Supreme Court allows appeal against appellate court failure to examine secondary grounds for appeal.

Απόφαση 703 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 703/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορo Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα , Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 8η Μαρτίου 2011 , με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσειόντος: Γ. Μ. Δ., κατοίκου ... .Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Κάπο.

Της αναιρεσίβλητης: Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Μαρία Κοκύρη-Χρηστίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-3-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 745/2008 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και κατόπιν ασκήσεως εφέσεως η 2185/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-2-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω . Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 25-2-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και, άρα, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως καθώς και οι κύριοι και πρόσθετοι λόγοι εφέσεως που αφορούν σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περ. γ' Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης από 21-03-2006 αγωγής του αναιρεσείοντος, προκύπτει ότι αυτός ισχυρίστηκε ότι προσλήφθηκε στο λογιστικό κλάδο της αναιρεσίβλητης (εναγομένης) Τράπεζας στις 14-7-1972 και ότι εξακολουθεί να υπηρετεί σ' αυτήν με τον βαθμό του Τμηματάρχη, τον οποίο κατέχει από 1-10-1990, ότι καίτοι διέθετε τα απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα προς προαγωγή του στον αμέσως επόμενο βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη - Προϊσταμένου, εν τούτοις τα αρμόδια όργανα της εναγομένης δεν τον προήγαγαν στον βαθμό αυτό κατά τις προαγωγικές κρίσεις που έγιναν στις 27-5-2002 και στις 15-12-2003 και αντί αυτού προήγαγαν τους κατονομαζόμενους στην αγωγή συναδέλφους του, έναντι των οποίων αυτός υπερτερούσε καταφανώς ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και ότι η παράλειψη αυτή των οργάνων της εναγομένης συνιστά πλήρωση της αναβλητικής αιρέσεως υπό την οποία τελούσε η προαγωγή του, αφού η πλήρωση της παρακωλύθηκε εναντίον της καλής πίστης.

Ζήτησε δε να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη έπρεπε να τον προαγάγει στο βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη-Προϊσταμένου από 1-5-2002, άλλως από 15-12-2003. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από αυτή προκύπτει, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε απορρίψει την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη κατά την κυρία της βάση (παράλειψη προαγωγής κατά τις κρίσεις της 27-5-2002), ενώ αγνόησε τον δεύτερο λόγο εφέσεως, σύμφωνα με τον οποίο το πρωτοβάθμιο δικαστήριο μετά την απόρριψη της αγωγής κατά την κυρία της βάση, όφειλε να εξετάσει και την επικουρική της βάση, στην οποία στηριζόταν το αίτημά του για προαγωγή στις προαγωγικές κρίσεις που έγιναν στις 15-12-2003.

Έτσι, όμως το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες που προβλέπονται από το άρθρο 559 αρ. 8 περ. β και 9 περ. γ ΚΠολΔικ, αφού δεν έλαβε υπόψη του λόγο εφέσεως, ήτοι πράγμα που προτάθηκε και έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και άφησε αίτηση αδίκαστη. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο μοναδικός από τις άνω διατάξεις λόγος αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε αυτήν, εφόσον μπορεί να συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό, την 2185/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το μέρος που αναιρείται, στο ως άνω δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Απριλίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαΐου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ