissible. Since the specific ground for distortion of evidence is not listed in the exhaustive statutory list of cassation grounds for first-instance decisions, the appeal was rejected without further examination.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559, 560 of the Code of Civil Procedure; Cassation against first-instance decisions is limited to the specific grounds enumerated in Article 560, excluding the general ground for distortion of evidence found in Article 559.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 703 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 703/2023
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, την 1η Φεβρουαρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Μ., χήρας Π. Κ., θυγατέρας Σ. Κ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καραγκούνη, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Υ. του Σ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Φραίμη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-7-2018 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ευρυτανίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6/2020 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 21/2021 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-9-2021 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 02.09.2021 αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, εκδοθείσα, υπ' αριθμ. 21/2021 τελεσίδικη απόφαση του, ως εφετείου, δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, το οποίο απέρριψε την από 25.06.2020 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 6/2020 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ευρυτανίας, το οποίο είχε κάνει δεκτή την από 26.07.2018 αγωγή αναγνωριστική κυριότητας του αναιρεσιβλήτου.
Η αίτηση αυτή αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553§1 στοιχ. β', 556§1, 558 εδάφ. α', 564§2, 566§1 Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577§1 Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρο 577§2 Κ.Πολ.Δ.). Σύμφωνα με το άρθρο 560 του Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, ... , 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο δέχτηκε ή δεν δέχτηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.".
Οι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά (Ολ.Α.Π. 45/1987, Α.Π. 156/2022, Α.Π. 7/2020, Α.Π. 575/2018), αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναιρέσεως που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (Α.Π. 967/2018, Α.Π. 894/2018).
Συνεπώς, συνάγεται ότι κατά των αποφάσεων των ως άνω δικαστηρίων δεν επιτρέπεται αναίρεση για τους λοιπούς, αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, λόγους, μεταξύ των οποίων και εκείνος του αριθμού 20 που ιδρύεται "αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.".
Στην προκείμενη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 21/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας για την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 20 του Κ.Πολ.Δ. . Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο της ουσίας ανέγνωσε εσφαλμένα την υπ' αριθμ. 925/03.12.2018 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα ανταποδείξεως Β.
Π., ενώπιον της συμβολαιογράφου Καρπενησίου Άννας Ματθαίου, με αποτέλεσμα να αποδώσει στην άνω ένορκη βεβαίωση περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό. Ο λόγος, όμως, αυτός πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτος, αφού πλήττεται με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου, δικάσαντος ως εφετείο, κατά αποφάσεως ειρηνοδικείου, στις δε ειρηνοδικειακές υποθέσεις οι αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται στη διάταξη του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ., στους οποίους δεν προβλέπεται αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως με εκείνον από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ιδίου Κώδικα, ενώ, όπως προεκτέθηκε, η απαρίθμηση των προαναφερομένων λόγων αναιρέσεως του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ.
είναι περιοριστική και, συνεπώς, δεν είναι δυνατό να προβληθεί, πλην των ανωτέρω, οποιοσδήποτε άλλος λόγος αναιρέσεως κατά των προμνημονευομένων αποφάσεων. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495§ 3 εδάφ.
ε' του Κ.Πολ.Δ.). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 02.09.2021 αίτηση της Μ. χήρας Π. Κ. θυγατέρας Σ. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 21/2021 τελεσίδικης αποφάσεως του, ως εφετείου, δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700,00€).
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2023.
H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ